Tibetan
དེ་སོགས་སྒྲུབ་ཞུད་གྱུར་པའི་རིགས་སྤང་གནད༔ ཉིན་མཚན་རྩེ་གཅིག་བསྙེན་སྒྲུབ་ཁོ་ནར་འབད༔ མཚན་མོ་ཉལ་གཉིད་སད་སྐབས་དུས་དེར་ཀྱང༔ ལྷ་སྔགས་ཏིང་འཛིན་ལྷང་ལྷང་དྲན་པ་གནད༔ འདི་སྐབས་ལོག་རྟོག་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་སྨྲ༔ བསྐྱེད་རྫོགས་ཐམས་ཅད་དྲན་ཙམ་མ་གཏོགས་པའི༔ རྒྱུན་དུ་བྱས་ན་ཨ་འཐས་ཡིན་ཞེས་ཟེར༔ དེ་ནི་དོན་མ་རྟོགས་ཤིང་འཁྲུལ་བར་ཟད༔ འདོད་དོན་གང་ལའང་ལན་རེ་བྱེད་པ་ལས༔ བརྩོན་འགྲུས་ནན་ཏན་བྱེད་འདི་ཅི་ཞིག་དགོས༔ དེས་ན་བསྐྱེད་རིམ་སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡང༔ ལྷ་ཡི་རྣམ་པ་མ་ཡེངས་ཡིད་ཡུལ་གསལ༔ དེ་ཡང་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ༔ འཇའ་འམ་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་གསལ༔ འདི་ནི་གསལ་ཞིང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན༔ རྟག་ཆད་མཐའ་བསལ་དག་པའི་བསྐྱེད་རིམ་ཡིན༔ གང་ཡང་གསལ་གདབ་མ་ཡེངས་གནད་དུ་ཆེ༔ གལ་སྲིད་ལྷ་ཉིད་སྣང་སྟོང་མ་ཡིན་པར༔ ཤ་ཁྲག་བེམ་གཟུགས་དངོས་འཛིན་བསྐྱེད་པ་ན༔ རྟག་ཆད་མཐར་ལྷུང་ཨ་འཐས་དེ་ལ་བྱ༔ གོལ་བ་ཡིན་པས་ཕན་ལས་ཉེས་པ་ཆེ༔ སྔགས་ནི་སྒྲ་ཟུར་མ་ཉམས་རང་ཐོས་ཙམ༔ བཟླས་ཤིང་ཕྲེང་བ་དྲོད་དང་མ་བྲལ་གཅེས༔ འཆལ་འདྲེས་ཐེ་ཚོམ་ཟུར་ཆག་ཡེངས་པར་བཟླས༔ གོལ་ཞིང་འབྲས་མེད་འགྱུར་བས་ཚད་ལྡན་བྱ༔ སེམས་ཡང་གང་ཤར་ངོ་བོ་སོ་མ་དེ༔ ངོས་བཟུང་ཡང་ཡང་གསལ་གདབ་རང་ཐོག་ཏུ༔ མ་བཅོས་ལྷུག་པར་བཞག་ན་ཤར་གྲོལ་བདེ༔ སྟོང་གསལ་མ་འགགས་རྗེན་པ་སྐུ་གསུམ་དངོས༔ གལ་ཏེ་གང་དྲན་དེ་ལ་བདག་འཛིན་ཞུགས༔ རེ་དོགས་སྤང་བླང་སྔོན་བསུ་རྗེས་ཀྱང་གཅད༔ བཟོ་བཅོས་བྱས་ཀྱང་ཨ་འཐས་འཁྲུལ་པ་སྟེ༔ རང་གི་རྟོག་པས་རང་སེམས་རྙོགས་པ་འོ༔ དེས་ན་མ་བཅོས་ལྷུག་པར་བཞག་གནད་ཟབ༔ ལོག་རྟོག་འགའ་ཞིག་ལྷུག་པར་བཞག་ཟེར་ནས༔ རྣམ་རྟོག་རྒྱ་ཡན་འཁྲུལ་འབྱམས་ཅི་དགར་བཞག༔ དེས་ནི་དོན་མ་མཐོང་ཕྱིར་འཁོར་བ་པ༔ ཀུན་དང་མཚུངས་པས་གོལ་ གཞི་ཆེན་པོ་འོ༔ དེས་ན་རིག་པའི་བྱ་རས་ངོས་གཟུང་ཞིང༔ བཅོས་མིན་རང་ལུགས་བཞག་པས་མཐོང་གནད་ཀྱིས༔ སྐྱེས་གྲོལ་དོན་གྱི་རྩ་བ་དེ་ཉིད་ཡིན༔ བསྐྱེད་སྔགས་རྫོགས་རིམ་མ་ཡེངས་ངང་ལ་བསྒྲུབ༔ བསྙེན་སྒྲུབ་དངོས་ནི་རང་གཞུང་ཁོ་ན་སྟེ༔ དེར་བཤད་དམིགས་པའི་འཕྲོ་འདུ་མ་ཡེངས་འབད༔ སྒྲུབ་པའི་སྐབས་འདིར་ལམ་ཁྱེར་གལ་ཆེ་བས༔ ཅུང་ཟད་འགྲོ་འམ་གཡོ་འགུལ་བྱེད་པའི་ཚེ༔ སྐད་ཅིག་ལྷར་ཕྱག་བསྐོར་བར་ཤེས་པར་བྱ༔ བཟའ་བ་ཤ་ལྔ་བཏུང་བ་བདུད་རྩི་ལྔར༔ བསམས་ནས་རང་གི་མགྲིན་པར་བླ་མ་དང༔ རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་སྙིང་གར་ཡི་དམ་ལྷ༔ ལྟེ་བར་མཁའ་འགྲོ་གསང
Chinese
如是等等修持退废之类当舍弃，日夜一心精勤唯修念诵与修持，夜晚睡眠醒来之时彼时亦，明朗忆念本尊咒语与禅定乃关要。 此时某些邪分别念如是说，生圆次第一切唯是忆念而已，若恒常修持则成无聊之举如是说，彼乃未解其义徒然迷乱耳，对于任何欲求之事仅作一次回应，何需如此精进勤奋耶？是故于修生起次第之时亦，本尊之形相不散乱，于意境中明晰显现，彼亦显现而无自性，如虹霓或如镜中之影像般明晰，此乃明晰且无自性者，乃断除常断边之清净生起次第，任何显现之物不散乱乃关要。 若本尊非显空性，执血肉之有质形体而修持之，则成堕入常断边之无聊之举，此乃歧途，故过大于利，咒语乃不失其音节，唯自听闻，念诵且念珠不离暖热乃珍贵，杂乱、疑惑、音节错乱、散乱而念诵，则成歧途且无果，故当如量而行，心亦任何显现之物，其本性原初之，于自位上，认识且再三明晰安住，不作造作任运安住则安乐解脱，空明无碍赤裸三身真实。 若于任何忆念之物生起我执，断除希冀与恐惧、取舍、先迎后拒，纵作造作亦成无聊之错谬，乃自之分别念扰乱自心耳，是故不作造作任运安住乃深要，某些邪念者说任运安住，任分别念放纵散乱随意而行，彼乃未见其义故成轮回者，与众人相同故成歧途之大错谬。 是故认识觉性之本来面目，以不作造作之自性安住乃见之关要，乃生起解脱意义之根本，不散乱修持生起咒语圆满次第，念诵修持之真实乃自宗而已，于彼所说之专注不散乱精勤，于修持之时，取道用道甚为重要，故稍微行走或摇动之时，当知刹那化为本尊作顶礼转绕，所食五肉所饮五甘露，如是思惟后，于自之喉间观想上师，与诸佛菩萨，于心间观想本尊，于脐间观想空行母，秘密。
English
It is important to abandon things that cause decline in practice. Strive day and night with single-pointed focus solely on recitation and practice. Even when waking up from sleep at night, it is crucial to clearly remember the deity, mantra, and meditation. Some wrong thoughts may arise at this time, saying, "All of the generation and completion stages are just mere remembrance. If you do it constantly, it becomes tedious." This is simply not understanding the meaning and being confused. Instead of responding to every desire, what is the need for such diligent effort? Therefore, even when meditating on the generation stage, do not let the form of the deity distract you, and make it clear in your mind. Moreover, it appears but has no inherent nature, like a rainbow or a reflection in a mirror. This is clear and without inherent nature. It is the pure generation stage that eliminates the extremes of permanence and annihilation. It is crucial not to be distracted from whatever is clearly visualized. If the deity is not emptiness and appearance, and you generate it by grasping the physical form of flesh and blood, then it becomes a tedious act that falls into the extremes of permanence and annihilation. This is a deviation, so the harm is greater than the benefit. The mantra should be recited without losing its phonetic nuances, and it is precious to keep the rosary warm and close. Reciting with impurity, doubt, broken syllables, or distraction is a deviation and becomes fruitless, so do it properly. Also, whatever arises in the mind, its original essence, recognize it and repeatedly clarify it in your own state. If you leave it uncorrected and relaxed, it will be easy to liberate. Unobstructed emptiness and clarity are the actual naked three bodies. If self-grasping arises in whatever you remember, cut off hope and fear, acceptance and rejection, anticipation and regret. Even if you try to fabricate it, it becomes a tedious mistake. Your own thoughts disturb your own mind. Therefore, leaving it uncorrected and relaxed is a profound key. Some wrong thinkers say to leave it relaxed, and then let their thoughts run wild and scatter as they please. They have not seen the meaning, so they are still in samsara, and like everyone else, they make a big mistake. Therefore, recognize the nature of awareness, and the key to seeing is to abide in your own natural state without fabrication. This is the root of the meaning of spontaneous liberation. Practice the generation stage, mantra, and completion stage without distraction. The actual recitation and practice are only your own tradition. Strive without distraction in the focus mentioned there. In this practice, it is very important to take the path, so when you walk or move a little, know that you are prostrating and circumambulating as the deity in an instant. Think of the five meats you eat and the five nectars you drink, and then visualize the lama and all the Buddhas and Bodhisattvas in your throat, the yidam deity in your heart, and the dakini in your navel, secretly.
Tibetan
་བར་ཆོས་སྐྱོང་རིགས༔ རྩ་གནས་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་ཏིལ་གོང་ལྟར༔ བསམ་ལ་དེ་དག་རྣམས་མཆོད་དགྱེས་པར་བསམ༔ རླུང་བཟླས་སོ་སོར་ཡོད་ཀྱང་ཁྱད་པར་ནི༔ འཇུག་གནས་འབྱིན་གསུམ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་གསུམ་དུ༔ བསམ་ཞིང་སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་མ་བརྗེད་ན༔ རང་བྱུང་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་བླ་ན་མེད༔ ཟག་པ་ཀུན་ནི་སྐད་ཅིག་རང་ལྷར་གསལ༔ སྐུ་ལས་དཀར་དམར་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་བབས་ཤིང༔ གང་ལའང་མི་མཐུན་མེད་ཅིང་མཐུན་ཚོགས་གྱུར༔ ཡི་དྭགས་ལ་སོགས་བཀྲེས་སྐོམ་ཉེན་པ་ཀུན༔ ཚིམས་ནས་དགའ་མགུ་ལྷ་ཡི་བྱིན་རླབས་མཐུས༔ ལས་སྒྲིབ་ཟད་ནས་ བདེ་འགྲོར་སོང་བར་བསམ༔ རྒྱུན་དུ་སྣང་གྲགས་རིག་གསུམ་ཆོས་ཐམས་ཅད༔ གང་ཡིན་ལྷ་སྔགས་ཡེ་ཤེས་གསལ་གདབ་པ༔ གལ་ཆེ་གསང་སྔགས་ཀུན་གྱི་ཁྱེར་སོ་ཟབ༔ བསྡུ་དུས་དམིགས་མེད་ཤིགས་སེ་བཞག་པ་འམ༔ སྣང་གྲགས་རིག་པ་ལྷ་སྔགས་ཡེ་ཤེས་ཀུན༔ ཚུར་འདུས་རང་གི་སྲུང་འཁོར་ལ་ཐིམ་ཞིང༔ དེ་ཡང་རིམ་བཞིན་གཞལ་ཡས་འཁོར་གྱི་ལྷ༔ གདན་བཅས་གཙོ་འདུས་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་མེད་འདྲེས༔ ཡང་ན་འོད་ཕུང་གྱུར་དབུས་ས་བོན་ཧཱུྃ༔ གསལ་བ་དེ་ལ་འོད་འདུས་ཧཱུྃ་འོག་ནས༔ ཡར་ཞུ་ཐིག་ལེར་ཐིམ་ནས་དེ་ཡང་ཡལ༔ སྟོང་གསལ་མ་འགགས་སྐུ་གསུམ་ངང་ལ་གནས༔ ལྡང་དུས་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོས་ཌཱ་དྲིལ་སྒྲས༔ འགྲོ་བའི་དོན་བསྐུལ་ཆོས་སྐུ་ལོངས་སྐུར་བཞེངས༔ དེ་ལས་སྤྲུལ་སྐུ་ཉི་མའི་ཟེར་ལྟར་འགྱེད༔ དག་པ་བཞིའི་ལྷར་ལམ་གྱིས་གྱུར་པར་བསམ༔ རྟག་ཆད་མཐའ་བསལ་ཡོན་ཏན་བརྗོད་མི་ལང༔ དེ་ནས་རྟགས་ནི་གཞུང་ངམ་གཞན་བྱུང་ལྟར༔ ཡིན་ལ་གཞན་ཡང་ཉམས་འཕེལ་འགྲིབ་སྣ་ཚོགས༔ བཟང་ངན་གང་ལྟར་བྱུང་ཡང་གཤིས་ཆོས་ཉིད༔ རོལ་པ་སྣང་སྟོང་འཛིན་མེད་ངང་ལ་བཞག༔ གདངས་ནི་འགག་མེད་གསལ་རིག་བུན་ནེ་བ༔ ཅིར་སྣང་ལམ་ཁྱེར་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་སྤང༔ ལྟ་བའི་གདིང་བསྐྱེད་སྒྱུ་མའི་རོལ་གར་བལྟ༔ རང་རྫས་གཞན་ལ་མི་སྦྱིན་གཞན་རྫས་འཕྲལ༔ བྱུང་བ་མི་ལེན་རང་སར་བཞག་པ་གནད༔ དེ་ནས་རྗེས་ཀྱི་རིམ་པ་འདི་ལྟར་བསྟན༔ ཉམས་དང་རྨི་ལམ་འགྲུབ་རྟགས་འདྲ་བྱུང་ཚེ༔ དངོས་གྲུབ་བར་ཆད་གང་ཡིན་བརྟག་པ་གནད༔ དེ་ཡང་བཟང་རྟགས་བྱུང་དེ་འགྱུར་མེད་ལ༔ རང་ཡང་ཉམས་དགའ་ཐེ་ཚོམ་བྲལ་བ་བཟང༔ གལ་ཏེ་མི་བརྟན་རྣམ་འགྱུར་ཤིན་ཏུ་མང༔ རང་ཡང་མི་དགའ་ཐེ་ཚོམ་སོགས་བྱུང་ན༔ བར་ཆད་ཡིན་ཞིང་གཞན་ཡང་བརྟག་བྱ་བ༔ རྫས་རྒོད་སྒྲུབ་སོགས་བདུག་ལ་རང་ཡི་དམ༔ ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་བརྟན་པོས་དེ་ལ་གཟིར༔ ཡང་ན་རང་དང་དབྱེར་མེད་བསྲེ་བ་ཡིན༔ ལྷ་ཡིན་ཇེ་གསལ་བར་ཆ
Chinese
之间护法众，根本处勇父空行芝麻堆。 思维彼等作供皆欢喜，气脉念诵虽异然差别： 入处住处出处三，于嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）、阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）、吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）三中。 思维且行持，若于一切行住不忘失，自生金刚念诵无有上。 一切漏皆刹那自显为本尊，身出白红甘露之流降， 于任何皆无不合，且成和谐聚。 饿鬼等饥渴怖畏诸，饱足欢喜天之加持力， 业障尽已，思维往生善趣。 恒时所显声响觉知三，一切法，凡为何皆明观本尊咒智， 重要，一切密咒之要诀深。 收摄时，无所缘，松然安住，或 所显声响觉知本尊咒智诸，收摄融入自之护轮中， 彼亦次第宫殿眷属尊，连座主尊双运无别融。 又或成光蕴，中央种子吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），明观彼上光收吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）下起， 向上融为明点后，彼亦逝，空明无滞三身性中住。 起时勇父空行以嘎巴鼓声，催促有情义，法身起为报身。 彼起化身如日之光芒，思维成四清净之本尊道。 断常边遮除，功德说不尽，其后验相如经或他生， 有，然亦有验相增减诸，无论好坏如何生，然性法性， 游戏显空无执性中住，音声无断明觉嗡嗡响， 任何显现取为道用，遮立取舍断。 生起见之定解，观为幻化之戏舞，自物不与他，他物顿， 生亦不取，安住自处乃关要，其后次第如是示， 验相与梦兆，若生相似成就相，成就或障碍，观察为何乃关要。 彼亦若生好相无变异，自亦心喜无犹豫乃佳， 若不稳固，变异极明显，自亦不喜，生犹豫等则， 是为障碍，其他亦当观察，厉猛物熏等，自观本尊， 以本尊慢稳固压制彼，又或自与无别和合也，本尊则愈明障碍
English
In between, the Dharma protectors, the root place, the heroes and dakinis like a sesame heap. Thinking of offering to them and making them happy, although the recitation of winds is different, the difference is: The entering place, the dwelling place, and the exiting place are in the three syllables Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: 嗡), Ah (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanization: āḥ, Chinese literal meaning: 阿), and Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽). Thinking and acting, if you do not forget in all actions, the self-born Vajra recitation is supreme. All outflows are instantly clear as the deity itself, from the body flows a stream of white and red nectar, There is no disagreement with anything, and it becomes a harmonious gathering. All the dangers of hunger and thirst for pretas and others, satisfied and delighted by the power of the blessings of the deities, Karmic obscurations are exhausted, thinking of going to the happy realms. Constantly, the three: appearance, sound, and awareness, all phenomena, whatever it is, clearly establish the deity, mantra, and wisdom, Important, the key points of all secret mantras are profound. At the time of gathering, without any object of focus, relax and rest, or All appearances, sounds, awareness, deity, mantra, and wisdom, gather back and dissolve into one's own protective circle, And then gradually, the deities of the palace and retinue, with seats, the main deity united in Yab-Yum without separation. Or become a mass of light, the seed syllable Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) in the center, clearly visualize the light gathering on it, Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) rising from below, Upward dissolving into a bindu, and then it also disappears, abiding in the nature of the three kayas, empty and clear without obstruction. When rising, the heroes and dakinis with the sound of the damaru, urge the meaning of beings, the Dharmakaya arises as the Sambhogakaya. From that, the Nirmanakaya spreads like rays of the sun, think of it as the path of the deities of the four purities. Eliminating the extremes of permanence and annihilation, the qualities are inexhaustible, then the signs are as in the scriptures or from others, There are, and also there are various increases and decreases of experiences, whatever good or bad arises, but the nature is the nature of phenomena, The play abides in the nature of appearance and emptiness without grasping, the sound is uninterrupted, clear awareness is buzzing, Whatever appears, take it as the path, abandon acceptance and rejection, taking and discarding. Generate the conviction of the view, view it as a play of illusion, do not give your own substance to others, others' things immediately, Do not take what arises, keeping it in its own place is the key, then the subsequent sequence is shown as follows, If experiences and dreams arise as similar signs of accomplishment, whether it is accomplishment or obstacle, observing what it is is the key. Also, if a good sign arises without change, it is good if you are also happy and free from doubt, If it is not stable, the changes are very obvious, if you are also unhappy and doubts arise, then It is an obstacle, and others should also be observed, fumigating with fierce substances, etc., visualize yourself as the deity, With the stable pride of the deity, suppress it, or it is also the union of oneself and no separation, the deity becomes clearer, obstacle