Tibetan
དི་སྣང་གི་བཙན་ཕྱུག་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་བདེ་བ་ལྟར་སྣང་ལ་མ་ཆགས་པར་གཏན་གྱི་བདེ་བའི་དམ་པའི་ཆོས་གཤའ་མ་ཞིག་རང་མི་བྱེད་རེ་ཤི་སྙམ་དུ་བསམ་པ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་དང་པོའོ། །ཆོས་བྱེད་པ་དེ་ཡང་སྒེག་མོའི་མགོ་ལ་མེ་ཤོར་བ་ལྟར་ཕྱི་བཤོལ་དུ་མ་སོང་བ་འཕྲལ་རང་དུ་བྱེད་དགོས། དེའི་རྒྱུ་མཚན་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་ཡིད་ བརྟན་མི་རུང་སྟེ། སྐྱེས་ཕན་ཆད་ཚེ་རིང་ཐུང་གི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་མ་གཏོགས་ཚེ་ཐར་དུ་ལུས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས་སྲིད་པ་མཐོ་དམན་གྱི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་མཐར་འཆི་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཚེ་ལ་སྣོན་པ་མེད་ཅིང་དུས་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེས་ཀྱང་འཆི་བ་ལ་ཇེ་ཉེར་འགྲོ་བས་འཛད་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་མྱུར་དུ་རང་འཆི་སྟེ། རླུང་ཁྲོད་ཀྱི་མར་མེ་ལྟར་འཆི་རྐྱེན་མང་། ཆུའི་ལྦུ་བ་ལྟར་ཚེ་སྲོག་མི་བརྟན། ཤིང་རྩེར་བབས་པའི་བྱ་ནམ་འཕུར་ཆ་མེད་པ་ལྟར་རྒན་གཞོན་བར་མའི་གོ་རིམ་ངེས་པ་ཅན་དུ་འཆི་བ་མ་ཡིན་པས་རང་ཡང་ནམ་འཆི་ཆ་མེད། མདོར་ན་ཕྱེ་མ་ལེབ་མར་མེ་དང་འཕྲད་པ་ལྟར་གཟའ་གདོང་ཐུག་ལྟ་བུས་ད་ལྟ་རང་ཡང་མི་འཆི་བའི་གདིང་མི་འདུག །འཆི་བའི་དུས་སུ་ཆོས་མིན་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པས། ནད་པ་འཆི་ཁ་མ་སང་གི་ཚིས་མི་བྱེད་པ་ལྟར་སྐྱོ་ཤས་དྲག་པོས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་རྒྱབ་ཏུ་དོར་ཏེ། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་སོས་དལ་དུ་མི་སྡོད་པར་བརྩོན་འགྲུས་བསྐལ་ཆེན་གྱི་མེ་འབར་བ་ལྟ་བུས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཞེ་དམ་བཅའ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་གཉིས་པའོ། །ཤི་ནའང་འཇིགས་རྒྱུ་རང་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། ཤི་ནས་སྐྱེ་བ་ལེན་མི་དགོས་པར་ ཅང་མེད་དུ་འགྲོ་ན་དེ་ཀས་ཡོང་བ་འདུག་ཀྱང་ཅང་མེད་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། ས་བོན་མངར་ཁའི་འབྲས་བུ་མ་འཆོལ་བར་སོ་སོར་སྨིན་པ་ལྟར། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར་བས་དགེ་སྡིག་ལ་བླང་དོར་མ་ནོར་བར་བྱ་དགོས། དགེ་བ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ན་ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་བའམ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐར་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བས་འབྲས་ལོ་ལེགས་ན་རྩྭ་ཕུབ་ཞོར་ལ་འབྱུང་བ་ལྟར་གནས་སྐབས་སྲིད་པའི་བདེ་འབྲས་རྣམས་ཀྱང་ཞར་ལ་འབྱུང་བས་བརྩོན་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཐར་ལམ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྲིད་པའི་བདེ་འབྲས་ཙམ་བསྐྱེད་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བས་གཉིད་ཐུན་རེའི་རྨི་ལམ་བཟང་བ་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད། ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱེ་མ་ལེབ་འཐོར་རླུང་གིས་དེད་པ་ལྟར་ཤི་ནས་གར་སྐྱེ་དང་གར་འགྲོ་ཆ་མེད་པས་སྤྲིན་བར་གྱི་ཉི་མ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་རྒྱལ་ཕམ་སྐྱིད་སྡུག་ཐམས་ཅད་རེ་མོས་མ་གཏོགས། གཅིག་ཁོ་ནས་རྟག་མི་ཐུབ་པས་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་ལ། ཁྱད་པར་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐོས་ ནའང་སྙིང་རླུང་ལྡང་བ་ཙམ་དུ་བཟོད་བླག་མེད་པ་དང་། གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་ནའང་དེ་དང་དེའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། རང་ཅག་རྣམས་ཀྱང་བསགས་པ་སྡིག་ལས་མེད་པས་འགྲོ་ས་འཁོར་བའི་གནས་ལས་མ་འདས། འཁོར་བ་འདི་ནི་མཐོ་དམན་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གསོག་འཇོག །སྡུག་བསྔལ་གྱི་བསུ་སྐྱེལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཡོ་ལང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པས་ནག་ཅན་བཙོན་དོང་ནས་བྲོས་པ་ལྟར། ད་རེས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་འདོད་ཀྱི་ངེས་འབྱུང་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པར་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་གསུམ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འཇིགས་རུང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་ནུས་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་མ་གཏོགས་གཞན་མེད་པས་དཀོན་ཅོག་གསུམ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱབས་དང་ར་མདའ་ཞུ་སྙམ་པའི་སྒོ་ནས། ས་ཕྱོགས་འདི་དག་རིན་པོ་ཆེའི་རང་བཞིན་ལག་མཐིལ་ལྟར་མཉམ་པའི་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་སྡོང་པོ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་དེའི་ཡལ་ག་དབུས་དང་ཕྱོགས་བཞིར་གྱེས་པའི། དབུས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་གདན་གྱི་བཀོད་པ་མཐོ་ཞིང་ཡངས་པ་ལ་རྩ་བའི་བླ་མ་བཞུགས་པའི་སྟེང་ན་ཡར་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་ཐོ་བརྩེགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞུགས་ པ། ཕྱོགས་བཞིར་གྱེས་པའི་ཡལ་ག་ལས་མདུན་མར་ཁྱད་པར་གྱི་སངས་རྒྱས་ཡི་དམ། གཡས་སུ་ཐུབ་དབང་སོགས་ཐུན་མོང་གི་སངས་རྒྱས། རྒྱབ་མར་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གླེགས་བམ་བརྩེགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན། གཡོན་པར་ཐུན་མོང་གི་དགེ་འདུན་བྱང་སེམས་ཉན་རང་འཕགས་པ། དེ་དག་གི་མཐའ་སྐོར་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་དགེ་འདུན་མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་ཡེ་ཤེས་པ་རྣམས་སྤྲིན་ཕུང་གཏིབས་པ་ལྟར་བཞུགས་པར་བསམ་ཞིང་། རང་གི་མཐའ་སྐོར་དུ་དགྲ་གཉེན་ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ས་ཆེན་པོའི་དྲེག་པ་ལྟར་གང་བ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་རང་གིས་དྲངས་ཏེ་མོས་གུས་གདུང་ཤུགས་དྲག་པོས་སྐྱབས་འགྲོ་བྱེད་པར་མོས་ལ། ན་མོ༔ ཕྱོགས་དུས་བདེ་གཤེགས་སོགས་ཡིད་ཚིམ་པར་མ་
Chinese
不执着于现世的权势财富受用等看似安乐的事物，而是想着如果自己不去做获得永久安乐的纯正佛法就太可惜了，这是第一个观修的要点。修法也要像美女头上着火一样，不能拖延，必须立刻去做。原因是，虽然得到了这个人身宝，但是不可靠。从出生开始，除了寿命长短的差别外，没有谁能逃脱死亡，三有高低的众生最终都必定会死亡。而且寿命不会增加，时间每过去一刹那，就离死亡更近一步，因为一切都是有尽头的，所以要迅速死亡。像风中的蜡烛一样，死亡的因缘很多；像水泡一样，生命不稳固；像落在树梢的鸟儿一样，不知道什么时候会飞走，死亡不是按照老、中、青的顺序依次到来，所以自己也不知道什么时候会死。总之，就像飞蛾扑火，就像星辰相撞一样，现在也不敢肯定自己不会死。死亡的时候，任何佛法以外的东西都帮不上忙。像病人临死前不做来世的打算一样，要以强烈的厌离心抛弃今生的事情。一刹那也不要懈怠，要像大劫之火燃烧一样，身语意三门都要努力修持正法，要这样下定决心，这是第二个观修的要点。如果想，死了又有什么可怕的呢？如果死了就不用再投生，变成空无，那样倒也好，但实际上不会变成空无。就像甜味的种子不会混杂，而是各自成熟一样，从善与非善的业因中，会成熟安乐和痛苦的果报，所以对于善恶，必须正确地取舍。而且，如果善行被证悟无自性的智慧所摄持，就叫做无漏的善，或者解脱分善。因为它是解脱之因，就像果实丰收时，杂草也会随之生长一样，暂时性的有漏安乐也会随之而来，所以要精进修持。除此之外，与解脱道无关的有漏善，就叫做福德分善。它只能产生有漏的安乐，最终会耗尽，就像睡
English
Without clinging to the seemingly pleasurable things like power, wealth, and enjoyment of this life, but thinking that it would be a pity if I didn't practice the pure Dharma that brings permanent happiness, this is the first point of contemplation. Practicing the Dharma should also be like a fire on a beautiful woman's head, not procrastinating, but doing it immediately. The reason is that although this precious human body has been obtained, it is unreliable. From birth onwards, apart from the difference in lifespan, no one can escape death, and all beings in the high and low realms of existence will inevitably die in the end. Moreover, lifespan does not increase, and every moment that passes brings us closer to death, because everything has an end, so we will die quickly. Like a candle in the wind, there are many causes of death; like a water bubble, life is unstable; like a bird perched on a treetop, not knowing when it will fly away, death does not come in the order of old, middle, and young, so one does not know when one will die. In short, like a moth flying into a flame, like a collision of stars, one cannot be sure that one will not die now. At the time of death, nothing other than the Dharma can help. Like a sick person not planning for the next life when dying, one must abandon the affairs of this life with strong renunciation. Do not be lazy for even a moment, but like the fire of a great kalpa burning, the three doors of body, speech, and mind must diligently practice the Dharma, and one must make such a determination, this is the second point of contemplation. If one thinks, what is there to be afraid of death? If one does not have to be reborn after death and becomes nothingness, that would be good, but in reality, one will not become nothingness. Just as sweet seeds do not mix but ripen separately, from the causes of good and non-good deeds, the fruits of happiness and suffering will ripen, so one must correctly take and abandon good and evil. Moreover, if a virtuous deed is accompanied by the wisdom that realizes the absence of inherent existence, it is called uncontaminated virtue, or virtue that is a part of liberation. Because it is the cause of liberation, just as weeds grow along with a good harvest, temporary contaminated happiness will also come along, so one must diligently practice. Other than that, contaminated virtue that is unrelated to the path of liberation is called virtue that is a part of merit. It can only produce contaminated happiness and will eventually be exhausted, like sleep
Chinese
如同昨夜的美梦一般毫无意义。梵天和帝释天以及转轮圣王们，也如被风吹散的蝴蝶般，死后不知生于何处、去往何方，如同云间的太阳一般，轮回的胜败、苦乐全部都是轮流的，没有哪一样能够独自恒常，因此不可信任。特别是，被有漏的不善业所导致的恶趣三道的痛苦，即使只是听到，也难以忍受得心惊胆战。如果投生到天界，也会产生天界各自的痛苦。我们自己所积累的也只有罪业，所以去处不会超出轮回。这个轮回，无论投生到高处还是低处，都是痛苦的积聚，痛苦的迎来送往，痛苦的波涛，痛苦的自性，如同罪犯从监狱逃脱一般。现在要生起并非虚假的想要从轮回中解脱的决心，这是第三个观修的要点。能够从如此恐怖的轮回痛苦中救护我们的，只有三宝，除此之外别无他法，因此要以唯有三宝才是皈依处和依靠的想法，将这些地方观想成如同手掌般平坦，充满珍宝，菩提树茂盛生长，树枝向中央和四方伸展。中央的树干上，在宽广高大的宝座上，安住着根本上师，其上方是以上师传承次第排列的上师们，以总集三宝的形象安住。向四方伸展的树枝上，前方是本尊的坛城，右方是释迦牟尼佛等共同的佛陀，后方是经书堆叠的法宝，左方是共同的僧众，菩萨、声闻、缘觉圣者。在这些的周围，观想特殊的僧众，空行母、护法、智慧尊，如同乌云密布般安住。观想自己周围充满着无有敌友分别的众生，如同大地上的尘土般，自己引导他们，以强烈的信心和渴望皈依。顶礼！祈愿十方三世一切如来等令我等心满意足。
English
Like a good dream last night, it is meaningless. Brahma, Indra, and the Universal Monarchs, like butterflies scattered by the wind, have no idea where they will be born or where they will go after death. Like the sun in the clouds, all the victories, defeats, joys, and sorrows of samsara are in turn. None of them can be constant on their own, so they cannot be trusted. In particular, the suffering of the three lower realms caused by defiled non-virtuous actions is unbearable even to hear, causing one's heart to pound. If one is born in the heavens, all the sufferings of those realms will arise. We ourselves have only accumulated sins, so our destination will not go beyond samsara. This samsara, whether born high or low, is an accumulation of suffering, a welcoming and sending off of suffering, a wave of suffering, and the nature of suffering, like a criminal escaping from prison. Now, we must generate a genuine desire to be liberated from samsara, which is the third point of contemplation. The only ones who can save us from such terrifying suffering of samsara are the Three Jewels, and there is no other way. Therefore, with the thought that only the Three Jewels are our refuge and reliance, visualize these places as flat as the palm of your hand, filled with jewels, a wish-fulfilling tree growing luxuriantly, with branches extending to the center and the four directions. In the center of the trunk, on a wide and tall throne, resides the root guru, and above him are the gurus in the lineage, arranged in tiers, residing in the form of the embodiment of all the Three Jewels. On the branches extending to the four directions, in front is the mandala of the Yidam deity, on the right are the common Buddhas such as Shakyamuni, in the back is the Dharma Jewel in the form of stacked scriptures, and on the left are the common Sangha, Bodhisattvas, Shravakas, and Pratyekabuddhas. Around these, visualize the special Sangha, Dakinis, Dharma Protectors, and Wisdom Beings, residing like dense clouds. Visualize yourself surrounded by sentient beings without distinction between enemies and friends, as numerous as the dust on the earth, and lead them with strong faith and longing to take refuge. Homage! May all the Tathagatas of the ten directions and three times fulfill our hearts.