Tibetan
ནས་ལུགས་ངོ་བོ་སྟོང་པ། རང་བཞིན་གསལ་བ། འཛིན་རྟོག་དང་བྲལ་བ། མཐའ་བྲལ་གྱི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་ལྷུག་པར་བཞག་པས་ངོ་བོ་རང་སར་མཐོང་བས་གཉིས་ཀའི་གོལ་ས་ཆོད་པ་ཡིན་གསུངས། གཏེར་གཞུང་རྡོ་རྗེའི་གསུང་ལས། དེ་ལྟ་བུའི་བསྒོམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ལ༔ དེ་ལྟར་གསུངས་པ་སོགས་ནི་གོལ་ས་གཅོད་པ། གནས་ལུགས་ཀྱི་སྐྱོང་ཚུལ། ས་ལམ་གྱི་བགྲོད་ཚུལ་སོགས། གཏེར་གཞུང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཁྲིད་གཞུང་དུ་རྒྱས་པར་སྤྲོས་བཞིན་དང་། གོལ་ས་གཅོད་པ་ནི། བདེ་བའི་ཉམས་དྲོད་ཁ་ཅན་དེ་ལ་འདི་ཡིན་གྱིས་བཅིངས་ཏེ། དེ་ལ་ཆགས་ན་འདོད་ཁམས་སུ་གོལ། གསལ་བ་ལ་དེ་བཞིན་ཆགས་ནས་འཛིན་ན་གཟུགས་ཁམས་སུ་གོལ། དེས་ན་བདེ་བ། སྟོང་པ། གསལ་བ། མི་རྟོག་པ་གང་ཤར་ཡང་མི་ཆགས། མི་འཛིན་པར་རང་བབས་སུ་བློ་འདས་སྤྲོས་མེད་དུ་བཞག །དེ་ཡི་དུས་སུ་མཉམ་གཞག་གི་དུས་གསལ་རིག་རྗེན་པ་བློ་འདས་ཀ་དག་བརྗོད་ མེད་དུ་ཁྲིག་གེར་འདུག །རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྐབས་གང་ཤར་བ་དེ་རིག་ཐོག་ནས་ཁྲིག་གེར་འཛིན་མེད་དུ་རྗེན་པར་གང་སྣང་བ་ངོ་འཛིན་མེད་དུ་ཁྲིག་གེར་འདུག་པ། གང་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་ཡང་འཛིན་མེད་དུ་གསལ་སྟོང་རྗེན་ནེ་འདུག་པ་ལ་རྟོག་ལྡན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་དེ་ལ་བྱའོ། །གཞུང་དུ་གསུངས། དེ་ནས་གོལ་འཆུག་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ལམ་ལྔ་ཡི་བགྲོད་ཚུལ་ནི། གནས་ལུགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་འདི་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སྐྱེས་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ལས་ཡིད་ཆེས་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དྲོད་ཐོབ་པ་ནི་ཚོགས་ལམ་ཡིན་ཞེས། གཞུང་དུ་གསུངས། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སེམས་ཡུལ་མེད་མཐའ་བྲལ་བློ་འདས་སུ་ཤེས་ཤིང་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ནི་དེ་ཡང་སྦྱོར་ལམ་ཡིན་ཞེས་གཞུང་དུ་བཤད། དེ་ནས་སྣང་སྲིད་སྟོང་གསུམ་ཡུལ་མེད་དུ་གསལ། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དག་སྟེ། གང་ཤར་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་སྟོང་པར་ཤར་ཏེ། ཆུ་དང་རླབས། ནམ་མཁའ་ལ་རླུང་རྒྱུ་བ་ལྟར་གང་ཤར་བ་འཛིན་མེད་བློ་འདས་སུ་གྲོལ་ནས་རྒྱུ་འབྲས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་དེ་ལ་མཐོང་ལམ་ཞེས་གཞུང་དུ་གསུངས། དེ་ནས་སྣང་སེམས་འདྲེས་ཏེ། ཡུལ་སྣང་ཐ་མི་དད་པར་རང་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ་སྟོང་པ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ཤར་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་རྟེན་འབྲེལ་མངོན་དུ་གྱུར། དེ་ནས་མཉམ་ཉིད་བཞག་པས་ཡུལ་དང་བྲལ་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སྟོང་པ
Chinese
就这样的本性是空性，自性是光明，远离执着和分别，无有边际的本性，不作修饰地自然安住，因此在本位上见到本性，据说这样就能断除两种歧途。 伏藏经典金刚语中说： 这样的修法是佛陀无误的密意。 这样说等等是为了断除歧途，是安住于实相的方法，是地道次第的行法等等。 在伏藏经典大手印引导文中广说。 断除歧途是： 对具有暖相的乐受，以“这是什么”来束缚，如果执着于此，就会堕入欲界。 同样，如果执着于明，就会堕入色界。 因此，无论是乐、空、明、无分别，任何显现都不要执着，不要抓住，而要自然安住于超离心识、无有戏论的状态。 在那个时候，在等持的时候，明觉赤裸，超离心识，本来清净，不可言说地清明澄澈。 在后得的时候，任何显现，都要在觉性之上，清明澄澈，无有执着，任何显现都无有能认所认地清明澄澈。 任何显现，虽然显现，却无有执着，光明空性赤裸，这就叫做有分别的瑜伽。 经文中这样说。 之后，对于没有误入歧途的瑜伽士来说，五道的行法是： 由于实相的证悟现前，对没有如此证悟的人，生起如幻的悲悯，并且从因果上生起信心，在三摩地中获得暖相，这就是资粮道。 经文中这样说。 像这样修持，了知心是无有对境、无有边际、超离心识的，并且见到本性，这就是加行道。 经文中这样说。 之后，显现世间三界，在无有对境中显现，烦恼的障碍得以清净，任何显现都显现为自显空性，就像水和波浪，就像天空中的风一样，任何显现都从无有执着、超离心识中解脱，并且了知因果是空性的，这就叫做见道。 经文中这样说。 之后，显现和心识融合，对境和显现无有差别，自心得以显现，空性显现为因果，所有缘起之法都变成无有分别、一体的，缘起得以显现。 之后，安住于平等性中，远离对境，所有缘起之法都是自心空性
English
The nature of suchness is emptiness, its essence is clarity, free from grasping and conceptualization, the nature of being without extremes, naturally resting without fabrication, thus seeing the nature in its own place, it is said that this cuts off both wrong paths. The treasure text, Vajra Speech, says: Such meditation is the flawless intention of the Buddha. Saying it in this way and so on is to cut off wrong paths, the way to cultivate the state of reality, the way to traverse the bhumis and paths, and so on. The treasure text, the Great Seal's guidance text, elaborates on this. Cutting off wrong paths is: To bind that warm experience of bliss with "this is it." If you cling to that, you will stray into the desire realm. Likewise, if you cling to clarity and grasp it, you will stray into the form realm. Therefore, whatever arises—bliss, emptiness, clarity, non-conceptuality—do not cling to it. Without grasping, let it rest naturally in a state beyond mind, free from elaboration. At that time, during the time of equipoise, clear awareness is naked, beyond mind, primordially pure, inexpressible, and utterly clear. During the time of post-meditation, whatever arises is utterly clear on the basis of awareness, without grasping, whatever appears nakedly is utterly clear without recognition. Whatever arises, although it appears, is clear and empty without grasping, this is called conceptual yoga. It is said in the text. Then, for the yogi who is free from straying and error, the way to traverse the five paths is: Because the realization of reality has become manifest, compassion arises as mere illusion for those who have not realized it in this way, and because of faith in cause and effect, gaining warmth in samadhi is the path of accumulation. It is said in the text. Having practiced in this way, knowing that the mind is without object, without limit, beyond mind, and seeing the nature, that is also the path of joining. It is said in the text. Then, the three realms of existence appear without object. The obscurations of the afflictions are purified. Whatever arises appears as the empty appearance of oneself. Like water and waves, like wind moving in the sky, whatever arises is liberated from grasping and beyond mind, and realizing that cause and effect are empty, that is called the path of seeing. It is said in the text. Then, appearance and mind are mixed. Object and appearance are not different, one's own mind becomes manifest, emptiness appears as cause and effect. All phenomena that arise interdependently become inseparable and of one taste, interdependence becomes manifest. Then, by abiding in equanimity, one is separated from objects. All phenomena that arise interdependently are the emptiness of one's own mind.