Tibetan
ཡང་གཏེར་རྩ་གསུམ་དྲིལ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཟིན་བྲིས་ནོར་བུའི་འོད་ཟེར། མི་ཕམ་འཇམ་དབྱངས་རྒྱ་མཚོ། ཡང་གཏེར་རྩ་གསུམ་དྲིལ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཟིན་བྲིས་ནོར་བུའི་འོད་ཟེར། མི་ཕམ་འཇམ་དབྱངས་རྒྱ་མཚོ། ཡང་གཏེར་རྩ་གསུམ་དྲིལ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཟིན་བྲིས་ནོར་བུའི་འོད་ཟེར་བཞུགས། ། ན་མོ་གུ་རུ་པདྨ་མཉྫུ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞཱ་ཡ། འདིར་གཏེར་འབྱིན་གྲུབ་ཐོབ་རྒྱ་མཚོའི་སྤྱི་མེས་འགྲོ་འདུལ་སངས་རྒྱས་བླ་མའི་ཟབ་གཏེར་གྱི་སྙིང་པོ་བདག་ཅག་གི་འདྲེན་མཆོག་མཚུངས་མེད་ཀུན་མཁྱེན་རྡོ་རྗེ་གཟི་བརྗིད་རྩལ་ལ་ཡང་གཏེར་དུ་བཀའ་བབས་པའི་རྩ་གསུམ་དྲིལ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཁྲིད་རིམ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པའི་ཚུལ་འཇམ་མགོན་བླ་མ་རང་ཉིད་ཀྱི་གསུང་རྒྱུན་ལྟར་རང་བཟོ་སྤངས་ཏེ་ཟིན་བྲིས་སུ་བཀོད་པ་འདི་ལ་གསུམ། སྔོན་འགྲོ །དངོས་གཞི། རྗེས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་དང་། ཁྲིད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོའོ། །དང་པོ་གཞུང་ལས། སྟན་བདེ་བ་ལ་ལུས་དྲང་པོར་བསྲང་། རླུང་རོ་དགུ་ཕྲུགས་སུ་བསལ་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། ལུས་གནད། ངག་གནད། དམིགས་གནད་གསུམ་ལས། དང་པོ་དབེན་པའི་གནས་སུ་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་སྟེ་ལུས་གནད་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་ནམ། མིན་ཡང་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ཏེ། ངག་གནད་རླུང་རོ་དགུ་ཕྲུགས་སམ་སུམ་ཕྲུགས་སུ་བསལ་ཏེ་ནད་གདོན་སྡིག་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་དུད་ཁུང་ནས་དུད་པ་ཡལ་བ་ལྟར་སོང་བར་བསམ། སེམས་རྣལ་དུ་ཕབ་སྟེ་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ལམ་ཟབ་མོ་ཉམས་སུ་བླང་སྙམ་པ་དང་། རང་གི་སྤྱི་བོར་རྩ་བའི་བླ་མ་བསྒོམས་ཏེ། སྐྱབས་གནས་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ངོ་བོར་བསམས་ལ་མོས་གུས་ཚད་མེད་པས། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་མཁྱེན། བདག་གི་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ཞེས་རེ་ལྟོས་ལིང་བསྐྱུར་གྱི་གསོལ་བ་བཏབ་རྗེས། བླ་མ་འོད་དུ་ཞུ་བ་ རང་གི་སྤྱི་བོ་ནས་ཐིམ་པར་མོས་ཏེ། འོག་གི་དམིགས་པ་གང་བསྒོམ་ཡང་ཐུན་གྱི་སྔོན་དུ་འདི་ལེགས་པར་གཏང་ངོ་། །གཉིས་པ་ཁྲིད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་ལ་གསུམ། ངེས་འབྱུང་གིས་རྒྱུད་བསྐུལ་བ། སྐྱབས་འགྲོས་མཚམས་སྦྱར་བ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །དང་པོ་བློ་ལྡོག་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཁྲིད་རིམ་རྣམས་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་གསལ་བ་ལྟར་མྱོང་བ་ཐོན་ཐོན་གྱི་བར་དུ་འཇུག་དགོས་ནའང་། འདིར་བློ་འབྱོངས་ཟིན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཅུང་ཟད་གསལ་འདེབས་པའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ན
Chinese
又，掘藏三根本总集修法的笔记，珍宝之光。麦彭·蒋扬·嘉措著。 又，掘藏三根本总集修法的笔记，珍宝之光。麦彭·蒋扬·嘉措著。 掘藏三根本总集修法的笔记，珍宝之光 敬录完毕。 那摩 咕噜 贝玛 曼殊师利 班匝 谛吉那亚。（藏文：ན་མོ་གུ་རུ་པདྨ་མཉྫུ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞཱ་ཡ།，梵文天城体：नमो गुरु पद्म मञ्जुश्री वज्र तीक्ष्णाय，梵文罗马拟音：Namo guru padma mañjuśrī vajra tīkṣṇāya，汉语字面意思：顶礼 गुरु 上师 莲花 文殊 金刚 锐利） 此处，掘藏师成就者大海的总祖，调伏有情佛陀上师的甚深伏藏之精华，我等之导师无与伦比的全知多杰·智扎灿（རྡོ་རྗེ་གཟི་བརྗིད་རྩལ།）处，再次降下伏藏之加持的三根本总集修法的引导次第，简略地修习之方式，如蒋衮喇嘛（འཇམ་མགོན་བླ་མ།）自己之口传，舍弃自造，记录成笔记，此有三：前行、正行、后行。第一部分有二：一座的前行和引导的前行。第一，如经文所说：于舒适的坐垫上，身体正直坐好，排除九节风等。身要、语要、意要三者中， 第一，于寂静处，于舒适的坐垫上安坐，身要为毗卢七法坐，或者，即使不是，也要身体正直坐好。语要为排除九节风或者三节风，观想所有疾病、邪魔、罪业、障碍都如从烟囱里冒出的烟一样消散。心平静下来，心想为了遍布虚空的有情众生的利益，我要修持甚深之道。于自己的头顶观想根本上师，观想为皈依处总集的自性，以无量信心，祈祷：三世诸佛的总集自性，喇嘛仁波切垂念，请加持我的相续。如此以不离不弃的虔诚祈祷后，观想上师化光， 从自己的头顶融入，无论下面修习什么观想，一座之前都要好好地进行这个。第二，引导的前行有三：以出离心策励自心，以皈依建立基础，发起殊胜菩提心。第一，通过四种转心之法，对于从轮回中彻底解脱的引导次第，详细内容见其他处，要修持到生起体验为止。此处，以已经熟悉修法为前提，以稍微提示的方式进行
English
Also, the notes on the Yangter Three Roots Union Practice, Rays of Jewels. Written by Mipham Jamyang Gyatso. Also, the notes on the Yangter Three Roots Union Practice, Rays of Jewels. Written by Mipham Jamyang Gyatso. The notes on the Yangter Three Roots Union Practice, Rays of Jewels are respectfully recorded. Namo Guru Padma Manjushri Vajra Tikshnaya. (Tibetan: ན་མོ་གུ་རུ་པདྨ་མཉྫུ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞཱ་ཡ།, Sanskrit Devanagari: नमो गुरु पद्म मञ्जुश्री वज्र तीक्ष्णाय, Sanskrit Romanization: Namo guru padma mañjuśrī vajra tīkṣṇāya, Literal Chinese meaning: Homage to the Guru, Lotus, Manjushri, Vajra, Sharp) Here, the essence of the profound terma of the Tamer of Beings, the Buddha Lama, the common ancestor of the ocean of tertöns and accomplished ones, the peerless omniscient Dorje Ziji Tsal (རྡོ་རྗེ་གཟི་བརྗིད་རྩལ།), our guide, to whom the command of Yangter descended again as a terma, is the condensed instruction sequence of the Three Roots Union Practice. The way to practice it, according to the oral tradition of Jamgön Lama (འཇམ་མགོན་བླ་མ།) himself, abandoning self-creation, is recorded in these notes in three parts: preliminaries, main practice, and conclusion. The first part has two: the preliminary of the session and the preliminary of the instruction. First, as the text says: On a comfortable seat, straighten the body, eliminate the nine rounds of breath, etc. Of the three essentials: body, speech, and mind, First, in a secluded place, sit comfortably on a seat, the body posture being the seven-point posture of Vairochana. Or, even if not, keep the body straight. The speech essential is to eliminate the nine rounds of breath or the three rounds of breath, and visualize that all diseases, evil spirits, sins, and obscurations disappear like smoke rising from a chimney. Calm the mind and think that for the benefit of all sentient beings pervading the sky, I will practice the profound path. Visualize the root guru on your crown, and think of him as the essence of the gathering of all refuge objects, with immeasurable devotion, pray: Lama Rinpoche, the essence of all Buddhas of the three times, have mercy, please bless my being. After praying with unwavering devotion, visualize the guru dissolving into light, dissolving from your crown. Whatever visualization you practice below, it is good to do this well before the session. Second, the preliminary of the instruction has three: inspiring the mind with renunciation, establishing the foundation with refuge, and generating the supreme bodhicitta. First, through the four thoughts that turn the mind, the instruction sequence for definitely arising from all of samsara, the details of which are clear elsewhere, should be practiced until experience arises. Here, assuming that the practice is already familiar, it is done in a way that slightly clarifies it.
Tibetan
ས་དམིགས་པ་དེ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ན། དལ་འབྱོར་ཚང་བའི་རྟེན་འདི་ཉིད་རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་གྲངས་དང་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གང་ལ་བརྟགས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་རྙེད་ན་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་འདི་ལྟ་བུ་རྙེད་པའི་དུས་འདིར་གཏན་བདེའི་འདུན་མ་དམ་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་སྒྲུབ་དགོས་པར་འདུག་ཅིང་། དེ་ལྟར་རྙེད་པ་དེ་ཡང་ཡུན་དུ་མི་གནས་པར་བར་སྣང་གི་གློག་ལྟར་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གིས་འགྱུར་ཞིང་ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་ལྟར་ནམ་ཡལ་བའི་ཆ་མེད་ཅིང་ནམ་འགྱུར་ངེས་པ་མེད་པས་རྐྱེན་གློ་བུར་བ་བྱུང་ན་དོ་ནུབ་ཙམ་ཡང་འཆི་ཆོག་པ་དང་མི་འཆི་བའི་གདིང་སྤུ་ཙམ་མེད་པས་ཆོས་དེ་ ཡང་ཕྱི་བཤོལ་དུ་མ་སོང་བར་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་བསྒྲུབ་པར་ཐག་བཅད། འཆི་བའི་ཚེ་ཟས་ནོར་ལོངས་སྤྱོད་གཉེན་འདུན་མངའ་ཐང་སོགས་ལྟ་ཅི། རང་གི་ལུས་འདི་ཡང་བོར་ཏེ་མར་གྱི་དཀྱིལ་ནས་སྤུ་བཏོན་པ་ལྟར་འགྲོ་བའི་ཚེ་ལས་འབའ་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ། སྡིག་པ་བྱས་ཟིན་པ་སྐྱུར་དབང་ནི་མེད། དགེ་བ་རང་གིས་མ་བྱས་པ་ཁྱེར་རྒྱུ་ནི་མེད་དོ། ལས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་མ་བྱས་པ་དང་མི་འཕྲད་པས། རང་དབང་མེད་པར་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་འཁོར་བ་མཐོ་དམན་གང་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེས་ན་ཅི་བྱེད། མི་སྐྱེ་བའི་གདིང་ནི་མེད། ད་ཕྱིན་ཆད་སྡིག་པ་སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་མི་བྱེད། དགེ་བ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བསླབ་པར་བྱ་སྙམ་པས་ཆོས་དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ལ་ཕན་ངེས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་བླང་དོར་མ་ནོར་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཐག་བཅད། དེ་ཡང་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་འཁོར་བ་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་ཏེ། ངན་སོང་གི་འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་མྱོང་བ་ལྟ་ཅི། དྲན་པ་ཙམ་ན་ཡང་མི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་སྟོན་པའི་ཡ་ང་བ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བས་བདེ་འགྲོའི་གནས་སུ་སྐྱེས་ནས་འཕྲལ་བདེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་གཉིད་ཐུན་ རེའི་རྨི་ལམ་བཟང་བ་དང་འདྲ་སྟེ་འགྱུར་ཞིང་འགྲོ །འཁོར་བའི་རྒྱལ་ཕམ་སྐྱིད་སྡུག་ཐམས་ཅད་རེས་མོས་ལས་རྟག་ཐུབ་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས་བདེ་འབྱོར་ཅི་ལྟར་བཟང་ཡང་སྙིང་པོ་མེད། དེས་ན་དམ་པའི་ཆོས་ལས་གཞན་པའི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བྱས་པ་དོན་མེད། སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཁོར་ལོ་ལས་མ་འདས་པས་ཕྱི་མར་ཕན་ངེས་ཀྱི་ཆོས་དེ་ཡང་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་བྱ་སྙམ་དུ་བསམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་འདོད་ཀྱི་བློ་ཤུགས་དྲག་པོས་རྒྱུད
Chinese
总而言之，这个具足闲暇和圆满的所依，无论从因、自性、数量和比喻等任何方面来观察，都是极其难得的，而且如果得到，就具有重大的意义。像这样获得的时机，必须唯一修持能获得永久安乐的正法。像这样获得的（人身）也不会长久住留，像天空中的闪电一样，瞬息万变，又像水中的气泡一样，不知何时消失，何时变化，没有定准，如果发生突发的情况，今晚也可能死去，没有一丝一毫不会死的确信，所以，这个法 也不能拖延到以后，现在就下决心修持。死亡的时候，食物、财富、受用、亲友、权势等等且不说，自己的身体也要舍弃，像从酥油中拔出毛一样离开人世，只能跟随着业力。已经造作的罪业，没有办法抛弃；善业自己没有做，也没有办法带走。所造的业不会白费，没有造的业也不会遇到。不由自主地，会因为业力的作用而转生到轮回高低任何地方。如果转生到三恶道怎么办？没有不会转生的把握。从今以后，就算丧命也不造罪业。要精进地修习善法，这样想，对于这个法，也要毫不错误地取舍对来世有确定利益的因果，这样下决心。而且，无论因为业力的作用而转生到轮回的任何地方，都不会超出三种痛苦的自性。恶趣的众生，受苦就不用说了，仅仅是忆念，也是令人感到不适的痛苦。如果因为有漏的善业而转生到善趣，那些看似暂时的安乐，也像 每次睡眠时所做的美梦一样，会变化和消失。轮回的成败、苦乐，都是轮流交替的，没有什么是永恒不变的，所以无论安乐富足多么美好，都没有意义。因此，除了正法以外，所做的一切事情都是徒劳无益的。因为没有超出痛苦的轮回，所以对于来世有确定利益的法，也要修持能从三有轮回中彻底解脱的清净之法，这样想。
English
In summary, this support of leisure and endowment, no matter how it is examined in terms of cause, nature, number, and metaphor, is extremely difficult to obtain, and if obtained, it has great significance. At this time of obtaining such a thing, one must only practice the sacred Dharma that can obtain lasting happiness. This attainment will not last long either, changing in an instant like lightning in the sky, and like a bubble in the water, one does not know when it will disappear and when it will change, there is no certainty, and if a sudden event occurs, one may die even tonight, and there is not a single bit of certainty that one will not die, so this Dharma should not be postponed to the future, but should be practiced now with determination. At the time of death, not to mention food, wealth, enjoyment, relatives, power, etc., one's own body must also be abandoned, and one must leave the world like a hair pulled from the middle of butter, and one can only follow the karma. There is no way to abandon the sins that have already been committed; there is no way to take away the good deeds that one has not done oneself. The karma that has been created will not be wasted, and the karma that has not been created will not be encountered. Involuntarily, one will be reborn in any high or low place in samsara due to the effect of karma. What if one is reborn in the three lower realms? There is no certainty that one will not be reborn. From now on, one will not commit sins even if it costs one's life. One should diligently practice good deeds, thinking that for this Dharma, one should also make no mistake in accepting and rejecting the cause and effect that will definitely benefit future lives, and make a firm decision in this way. Moreover, no matter where one is reborn in samsara due to the effect of karma, one will not go beyond the nature of the three sufferings. The beings of the evil realms, not to mention suffering, even the mere memory is a painful feeling of discomfort. If one is reborn in a good realm due to contaminated good deeds, those seemingly temporary pleasures are like good dreams during each sleep, which will change and disappear. The success and failure, happiness and suffering of samsara are all alternating, and nothing is permanent, so no matter how good happiness and wealth are, they are meaningless. Therefore, everything done other than the sacred Dharma is futile. Because one has not gone beyond the cycle of suffering, one should also practice the pure Dharma that will definitely benefit future lives and that will completely liberate one from the three realms of samsara, thinking in this way.