Tibetan
ག་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས། །མི་མགོ་བསྐོར་བས་དམྱལ་བར་འགྲོ། །རང་ལ་རང་སྙིང་མི་རྗེའམ། །ད་མི་མགོ་མ་བསྐོར་ནགས་སུ་སོང༌། །བདེ་འཆམ་ཡུལ་གྱི་དགོན་པ་འདི། །སྐྱིད་ཆོས་སོས་བདེའི་གནས་ཡིན་ཀྱང༌། །ཉམས་རྟོགས་རི་ཁྲོད་ཀྱི་དགོན་པར་འཕེལ། །ད་ཤི་ཡང་རི་ཁྲོད་དགོན་པར་སྙོགས། །རང་སེམས་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པ་ན། །ཕྱི་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་ལ་མ་བལྟ་བར། །ནང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་གཏན་ལ་ཕོབ། །ཡུལ་སྣང་སེམས་གཉིས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ། །གཞན་རྒྱུད་ལ་རྟོག་པ་མ་བྱེད་ཅིག །གཅིག་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་འཁྲུལ། །དེས་ན་གཉུག་མ་རང་སོ་བཟུང༌། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཉམ་བཞག་ལ། །གོ་ཡུལ་གྱི་རྟོག་པ་དྲན་པས་འཇོམས། །བློས་བྱས་རྟོག་པའི་བསུ་བསྐྱེལ་དེ། །གནས་ལུགས་མི་རྟོག་མཉམ་བཞག་སྒོམས། །ལྷན་སྐྱེས་བདེ་ཆེན་གཉུག་མའི་སེམས། །རྣལ་མ་རང་སོ་གོ་མ་བཤིག །ཡེ་སངས་རྒྱས་ལ་བཅོས་ན་འཁྲུལ། །བག་ཆགས་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་སྣང་འདི། །རྣམ་དག་གཞི་མེད་ཆོས་ཉིད་ལ། །རྟོག་དཔྱོད་དགག་སྒྲུབ་འཛིན་པ་སྤོངས། །ངོ་བོ་སིང་ངེ་ཡེ་རེ་བ། །རང་བཞིན་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། །མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་གསུམ། །དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་འདུག་ཚུལ་ཡིན། །དེ་ཡང་བརྟག་པ་གཉིས་པ་ལས། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང་དབང་པོ་དྲུག །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་འབྱུང་ཆེན་ལྔ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་རྣམ་པར་དག །རང་རིག་བདག་ཉིད་དག་པ་ཉིད། །སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་བྲལ་འདི་ལས་མ་གཏོགས་པ། སངས་རྒྱས་ཆེ་བར་འདོད་ན་རྨུག་པར་ཤེས་པར་བྱ། རང་སེམས་སྲང་དུ་བཞུགས་པའོ། ། དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོའི་ཀློང་དཀྱིལ་ནས། །རྟ་ཆག་སྟེང་ཀའི་དགོན་པ་ན། །ཁྱེད་དལ་བར་བཞུགས་པའི་སྒོམ་ཆེན་པ། །དལ་བར་བཞུགས་པ་ཁོམ་ལགས་སམ། །དད་དང་གུས་པའི་བསམ་པ་ཡིས། །ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་བགྱིས་ལགས་སམ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཐོངས་ལགས་སམ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་ལགས་སམ། །བླ་མ་མཉེས་པར་མཛད་ལགས་སམ། །སེམས་ལ་འགྱོད་པ་མེད་ལགས་སམ། །རྣམ་པར་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ན། །ཁྱེད་དེང་སང་བདེ་བར་བཞུགས་ལགས་སམ།། སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་གདམས་ངག་རིན་ཆེན་རྒྱན་འདྲ།།
Chinese
啊，依缘起之理！欺骗他人者将堕入地狱。对自己难道没有慈悲心吗？现在不要再骗人，去森林吧！ 德钦地方的这座寺庙，虽是享乐佛法、安乐之地，却发展成了修行证悟的山间寺院。现在即使死了，也要前往山间寺院。 当修持自心金刚时，不要看外面的迷惑之境，要确定内心本性的实相。对于境相与心识二者的幻化，不要对他人的相续进行臆测。将一分为二即是错谬。因此，要保持本来的自然状态。对于佛陀的意旨——等持，要用忆念来摧毁概念性的分别。对于由分别念产生的迎送，要修持不分别的等持之境。俱生大乐的本初心性，要如实保持，不要破坏。对本初佛加以改造即是错谬。这些习气、世俗的错觉显现，对于清净、无基的法性，要舍弃概念、思辨、破立的执着。本体空寂，本来如此，自性远离戏论之边，体性是无二的。本体、自性、体性这三者，是事物本来的存在方式。再者，在第二个考察中，五蕴和六根，六处和五大，自性本自清净，自证的本体即是清净。阿阇黎婆罗门的口中也说，除了这证悟的无二智慧之外，如果认为有更大的佛，那就是愚昧。自心安住于正念之中。 从大尸陀林的中心，在马断山顶的寺庙里，您悠闲地居住着的大修行者，悠闲地居住着，您有空闲吗？以信心和恭敬之心，圆满了二资粮了吗？舍弃了我执了吗？证悟了无二智慧了吗？令上师欢喜了吗？心中没有后悔吗？在清净的刹土中，您最近安乐吗？ 断除增益的窍诀，如同珍贵的饰品。
English
Ah, according to the principle of dependent origination! Those who deceive others will fall into hell. Do you not have compassion for yourself? Now, do not deceive others, go to the forest! This monastery in the land of Dechhen, although a place of enjoying Dharma and comfort, has developed into a mountain monastery for practice and realization. Now, even if I die, I will go to the mountain monastery. When practicing the Vajra of one's own mind, do not look at the external realm of delusion, but ascertain the reality of the nature of the inner mind. Regarding the illusion of the two, realm and consciousness, do not speculate about the continuum of others. Dividing one into two is a mistake. Therefore, maintain the original natural state. For the intention of the Buddha—equanimity, destroy conceptual distinctions with mindfulness. For the welcoming and sending off produced by conceptual thoughts, practice the state of non-conceptual equanimity. The innate, great bliss, the original nature of the mind, should be kept as it is, without destroying it. To modify the primordial Buddha is a mistake. These habitual tendencies, the illusory appearances of samsara, for the pure, baseless Dharma nature, abandon the clinging to concepts, speculation, affirmation, and negation. The essence is empty, originally so, the nature is free from the extremes of elaboration, and the characteristic is non-dual. Essence, nature, and characteristic, these three, are the original way of things exist. Furthermore, in the second examination, the five aggregates and six senses, the six sense fields and five great elements, are naturally completely pure, and the self-aware essence is purity itself. From the mouth of Acharya Brahmin also said, apart from this realization of non-dual wisdom, if you think there is a greater Buddha, then know that it is ignorance. One's own mind abides in mindfulness. From the center of the great charnel ground, in the monastery on the top of Tachak, you great practitioner who dwells leisurely, dwelling leisurely, do you have leisure? With faith and respect, have you completed the two accumulations? Have you abandoned self-grasping? Have you realized non-dual wisdom? Have you pleased the Lama? Is there no regret in your heart? In the pure realm, are you well recently? The precious ornament-like instruction that cuts through superimposition.