Tibetan
དེ་འདི་དང་འགྲིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་བཞག་པ་ལ་གཉིས། ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་དེ་རིགས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བགྱི་བའི་ཚིག་གི་དོན་གང་ལགས་ཞེས་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་དེ་དང་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་པ་སོགས་རྟོགས་པའི་རྟེན་བྱང་སེམས་ལགས་ན་བྱང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ལགས་ཞེས་ཞུས་པའོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚིག་གི་དོན་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་སྐྱེ་བའམ་ཡོད་པ་ཉིད་དམ་ཡོད་པའམ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་འགྲེལ་པ། འདིས་ནི་རྟེན་བྱང་ཆུབ་རྫས་སུ་མེད་པའི་འཐད་པས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་ཚིག་དོན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཆོས་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་ཆོད་ཉིད་ཡན་གར་བ་ཡང་རིགས་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་དོན་རྟེན་ནམ་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཡིན་ན། ཆོས་ཅན་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི་དངོས་པོར་མེད་པས་རིགས་ཀྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན་ཡན་གར་བ་ཡང་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན་གང་ཡང་རུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཁམས་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གནས་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། རིགས་ནི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ནང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་མ་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཅན་དང་ཡ་མ་བྲལ་བ་ནི་རིགས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དང་། རྒྱུའི་སྒོ་ནས་རིགས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས། དང་པོ་ནི། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཅན་དང་ཡ་མ་བྲལ་བར་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཡིན་ལ། བྱང་སེམས་ཡང་དག་སྒྲུབ་པ་ལ་
Chinese
他说，那和这个不一致。第二，建立中观宗的宗义分二：本体的认定和成为种性的方式。第一，经中说：“世尊，菩萨这个词的含义是什么？”意思是，生起菩提心以及与其结合的见道、修道等证悟的所依是菩萨，那么请问菩萨本身的自性是什么？ 饶益菩萨的词义是没有的。为什么呢？因为经中说，菩提不是生，也不是有，也不是存在，也不是所缘。对此的解释是，这表明，因为作为所依的菩提不是实有，所以六处自性的法性之类是菩萨这个词使用的原因，而不是成为实物的词义。 其中的含义是：名言中成立的所依是菩提心，而且也是眼等内在的六处，除此之外什么也没有。那些也都是胜义中空性的自性，因此表明六处的法性是成为成立的所依的种性。 那么，单独的法性也不是种性，因为如果种性的含义是作为所依或因，那么，与有法分离的法性不是实有，因此没有种性的含义。单独的有法也不是自性存在的种性，因为那完全依赖于因和缘，因此没有自性这个词的含义。任何有法的法性也不是，因为那样会推及外境的界也有佛性。也不是远离一切垢染的阶段，因为已经转为法身，而且种性是因的阶段。 因此，内在六处的不清净的法性与有法不分离就是种性。第二，分二：从所依的角度和从因的角度成为种性的方式。第一，六处的法性与有法不分离，那本身就是成立的所依。例如，名言中菩萨本身就是成立的所依，而且为了真实成立菩萨
English
He said that it does not agree with this. Second, establishing the tenets of the Madhyamaka school has two parts: identifying the essence and how it becomes a lineage. First, the sutra says, "Bhagavan, what is the meaning of the word Bodhisattva?" It means, the basis for realization, such as generating Bodhicitta and the path of seeing and meditation combined with it, is the Bodhisattva. So, what is the nature of the Bodhisattva itself?" asked. The meaning of the word Bodhisattva is non-existent. Why is that? Because the sutra says that enlightenment is neither born, nor existent, nor existing, nor an object. The explanation of this is, this shows that because enlightenment as the basis is not substantial, the nature of the six sense bases is the cause of the use of the word Bodhisattva, but not the meaning of the word that has become a real thing. The meaning of that is this: the basis for establishing in name is Bodhicitta, and it is also the six internal sense bases such as the eye, and there is nothing else besides that. Those are also the nature of emptiness in the ultimate sense, so it is shown that the nature of the six sense bases is the lineage that has become the basis for establishment. Then, a separate nature is also not a lineage, because if the meaning of lineage is to act as a basis or cause, then a nature separate from the subject is not real, so there is no meaning of lineage. A separate subject is also not a lineage that exists in its own nature, because it depends entirely on causes and conditions, so there is no meaning of the word nature. The nature of any subject is also not, because that would extend to the fact that there is Buddha-nature even in the external realm. It is also not a state free from all defilements, because it has been transformed into Dharmakaya, and lineage is the state of cause. Therefore, the impure nature of the six internal sense bases that is inseparable from the subject is the lineage. Second, there are two ways of becoming a lineage: from the perspective of the basis and from the perspective of the cause. First, the nature of the six sense bases is inseparable from the subject, and that itself is the basis for establishment. For example, in name, the Bodhisattva itself is the basis for establishment, and in order to truly establish the Bodhisattva
Tibetan
དམིགས་པའི་མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ས་ནི་ཆུ་ལ་ཆུ་རླུང་ལ། །རླུང་ནི་མཁའ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །མཁའ་ནི་ས་དང་ཆུ་དག་དང་། །རླུང་གི་ཁམས་ལ་གནས་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་ཁམས་དབང་རྣམས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དག་ལ་གནས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཚུལ་བཞིན་མིན། །ཡིད་ལ་བྱེད་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ནི། །སེམས་ཀྱི་དག་པ་ལ་རབ་གནས། །ཞེས་པ་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་རྣམས་ནི་རང་གང་ལ་དམིགས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་སྔ་མ་དག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་གཞན་མ་དམིགས་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་བདེན་པས་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་གོ གཉིས་པ་ནི། ངོ་བོ་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་གནས་སྐབས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པའི་རྟེན་ནམ་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་ཤིང་། དེ་ཉིད་རྐྱེན་གྱི་འཕྲོག་པ་དང་མི་འཕྲོག་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པའི་རིགས་གཉིས་སུ་ཐ་སྙད་བྱེད་དོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཞེས་བྱ་ལ། གང་གི་ཚེ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་རྐྱེན་གྱིས་ཡང་དག་པ་བླངས་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་བཏགས་ཀྱང་རུང་ངོ་། །གསུམ་པ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ལ་གཉིས་ཀྱི། གོ་རིམ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། འགྲེལ་ཆེན་དུ། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ཐར་པ་དང་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་རྣམས་ཀྱི་མངོན་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ཡིན་པས་དང་པོ་ཁོ་ནར་རིགས་བཤད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བཤད་ཅེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་དེ་དོན་གྱི་གོ་རིམ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་འབྲས་བུ་དང་པོར་བཤད་ནས་རྒྱུ་ཕྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་བཤད་པའི་གོ་རིམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། ཉི་སྣང་དུ། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་དང་བྲལ་བའི་འཁོར་བར་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་བ་སྙེད་དང་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་ད་རུང་དུ་ཡང་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་དང་ལྡན་པའི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉེས་དམིགས་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཕྱི
Chinese
因为所缘的眼等内在的六处，其自性是空性的体性。如是，《宝性论》中说：地安住于水，水安住于风，风安住于空。空不住于地和水以及风的界中。同样，蕴、界、处安住于业和烦恼中。业和烦恼不住于如理作意中。不如理作意安住于心的清净中。这与上述说法相符。第二，修法等是从自己所缘的菩提心的内在先前诸处之因所生，因为没有观见其他的因。这些也是自性以真实空性的体性之故，六处的法性作为有法和法相的差别，被安立为修法的因。第二，体性无别，但就暂时作为三乘证悟的所依或因的方面，而施设为三乘的种性。同样，从因缘的夺与不夺的差别，而施设为决定和不决定的两种种性。又是，当它不作为三乘修法的所依时，称为自性安住的种性。当它作为修法的所依时，即使安立为因缘所真正摄取也可以。第三，遣除诤论分二：就次第遣除诤论，在《大疏》中说：生起发心、解脱和决定之分以及相顺的显现，因此不是首先只应宣说种性吗？为何如此宣说呢？虽然那是真实的，但那是意义的次第，而这是先说果后说因，因此是宣说的次第，故无过失。第二，就体性遣除诤论，在《日光释》中说：如果存在某些自性安住的种性，为何在无始的轮回中，与恒河沙数相等的诸佛已经入灭，但现在仍然有具有自性安住种性的众生没有从轮回中解脱呢？那是因为具有四种过患的缘故。
English
Because the nature of the six internal sense bases, such as the eye, etc., of the object of focus, is emptiness. Thus, as it says in the Uttaratantra: "Earth abides in water, water in wind, wind abides greatly in space. Space does not abide in earth, water, or the element of wind. Likewise, the aggregates, elements, and sense fields abide in karma and afflictions. Karma and afflictions do not abide in proper attention. Improper attention abides greatly in the purity of mind." This is in accordance with the above statement. Second, practices, etc., arise from the cause of the previous internal sense bases of the Bodhicitta on which one focuses, because no other cause is observed. Since these are also empty in nature with true emptiness, the nature of the six sense bases, distinguished as the subject and predicate, is established as the cause of practice. Second, although the essence is not different, it is nominally designated as the lineage of the three vehicles from the aspect of temporarily serving as the basis or cause of the realization of the three vehicles. Likewise, from the difference of whether or not the conditions are taken away, it is nominally designated as two lineages: definite and indefinite. Furthermore, when it does not serve as the basis for the practice of the three vehicles, it is called the naturally abiding lineage. When it serves as the basis for practice, it may also be designated as truly taken by conditions. Third, refuting disputes is twofold: refuting disputes regarding the order. In the Great Commentary, it says: "Since it is the manifestation of the arising of the mind of enlightenment, liberation, and the aspects of determination, and those that are in accordance, shouldn't the lineage be explained only at the beginning? Why is it explained in this way?" Although that is true, that is the order of meaning, but this is explaining the result first and then showing the cause later, so it is the order of explanation, therefore there is no fault. Second, refuting disputes regarding the essence. In the Rays of the Sun, it says: "If there are some naturally abiding lineages, why is it that in beginningless samsara, Buddhas equal to the sands of the Ganges have passed away, but still there are sentient beings with naturally abiding lineages who have not been liberated from samsara?" That is because it possesses four kinds of faults.