Tibetan
སྒྲུབ་པ་བཤད་པ། སྒྲུབ་པ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ཡང་དག་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པ་བཤད་པ་ལ། སྒྲུབ་པའི་རྟེན། དམིགས་པ། ཆེད་དུ་བྱ་བ། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བཞིའོ། །དང་པོ་ལ། སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། ངོ་བོ་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ། རྩོད་པ་སྤོང་བ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་གཞན་ལུགས་དགག་པ་ནི། སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་ན་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་དེ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྒྱུད་དེ་འོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཞེས་འབྱུང་བའི་དོན་དུ་བསམས་ནས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི། མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཡིན་ལ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་མ་བཞག་ན་དེ་དག་གི་སྟེང་ན་ཡོད་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་ཐེག་པ་གསུམ་གང་རུང་གི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་རུང་གི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ཅིང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་བཞག་ན་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་ནོ། །གཉིས་ཀ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཐོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གསོས་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་ཡིན་ལ། རྐྱེན་གྱིས་གསོས་མ་བཏབ་ན་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་གང་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཐོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གསོ་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཞེས་བྱའོ། །རང་ཞི་བ་ཙམ་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་སྟོང་པའི་ཆོས་ཐོས་པས་གསོ་བར་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཉིད་གཟུང་མེད་ཙམ་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་རུང་བ་ལ་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཞེས་བྱའོ། །ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་གང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གང་རུང་གི་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་ངེས་པ་དེ་ནི་ངེས་པའི་རིགས་ཞེས་བྱ་ལ། རྐྱེན་གྱི་ཐེག་པ་གསུམ་ཀས་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་བསྒྱུར་དུ་རུང་བ་ནི་མ་ངེས་པའི་རིགས་ཡིན་ལ། རྒྱུད་གང་ལ་སྒྲིབ་པ་ཤས་ཆེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དུས་རེ་ཤིག་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གསོར་མི་རུང་བ་དེ་ནི་རིགས་ཆད་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཐོས་བསམ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རིམ་གྱིས་གསོས་ཏེ་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན་དེའི་ཉེར་ལེན་དང་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་གི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ལས་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འཕགས་ལམ་གྱི་རིགས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཟག་མེད་ཀྱི་ 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "སྒྲུབ་པ་བཤད་པ།", "chinese_translation": "修习之说", "english_translation": "Explanation of Practice" }, { "original_tibetan": "སྒྲུབ་པ་བཤད་པ།", "chinese_translation": "修习之说", "english_translation": "Explanation of Practice" }, { "original_tibetan": "གཉིས་པ་ཡང་དག་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པ་བཤད་པ་ལ། སྒྲུབ་པའི་རྟེན། དམིགས་པ། ཆེད་དུ་བྱ་བ། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བཞིའོ། །དང་པོ་ལ། སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། ངོ་བོ་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ། རྩོད་པ་སྤོང་བ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་གཞན་ལུགས་དགག་པ་ནི། སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་ན་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་དེ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྒྱུད་དེ་འོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཞེས་འབྱུང་བའི་དོན་དུ་བསམས་ནས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི། མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཡིན་ལ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་མ་བཞག་ན་དེ་དག་གི་སྟེང་ན་ཡོད་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་ཐེག་པ་གསུམ་གང་རུང་གི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་རུང་གི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ཅིང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་བཞག་ན་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་ནོ། །གཉིས་ཀ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཐོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གསོས་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་ཡིན་ལ། རྐྱེན་གྱིས་གསོས་མ་བཏབ་ན་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་གང་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཐོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གསོ་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཞེས་བྱའོ། །རང་ཞི་བ་ཙམ་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་སྟོང་པའི་ཆོས་ཐོས་པས་གསོ་བར་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཉིད་གཟུང་མེད་ཙམ་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་རུང་བ་ལ་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཞེས་བྱའོ། །ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་གང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གང་རུང་གི་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་ངེས་པ་དེ་ནི་ངེས་པའི་རིགས་ཞེས་བྱ་ལ། རྐྱེན་གྱི་ཐེག་པ་གསུམ་ཀས་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་བསྒྱུར་དུ་རུང་བ་ནི་མ་ངེས་པའི་རིགས་ཡིན་ལ། རྒྱུད་གང་ལ་སྒྲིབ་པ་ཤས་ཆེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དུས་རེ་ཤིག་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གསོར་མི་རུང་བ་དེ་ནི་རིགས་ཆད་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཐོས་བསམ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རིམ་གྱིས་གསོས་ཏེ་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན་དེའི་ཉེར་ལེན་དང་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་གི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ལས་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འཕགས་ལམ་གྱི་རིགས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཟག་མེད་ཀྱི་", "chinese_translation": "第二，关于证悟真实见解之自性之修习的解说，有修习之所依、所缘、所为、修习自身之体性四者。第一，分共同和支分之义两部分，第一部分又分体性、状态之差别、遣除诤论三者。第一部分又分两部分。第一部分，破斥他宗观点：如唯识宗认为，经中说：“诸菩萨之种姓，乃从无始以来相续而来，由法性而得，是六处之差别。”他们思索此意，便说这是六处的差别。所谓六处，即眼等内六处。若不立阿赖耶识，则其上存在之无漏种子，遇缘则能生起三乘任何一乘之证悟之能力；若立阿赖耶识，则为存在于阿赖耶识上之无漏种子。二者皆从无始以来即由法性而存在。由听闻之缘滋养而转为差别者，是增长之种姓；若不以缘滋养，则称之为自性安住之种姓。如是，听闻何种深广之法，能滋养无漏种子，则称之为大乘种姓。听闻唯自寂灭及人无我之空性之法所滋养者，称之为声闻种姓。若能成为证悟彼之无所取之因，则称之为独觉种姓。何种无漏种子，其自性即决定为三乘任何一乘之证悟之因，则称之为决定种姓。由缘可转变为三乘任何一乘之证悟之因者，是不决定种姓。何种相续，因烦恼障过重，即使暂时存在无漏种子，亦无法由听闻之缘滋养，则名之为断种。此断种由听闻、思维之缘逐渐滋养，转为具力之时，由其近取因和加行道法最胜之因，生起见道第一刹那，故亦称之为圣道种姓。无漏之", "english_translation": "Second, regarding the explanation of practicing the nature of correct view, there are four aspects: the basis of practice, the object, the purpose, and the nature of the practice itself. First, there are two parts: general and specific meanings. The first part has three aspects: the nature, the difference in states, and refuting arguments. The first aspect has two parts. The first part is refuting other schools' views: As the Mind-Only school believes, the sutra says, \"The lineage of Bodhisattvas comes from beginningless time, obtained by the nature of reality, which is the distinction of the six sense bases.\" They contemplate this meaning and say it is the distinction of the six sense bases. The six sense bases are the internal sense bases such as the eye. If the Alaya consciousness is not established, then the uncontaminated seeds existing on them, when encountering conditions, have the ability to generate realization of any of the three vehicles. If the Alaya consciousness is established, then it is the uncontaminated seeds existing in the Alaya consciousness. Both have existed from beginningless time by the nature of reality. That which is nourished by the condition of hearing and transformed into a distinction is the lineage of growth. If not nourished by conditions, it is called the lineage that abides in its own nature. Thus, whatever deep and vast Dharma is heard, which nourishes the uncontaminated seeds, is called the Mahayana lineage. That which is nourished by hearing the Dharma of mere self-pacification and the emptiness of the selflessness of persons is called the Shravaka lineage. That which can become the cause of realizing the absence of grasping is called the Pratyekabuddha lineage. Whatever uncontaminated seed is inherently determined to be the cause of realization of any of the three vehicles is called the definite lineage. That which can be transformed by conditions into the cause of realization of any of the three vehicles is the indefinite lineage. Whatever continuum has a greater obscuration, for the reason that even if there are uncontaminated seeds for a time, they cannot be nourished by the condition of hearing, is called the extinct lineage. This extinct lineage is gradually nourished by the conditions of hearing and thinking, and when it becomes powerful, due to its immediate cause and the cause of the supreme Dharma of the path of application, the first moment of the path of seeing arises, so it is also called the noble path lineage. Uncontaminated" } ] ============================================================
Tibetan
ས་བོན་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཐོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གསོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། དེ་ཉིད་རང་གང་ལ་དམིགས་པའི་མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་དེ་ཉིད་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རིགས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་དུ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ན་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་མ་ཡིན་ན། ཟག་མེད་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་ཐར་པ་མི་འཐོབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། དེ་ནི་རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཞེས་འདོད་དོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རིགས་དེ་ཉིད། རྒྱན་དུ། ཡོད་དང་མཆོག་དང་མཚན་ཉིད་དང་། །རྟགས་དང་རིགས་རབ་དབྱེ་བ་དང་། །ཉེས་དམིགས་དང་ནི་ཕན་ཡོན་དང་། །དཔེ་རྣམ་གཉིས་ཏེ་རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་དོན་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་འབེབས་པར་མཛད་པ་ནི། རྣམ་རིག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ་གང་དག་གཞུང་འདི་དབུ་མའི་ལུགས་སུ་འཆད་པར་རློམ་བཞིན་དུ་མོས་དེ་རྒྱན་གྱི་གཞུང་དེ་དག་གིས་འདིའི་སྐབས་ཀྱི་རིགས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་དབུ་སེམས་དང་གཞུང་གཉིས་ཀའི་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ཤིན་ཏུ་སྨོངས་སོ་ཞེས་རང་གི་མཚང་གསལ་བར་བསྒྲོག་པའི་ཆོ་ངེས་འདེབས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ནི་དབུ་མ་པ་དག་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་སུ་མི་འདོད་དེ། དེ་ནི་འདུས་བྱས་རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། རང་བཞིན་དག་ནི་བཅོས་མིན་དང་། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱི་རང་བཞིན་ནི་རྐྱེན་གྱིས་བཅོས་སུ་མི་རུང་བས་འདུས་བྱས་སུ་མི་རིགས་སོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ་ནས་འཕགས་པས་གཞན་དག་ནི། རིགས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྐྱེན་གྱིས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང་། རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་གིས་ནི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ལ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་དོན་བརྗོད་དགོས་སོ། །རྒྱུའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྐྱེན་གྱིས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་པ་དེས་ན་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་འདི་མེད་དོ། །ཡང་ན་དེ་དག་གི་རིགས་ནི་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་
Chinese
也称为种子。由于通过听闻的因缘来滋养，所以也称为听闻的习气。它本身所缘的眼等内部的六处，象征着三乘一切种姓的补特伽罗，因此也称为六处的差别。如果它不是从无始以来就作为法性存在于有情相续中，那么由于在第一个无漏刹那没有同分因，将会导致有情无法获得解脱。因此，它不是由因缘新近产生的，而是从无始以来就自然存在的，所以被认为是自性安住的种姓。如前所述的具有特征的种姓，在《庄严经论》中，以“有与殊胜及体性，相与种姓善分别，过患以及功德和，二种譬喻共四类”的八种方式来确定，这是从唯识宗的角度而言的，而那些自诩将此论解释为中观宗的人，如果以《庄严经论》的那些论述来确定此处的种姓，那就是对中观、唯识和论典二者的种姓差别都非常愚昧，这无疑是暴露了自己的短处。如前所述，中观派不承认自性安住的种姓，因为它是由因缘新近产生的有为法，所以没有自性的意义。例如，“自性即是无造作，不观待于他者也”，这种方式的自性是不能被因缘所改造的，所以不应是有为法，这样思索之后，圣者说其他人是：“种姓是六处的差别。它有两种，即因缘如实取和自性安住。”他们说。那些人需要说明将自性安住的种姓称为自性安住的意义。如果说是因的异名，那么因缘如实取也是如此，那么意义的差别是什么？如果是法性的异名，则没有这个过失。或者，他们的种姓是假立的，而这是自相，因此。
English
It is also called seed. Because it is nourished by the cause of hearing, it is also called the habit of hearing. The six internal sense bases, such as the eye, which it itself focuses on, symbolize the individuals of all three vehicles, so it is also called the difference of the six sense bases. If it were not the nature of reality abiding in the continuum of sentient beings from beginningless time, then because there would be no cause of equal share in the first uncontaminated moment, it would follow that sentient beings would not attain liberation. Therefore, it is not newly produced by conditions, but because it abides naturally from beginningless time, it is considered to be the naturally abiding lineage. The lineage with the characteristics as described above, in the Ornament [for Clear Realization], is determined by way of eight topics: "Existence, excellence, and characteristics, sign and lineage, good distinctions, faults, as well as benefits, and two kinds of examples, four in total." This is done from the perspective of Mind-Only. Those who boast of explaining this text as Madhyamaka, if they determine the lineage in this context with those statements from the Ornament, they are extremely ignorant of the difference between the lineages of Madhyamaka, Mind-Only, and the text itself, and are thus proclaiming their own shortcomings. As stated above, the Madhyamikas do not accept the naturally abiding lineage, because it is a compounded phenomenon newly produced by conditions, so there is no meaning to the word "nature." For example, "Nature is uncreated and does not depend on others." Since nature in this way cannot be transformed by conditions, it should not be a compounded phenomenon. After contemplating this, the noble ones say that others are: "Lineage is the difference of the six sense bases. It is of two kinds: that which is properly taken by conditions, and that which abides naturally." They say. Those people need to explain the meaning of calling the naturally abiding lineage "naturally abiding." If it is a synonym for cause, then that which is properly taken by conditions is also that, so what is the difference in meaning? If it is a synonym for the nature of reality, then there is no fault. Or, their lineage is imputed, while this is characterized, therefore.