Tibetan
གཟུགས་སོགས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ། གཟུགས་སོགས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅི་ཞེ་ན། རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གཟུགས་ནི་གཟུགས་རུང་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཚོར་བ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །འདུ་ཤེས་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྟེ། །འདུ་བྱེད་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའོ། །ཡུལ་ལ་སོ་སོར་རྣམ་རིག་པ། །རྣམ་ཤེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་རང་མཚན་ཉིད། ཁམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྦྲུལ་གདུག་འདོད། །གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཅན་ནང་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པ་ན་འགྱུར་བ་སྐྱེད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཚོར་བ་ནི་དགེ་སྡེག་གི་རྣམ་སྨིན་སིམ་གདུང་སོགས་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །འདུ་ཤེས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མཚན་མ་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །འདུ་བྱེད་ནི་སེམས་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གང་རུང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཁམས་རྣམས་ནི་འཛིན་པར་ཆོས་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་སྦྲུལ་གདུག་པའི་མཚན་ཉ ིད་ཅན་ནོ། །ཡང་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་ཉིད་དུ་གསུངས། །ཅི་སྟེ་སེམས་བྱུང་ངམ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་འདུ་འཕྲོད་མཚན་ཉིད་དོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་འདུ་ཤིང་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་འདུ་འཕྲོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །གཏོང་བ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཚུལ་ཁྲིམས་གདུང་མེད་མཚན་ཉིད་བཟོད། ཁྲོ་མེད་མཚན་ཉིད་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད་ཉིད་དོ། །སྦྱིན་པ་ནི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་གཏོང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཉོན་མོངས་པས་གདུང་བ་མེད་པ་དང་། བཟོད་པ་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བསམ་གཏན་སྡུད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །དེ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཕྱིར་རམ། དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཆགས་མེད་མཚན་ཉིད་དོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོད་པའི་ཕྱིར་འགའ་ལའང་ཆགས་པ་མེད་
Chinese
显示色等诸法之体性。 显示色等诸法之体性。 色等诸法之体性为何？为广为显示而说：色是可变之体性，受是领受之体性，想是执取相状，行是现前造作，识是于境各别了知，是识之自性。蕴是痛苦之自性，界之自性如毒蛇之欲求。色是色法，内里互相接触时，因能生起变化之故，是可变之体性。受是领受善恶之异熟，喜悦痛苦等之体性。想是执取诸法不共之相状的体性。行是心于境现前造作的体性。识是于色等境各自了知的体性。取蕴是痛苦三者任何一个的体性。界是于执取以法相同之方式，如毒蛇之体性。或者，是成为痛苦之来源的缘故。处是佛陀所说，是成为出生之门。如果成为心生起或痛苦生起之门。缘起为何？是聚合之体性。缘起是因和缘聚合而生，故是聚合之体性。布施是舍弃之到彼岸，戒律是无恼之体性，忍辱是无嗔之体性，精进是无罪之体性。布施是具有舍弃身体和受用等之自性，戒律是没有烦恼之痛苦，忍辱是没有与不顺品愤怒，精进是具有完全受持善法之体性，故是无罪之自性。禅定是摄持之体性。那是因摄持善法之故，或是心于所缘境近摄持之故。智慧是无贪之体性。为趋入涅槃故，对任何事物皆无贪著。
English
Showing the characteristics of phenomena such as form. Showing the characteristics of phenomena such as form. What are the characteristics of phenomena such as form? Explaining for the sake of extensive demonstration: Form is characterized by being able to be formed. Feeling is characterized by experiencing. Perception is the grasping of characteristics. Formation is manifest formation. Consciousness is the individual knowing of objects. Consciousness is its own characteristic. Aggregates are the self-characteristic of suffering. The nature of the realms is like the desire of a venomous snake. Form is form, and when they come into contact with each other, they are characterized by being able to be formed because they can cause change. Feeling is characterized by experiencing the ripening of virtue and vice, such as joy and sorrow. Perception is characterized by grasping the unique characteristics of phenomena. Formation is characterized by the mind manifestly forming towards an object. Consciousness is characterized by individually knowing objects such as form. The aggregates of clinging are characterized by any of the three sufferings. The realms are characterized by the nature of a venomous snake in terms of holding in accordance with the Dharma. Or, it is because it has become the source of suffering. The sense bases are said by the Buddha to be the gate of birth. If it becomes the gate of the arising of mind or the arising of suffering. What is dependent origination? It is the characteristic of aggregation. Dependent origination arises from the aggregation of causes and conditions, so it is the characteristic of aggregation. Giving is the perfection of generosity, discipline is the characteristic of non-affliction, patience is the characteristic of non-anger, and diligence is the characteristic of being without fault. Giving has the nature of giving up body and possessions, discipline is the absence of suffering from afflictions, patience is the absence of anger with unfavorable things, and diligence has the nature of fully upholding virtuous Dharma, so it is the nature of being without fault. Meditation is the characteristic of gathering. That is because it gathers virtuous Dharma, or because the mind closely gathers towards the object. Wisdom is the characteristic of non-attachment. Because one goes to Nirvana, there is no attachment to anything.
Tibetan
པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྣམས་ཀྱི། །མཚན་ཉིད་འདི་དག་ཡིན་པར་བརྗོད། །བསམ་གཏན་རྣམས་དང་ཚད་མེད་དང་། །དེ་བཞིན་གཞན་གང་གཟུགས་མེད་པ། །དེ་དག་ཡང་དག་མཁྱེན་པ་ཡིས། །མི་འཁྲུགས་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་གསུངས། །བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མི་འཁྲུགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ནི་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཏེ་ཁོང་ཁྲོ་བ་སྤངས་པས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ནི་སུམ་ཅུ་བདུན། །ངེས་པར་འབྱུང་བྱེད་རང་མཚན་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནི་འཁོར་བ་ལས་འདའ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །དམིགས་པ་མེད་པས་རྣམ་རྟོག་དབེན། །དངོས་པོ་མ་དམིགས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མས་ཉེ་བར་མ་སྦགས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་ཞི་ཉིད་དེ། །གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་དང་། །གཏི་མུག་མེད་པའོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་ནི། མཚན་མ་མ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་པ་སྨོན་པ་མེད་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དང་གཏི་མུག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ལྟ་བ་ན་སྨོན་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བདག་མེད་པར་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །གཟུགས་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་པའོ། །སྡུག་ཀུན་གཉིས་ཀྱི་བསྡུས་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པའོ། །དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་དོ། །རྣམ་ཐར་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བྱེད་པའོ། །གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་པོའོ། །གཟུགས་མེད་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བཞི་དང་། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་བརྒྱད་པོ་དག་ནི་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་
Chinese
是为了这个缘故。六度（六波罗蜜）的体性，就说是这些。禅定等和无量，以及同样的其他无色，这些由如实知者，说为不紊乱的体性。禅定等等那些，世尊说为不紊乱的体性，因为那些是远离对欲妙的贪著，舍弃嗔恚而获得的缘故。菩提分三十七，是决定出离的自性。三十七菩提分法，是脱离轮回之因，因此是具有决定出离的体性。空性的体性是，无所缘故远离分别。由于没有对事物进行观察，因此解脱之门空性，没有被分别念的垢染所沾染，是具有远离分别的体性。无相的寂静自性，第三个的体性是痛苦和愚痴的灭除。解脱之门无相，是从不观察相的角度来说的寂静的体性。解脱之门第三个无愿，是痛苦和愚痴灭除的体性，因为对于属于行苦自性的诸行，如实地随观，并且以智慧观察诸行的自性时，就不会希愿。其中，无我的两种相是空性的相。色等戏论的相，为了寂灭的缘故，涅槃是无相的相。痛苦和集二者所摄的，具有烦恼的诸法是无愿的相。缘于它们的世间禅定，称为空性等等的禅定。缘于它们的出世间智慧，则称为解脱之门空性等等。解脱的体性是令解脱。有色者观色是第一解脱。无色者观色是第二解脱。美好的解脱是第三解脱。四种无色的解脱，以及灭尽想受的解脱这八种，是使从等持的障碍中解脱。
English
It is for this reason. The characteristics of the six perfections (six pāramitās) are said to be these. Dhyānas, immeasurables, and likewise other formless ones, these are said by the one who knows them as they are, to be of the nature of non-confusion. Those dhyānas and so on are said by the Bhagavan to be of the nature of non-confusion, because they are obtained by being free from attachment to desire and abandoning anger. The thirty-seven factors of enlightenment are of the nature of definitely emerging. The thirty-seven dharmas of the factors of enlightenment are the cause of transcending samsara, therefore they are of the nature of definitely emerging. The characteristic of emptiness is: without an object, it is devoid of conceptualization. Since objects are not observed, the gate of liberation, emptiness, is not defiled by the stain of conceptualization, and is of the nature of being devoid of conceptualization. The peaceful nature of the signless, the characteristic of the third is the absence of suffering and ignorance. The gate of liberation, the signless, is of the nature of peace from the perspective of not observing signs. The third gate of liberation, the wishless, is of the nature of the absence of suffering and ignorance, because when one truly observes the aggregates that are of the nature of suffering, and when one observes the nature of the aggregates with wisdom, one does not wish for them. Among these, the two aspects of selflessness are the aspects of emptiness. Because the signs of elaboration such as form are pacified, nirvana is the aspect of the signless. The dharmas that are included in the two, suffering and origin, and that are associated with defilements, are the aspects of the wishless. The worldly samādhi that focuses on them is called the samādhi of emptiness and so on. The supramundane wisdom that focuses on them is called the gate of liberation, emptiness and so on. The characteristic of liberation is that which liberates. A form possessor looking at form is the first liberation. A formless one looking at form is the second liberation. The beautiful liberation is the third liberation. The four formless liberations, and the liberation of the cessation of perception and feeling, these eight liberate from the obscurations of absorption.