Tibetan
གང་ཟག་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བསྟན་པ། གང་ཟག་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བསྟན་པ། དེ་ལྟར་བདག་རྫས་ཡོད་བཀག་ནས། གང་ཟག་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བསྟན་པ་ལ། དངོས་དང་། དེ་དཔེའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རིགས་པའི་རྣམ་པ་དུ་མས་གང་ཟག་འགོག་པར་བྱེད་ན། ཅི་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཞིག་གམ་ཞེ་ན། འདིར་ནི་ཕུང་པོ་བརྟེན་ནས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་མ་ཆད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁས་ལེན་གྱི་རྒྱུ་མེད་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་རྫས་ཡོད་རྣམ་པར་བསལ་ནས། ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་རྣམ་པར་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ་བདག་གམ། གང་ཟག་ཏུ་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་དཔེས་སྒྲུབ་པ་ལ། དཔེ་དངོས། དེས་མཚོན་པའི་དོན་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མདོར་བསྟན་པ་ནི། བདག་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དཔེ་བསྟན་པ། ཤིང་རྟ་རང་གི་ཡན་ལག་ལས་གཞན་མིན། །གཞན་མིན་མ་ཡིན་དེ་ལྡན་ཡང་མིན་ཞིང་། །ཡན་ལག་ལ་མིན་ཡན་ལག་དག་དེར་མིན། །འདུས་པ་ཙམ་མིན་དབྱིབས་མིན་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཤིང་རྟ་འདི་ནི་རང་གི་ཡན་ལག་གཟེར་བུ་དང་འཕང་ལོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལས་ལོགས་སུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་མ་ཡིན་པའམ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་དེ་དག་རེ་རེ་བ་ལ་ཤིང་རྟ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་དེ་དག་དང་ལྡན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པས་ལྡན་པའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་དག་ལ་ཤིང་རྟ་བརྟེན་པའང་མ་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་དག་ཤིང་རྟ་དེར་བརྟེན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ཚོགས་པའི་ཕྱོགས་དགག་པ། དབྱིབས་ཀྱི་ཕྱོགས་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཚོགས་ཙམ་ཤིང་རྟར་འགྱུར་ན་ནི། །སིལ་བུར་གནས་ལའང་ཤིང་རྟ་ཉིད་ཡོད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཡན་ལག་ཚོགས་པ་ཙམ་ཤིང་རྟ་ཡིན་ན་ཚོགས་པ་ནི་ཚོགས་པ་ཙམ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟེར་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་སིལ་བུར་གནས་པ་ལའང་ཤིང་རྟ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་། གང་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཅན་མེད་ཡན་ལག་དག །མེད་པས། ཞེས་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར
Chinese
于补特伽罗以缘起而显示。 于补特伽罗以缘起而显示。 如是遮遣实有我之后，于补特伽罗以缘起而显示，有以事物和以彼比喻而成立二者。其中第一者是：若以多种理智遮遣补特伽罗，难道名为补特伽罗者是完全不存在之物吗？答：此乃依蕴而成立。如“此有故彼生”，为了使这种世俗谛的安立不间断，应许非从无因等所生。同样，此处也应如是，于如前所说具有过失的实有补特伽罗完全遣除后，为了使依于诸蕴而假立的名为补特伽罗者这种世间名言如实存在，应许有我或补特伽罗的假名存在，因为见到有假立之故。第二者是以比喻成立，有比喻事物，以彼所诠之义显示二者。其中第一者是：略示，为了成立我唯是假立之义，为了阐明如前所说的意义，显示外境的比喻。 车非自己支分异，异非彼具亦非有，支分上无支分亦无，唯是积聚非形如前。 此车不是自己的支分铆钉和车轮等之外的他体，因为没有见到从彼等分离的缘故。不是异或非异，因为各个支分上没有车的缘故。也不是具有彼等支分，因为彼等和异体没有，故无具有之义的缘故。车也不是依于支分，支分也不是依于车，因为没有他体的缘故。第二者是广说，有破斥积聚之品，破斥形状之品二者。其中第一者是： 若唯积聚即成车，散住亦应有车体。 若仅是支分积聚即是车，那么积聚不是仅是积聚之外的他体，因此铆钉等支分零散存在时也应有车。此外， 以无支分者无有支，故说。 因为无有支分者，故说无有支。
English
Showing the Person as Dependent Arising. Showing the Person as Dependent Arising. Thus, having refuted the substantially existent self, there are two ways to show the person as dependent arising: through the actual thing and through its example. The first is: If the person is refuted by various kinds of reasoning, is what is called a person something that does not exist in any way? Answer: Here, it is established by relying on the aggregates. Just as "this arises because of this," in order to not interrupt the establishment of this conventional truth, it should be acknowledged that it does not arise from causelessness, etc. Similarly, here too, having completely eliminated the substantially existent person who possesses the faults mentioned above, in order to make the worldly term called person, which is imputed in dependence on the aggregates, truly exist, it should be acknowledged that there is an imputation of self or person, because it is seen that there is imputation. The second is to establish it through an example, there are two: the example thing and showing the meaning it represents. The first is: Briefly stated, in order to establish the meaning that the self is only an imputation, in order to clarify the meaning mentioned above, showing the external example: The chariot is not other than its own parts, Not other, not not, not possessing them either, The parts are not in it, nor are the parts there, Not just an assemblage, not a shape, as before. This chariot is not other than its own parts, such as rivets and wheels, because it is not seen separately from them. It is not other or not other, because there is no chariot on each of those parts. It is also not possessing those parts, because there is no meaning of possessing since they are not different from it. The chariot also does not rely on the parts, and the parts do not rely on the chariot, because there is no otherness. The second is explained in detail, there are two: refuting the aspect of assemblage, refuting the aspect of shape. The first is: If just an assemblage becomes a chariot, Then even when scattered, there should be a chariot. If just the assemblage of parts is a chariot, then the assemblage is not other than just the assemblage, therefore even when the parts such as rivets are scattered, there should be a chariot. Furthermore, Because there is no possessor of parts, there are no parts, it is said. Because there is no possessor of parts, it is said that there are no parts.
Tibetan
་ཡན་ལག་ཅན་མེད་ན། ཡན་ལག་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་ཅན་མེད་པར་ཡང་རང་གིས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་གི་ཚོགས་པ་གང་ཞིག་ཤིང་རྟར་འགྱུར། །གཉིས་པ་དབྱིབས་ཀྱི་ཕྱོགས་དགག་པ་ནི། དབྱིབས་ཙམ་ཤིང་རྟར་རིགས་པའང་མིན། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། འང་ཞེས་པ་ཡན་ལག་གི་ཚོགས་པ་ཤིང་རྟར་མི་རིགས་པར་མ་ཟད། ཡན་ལག་ཅན་མེད་ན་ཡན་ལག་དག་ཀྱང་མེད་པས་ཡན་ལག་ཚོགས་པའི་དབྱིབས་ཙམ་ཡང་ཤིང་རྟར་མི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་དབྱིབས་ཙམ་ཤིང་རྟ་ཡིན་ན། ཡན་ལག་དག་གི་དབྱིབས་སམ། འོན་ཏེ་ཚོགས་པའི་དབྱིབས་ཡིན་གྲང་། དང་པོ་ལྟར་ན་སྔར་གྱི་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་བཏང་བ་དག་གིའམ། སྔར་གྱི་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཏང་བ་དག་གི་ཡིན་གྲང་། དེ་ལ་གལ་ཏེ། དང་པོ་འདོད་ན་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་ཡན་ལག་གི་དབྱིབས་སྔར་ཡོད་པ། །ཇི་བཞིན་ཤིང་རྟར་གཏོགས་ལའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་བྱེ་བར་གྱུར་ལ་ཇི་ལྟ་བར། །ད་ལྟ་ཡང་ནི་ཤིང་རྟ་ཡོད་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་འཕང་ལོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ཤིང་རྟ་མ་བཅས་པའི་སྔར་ཡོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤིང་རྟར་གཏོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལའང་དབྱིབས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཡིན་ན། ཡན་ལག་དེ་དག་སོ་སོར་བྱེ་བར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པ་མིན་པ་ཇི་ལྟ་བར་ད་ལྟ་ཤིང་རྟ་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ནའང་ཤིང་རྟ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤིང་རྟ་བཅས་པ་དང་མ་བཅས་པ་དག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འཕང་ལོ་ལ་སོགས་ཀྱི་དབྱིབས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཁས་བླངས་ན། སྔར་གྱི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་པའི་དབྱིབས་ཁོ་ན་ཤིང་རྟ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ན། དེའང་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་ཤིང་རྟའི་དུས་ན་ཡན་ལག་ལ། །སྔར་ལས་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ཡོད་ན། །གཟུང་ཡོད་འགྱུར་ན་ཡོད་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཡན་ལག་གི་དབྱིབས་ཤིང་རྟ་ཉིད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཤིང་རྟ་དང་བཅས་པའི་དུས་ན་དེའི་ཡན་ལག་འཕང་ལོ་དང་སྲོག་ཤིང་དང་གཟེར་བུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སོ་སོར་ལྷམ་པ་དང་། རིང་བ་དང་། ཟླུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་སྔར་ཤིང་རྟ་མ་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པ་ལས་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ཞིག་ཡོད་ན་གཟུང་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན། རྩིབས་དང་། མུ་ཁྱུད་དང་། ལྟེ་བ་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དབྱིབས་ཅན་འཕང་ལོ་ལ་ནི་ཤིང་རྟའི་གནས་སྐབས་ན་རང་གི་དབྱིབས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་གཟུང་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་
Chinese
如果无有支分之总集，则各个支分也不存在，因为它们是互相依赖而安立的。而且你也已经承认无有支分之总集。因此，哪个支分的集合会变成车呢？第二，破斥形状的观点：仅仅形状也不是车。如是说，这个“也”字表示，不仅支分的集合不能成为车，而且如果没有支分之总集，各个支分也不存在，因此仅仅支分集合的形状也不是车。另外，如果仅仅形状是车，那么是各个支分的形状，还是集合的形状呢？如果是前者，那么是没有改变以前的形状的那些支分，还是改变了以前的形状的那些支分呢？对此，如果承认是前者，则不合理，如下所说：如果支分的形状如先前，同样属于车时也如是。那些分离之时如何，现在也不是车。如果车的支分，比如轮子等的形状，在没有组装成车之前是怎样的，在属于车的状态时也同样是那样的形状，那么，就像那些支分在分离的状态时不存在一样，现在在组装成车的状态时也不会有车，因为组装成车和未组装成车时的轮子等的形状没有差别。如果承认第二种情况，即只有与先前状态不同的形状才被称为车，那么也不合理，如下所说：如果在车的时候支分上，有与先前不同的形状差别，如果可被执取则因此，支分的形状就不是车本身。如果在与车组装在一起的时候，它的支分，比如轮子、轴和铆钉等的形状差别，各自是扁平的、长的、圆的等等，这些与先前未组装成车的时候存在的形状相比，如果存在其他的形状差别，如果可以被执取，那么，对于具有以辐条、轮辋和轮毂等区分的形状的轮子来说，在车的状态下，它自己的形状已经改变，是不可被执取的，而那
English
If there is no whole with parts, then the individual parts do not exist either, because they are established in dependence on each other. Moreover, you have already admitted that there is no whole with parts. Therefore, which collection of parts will become a chariot? Second, refuting the aspect of shape: Shape alone is also not a chariot. It is said, the word "also" indicates that not only is the collection of parts not a chariot, but also if there is no whole with parts, the individual parts do not exist, so the mere shape of the collection of parts is also not a chariot. Furthermore, if shape alone is a chariot, then is it the shape of the individual parts, or the shape of the collection? If it is the former, then is it those parts that have not changed their previous shape, or those that have changed their previous shape? If, in that case, the first is accepted, it is not reasonable, as it is said: If the shape of the parts is as it was before, it is the same when it belongs to the chariot. How are those when they are separated? Now also there will be no chariot. If the shape of the parts of the chariot, such as the wheel, etc., is as it was before it was assembled into a chariot, then if the shape is the same when it belongs to the chariot, then just as those parts do not exist when they are separated, so also now, when assembled into a chariot, there will be no chariot, because there is no difference in the shape of the wheel, etc., when the chariot is assembled and when it is not assembled. If the second alternative is accepted, that only the shape that is different from the previous state is called a chariot, then that is also not reasonable, as it is said: If at the time of the chariot there is a difference in the shape of the parts from before, if it can be grasped, then because of that, the shape of the parts is not the chariot itself. If, when assembled with the chariot, the difference in the shape of its parts, such as the wheel, the axle, and the rivets, etc., are each flat, long, round, etc., whatever difference in shape there is from what existed when the chariot was not assembled, if a different shape can be grasped, then for the wheel, which has a shape distinguished by spokes, rims, and hubs, etc., in the state of the chariot, its own shape has changed, and it cannot be grasped, and that