Tibetan
ད་པར་དམིགས་པས་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཚ་བ་མེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། །ཚ་བ་མིན་པ་ཇི་ལྟར་བསྲེག ། དེས་ན་བུད་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ། །ཡོད་མིན་དེས་ན་མེ་ཡོད་མིན། །ཞེས་ཚ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་མེ་ཡང་ཡོད་མིན་ཞེས་གོང་དུ་བཟློག་པར་བྱས་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མེད་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་མེའི་དངོས་པོ་མཐོང་ནས་མེ་དངོས་པོ་མེད་པ་བཟློག་པར་འགྱུར་ན། བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་སོགས་ཀྱི་འཐད་པས་དངོས་པོའི་དངོས་པོ་མེད་པར་མཐོང་ནས་དངོས་པོའང་བཟློག་པར་ཅིས་མི་འགྱུར། དེ་ལྟར་ན། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་དང་། །ཡོད་མེད་མིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ། །འདི་ནི་མཁས་པས་གཅིག་ཉིད་སོགས། །དག་ལ་རྟག་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཕྱོགས་ནི་བཞི་ཆར་ལ་ཡང་ཉེས་པ་སྤངས་པ་གང་ཞིག་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ཕྱོགས་བཞི་ཆར་སྐྱོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མི་རིགས་སོ། །འདི་ལས་ཀྱང་ཕྱོགས་འཛིན་པ་མི་རིགས་ཏེ། རྡུལ་ལའང་ཆ་ཤས་ཡོད་མེད་ཅེས། །དཔྱད་པ་དེར་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་འདིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པའི་དངོས་པོ་རྡུལ་ཕྲན་ལ་ཡང་བདེན་པར་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་གང་དུ་མེད་པ་དེར་རྡུལ་ཕྲན་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞིང་སྐྱེ་སྟེ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །སྣང་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མངའ་བ་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱིས་མ་རིག་པའི་མུན་པ་འཐུག་པོ་བསལ་ཏེ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་ནས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་འབྲེལ་ཏེ། དངོས་པོ་འགའ་ཡང་མ་དམིགས་པས་ཡོད་པ་ལྟར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་གཟིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀུན་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་དངོས་པོ་རྟག་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་པ་ལ་ནི་ཡོད་པའམ་མེད་པར་རྟོག་པས་བརྟག་མི་ནུས་ཏེ། བརྟག་པ་འཇུག་པའི་རྟེན་རྟག་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་འདུས་བྱས་ལ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པས་ཡོད་པའམ་མེད་པར་བརྟག་པར་མི་ནུས་སོ། །རྣམ་པར་དཔྱད་བཞིན་པའི་དོན་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོའང་ཡོད། འགའ་ལའང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རིགས་པས་ཐོབ་ལ་དྲང་ཞིང་གསལ་བའི་ལམ་འདི་རྒོལ་བ་དག་གིས་ཅི་སྟེ་ཁས་མི་ལེན། རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དག་གིས་རང་རང་གི་བློས་བརྟག་པའི་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་དོར་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱོགས་འདི་སྨྲ་བར་རིགས་སོ། །ཅི་སྟེ་འཐད་པ་འགའ་ཞིག་གིས་དོན་འདི་མི་འགྲུབ་པ་སྲིད་ན། འོ་ན་གང་གིས་ཁོ་བོ་ཅག་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་བའི་འཐད་པ་དེ་བརྗོད་པར་གྱིས་ཤིག འོན་ཏེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་དང་འགལ་བའི་འཐད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ན། དེའི་ཚེ་གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བཤད་པའི་འཐད་པ་ཁོ་ནས་ཁྱོད་ལའང་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་ཚུལ་དེ་རིགས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་རྩོད་པ་གཞན་བྱེད། གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པ་འདི་དབྱེར་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་བྱས་པ་ཅན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཁོ་ན་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་རིགས་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་དང་འཁར་གཞོང་ལ་སོགས་པ་སྣོད་ཐ་དད་ཀྱང་གཟུགས་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ལ་ཐ་དད་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྫས་རྣམས་ཀུན་ལ་རང་བཞིན་གང་མཐོང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དངོས་པོ་གཅིག་གི་ལྟ་བོ་གང་། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་ལྟ་བོར་བཤད། །གཅིག་གི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད། །ཅེས་སྔར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་སྐྱོན་སྤོང་དགག་པ་ནི། རྟོག་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་དག་གིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པས་ཐོབ་པའི་དོན་འདི་ཁས་བླངས་བར་བྱ་བའམ། ཡང་ན་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པས་ལན་གདབ་པར་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་གང་ལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་སྲིད་པ་དེ་ལ་ལན་གདབ་པར་རིགས་ཀྱི། གང་གི་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། ཚིག་སོགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ལན་གདབ་པར་བྱ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལན་མ་སྨྲས་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་དབུ་མ་པའི་ཕྱོགས་ལ་ལན་བརྗོད་བྱ་བ་མིན་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་འཐད་པ་འགའ་ཞིག་གིས་རང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་དབུ་མ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བཟློག་པ་ཅི་སྟེ་མི་སྒྲུབ། མ་གྲུབ་པ་ནི་ཁས་བླངས་པ་རིགས་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རང་ལུགས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་རྙེད་པར་དཀ
Chinese
如果现在执著于事物以自性存在，那么热就会变成火本身。如果不是热，又如何燃烧？因此，所谓的木柴，如果不存在，那么火也不存在。如是，热的自性之火也不存在，如上已驳斥。因此，因为没有差别，所以事物都没有自己的体性。另外，如果看到火的事物而驳斥火的事物不存在，那么，凭借缘起等的道理，看到事物的实物不存在，为什么不也驳斥事物呢？如果那样，存在和不存在以及存在不存在和非存在非不存在的这些方式，智者应该总是将它们应用于一和一性等。以这样的方式进行分析，在四种观点中，哪一种能够避免过失呢？因此，因为在四种观点中都看到了过失，所以不应该完全执著于任何一种观点。不仅如此，执著于任何一种观点都是不合理的，因为对微尘是否存在组成部分进行分析，也会陷入同样的境地。以这种方式进行分析，即使对于极其微小的物质微尘，如果不存在真实存在的物质，那么微尘如何产生和存在呢？它根本不会产生。拥有非显现之境的事物，完全通达了事物如实不颠倒的实相，如同太阳的光芒驱散了无明的厚重黑暗，圆满证悟的诸佛，对于他们的智慧来说，不存在也与之无关，因为没有执著任何事物，所以如同存在一样，他们也没有看到不存在。第三，如果对于一切有为法和无为法来说，事物和非事物两者都不存在，就像这样，暂时对于常有、非因缘所生的无为法来说，不能以存在或不存在的分别来观察，因为不存在可以进行观察的常有之基础。对于依靠因和缘而产生的有为法来说，因为没有自性，所以也不能以存在或不存在来进行观察。正在分析的意义，除了有为法和无为法之外，还有其他的事物吗？对于任何事物来说，都不存在事物和非事物的少许自性，并非不是这样。
English
If now, clinging to things as existing by their own nature, then heat would become fire itself. If it were not heat, how would it burn? Therefore, the so-called firewood, if it does not exist, then fire does not exist either. Thus, the fire of the nature of heat does not exist either, as has been refuted above. Therefore, because there is no difference, things do not have their own essence. Furthermore, if seeing the thing of fire, one refutes that the thing of fire does not exist, then, by the reasoning of dependent origination, etc., seeing that the real thing of things does not exist, why would one not also refute things? If that were the case, the ways of existing and not existing, and existing and not existing, and neither existing nor not existing, the wise should always apply them to one and oneness, etc. Analyzing in this way, in which of the four views can one see that faults have been avoided? Therefore, because faults are seen in all four views, it is not reasonable to cling to any one view completely. Moreover, it is not reasonable to cling to any one view, because analyzing whether particles have parts or not, one will also fall into the same situation. Analyzing in this way, even for extremely minute material particles, if there is no truly existing substance, then how do particles arise and exist? They simply do not arise. Those who possess the realm of non-manifestation, who have fully understood the reality of things as they truly are, like the rays of the sun dispelling the thick darkness of ignorance, the Buddhas who have attained perfect enlightenment, for their wisdom, non-existence is also unrelated to it, because they do not cling to any things, so like existence, they do not see non-existence either. Third, if for all conditioned and unconditioned phenomena, both things and non-things do not exist, just like this, temporarily for the permanent, unconditioned phenomena that are not born from causes and conditions, one cannot examine them with the distinction of existence or non-existence, because there is no basis for examination to take place, which is permanence itself. For conditioned phenomena that arise dependent on causes and conditions, because they have no self-nature, one cannot examine them with existence or non-existence either. Is there anything other than conditioned and unconditioned phenomena in the meaning being analyzed? For anything, there is not even a little bit of the nature of things and non-things, and it is not that it is not so.
Chinese
因此，对于通过理智获得且正直而清晰的这条道路，论敌们为何不接受呢？因为具有理智，所以论敌们应该舍弃各自以自己的智慧揣度的二元论，而宣说这非二元的观点。如果某些理由可能无法成立这个道理，那么请说出什么理由能让我们信服。然而，如果连丝毫与上述道理相违背的理由都无法说出，那么，如果仅仅是我们所说的理由也能让你理解舍弃二边的道理，为何还要对我们宣说非二元进行其他争论呢？因为对于世间和出世间的一切事物来说，这非二元是无分别的。内外一切事物的自性都将成为有为法，因为不是从因缘所生，所以唯有无事物才是自性，而这也不能进行差别区分。例如，瓶子和木碗等容器各不相同，但仅仅是无形体的虚空本质却没有差别，同样，在一切事物中所见的自性，那无生之本质也不会被区分。因此：事物的本体是什么，那就是一切的本体。一个的空性是什么，那就是一切的空性。如前所说。第二，驳斥过失的辩驳是：那些先入为主的人们，对于如上所说的通过理智获得的道理，应该接受，或者通过辩驳和考察来回答。如果对某些稍微可能存在的情况，才应该回答。按照他们的观点，一切都是无事物，对于那样的观点应该说什么呢？因为词语等在一切方面都不存在，如何回答呢？因此，认为不对其进行回答是正确的。如果那样，因为一切都不存在，所以不应该对其他中观派的观点进行回答。你为何不通过某些理由，用自己中观派的空性论证来反驳呢？如果不能成立，那么接受也是不合理的。如果又难以找到成立自宗的论证
English
Therefore, why don't the opponents accept this path that is attained through reason and is upright and clear? Because it is endowed with reason, the opponents should abandon their dualistic views that they speculate with their own intelligence, and speak of this non-dualistic view. If some reasons may not establish this truth, then please tell what reason will make us believe. However, if even a slight reason that contradicts the aforementioned truth cannot be stated, then, if only the reason we have stated can also make you understand the way to abandon the two extremes, why do you still make other arguments against our saying non-duality? Because for all things of the world and beyond the world, this non-duality is inseparable. The nature of all internal and external things will become conditioned, because it is not born from causes and conditions, so only the absence of things is the nature, and this cannot be differentiated. For example, although containers such as pots and wooden bowls are different, the essence of space, which is merely formless, has no difference. Similarly, the nature seen in all things, that unborn essence, will not be differentiated. Therefore: What is the essence of one thing, that is said to be the essence of all. What is the emptiness of one, that is the emptiness of all. As previously stated. Second, refuting the refutation of faults is: Those who are prejudiced should either accept the truth attained through reason as mentioned above, or answer through refutation and examination. If there is a slight possibility for something, then it should be answered. According to their view, everything is the absence of things, what should be said about that view? Because words and so on do not exist in any way, how can one answer? Therefore, it is correct to think that one should not answer it. If that is the case, because everything does not exist, one should not answer the views of other Madhyamikas. Why don't you refute it with some reason, using your own Madhyamika's emptiness argument? If it cannot be established, then acceptance is also unreasonable. If it is also difficult to find an argument to establish one's own system