Tibetan
་རིགས་ཏེ་འདུས་བྱས་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཉེས་པ་དེ་སྤོང་བར་འདོད་པས་མཚན་ཉིད་དང་མཚན་གཞི་གཅིག་ཏུ་ཁས་ལེན་ན། དེའི་ཚེ་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་མཚན་གཞི་སྟེ་བཞི་ཆར་ཡང་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་གསལ་བར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མཚན་གཞི་དང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ལ། མཚན་ཉིད་དང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚན་གཞི་ཡང་མཚན་གཞིར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བཞི་ཆར་མེད་པའམ་ཡང་ན་ངོ་བོ་མེད་པས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། ། བཞི་པ་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་བརྟགས་ལ་དགག་པ་ནི། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོད་དེ། དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ལས་འགའ་ཞིག་སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཏུ་འགྱུར་ན། སྲིད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མྱུ་གུའི་ངོ་བོ་དངོས་པོར་གྲུབ་ཟིན་པ་ནི་ས་བོན་དངོས་པོར་གྲུབ་ཟིན་པ་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། རྣམ་པར་མ་འགྱུར་བའི་ས་བོན་མྱུ་གུ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མྱུ་གུ་གྲུབ་ཟིན་པ་ཡང་སླར་སྐྱེ་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་དངོས་པོར་གྱུར་པ་རྒྱུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེས་ཟིན་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་དངོས་པོ་མེད་པ་རྒྱུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་དངོས་པོ་མེད་པར་རྒྱུ་དངོས་པོར་གྲུབ་ཟིན་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། བཤད་ཟིན་པའི་ཉེས་པ་ཐོག་ཏུ་འབབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་དོན་མེད་དོ། །འདི་ལས་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནམ། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ་རྟོག་གྲང་། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དངོས་པོ་རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་ཟིན་པ་ནི་སླར་ཡང་དངོས་པོ་སྟེ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་མེད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དངོས་པོ་སྟེ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ཡང་
Chinese
因为有为法是无常的缘故。如果想要避免那个过失，而承认自相和所相是一体，那么，那时自相三者和所相，总共四者都存在的体性，因为不是明显存在的，所以会变成不存在，因为和所相是一体的缘故。自相不会变成自相，而且因为和自相是一体的缘故，所相也不会变成所相。因此，四者都不存在，或者因为没有体性，所以不应该承认为彼和此。第四，考察事物有无而进行破斥：生等是存在的，因为它们有因的缘故。这里，智者们将幼芽等依靠因缘聚合而产生，称之为生，如果从某物产生某物是存在的，那么生等就会变成存在。但存在是不合理的，比如幼芽的体性，已经成立为事物，不会从已经成立为事物的种子中产生，因为未变化的种子没有产生幼芽的作用，而且已经成立的幼芽再次产生也是不合理的。果已经变成事物，不会从无事物的因中产生，因为无事物没有产生果的能力，而且已经产生的不会再次产生。果不是事物，也不会从因不是事物中产生，因为无事物没有能力，而且无事物就像石女的儿子一样不会产生。果不是事物，也不会从已经成立为事物的因中产生，因为前面已经说过的过失会降临。因此，生是不可能的，所以因缘聚合是没有意义的。由此，自相也不是存在的，因为生和灭是不合理的。这里，生和灭是事物的自性呢？还是非事物的自性呢？对此进行思考。其中，暂时事物自己的体性已经成立，不会再次变成事物，也就是产生，因为存在的事物产生是没有意义的。非事物不是存在的，所以不会变成事物，也就是产生，就像石女的儿子一样。
English
Because conditioned phenomena are impermanent. If one wishes to avoid that fault and asserts that the defining characteristic and the defined are one, then at that time, the nature of the three defining characteristics and the defined, all four, is not clearly present, so it will become non-existent, because it is one with the defined. The defining characteristic will not become the defining characteristic, and because it is one with the defining characteristic, the defined will not become the defined. Therefore, all four are non-existent, or because there is no nature, one should not assert it as that and other. Fourth, examining the existence or non-existence of things and refuting: Production and so on exist, because they have causes. Here, the wise call the arising of sprouts and so on, relying on the aggregation of causes and conditions, "production." If the production of something from something exists, then production and so on will become existent. But existence is unreasonable, for example, the nature of a sprout, which has already been established as a thing, does not arise from a seed that has already been established as a thing, because the unchanged seed has no function of producing a sprout, and it is also unreasonable for a sprout that has already been established to arise again. A fruit that has become a thing does not arise from a cause that is not a thing, because a non-thing has no ability to produce a fruit, and what has already been produced does not arise again. A fruit that is not a thing does not arise from a cause that is not a thing, because a non-thing has no ability, and a non-thing does not arise like the son of a barren woman. A fruit that is not a thing does not arise from a cause that has already been established as a thing, because the faults that have already been mentioned will fall upon it. Therefore, production is impossible, so the aggregation of causes and conditions is meaningless. From this, the defining characteristic is also not existent, because production and destruction are unreasonable. Here, are production and destruction the nature of things? Or are they the nature of non-things? Think about this. Among them, for the time being, the own nature of a thing has already been established, and it will not become a thing again, that is, arise, because it is meaningless for an existent thing to arise. A non-thing is not existent, so it will not become a thing, that is, arise, like the son of a barren woman.
Tibetan
སྐྱེ་བར་ཐལ་བས་སོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་པའང་མེད་དེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་འཇིག་ཅིང་དངོས་པོ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ལ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་སྐྱེ་བཞིན་པའི་རང་བཞིན་དགག་པ་ལ། དགག་པ་དངོས། དོན་བསྡུ་བ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་བཞི་ཡོད་པའི། དང་པོ་ཕྱེད་སྐྱེས་སྐྱེ་བཞིན་ཡིན་པ་དགག་པ་ལ། ངོ་བོ་དགག སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ནི་མི་སྐྱེ་ཡང་སྐྱེ་བཞིན་པའི་དོན་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། སྐྱེ་བཞིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱེད་སྐྱེས་ཕྱེད་མ་སྐྱེས་པ་ལ་བརྗོད་ན། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ལས་གཞན་རྣམ་པ་གསུམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བཞིན་པ་ནི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དག་ལ་སྐྱེ་བཞིན་པར་རྟོག་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དུས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་གསུམ་པོ་ཡང་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདས་ད་ལྟར་བ་གཉིས་ནི་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་ཐོབ་ཟིན་པས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། མ་འོངས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེ་བཞིན་པ་འདི་རྟོག་ན། སྐྱེ་བཞིན་པའི་བདག་ཏུ་བྱ་བ་ཡིན་ནམ། སྐྱེ་བཞིན་པའི་བདག་ཏུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ལ་རྟོག་གྲང་། གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། སྐྱེ་བཞིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བྱ་བ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་སླར་སྐྱེ་བཞིན་པར་བྱ་བར་མི་འགྱུར་ལ། སྐྱེ་བཞིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་བྱ་བ་ཡང་སྐྱེ་བཞིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བཞིན་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡོད་དེ། འདས་མ་འོངས་པའི་བར་ན་གནས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མེད་ན་ཅི་ལ་ལྟོས་ནས་འདས་མ་འོངས་སུ་འགྱུར། དེ་ཡོད་ན་དེར་མ་ཕྱིན་པ་མ་འོངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ཐལ་ཟིན་པ་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྒོལ་བ་གང་གི་ལུགས་ལ་འདས་མ་འོངས་གཉིས་པོ་བར་མེད་པར་སྲིད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྐྱེ་བཞིན་པ་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་བཞིན་པ་དེ་ལའ
Chinese
因为有出生的过失。因为事物和非事物不可能出生，所以没有出生。同样，也没有毁灭，像这样，非事物会毁灭，但不会变成非事物，因为对于不存在的事物，就像石女的儿子一样，没有毁灭。对于事物来说，也不会变成非事物，因为它们相互矛盾。第三，驳斥正在出生的自性。分为真实的驳斥和总结意义两部分。第一部分有四点。第一点，驳斥一半已生一半未生的正在出生。分为驳斥本体和驳斥论证两部分。第一部分是：这里说到，事物和非事物不会出生，但正在出生的意义会出生，如果这样说，那么所谓的正在出生，是指一半已生一半未生，因此正在出生是不存在的，因为除了已生和未生之外，没有第三种形态。因此，不存在的正在出生不会变成出生。如果认为已生和未生是正在出生，那么这样一来，所有三个时态都会变成正在出生，因为已生和未生是正在出生，而且三个时态也属于这两者的范畴，过去和现在是已经获得出生的行为，所以是已生，未来是未生。另外，如果思考这个正在出生，是思考正在出生的自体，还是思考不是正在出生的自体？两种情况都不合理，因为作为正在出生的自体，因为它以它的自体而存在，所以不会再次变成正在出生，而作为不是正在出生的自体，也不会变成正在出生，因为它们相互矛盾。因此，没有正在出生。第二点是：如果正在出生存在，因为它存在于过去和未来之间。如果不存在，那么依靠什么变成过去和未来？如果它存在，那么未到达那里的是未来，而超越它的是过去。如果这样说，那么在哪个论者的宗派中，过去和未来两者之间没有间隔地存在是不可能的，那么对于那个宗派来说，没有正在出生，因为对于正在出生来说
English
Because there would be the fault of arising. Since things and non-things cannot arise, there is no arising. Similarly, there is no destruction either. Like this, non-things are destroyed, but do not become non-things, because for things that do not exist, like the son of a barren woman, there is no destruction. For things, they also do not become non-things, because they are mutually contradictory. Third, refuting the nature of being in the process of arising. It is divided into two parts: the actual refutation and the summary of the meaning. The first part has four points. The first point is to refute that which is half-arisen and half-unarisen is in the process of arising. It is divided into two parts: refuting the essence and refuting the proof. The first part is: Here it is said that things and non-things do not arise, but the meaning of being in the process of arising arises. If it is said like that, then what is called being in the process of arising refers to that which is half-arisen and half-unarisen. Therefore, being in the process of arising does not exist, because there is no third form other than that which has arisen and that which has not arisen. Therefore, the being in the process of arising of non-existence will not become arising. If it is thought that what has arisen and what has not arisen are in the process of arising, then in that case, all three times would become being in the process of arising, because what has arisen and what has not arisen are in the process of arising, and the three times also belong to the category of these two. The past and the present are what has already obtained the action of arising, so they have arisen, and the future is what has not arisen. Furthermore, if this being in the process of arising is thought about, is it to be thought of as the self of being in the process of arising, or is it to be thought of as something that is not the self of being in the process of arising? Neither of the two is reasonable, because as the self of being in the process of arising, because it exists as its self, it will not become being in the process of arising again, and as the self that is not being in the process of arising, it will also not become being in the process of arising, because they are mutually contradictory. Therefore, there is no being in the process of arising. The second point is: If being in the process of arising exists, it is because it exists between the past and the future. If it does not exist, then relying on what does it become the past and the future? If it exists, then what has not reached there is the future, and what has passed beyond it is the past. If it is said like that, then in which proponent's system is it impossible for the past and the future to exist without an interval between them, then for that system, there is no being in the process of arising, because for being in the process of arising