Tibetan
་ལ་སྐྱེ་བ་པོའི་སྔོན་རོལ་དུ་སྐྱེ་བ་ཡོད་ཅེས་པ་མི་རིགས་ཏེ། རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་ཀྱང་མི་རིགས་ཏེ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཅར་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་ཚེ་གཉིས་ཀ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བ་པོ་བུམ་པ་ལ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་བུམ་པ་ལ་སྐྱེའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་སྨྲས་པ། བུམ་པ་སྐྱེ་བ་ཡོད་དེ་འདི་ལ་འགག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྙིང་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གལ་ཏེ་རྙིང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་ན་སྔར་སྐྱེས་པའམ་ཕྱིས་སྐྱེས་པ་ཞིག་ལ་ཡོད་གྲང་། དེ་ལ་སྔར་སྐྱེས་པའི་བུམ་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྙིང་པ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་གསར་པ་ཞེས་བསྙད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་ནས་ཀུན་ཏུ་སྐྱེས་པའང་རྙིང་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕྱིས་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་དེ་གསར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་རྙིང་པ་མེད་པས་དེས་མཚོན་པའི་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དོ། ། ལྔ་པ་དུས་གསུམ་ལ་བརྟགས་པ་དགག་པ་ནི། འདི་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དུས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ད་ལྟ་བའི་དངོས་པོ་ནི་ད་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཅིག་ཅར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་མེད་དེ། དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་ནི། གཞན་ཡང་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་ན་རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པས་མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ག་ཤེད་ནས་འོང་དགོས་ཤིང་། བྱུང་ནས་མེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགག་པ་ན་ཡང་ག་ཤེད་དུ་འགྲོ་དགོས་ན། འདི་ལས་མི་སྲིད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་མིག་ནི་སྐྱེ་བ་གང་ནས་ཀྱང་འོང་བ་མ་ཡིན། འགག་པ་ན་གར་ཡང་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་དོན་གང་ཞིག་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་མ་འོངས་པ་ནས་ད་ལྟ་བར་འོང་བ་དང་། འགག་པ་ལ་ནི་ད་ལྟ་བ་ནས་འདས་པར་འགྲོ་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་དོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་ན་ཇི
Chinese
说在生者之前有生是不合理的，因为没有所依。之后也是不合理的，因为未生是不存在的，并且之后生没有意义。说同时存在也是不可能的，因为那时两者会变得互不依赖。因为什么缘故是那样，因此生和生者在瓶子上同时发生是不存在的，并且同时生是不存在的，那时说瓶子生是不合理的。第二，有人说：瓶子有生，因为它有坏灭的体性，是旧的。这也是不合理的。如果存在所谓的旧，那么是在先生的还是后生的事物上存在呢？对于它，先生的瓶子的事物不会变成旧的，因为是先生的缘故，所以称它为新的。后来完全生的也不会变成旧的，因为在后来生的状态下，它也是新的。因此，因为没有旧，所以它所代表的生是不可能的。第五，对三时进行观察的破斥是：由此也没有生，因为在三时中没有生。这样，现在的法不是从现在本身产生的，因为因和果不是同时的。也不是从未来产生的，因为它是不存在的。也不是从过去产生的，因为它是灭尽不存在的。因此，自性上没有生。第二，显示破生的结果是：另外，如果诸法有自性，因为自性没有改变，所以没有从没有产生，因此生从何处而来呢？产生后没有坏灭，因此坏灭时又该去向何处呢？这不可能，世尊说：比丘们，眼睛从任何地方来都不是，坏灭时任何地方去都不是。因此，如果那样，对于任何已生的事物，没有从未来到现在的，对于坏灭的事物，没有从现在到过去的，因此没有自性。如果那样没有自性，那么
English
It is unreasonable to say that there is birth before the birth-giver, because there is no basis. It is also unreasonable afterwards, because the unborn does not exist, and later birth is meaningless. It is impossible to say that they exist simultaneously, because then the two would become independent of each other. Because of what reason is that so, therefore birth and the birth-giver do not occur simultaneously on the pot, and since simultaneous birth does not exist, it is unreasonable to say that the pot is born. Secondly, someone says: the pot has birth, because it has the nature of destruction, it is old. That is also unreasonable. If there is something called old, then does it exist on something born earlier or later? For it, the thing of the pot born earlier will not become old, because it was born earlier, so it is called new. Also, what is born completely later will not become old, because in the state of being born later, it is also new. Therefore, since there is no old, the birth represented by it is impossible. Fifth, the refutation of examining the three times is: From this also there is no birth, because there is no birth in the three times. Thus, the present thing does not arise from the present itself, because cause and effect are not simultaneous. It also does not arise from the future, because it does not exist. Nor does it arise from the past, because it has ceased and does not exist. Therefore, there is no birth by nature. Secondly, showing the result of negating birth is: Furthermore, if things have self-nature, because self-nature does not change, there is no arising from what has not arisen, so from where does birth have to come? Since there is no disappearance after arising, then where does it have to go when it ceases? This is impossible, the Bhagavan said: Monks, the eye does not come from anywhere in birth, nor does it go anywhere in cessation. Therefore, if that is the case, for anything that is born, there is no coming from the future to the present, and for anything that ceases, there is no going from the present to the past, therefore there is no self-nature. If it is like that, there is no self-nature, then how
Tibetan
་ལྟ་བུར་ཕྱི་ནང་གི་སྲིད་པ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་འབྲས་བུ་གསུངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྲིད་པ་སྙིང་པོ་མེད་པར་གཟིགས་པ་ན་སྙིང་པོ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ལ་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བས་འདི་ལ་མི་རིགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་སྐུར་བ་མ་བཏབ་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་མི་འཇིག་ལ། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཐར་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་སྟོང་པར་བསྟན་པ་ལ་བཞི་ཡོད་པའི། དང་པོ་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་བརྟགས་ལ་དགག་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་འདི་རྣམས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་དུས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མིན་ཞིག་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་གཉིས་དག་མེད་པ་རེ་རེ་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་དང་ཅིག་ཅར་མ་གཏོགས་པ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དུས་ནམ་ཞིག་འབྱུང་བར་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེས་སྨོས་སོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བ་དགག་པ་ནི། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་སུ་ཁས་བླངས་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས། སྐྱེ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་གཞན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་གཞན་ཡོད་པའི་ཚུལ་དེ་ལས་འཇིག་པ་སྐྱེ་བ་འདྲ་བར་འཇིག་པ་ལ་ཡང་འཇིག་པ་གཞན་ཡོད་ཅིང་། གནས་པ་ཡང་འཇིག་པ་དང་འདྲ་བར་གནས་པ་ལ་ཡང་གནས་པ་གཞན་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་གཞན་དགོས་ལ། དེ་དག་ལ་ཡང་གཞན་དེ་དག་ལ་གཞན་ཞེས་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཐུག་པ་མེད་ན་ཡང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་འགྲུབ་པས་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དོ། །གསུམ་པ་གཅིག་དང་ཐ་དད་བརྟགས་ལ་དགག་པ་ནི། མཚན་ཉིད་འདི་རྣམས་མཚན་གཞི་ལས་ཐ་དད་པ་ཞིག་གམ་ཐ་མི་དད་པ་ཞིག་ཡིན་གྲང་། དེ་ལ་རེ་ཞིག་མཚན་ཉིད་ལས་མཚན་གཞི་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཚ་བ་དང་གྲང་བ་དང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་གཞན་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པ་ལྟར་མཚན་གཞི་འདུས་བྱས་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་གང་ལས་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་མེད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མི
Chinese
就像那样，内外的世间万物并非如幻术一般，大师依仗圣者的智慧，宣说了辨析的果实。因此，圣者们视如幻术般的世间万物毫无意义，对毫无意义的轮回，一切执着都完全止息，从而获得解脱，这没有任何不合理之处。因为没有否定缘起，所以世间的一切现象都不会毁灭，如实地领悟，因此能够成就解脱。第二，显示自性空性，共有四点。第一，考察次第和同时，进行破斥：有为法的特征生、住、灭，这些相互矛盾，因此不可能同时产生，也不是先后次第产生，因为不存在两个两个都没有，单独一个产生的情况。除了次第和同时之外，没有成立的原因，因此什么时候会产生呢？如是说。第二，破斥特征无边际的过失：生等一切有为法的特征都属于有为法的范畴，因此承认是有为法。因此，对于它们来说，还会产生生等一切有为法的特征。生会有其他的生，生有其他的生的道理，灭也和生一样，灭也有其他的灭，住也和灭一样，住也有其他的住。那些也是有为法，因此需要其他的特征，对于那些也有其他的，对于其他的还有其他的，这样就会无边无际。如果无边无际，那么一切事物都无法成立，因此有为法的特征自性为空。第三，考察一和异，进行破斥：这些特征和所依是异体还是非异体呢？如果暂且认为特征和所依是异体，那么就像冷热、苦乐等因为是异体而互不相干一样，所依有为法又从何而来不恒常性呢？如果没有不恒常性，那么它也
English
Just like that, the inner and outer phenomena of the world are not like illusions. The master, relying on the wisdom of the noble ones, proclaimed the fruit of discernment. Therefore, the noble ones see the phenomena of the world as illusory and meaningless. For those who see the cycle of existence as meaningless, all attachments are completely extinguished, and they attain liberation. There is nothing unreasonable in this. Because they do not deny dependent origination, all phenomena of the world are not destroyed, and they comprehend reality as it is, thus achieving liberation. Second, the teaching on the emptiness of inherent existence has four points. First, examining sequential and simultaneous occurrence and refuting them: The characteristics of conditioned phenomena, such as arising, abiding, and ceasing, are mutually contradictory. Therefore, they cannot occur simultaneously, nor can they occur sequentially, because there is no instance of two occurring together or one occurring alone. Since there is no cause for establishment other than sequential and simultaneous occurrence, when could they possibly arise? Thus it is said. Second, refuting the fault of characteristics being endless: All characteristics of conditioned phenomena, such as arising, belong to the category of conditioned phenomena, and therefore are acknowledged as conditioned. Therefore, for them, all characteristics of conditioned phenomena, such as arising, will occur again. Arising will have another arising, and just as arising has another arising, so too, like arising, cessation will have another cessation, and abiding, like cessation, will have another abiding. Those too are conditioned phenomena, and therefore require other characteristics. For those, there are others, and for those others, there are still others, and so on endlessly. If it is endless, then all things cannot be established, therefore the characteristics of conditioned phenomena are empty of inherent existence. Third, examining one and different and refuting them: Are these characteristics different from or not different from the basis of characteristics? If, for the moment, it is asserted that the characteristics are different from the basis of characteristics, then how can the basis of characteristics, conditioned phenomena, have impermanence, just as heat and cold, pleasure and pain, are mutually exclusive because they are different? If there is no impermanence, then it also