Tibetan
་མེད་དོ། །བཞི་པ་མཐའ་བཞི་འགོག་པའི་རིགས་པ་བསྒྲེ་བ་ནི། འབྲས་བུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་སྨྲ་བ་དང་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མིན་ཞེས་སྨྲ་བ་དག་ལ་དགག་པ་བྱ་བའི་ཚུལ། འབྲས་བུ་ཡོད་པ་གང་འདོད་དང་། །ཞེས་སོགས་སྔར་བཤད་པ་འདི་ནི་མཁས་པ་བློ་གྲོས་བཟང་པོ་དག་གིས་རྒྱུ་འབྲས་གཅིག་དང་སོགས་པས་གཞན་ཉིད་དང་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་དང་གཉིས་ཀ་མིན་པར་སྨྲ་བ་དག་ལ་སུན་འབྱིན་དུ་རྟག་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ཏེ་དེ་ལ་ནི། འབྲས་བུ་ཡོད་པར་གང་འདོད་པ། ཁྱིམ་གྱི་དོན་དུ་ཀ་བ་སོགས། །བརྒྱན་པའི་དོན་ཡང་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གང་ཞིག་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་དེ། །སྔར་ཡོད་ཅེས་བྱར་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་སྐྱེ་གྱུར་ན། །སྐྱེས་ཟིན་པ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན་དུ་འདོད་པ་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ཏེ་དེ་ལ། འབྲས་བུ་མེད་པར་གང་འདོད་པ། ཁྱིམ་གྱི་དོན་དུ་ཀ་བ་སོགས། །བརྒྱན་པའི་དོན་ཡང་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སྦྱར་རོ། །གང་དག་བརྒྱ་བྱིན་སྔར་སྲོག་གི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པས་ད་ལྟར་ལུས་ལེན་པ་ན་སྔར་སྲོག་གི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷ་སྦྱིན་གྱི་བདག་ཉིད་མེད་པ་སྐྱེ་བས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀར་དུ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། དེ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་ལ་བརྗོད་པའི་སུན་འབྱིན་པ་གཉིས་ཀ་རྒོལ་བ་གཅིག་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་ཀ་མིན་པར་འདོད་པ་ལ། འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཡོད་ན། དེ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཞེས་པར་འགྱུར་ན། གང་གི་ཚེ་ཡོད་མེད་གཉིས་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་གང་བཀག་པས་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། ། གཉིས་པ་དངོས་པོ་བདེན་པར་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ན། རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་འདི་དག་འཐད་པ་གང་གིས་རངས་ཏེ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་རྟོག་ཅེ་ན། དེ་ལ་འཐད་པ་འགའ་ཡང་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་མར་མེ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པ་དག་ཇི་སྲིད་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་འབྲས་བར་མ་ཆད་དུ་འབྱུང་བ་ལྟར། འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པ་རྣམས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་ན་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་བར་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུན་ལ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་འཁྲིགས་པས་བལྟ་ཉེས་པ་ན། ཕྱི་རོལ་པའི་དྲང་སྲོང་རྣམས་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་། འདིར་ཡང་འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་ནས་བདག་གམ་འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་ཡོད་དོ་སྙམ་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ། འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་དང་། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་མཚན་གཞི་དང་། ཁྱིམ་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་བརྙན་དང་བྲག་ཅ་སོགས་དང་འདྲ་བ་དེ་དང་དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཚད་མར་བྱས་ནས་འཇིག་རྟེན་གཞུག་པའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་བླངས་ནས་སམ་བརྟེན་ནས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཙམ་ཞིག་འདོགས་པར་བྱེད་ལ། དེ་དག་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ན་ཡང་ཚོགས་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་ལ། འགག་པ་ན་ཡང་ཚོགས་པ་ཁོ་ན་འགག་པ་ཡིན་མོད། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཚོགས་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཤེས་ཤིང་བལྟ་ཉེས་པ་ན། རྒོལ་བ་དག་རིགས་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་བདེན་པར་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། ། གསུམ་པ་བདེན་མེད་རིགས་པ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་དངོས་པོ་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ན་ཁྱོད་ཀྱང་དངོས་པོ་ཁས་མི་ལེན་པ་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་དོན་གང་ཞེ་ན། རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་དང་སྒྱུ་མ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་དང་། གཟུགས་བརྙན་སོགས་དང་མཚུངས་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པའི་དོན་ཏེ། འདི་ལྟར། གང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ་ནི་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པས་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ལ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རང་དབང་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་འདི་ཀུན་རང་དབང་མེད་པ་ཡིན་པ་སྟེ། དེས་ན་དངོས་པོ་གང་ལའང་བདག་གི་རང་བཞིན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི
Chinese
没有。第四，比较四边遮破的理路，是对说有果、说无果、说亦有亦无、说非有非无者进行遮破的方式。如“凡欲有果者”等，先前所说，智者善慧等，对于说因果是一，以及其他如说是异体、是二者、非二者，应恒常施加破斥。如此，说因与果是一体，是说有果的一方，对此：如“凡欲有果者，为屋宇之故立柱等，装饰之用亦将不存。”以及“凡能生者，不应称为先已存在。若已存在而生，则已生者亦将复生。”等应施加。认为因与果是他体，是说无果的一方，对此：如“凡欲无果者，为屋宇之故立柱等，装饰之用亦将不存。”应施加。有些人认为帝释天先前存在于命的自性中，因此现在取身时，因为先前存在于命的自性中，并且无有乐施的自性而生，所以因与果是一。另外，认为“是也”的，是认为果亦有亦无的一方。对此，对于说有果和无果二者所说的破斥，应向同一个论敌陈述。对于认为非二者的情况，如果果有有和无二者，以遮止它的方式而成为非二者，那么在有无二者尚未成立之时，以遮止什么而成为非二者呢？应以此方式进行。第二，揭示对事物真实产生错觉的原因：如果事物如是般没有自性，那么自他宗派中说事物者，以何种道理而欢喜，并认为事物存在呢？对此，虽然没有任何道理，然而如同油灯刹那间坏灭，只要因缘聚合存在，刹那间前后因果不断产生一样，有为法刹那间坏灭，因缘的聚
English
None. Fourth, comparing the reasoning that refutes the four extremes is the way to refute those who say there is a result, say there is no result, say there is both a result and no result, and say there is neither a result nor no result. Like "Whoever desires a result," etc., what was said before, wise people like Good Intelligence, etc., should always apply refutations to those who say that cause and effect are one, and others such as saying they are different entities, are both, or are neither. Thus, saying that cause and effect are the same is the side that says there is a result, to which: such as "Whoever desires a result, for the sake of a house, pillars, etc., the purpose of decoration will also not exist." And "Whatever causes to arise, it is not reasonable to call it pre-existing. If what exists is born, then what has already been born will also arise again." etc. should be applied. Thinking that cause and effect are different is the side that says there is no result, to which: such as "Whoever desires no result, for the sake of a house, pillars, etc., the purpose of decoration will also not exist." should be applied. Some people think that Indra previously existed in the nature of life, so when he takes a body now, because he previously existed in the nature of life, and because the nature of generosity does not exist, cause and effect are one. Also, thinking "it is also," is the side that thinks the result is both existent and nonexistent. To this, the refutations spoken to those who say there is a result and no result should both be stated to the same opponent. Regarding the case of thinking it is neither, if the result has both existence and nonexistence, it becomes neither by way of negating it, then when existence and nonexistence have not been established, by negating what does it become neither? It should be done in this way. Second, revealing the cause of mistaking things as real: If things are thus without inherent existence, then what reason do the proponents of things in self and other schools rejoice in, and think that things exist? To this, although there is no reason, however, just as a lamp perishes in an instant, as long as the collection of causes and conditions exists, the cause and effect before and after the instant arise continuously, so too, conditioned things perish in an instant, the collection of causes and conditions
Chinese
当存在聚合时，刹那前后相续不断地生起。由于没有如实地认识到它的自性，因而产生错谬的见解。外道仙人们回忆起前世的住所。同样，由于没有亲眼见到有为法刹那间坏灭，因而认为有我或世界是常有的。同样，依靠这个和那个因缘的聚合而生起，生起和从生起中转变，心和从心中生起，法相和所依法相，房屋和瓶子等，如同影像和回声等一样，从这个和那个将世间的颠倒执为正量，为了引导世间而接近或依靠，仅仅安立自己和共相的法相。那些在生起时也只是聚合生起，灭亡时也只是聚合灭亡。即使如此，由于没有如实地了解那个聚合的自性，并且产生错谬的见解，所以辩论者们在没有道理的情况下，仅仅依靠颠倒，就认为内外的事物是真实存在的。 第三，总摄宣说无实有的理。 如果说我们对事物的看法是颠倒的，那么你既然不承认事物，就会变成认为事物不存在。但那是非常不合理的，因为见到和不见是相违的。如果这样说，我们并不是说事物不存在，而是说缘起。 什么是缘起的意义呢？就是无自性的意义，如同幻术、阳焰、影像等一样，是空性和无我的意义。就像这样，凡是以自性成立的，就不依赖于他者，所以不是缘起。一切有为法都是依赖而生起的。这样，凡是事物依赖而存在的，就不会是自主的，因为依赖于因缘而生起。这些事物都是没有自主的。因此，任何事物都没有我的自性。因此，缘起是远离自性的意义，是空性的意义，而不是一切事物都不存在的
English
When there is aggregation, moments arise continuously one after another. Because its own nature is not fully understood, erroneous views arise. Non-Buddhist sages remember their former abodes. Similarly, because they do not directly see the destruction of conditioned phenomena in an instant, they think that the self or the world is permanent. Similarly, arising in dependence on this and that collection of causes and conditions, arising and transforming from arising, mind and arising from mind, characteristics and the basis of characteristics, houses and vases, etc., like images and echoes, etc., taking the inversions of the world as valid measures from this and that, approaching or relying on them in order to guide the world, they merely posit the characteristics of self and generality. Those also, at the time of arising, only the aggregates arise, and at the time of cessation, only the aggregates cease. Even so, because the nature of that aggregate is not fully understood and erroneous views arise, debaters, without reason, relying solely on inversions, think that internal and external things are truly existent. Third, summarizing and showing the reasoning of non-existence. If it is said that our view of things is inverted, then since you do not accept things, you will become one who views things as non-existent. But that is very unreasonable, because seeing and not seeing are contradictory. If you say so, we are not saying that things do not exist, but rather that we speak of dependent origination. What is the meaning of dependent origination? It is the meaning of no self-nature, like illusion, mirage, image, etc., it is the meaning of emptiness and selflessness. Like this, whatever is established by its own nature does not depend on others, so it is not dependent origination. All conditioned phenomena arise in dependence. Thus, whatever thing exists in dependence is not independent, because it arises in dependence on causes and conditions. All these things are without independence. Therefore, there is no self-nature in any thing. Therefore, dependent origination is the meaning of being devoid of self-nature, it is the meaning of emptiness, not that all things are non-existent.
Tibetan
་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་ལྟ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་ལ། རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཁས་ལེན་པ་ལ་ནི་རྟག་ཆད་ཀྱི་ཉེས་པའི་གོ་སྐབས་མེད་དོ། ། བཞི་པ་བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་འགའ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་འདུ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་རྟག་པས་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་ལ། འབྲས་བུའི་དོན་དུ་གང་འདུས་པ་དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གཟིགས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་མ་འདུས་པ་སྟེ་བདེན་པར་མངོན་པར་མི་བཞེད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྲིད་པའི་སྐྱེ་བོའི་ས་བོན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ནི་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཞིང་། སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡུལ་རྣམས་ལ་བདག་གི་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་ནས་སྲེད་པའི་ས་བོན་ཉོན་མོངས་ཅན་རྣམ་ཤེས་འགག་པར་འགྱུར་བ་ལས། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་པར་རྣམ་པར་བཞག་གི །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བའི་ས་བོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། མཐར་འཛིན་པ་དགག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་བཞི་པའི་འགྲེལ་པའོ།།། །། ལེའུ་བཅུ་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད།
Chinese
不是那个意思。因此，对于如幻的缘起，以妄加增益和诽谤的方式，认为有实物和无实物是颠倒的。而对于承认如幻的缘起，则没有常断的过失的机会。第四，显示了证悟无实的必要性：因为没有任何事物是自性所生的，因此，没有果的情况下，内外一切事物都不可能聚集。自性成立的事物是常有的，不依赖于果。为了果而聚集的事物，对于见到其自性的圣者们来说，不是聚集，即不认为是真实的。因此，有生命的众生的种子，是具有烦恼的无明，是执着于实物的显现的识。色等对境是它的行境。如前所述，以不见诸境有我之自性的方式，贪爱的种子，烦恼的识将会止息。声闻，独觉，以及获得不生之法忍的菩萨们，被安立为从轮回中解脱。佛陀的智慧产生的种子，菩提心，与此相反。在一切众生中，如来（梵文：Tathāgata）的智慧无疑会产生。瑜伽行四百论中，破除边执的修习的开示，即第十四品的释论。 第十四品的解释。
English
That is not the meaning. Therefore, to engage in the manner of superimposing and denigrating on dependent arising which is like an illusion, to view things as either existent or nonexistent is reversed. But for those who accept dependent arising as being like an illusion, there is no opportunity for the faults of permanence and annihilation. Fourthly, showing the necessity of realizing emptiness: Because nothing whatsoever is born by its own nature, therefore, without a result, it is impossible for all internal and external things to gather. That which is established by its own nature is permanent and does not depend on a result. That which gathers for the sake of a result is not gathered for the noble ones who see its own nature, that is, they do not consider it to be true. Therefore, the seed of sentient beings is the ignorance of afflictions, which is the consciousness that clings to the appearance of things as real. Forms and other objects are its objects of experience. As previously stated, by seeing that objects do not have a self-nature, the seed of craving, the afflicted consciousness, will cease. The Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas who have obtained forbearance of the unborn Dharma are established as turning away from samsara. The seed from which the wisdom of the Buddhas arises, the mind of enlightenment, is the opposite of that. In all beings, the wisdom of the Tathāgata will undoubtedly arise. From the Four Hundred Verses on Yoga Practice: The teaching on the practice of refuting attachment to extremes, which is the commentary on the fourteenth chapter. Explanation of the Fourteenth Chapter.