Tibetan
་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། སྙིང་པོ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་དེའི་དོན་དུ་ལས་ལ་འབད་པས་ལུས་སེམས་ཅི་སྟེ་འཇོམས། དེའི་ཕྱིར་ལས་སྤོང་བ་ལ་སྒྲིམ་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་འབྲས་བུ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱང་ངེས་པར་འཇིག་སྟེ། འདི་ལྟར་མཁར་བརྩིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ནི་འབད་པ་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་མང་པོས་བྱེད་ལ། བྱས་ཟིན་འབད་པ་མེད་པར་འཇིག་པ་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་ཁྱོད་ལས་དེ་དག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ལས་ལ་ཆགས་བྲལ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་པ་བདག་ཉིད་བླུན་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། ། གལ་ཏེ་ལས་འབད་མེད་དུ་འཇིག་ཀྱང་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྣམ་ཤེས་འདས་པ་ལ་བདེ་བ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པར་མིན་ཏེ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟ་བྱུང་བ་ལའང་བདེ་བ་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་ཅིང་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བདེ་བ་ལ་བརྐམ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་བདེ་བའི་རྒྱུ་ལས་སོགས་པའི་ངལ་བ་འདི་འབྲས་བུ་གང་གི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ་ཆུ་འགྲམ་དུ་ཁང་པ་བརྩིགས་པ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དགག བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་ལྔ་ལས། དང་པོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་དོན་དུ་ལས་སོག་པ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བའི་དོན་དུ་དགེ་བའི་ལས་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་འདོད་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་མཐོ་རིས་ཀྱང་དམྱལ་བ་དང་མཚུངས་པར་འཇིགས་པ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱགས་པ་དང་བག་མེད་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོའི་མེ་འབར་བའི་ཕྱིར་དང་། གཏི་མུག་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་ཡང་དགའ་བ་མི་སྐྱེ་བའི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྲིད་པ་གང་འཇིགས་པ་མི་སྐྱེད་པ་དཀོན་ཏེ་དེས་ན་མཐོ་རིས་ཀྱང་སྤང་བྱ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་འཁོར་བའི་སྐྱོན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལ་མཁས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བ་གཅིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མེ་འབར་བས་བསྐོར་བ་མཐོང་བ་དེ་ལྟར། གལ་ཏེ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པར་ནུས་ན། སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འདིའི་སེམས་ཏེ་སྙིང་ལུས་དང་ལྷན་ཅིག་རྣམ་པ་བརྒྱར་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འདི་གྲོགས་པོའི་གསོབ་ཀྱིས་གཡོ
Chinese
如果会坏灭，为了那无意义的果实而勤奋劳作，为何要摧残身心呢？因此，应当努力放弃行为。此外，如同果实一样，行为也必定会坏灭。比如建造城堡等行为，需要付出巨大的努力和众多的方法。建成之后，无需努力也会看到它坏灭。即使如此，你仍然为了这些而行动。对行为没有丝毫的依恋和不依恋，这只会显示出自己的愚蠢。如果说，即使行为无需努力也会坏灭，但因为它是快乐的因，所以不会改变依恋和不依恋，那么，过去的意识中没有快乐，因为它已经停止了。未来也没有快乐，因为它尚未产生。现在发生的也没有快乐，因为它刹那间坏灭，并且因为流逝而无法停留。因此，贪求快乐的你，为了快乐之因的行为等所付出的辛劳，是为了什么果实呢？应当认为如同在水边建造房屋一样，没有果实。第二，遮止善业。遮止非善业两种。第一种有五点。第一，遮止为了高处的目的而积累的行为。如果说，为了高处的快乐，必须毫不犹豫地进行善业，那么，对于那些看到事物真相的智者来说，天界，包括欲天等，也会像地狱一样令人恐惧，因为它是产生各种骄慢和放逸之门，并且是因合意的境域而产生的强烈烦恼之火燃烧的原因，以及愚痴占据主导地位的原因。因此，对于那些即使是天界的快乐也不会产生喜悦的智者来说，在任何情况下，很少有存在不会产生恐惧，因此天界也应当被舍弃。此外，正如精通于分别观察轮回过患的圣者们，看到轮回完全被痛苦之火所包围一样。如果愚昧的凡夫俗子们能够在任何情况下都直接认识到轮回的痛苦，那么，在那一瞬间，这个人的心，连同心脏和身体，就会百般坏灭。因为没有认识到，所以这个人被朋友的奉承所欺骗。
English
If it will perish, why destroy body and mind by striving for action for the sake of that meaningless fruit? Therefore, one should strive to abandon action. Furthermore, like the fruit, action is also certain to perish. For example, actions such as building a castle are done with great effort and many methods. Having finished, one sees it perish without effort. Even so, you act for those actions. To have no attachment or detachment to action at all shows oneself to be foolish. If it is said that even though action perishes without effort, attachment and detachment will not change because it is the cause of happiness, then there is no happiness in the past consciousness because it has ceased. There is also no happiness in the future because it has not yet arisen. There is also no happiness in what is happening now because it perishes in an instant and does not remain because of its very passing. Therefore, for what fruit is this labor of action, etc., the cause of happiness for you who crave happiness? One should think that it is like building a house on the bank of a river, there is no fruit. Second, refuting meritorious actions. Refuting non-meritorious actions, there are two. The first has five parts. First, refuting the accumulation of actions for the sake of higher realms. If it is said that one must unhesitatingly perform virtuous actions for the sake of the happiness of higher realms, then for those wise people who see the truth, the higher realms, including the desire gods, will also cause fear like hell, because it is the door to the birth of various kinds of arrogance and carelessness, and because it is the burning of the fire of intense afflictions arising from desirable objects, and because ignorance is predominant. Therefore, for those wise people who do not rejoice even in the happiness of higher realms, it is rare for any existence not to cause fear in any way, therefore higher realms should also be abandoned. Furthermore, just as the noble ones who are skilled in individually contemplating the faults of samsara see samsara completely surrounded by the burning fire of suffering, if foolish ordinary people were able to directly recognize the suffering of samsara in all ways, then in that instant, this person's mind, together with heart and body, would perish in a hundred ways. Because he has not realized it, this person is deceived by the flattery of friends.
Tibetan
གས་པའི་དགྲ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའོ། ། གཞན་ཡང་འཁོར་བ་འདི་ན་རིགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དབང་ཕྱུག་དང་ལྡན་པ་དག་བདེ་བར་གྲགས་ན། དེ་དག་ཀྱང་ངེས་པར་དཔྱད་ན་དགའ་བའི་གནས་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རིགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རློམ་པ་ཅན་མིན་པ་དཀོན་ལ། རློམ་པ་ཅན་དག་ཀྱང་རང་མཆོག་ཏུ་རྟོག་ཅིང་རང་དང་མཉམ་པ་དང་ལྷག་པ་དག་མི་བཟོད་པ་ན་གཞོམ་པར་འདོད་པས་སྙིང་རྗེ་ལྡན་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ལ་གཞན་གཞོམ་པར་འདོད་པས་བརྩེ་བ་མེད་པ་ལ་ནི་ངན་འགྲོའི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་འབྱོར་པ་ག་ལ་ཡོད། དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྣང་བ་ནས་སྣང་བར་འགྲོ་བའི་གང་ཟག་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རིགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ང་རྒྱལ་གྱིས་སྐྱེད་པས་ངེས་པར་ཐུར་དུ་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རློམ་པ་ཅན་སྡིག་པ་སྤྱོད་པས་སྨད་པ་ཡིན་ཡང་རློམ་ཅན་མིན་པ་དག་མཐོ་རིས་ཀྱི་དོན་དུ་དགེ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་བསྔགས་པར་འོས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ན་ཕྱི་མའི་མཐོ་རིས་ཀྱི་དོན་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཁས་བླངས་ཏེ་འདོད་པའི་ཡུལ་ལ་ཡིད་ལོག་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ། ཤི་འཕོས་ནས་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དམིགས་ཤིང་འབྱུང་བར་གྲགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རང་གིས་ཐོབ་པའི་ཡུལ་སྤངས་ནས་སླར་ཡང་དེ་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བས་ན་ཆོས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དེའང་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་གིས་དམ་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་འདོད་པར་བྱེད། དེས་ན་དེ་ལ་ཞེན་པར་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པས་སྤང་བྱ་ཡིན་ལ། དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་ཞེན་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ཕྱུག་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྒྱལ་པོ་དང་ཆོམ་རྐུན་དང་མེ་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་དགྲ་ཟླ་གཞན་ལས་བསྲུང་བར་བྱ་དགོས་ན། རྟག་ཏུ་འབད་པས་གཞན་ལས་བསྲུང་བར་བྱ་བ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་རང་དབང་དུ་གྱུར་པའི་བདག་གི་བར་འགྱུར། དེས་ན་འབྲས་བུས་ཀྱང་ཕན་འདོགས་པར་མི་ནུས་སོ། ། གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལུགས་ལ་ཞེན་པ་དགག་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཆོས་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་མེད་པས་དེ་ལ་རེ་བའང་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚུལ་ལུགས་བག་མ་ག
Chinese
就像对待敌人一样，对轮回显现出极大的欢喜。此外，如果说轮回中拥有种姓、财富和权势的人们是快乐的，那么如果认真考察，他们也不是快乐的处所。因为，拥有种姓和财富等的众生中，很少有不傲慢的。而傲慢的人们，总是认为自己是最优秀的，无法忍受与自己平等或超越自己的人，因此想要打倒他们，变得没有慈悲心。对于想要打倒他人、没有慈悲心的人来说，又怎么能真正获得恶趣的终极苦果呢？因此，世尊说，从光明走向光明的人非常稀少，因为种姓和财富会滋生傲慢，必然会堕落。如果说，傲慢的人因为作恶而受到谴责，那么不傲慢的人为了天界的利益而行善，应该受到赞扬，那么，那些为了来世天界的利益而发誓梵行，并对欲望的对象感到厌恶的人们，据说死后转生到天界，会看到并出现符合心意的法之果实。这样一来，舍弃了自己所获得的对象，又再次追求它，那么法就变成了颠倒。这种颠倒的法，又有什么理由让圣者们认为是正确的呢？因此，不应该执着于它。这样一来，法既然是颠倒的，就应该舍弃，也不应该执着于它的果实。因为，布施等善业的果实是富有和拥有巨大的财富，但这也要防范国王、盗贼、火和水等其他敌人。既然要经常努力防范他人，那么它怎么能成为自主的我的助益呢？因此，果实也不能带来利益。第二，驳斥对世间习俗的执着。如果说布施等法是颠倒的，那么就应该遵循世间流传的习俗，但它也不是一成不变的，因此也不应该依赖它。例如，世间的习俗，
English
Just as one would treat an enemy, one should show great joy in samsara. Furthermore, if it is said that those who possess lineage, wealth, and power in this samsara are happy, then if one examines them carefully, they are not places of happiness. For among sentient beings who possess lineage and wealth, etc., there are few who are not arrogant. And those who are arrogant always think of themselves as the best and cannot tolerate those who are equal to or superior to themselves, so they want to defeat them and become devoid of compassion. For those who want to defeat others and have no compassion, how can they truly attain the ultimate result of the lower realms? Therefore, the Blessed One said that those who go from light to light are very rare, because lineage and wealth give rise to arrogance, which inevitably leads to downfall. If it is said that arrogant people are condemned for doing evil, but those who are not arrogant perform virtuous deeds for the sake of heaven and should be praised, then those who vow to practice celibacy for the sake of heaven in the next life and become disgusted with objects of desire, it is said that after death they are reborn in heaven and see and experience the desired fruits of Dharma. In this way, having abandoned the object they have obtained, they seek it again, so the Dharma becomes inverted. What reason is there for the noble ones to consider this inverted Dharma to be correct? Therefore, one should not be attached to it. In this way, since the Dharma is inverted, it should be abandoned, and one should not be attached to its fruits either. For the fruits of meritorious deeds such as generosity are wealth and great possessions, but these must be protected from kings, thieves, fire, water, and other enemies. Since one must constantly strive to protect them from others, how can they become beneficial to the self who is autonomous? Therefore, the fruits cannot bring benefit either. Second, refuting attachment to worldly customs. If it is said that Dharma such as generosity is inverted, then one should follow the customs that are prevalent in the world, but these are not constant either, so one should not rely on them. For example, worldly customs,