Tibetan
ལེའུ་བདུན་པའི་རྣམ་བཤད། ལེའུ་བདུན་པའི་རྣམ་བཤད། གསུམ་པ་ལས་སྤང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་ལ། འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས། རྒྱུ་ལས་སྤོང་ཚུལ། ལས་སྤངས་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། འཁོར་བ་སྤྱིའི་ཉེས་དམིགས། ཁྱད་པར་བདེ་འགྲོ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལའང་དངོས་དང་། སྲིད་པ་ཟད་པ་ལ་བརྩོན་པར་གདམས་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། རྒྱུ་ལས་སྤང་བར་འདོད་ནས་འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་མ་ལུས་པ་ཁྱབ་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བྱུང་བ། མ་རིག་པ་དང་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི་སྦྲུལ་གྱིས་གང་བ། ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ཆུའི་སྲིན་པོས་དཀྲུགས་པ། སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བའི་ཀློང་འཁོར་མང་བ། ཁྲག་དང་མཆི་མ་དང་འོ་མའི་ཆུ་ཕྲན་རྒྱས་པ། རྒ་བ་ན་བ་འཆི་བའི་རླབས་ཆིལ་ཆིལ་གཡོ་བ། མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་དང་། འཁྲུག་པའི་ཉ་དང་རུས་སྦལ་དང་ཉ་མིད་ལ་སོགས་པ་ལོང་ལོང་དུ་མས་དཀྲིགས་པ་འདི་ལ། ཕ་རོལ་དང་གཏིང་གི་མཐའ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཁྱེད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་འདིར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བྱིང་བ་ལ་རྒྱུ་ཅིས་འཇིགས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར། གཏིང་དང་ཕ་རོལ་མི་མངོན་པའི་མཚོར་བྱིང་བ་ལའང་སྲོག་དང་བྲལ་གྱིས་དོགས་པས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་མཐའ་མེད་པར་བྱིང་བ་ལ་ནི་ཆེས་སྐྲག་ཅིང་ཡིད་འབྱུང་བར་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་འཁོར་བ་དེ་ལྟར་ཉེས་དམིགས་མང་ཡང་ལང་ཚོ་ལ་སོགས་པས་རྒྱགས་པ་དག་ལ་འཇིགས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། ལང་ཚོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡུན་དུ་མི་གནས་པས་དེའི་སྒོ་ནས་རྒྱགས་པར་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚེ་འདིར་ལང་ཚོ་ནི་རྒས་པའི་རྒྱབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ནས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་སླར་ཡང་མདུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་བྱུང་ནས་སླར་རྒས་པའི་རྒྱབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཤི་བས་ཆོད་དེ་སླར་ཡང་མདུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་རྣམས་ལང་ཚོ་ལ་བབ་པ་ན་བདག་ཉིད་རྟག་ཏུ་དེའི་གནས་སྐབས་ལ་གནས་པར་རློམས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་ནི་ལང་ཚོ་དང་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་རྣམས་ཁོ་བོའི་སྔོན་ལའོ་ཞེས་འགྲོས་ཀྱིས་འགྲན་པ་ལྟ་བུར་མངོན་གྱི། གནས་སྐབས་དེ་དག་རྟག་ཏུ་གནས་པ་མེད་པས་ལང་ཚོ་ལ་སོགས་པས་རྒྱགས་པར་མི་རིགས་སོ། ། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣ
Chinese
第七品释。 第七品释。 第三，关于舍弃业的方法的开示，分三点：轮回果的过患，从因上舍弃的方式，舍弃业的必要性。第一点：轮回总体的过患，特别是破斥对善趣的贪执，分两点。第一点也分两点：正文，劝勉努力断绝有。第一点：为了从因上舍弃，通过揭示轮回果的过患，从而生起厌离心而宣说。轮回是痛苦的大海，遍布所有方向，从无始以来产生。充满无明和我慢等蛇类。被六十二见的恶水搅动。生与死的漩涡众多。血、泪和乳汁的支流增长。衰老、疾病、死亡的波浪拍打。哀嚎和悲鸣发出，痛苦和不适，以及混乱的鱼、乌龟和鱼类等无数生物所扰乱。这没有彼岸和深渊的边际，在任何情况下都不存在。孩子们，你们这些各自的众生，从无始以来沉溺于这痛苦的大海，为什么不会产生恐惧呢？即使沉溺于深渊和彼岸不可见的海洋中，也会因为担心失去生命而产生巨大的恐惧。那么，对于沉溺于无边痛苦的海洋，理应更加恐惧和厌恶。如果轮回有如此多的过患，但那些因青春等而骄傲的人不会感到恐惧，那么青春等不会持久，因此不应该因此而骄傲。例如，今生的青春在衰老之后出现，死亡之后又再次出现，出现后又再次在衰老之后出现，被死亡切断，然后再次出现。因此，当孩子们正值青春时，自认为总是处于那种状态，但实际上，在这个世界上，青春、衰老和死亡似乎在与我赛跑，说“我在你前面”。因为这些状态不是永恒的，所以不应该因青春等而骄傲。如果世间人
English
Explanation of Chapter Seven. Explanation of Chapter Seven. Third, regarding the instruction on how to abandon karma, there are three points: the faults of the fruit of samsara, the way to abandon from the cause, and the necessity of abandoning karma. The first point: the general faults of samsara, and in particular, refuting attachment to the happy realms, which are divided into two points. The first point is also divided into two points: the main text, and the exhortation to strive to exhaust existence. The first point: in order to abandon from the cause, it is explained to generate weariness towards it by revealing the faults of the fruit of samsara. Samsara is a great ocean of suffering, pervading all directions, arising from beginningless time. It is filled with snakes of ignorance and pride, etc. It is stirred by the evil waters of the sixty-two views. There are many whirlpools of birth and death. The tributaries of blood, tears, and milk increase. The waves of aging, sickness, and death crash. Lamentations and wails are uttered, suffering and discomfort, and it is disturbed by countless chaotic fish, turtles, and fish-eaters, etc. This has no shore or bottom, and does not exist in any way. Children, you individual beings, why would you not be afraid, having been drowning in this great ocean of suffering since beginningless time? Even drowning in an ocean where the bottom and the far shore are invisible, great fear arises from the fear of losing one's life. Therefore, one should be even more afraid and disgusted with drowning in the endless ocean of suffering. If samsara has so many faults, but those who are proud of youth, etc., do not feel fear, it is because youth, etc., do not last, so one should not be proud of them. For example, in this life, youth appears after old age, and after death it appears again, and after appearing it appears again after old age, cut off by death, and then appears again. Therefore, when children are in their youth, they presume that they will always be in that state, but in reality, in this world, youth, old age, and death seem to be racing with me, saying, "I am ahead of you." Because these states are not permanent, one should not be proud of youth, etc. If worldly people
Tibetan
མས་འགྲོས་ཀྱིས་འགྲན་པ་ལྟར་བྱེད་ཅིང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་མོད། དེ་ལྟར་ནའང་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འཇིགས་སོ་ཞེ་ན། སྲིད་པར་འཁོར་བ་ན་བྱིས་པ་ཁྱོད་ལ་རང་འདོད་ཙམ་གྱིས་ལྷ་མི་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་བཟང་པོ་གཞན་དུ་སྐྱེ་བའི་དབང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཉོན་གྱི་གཞན་དབང་ཡིན་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཆེས་རྨོངས་པ་ལས་གཞན་བློ་དང་ལྡན་པ་སུ་ཞིག་འགྱུར། དེ་བས་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་གར་སྐྱེ་ཆ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཉིན་མཚན་ཕྱེད་པར་འགྲོ་བ་ལ་སྐྱོ་བར་རིགས་སོ། ། གཉིས་པ། གལ་ཏེ་འཁོར་བ་དེ་ལྟར་ཉེས་དམིགས་ཆེ་ཡང་ཚེ་འདིའི་བདེ་བས་ཕྲོགས་པས་ཚེ་འདིར་སྐྱེ་བ་བཅད་མི་ནུས་ཀྱི་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་འབད་དོ་ཞེ་ན། མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བ་ཐ་མ་ཡོད་པ་མིན་ཞིང་འདས་པའི་དུས་ལའང་ཐོག་མ་མེད་ལ། འདས་པའི་དུས་ཀུན་གྱི་ཚེའང་ཁྱོད་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཁོ་ན་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་འདས་པའི་དུས་ཉོན་མོངས་ཞི་བ་མ་མྱོང་བར་སོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟའི་ཚེ་ཡང་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྲིད་པ་མཐའ་དབྱུང་བ་ལ་འབད་པར་བྱོས་ཤིག ཇི་སྐད་དུ། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་རྒྱུས་དོན་མེད་ཆུད་གསན་པའི། །ལུས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མཐའ་གང་དྲན་བྱས་ཏེ། །དེ་རིང་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་ཚོལ་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། །བཅས་འདི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ནི་འདོད་པ་ཆོམས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཅི་འཁོར་བ་འདི་མཐའ་ཡོད་པའམ། འོན་ཏེ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་འབད་མི་དགོས་པར་གྲོལ་བ ར་འགྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་འབད་ཀྱང་མི་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་འཁོར་བ་བཅད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཞག་མི་ནུས་ཏེ། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཚང་ན་མཐའ་ཡོད་ལ། མ་ཚང་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་ཡང་གཏན་མི་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉན་པ་པོ་དལ་འབྱོར་ལ་གནས་པ་དང ། མཉན་པར་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པའི་གསུང་དང་། འཆད་པ་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་ཨུ་དུམྺ་རའི་མེ་ཏོག་ལྟར་དཀོན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་གཉིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་
Chinese
就像以慢步赛跑一样，虽然前往另一个世界，但如果说因为是自然本性所以不害怕，那么在轮回中，你这个孩子仅凭自己的意愿，也没有权力转生为天人等其他善趣，因为是随着业力的牵引而转生的。既然是受业和烦恼的支配，那么前往另一个世界却不感到害怕，这除了极其愚昧之外，还有哪个有智慧的人会这样呢？因此，应当认识到受业和烦恼的支配，不知将转生何处，从而日夜为轮回而感到厌倦。第二，假设轮回虽然有如此大的过患，但由于被今生的安乐所迷惑，所以无法断除今生的转生，而努力于未来的转生，那么未来的转生并非是最后的，而且过去的时代也没有开始。过去所有时代的生命都是你各自的个体。你过去所有的时代都未曾体验过烦恼寂灭而逝去，就像那样，现在的生命也不会改变，所以应当努力穷尽轮回。如《树木庄严经》中所说：‘你的欲望因无意义而耗尽，身体的前世尽头无论如何回忆，今天以寻求菩提的苦行和誓言，以此苦行来断除欲望。’就像这样。那么，轮回是有尽头的呢？还是没有尽头的呢？如果是前者，那么无需努力也会获得解脱；如果是后者，那么即使努力也无法解脱。如果是两者，那么因为已经断除了轮回，所以努力也是没有意义的。这不能一概而论，如果智慧和证悟的因缘具足，那么就有尽头；如果不具足，那么就没有尽头。而且因缘也不是绝对不会发生的，也不是一定会发生的。比如，智慧和证悟产生的因缘，听法者安住于闲暇圆满，所听闻的是宣说真如的教言，说法者是如来，这些出现都极其难得。如来出现在世间，就像优昙婆罗花一样稀有，另外两个也依赖于佛陀的出现。因此，产生智慧的因
English
It is like running a race at a slow pace, and although one goes to another world, if one says that because it is one's nature, one is not afraid, then in samsara, you child, by your own will alone, do not have the power to be reborn in other good realms such as gods and humans, because one is reborn according to the pull of karma. Since one is under the control of karma and afflictions, to go to another world without fear is extremely ignorant, and who else with wisdom would do so? Therefore, one should recognize that one is under the control of karma and afflictions, and does not know where one will be reborn, and thus be weary of samsara day and night. Secondly, if samsara has such great faults, but one is deluded by the happiness of this life, so one cannot cut off rebirth in this life, but strives for future rebirth, then future rebirth is not the last, and the past also has no beginning. All the lives of the past are only your individual selves. Just as you have gone through all the past ages without experiencing the cessation of afflictions, so the present life will not change, so you should strive to exhaust samsara. As it is said in the Ornament of the Tree Sutra: 'Your desires are exhausted by meaninglessness, whatever you remember of the end of the body's past, today with the asceticism and vows of seeking enlightenment, cut off desires with this asceticism.' Just like that. So, is samsara finite? Or is it infinite? If it is the former, then one will be liberated without effort; if it is the latter, then one cannot be liberated even with effort. If it is both, then because samsara has been cut off, effort is meaningless. This cannot be generalized, if the causes and conditions of wisdom and realization are complete, then there is an end; if they are not complete, then there is no end. And causes and conditions are not absolutely impossible to occur, nor are they certain to occur. For example, the causes and conditions for the arising of wisdom and realization, the listener abides in leisure and endowment, what is heard is the teaching that reveals suchness, the speaker is the Tathagata, these are extremely rare to appear. The appearance of the Tathagata in the world is as rare as the udumbara flower, and the other two also depend on the appearance of the Buddha. Therefore, the cause of the arising of wisdom