Tibetan
དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་འདི་ཚོགས་ན་འཁོར་བ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་མཐའ་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། མ་ཚོགས་ན་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་མཐའ་དང་བཅས་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་དངོས་པོ་བཅུ་བཞི་ལས་འཁོར་བ་མཐའ་ལྡན་དང་མཐའ་མེད་དུ་ཞལ་གྱིས་མི་བཞེས་པ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྒྱུ་འདི་ཉིད་ཡིན་ལ། དབུ་མ་རྩ་བར། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལ། །མཐའ་ཡོད་ཅི་ཞིག་མཐའ་མེད་ཅི། །ཞེས་པ་ལྟར་རྒྱུ་གཞན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཁོར་བ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚང་བ་འདི་ལ་མཁས་པས་སྲིད་པ་ཟད་པའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་པར་རིགས་སོ། ། གལ་ཏེ་གསུང་རབ་གནས་པ་དེ་སྲིད་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་དེའི་ལུང་འབོག་པ་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་སྲིད་པ་ཟད་པ་ལ་འབད་དོ་ཞེ་ན། གསུང་རབ་གནས་པ་ན་གཉིས་པོ་ཡོད་ཀྱང་རང་ཉིད་ཉན་པ་པོར་འགྱུར་བ་དཀའ་སྟེ། འདི་ལྟར་མི་རྣམས་ཕལ་མོ་ཆེ་ནི་མ་རིག་པས་ལྡོངས་ཤིང་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཟིན་པས། དེའི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཅིང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་དེས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཕལ་ཆེར་ངེས་པར་ངན་འགྲོར་འགྲོ་སྟེ། གང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་དེ་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་འདི་ནི་གནས་མེད་ཅིང་གོ་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བའོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཅི་སྟེ་ངན་སོང་ནི་དགའ་བའི་གནས་མ་ཡིན་ཡང་བདེ་འགྲོ་ནི་ཉེར་འཚེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དགའ་བའི་གནས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སྐྱོ་བར་མི་བྱའོ་ཞེ་ན། ངན་སོང་ལྟར་བདེ་འགྲོ་ལའང་སྐྱོ་བར་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་སའི་སྟེང་ན་སྡིག་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་དུས་བྱས་ནས་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་སྨིན་མྱངས་ནས་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་མིར་སྐྱེས་པ་ནའང་སྔར་གྱི་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལྷག་མ་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་མ་ཚང་བ་དང་། དབང་པོ་མ་ཚང་བ་དང་། ཁ་དོག་མི་སྡུག་པ་དང་། དབུལ་བ་ལ་སོགས་པས་ཅོ་འདྲི་ཞིང་རྒུད་པ་ཁོ་ནར་མཐོང་སྟེ། དེས་ན་སྲིད་པའི་ཕྱུགས་གསོད་པའི་བསྲེག་གནས་སམ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ས་གཞི་དང་མཚུངས་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་དམ་པ་རྣམས་ལ་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་འབར་བའི་རྒུད་པ་འདི་ལ་གནས་བཞིན་དུ་འདི་གཞོམ་པར་མི་བརྩོན་པ་ནི་གཏི་མུག་ཤིན་ཏུ་སྨད་པའི་གནས་སུ་ཟད་དོ། །གལ་ཏེ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྲིད་པ་བསྲེག་པའི་གནས་དང་མཚུངས་པར་མཐོང་ན། ཅིའི་ཕྱི
Chinese
如果这三宝聚集，为了轮回止息的缘故，就不是无边；如果不聚集，因为不能止息的缘故，也不是有边。因此，佛陀对十四种未曾开示之事物，不承认轮回是有边或无边，总而言之就是这个原因。如《中观根本慧论》所说：“一切事物皆空性，何有边际何无边？”如同这样，其他作为原因的自性空性也不存在。因此，对于轮回止息的因缘具足这件事，智者理应努力于断绝有生之方法。如果说，只要经藏存在，那么善知识及其教诲的传授就存在，因此为了来世断绝有生而努力。经藏存在时，这两者虽然存在，但自己要成为听法者却很困难。就像这样，大多数人被无明所蒙蔽，被非圣者、不善知识所控制。因此，完全执着于他们，并从事杀生等不善业的道路，因此大多数凡夫必定会堕入恶趣。因为安住于不善业的道路，而能前往善趣，这是不可能且没有机会的。第二，即使恶趣不是令人喜悦之处，但善趣因为远离损害，所以是令人喜悦之处。因此，不应该对它感到厌倦。如同恶趣一样，也理应对善趣感到厌倦。就像这样，世间上作恶之人，死后经历了地狱等异熟果报，之后因为其他次数将要感受的福德而转生为人时，也只能看到过去罪恶异熟果报的残余，导致肢体不全、感官不全、容貌丑陋、贫穷等折磨和衰败。因此，在证悟实相的圣者看来，这就像是宰杀世间牲畜的火葬场或墓地的土地。因此，安住在剧烈燃烧的痛苦衰败之中，却不努力摧毁它，这完全是愚痴至极之处。如果圣者们将有生视为等同于焚烧之所，那么为何
English
If these three jewels gather, it is not without end because of stopping the cycle of existence; if they do not gather, it is not with end because it cannot stop. Therefore, the Buddha does not acknowledge the cycle of existence as having an end or being without end among the fourteen unrevealed objects, which is, in short, this very reason. As it says in the Root Verses of the Middle Way, "Since all things are empty, what is finite? What is infinite?" Like that, the emptiness of self-nature, which is another cause, does not exist either. Therefore, the wise should strive for the means to exhaust existence in this complete cause and condition for stopping the cycle of existence. If you say that as long as the scriptures remain, there will be virtuous friends and the transmission of their teachings, and therefore one should strive to exhaust existence in future lives, then even though both exist when the scriptures remain, it is difficult for oneself to become a listener. Like this, most people are blinded by ignorance and seized by non-holy, non-virtuous friends. Therefore, they completely cling to them and engage in paths of non-virtuous actions such as killing, so most ordinary beings will certainly go to bad destinies. Because one who abides in the path of non-virtuous actions goes to a good destiny, this is impossible and there is no opportunity. Secondly, even if bad destinies are not a place of joy, good destinies are a place of joy because they are free from harm. Therefore, one should not be weary of it. Just as with bad destinies, one should also be weary of good destinies. Like this, those who commit sins on earth, after dying and experiencing the ripening results of hell and so on, and then being born as humans due to the merit of experiencing other times, can only see the remnants of the ripening results of past sins, leading to incomplete limbs, incomplete senses, ugly appearance, poverty, and other torments and declines. Therefore, in the eyes of the holy ones who see reality as it is, this is like a cremation ground or the land of a cemetery where worldly livestock are slaughtered. Therefore, while dwelling in the intensely burning suffering of decline, not striving to destroy it is utterly foolish. If the holy ones see existence as equal to a place of burning, then why
Tibetan
ར་འཇིག་རྟེན་དག་འདི་ལ་མི་སྐྱོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གླང་ཆེན་སྨྱོན་པ་ཆང་གིས་མྱོས་པ་ལྟར་སྨྱོ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་སྨྱོ་ཞེ་ན། སྨྱོན་པའི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མ་སྙོམས་པ་ལས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་འཇུག་པ་རྣལ་མ་གནས་པ་མེད་པ་ལ་སྨྱོན་པར་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། སྲིད་པར་གནས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱང་སྨྱོན་པ་ལས་ཆེས་མི་རིགས་པའི་ཚུལ་མང་པོ་འདོད་ཅིང་རྡོལ་ཐབས་སུ་སྨྲ་ལ། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་གཡོ་བ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་རྣལ་དུ་མི་གནས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་བུ་སྨྱོན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་མཁས་པ་སུ་ཞིག་སྨྲ་བར་འགྱུར་དེའི་ཕྱིར་བསྲེག་གནས་དང་མཚུངས་ཤིང་སྨྱོ་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཁས་པས་སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། ལས་སྤང་བར་གདམས། སྤོང་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། སྤོང་ཚུལ་དངོས་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། འཁོར་བ་དེ་ཡང་ལས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་སྤང་བར་བྱའོ། ། ཇི་ལྟར་ལས་ཟད་པས་འཁོར་བ་སྤངས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་དང་འཆག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་བསྐྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དག་སྤྱོད་ལམ་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ། སྡོད་པ་སོགས་ཀྱིས་སྔར་གྱི་འཕེན་ཤུགས་ཟད་ན་མཐར་གྱིས་ཉམས་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་བཅད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ལས་ཀུན་ཟད་པའི་གོ་འཕང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ལ་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པས་བློ་བསྐྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་ལས་སྤང་བར་བྱ་ཞེ་ན། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཁོར་བ་ནི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་འོངས་པའི་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་གཅིག་གི་ཡང་ཐོག་མའི་རྒྱུ་སྣང་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་གཅིག་ལའང་རྒྱུ་མཐའ་ཡས་པ་རྒྱས་པར་མཐོང་ནས་གང་ཞིག་ལ་འཇིགས་པ་མི་འབྱུང་སྟེ། དེས་ན་རྒྱུ་མཚན་དཔག་གིས་མི་ལང་བའི་ཚང་ཚིང་གིས་ཆེས་རྒྱུ་བར་དཀའ་བའི་འཁོར་བའི་འབྲོག་ཆེན་པོ་ལས་རྟག་ཏུ་སྐྱོ་བ་དང་། དེ་ལས་ཐར་པའི་ཐབས་ལ་འབད་པར་རིགས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་སྤྱིར་བསྟན། ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། གང་གི་དོན་དུ་ལས་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དེ་ངེས་པར་འགྲུབ་ན་འབད་པར་རིགས་ནའང་འབྲས་བུ་དེའང་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། འགྲུབ་སོ་ཅོག་ཀྱང་ངེས་པར་ཡུན་དུ་མི་གནས་པར་མཐར
Chinese
若问：为何不厌离此世间？答：因为世间如疯象醉酒般，本性即是疯狂。若问：为何一切世间皆疯狂？答：因为已获得疯狂之特征。譬如，世间界不平衡，导致心识的真正进入无法安住，故称为疯狂。安住于有之各自众生，也贪求诸多远胜疯狂之行径，并妄言乱语。心性本自摇动，刹那也不安住，如此之状，哪位智者会说这不是疯狂？因此，犹如焚烧之所，亦是疯狂之境，故智者应彻底舍弃有。第二，劝诫舍弃业。舍弃之理由。以及实际舍弃之方式，共三点。第一点是，也应通过阻断一切业之进入来舍弃轮回。若问：如何通过业尽而舍弃轮回？答：行走等行为所引发的痛苦，应从该行为中逆转，通过安住等方式，先前之推动力耗尽，最终将可见其逐渐衰减。同样，断绝一切业之相续，一切痛苦也将止息。因此，具足智慧者，应发心证得一切业尽之果位，即涅槃。第二点是，为何应舍弃业？答：因为业之果报轮回乃是毁灭之因。譬如，从无始以来所产生的有色与无色之果，其中任何一个果的最初之因显现之时，仅一个果也可见无量之因增长，谁不会因此而恐惧？因此，对于原因无法估量的繁杂，极难穿越的轮回大荒野，应恒常厌离，并努力寻求从中解脱之方法。第三，分为总说和别说两部分。第一点是，若为之而行事的果能确定成就，则努力尚可，然而该果也并非全部都能确定成就，且即便成就，也必定不会长久安住，最终……
English
If asked, why not be weary of this world? The answer is because the world is like a mad elephant drunk on alcohol, its nature is madness. If asked, why is all the world mad? The answer is because it has obtained the characteristics of madness. For example, if the realm of the world is unbalanced, causing the true entry of consciousness to be unable to abide, it is called madness. The various beings abiding in existence also crave many actions that far surpass madness, and speak wildly and nonsensically. The nature of the mind is inherently wavering, not abiding in stillness for even a moment. In such a state, what wise person would say that this is not madness? Therefore, like a place of burning, it is also a state of madness, so the wise should completely abandon existence. Second, there is the exhortation to abandon karma. The reason for abandoning it. And the actual way to abandon it, in three points. The first point is that one should also abandon samsara by blocking all entry of karma. If asked, how does one abandon samsara by exhausting karma? The answer is that the suffering caused by actions such as walking should be reversed from that action, and by abiding and so on, the previous driving force is exhausted, and eventually it will be seen to gradually diminish. Similarly, by cutting off the continuity of all karma, all suffering will also cease. Therefore, those endowed with wisdom should generate the aspiration to attain the state of all karma exhausted, which is nirvana. The second point is, why should karma be abandoned? The answer is because the karmic result of samsara is the cause of destruction. For example, when the colored and formless results that have arisen from beginningless time, and the very first cause of any one of those results appears, one can see that countless causes increase even for just one result, who would not be afraid of this? Therefore, one should constantly be weary of the vast wilderness of samsara, which is a complex of immeasurable causes and extremely difficult to traverse, and strive to find a way to liberate oneself from it. Third, it is divided into general explanation and specific explanation in two parts. The first point is, if the result for which one acts can be certainly achieved, then effort is still worthwhile, but that result is not always certain to be achieved, and even if it is achieved, it will certainly not abide for long, and eventually...