Tibetan
ལེའུ་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད། ལེའུ་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད། བཞི་པ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན་པ་དང་། དེ་བརྒལ་ལན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ས་བོན་དྲུངས་ནས་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ་ནི་འོག་ཏུ་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན་ལ།འདིར་མངོན་འགྱུར་མགོ་གནོན་པའི་གཉེན་པོ་སྟོན་ཏོ། །བདག་དང་བདག་གིར་ང་རྒྱལ་བ་ནི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་གནས་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་ཕལ་ཆེར་རྒྱལ་པོ་ལས་བརྩམས་ཏེ་རྗེས་སུ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་ང་ནི་མངའ་བདག་གོ་ཞེས་བདག་ཉིད་ལ་བསྟོད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདག་གམ་སྟེ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཡུལ་འདི་དག་ནི་ངའིའོ་ཞེས་བདག་གིར་བྱས་པའི་དོན་དབང་དུ་འགྱུར་བར་བརྟགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདག་དང་བདག་གིའོ་སྙམ་དུ་དྲེགས་པ་ནི་སྲིད་པ་འཁོར་བ་འདིར་ཚུལ་བཞིན་སེམས་པའི་དམ་པ་སུ་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལ་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་དབང་དུ་བྱར་ཡོད་ན། ང་ནི་ཡུལ་འདིའི་མངའ་བདག་གོ་ཞེས་དྲེགས་པར་རིགས་པ་ལས། འདི་ནི་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ལ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྤྱིར་མཐུན་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་མཚུངས་པ་སྟེ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། དབང་ཕྱུག་གིས་དྲེགས་པ་དགག རིགས་ཀྱིས་དྲེགས་པ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། ཞར་བྱུང་སྡིག་པ་སྤྱོད་པ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བའི་ཕྱིར་དྲེགས་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། བསྐལ་པ་དང་པོའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཏབ་པའི་འབྲས་སཱ་ལུ་ནུབ་པའི་འོག་ཏུ་ཞིང་རྣམས་སོ་སོར་བགོས་ཏེ་བདག་གིར་བྱས་པ་ན། ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་རྐུ་བར་བྱེད་པའི་ཚེ་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་རང་རང་གི་འབྲུའི་དྲུག་ཆ་བཏབ་སྟེ་སྐྱེས་བུ་སྟོབས་ལྡན་ཞིག་སྲུང་བ་པོར་བསྐོས་པ་ན། སྲུང་བའི་ལས་ཀྱིས་སྐྱེ་རྒུ་དགའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བསྙད་དོ། ། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དྲུག་ཆའི་གླས་སྐྱེ་རྒུ་སྐྱོང་བར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་དྲེགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཏེ། འབྲུའི་དྲུག་ཆ་བཏབ་ཅིང་གླས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱི་བྲན་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཞེས་ཀྱང་དྲེགས་པར་མི་རིགས་ཏེ། གང་ངམ་དེ་ལས་གང་བྱ་བ་དང་དེ་རུ་བྱ་བ་སྟེ་བྱེད་པ་སོགས་འགྱུར་བ་ནི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བྱེད་པ་པོར་བསྐོས་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་རྗེ་དཔོན་གྱིས་བྲན་ལས་འགའ་ཞིག་ལ་དབང་བསྐུར་བ་ན་ལས་འདི་བདག་ལ་རག་ལས་སོ་ཞེས་རྗེ་དཔོན་ལ་དྲེགས་པ་མི་རིགས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ནི་རྗེ་དཔོན་དང་གཞན་ལ་ཟས་ནོར་གཏོང་བ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲེགས་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་གསོ་བྱའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ཞམ་འབྲིང་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བ་གདོན་མི་ཟ་བར་འཐོབ་བྱ་ལོ་ཕོགས་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པ་ན་རྗེ་བོ་ལ་གཏོང་བ་པོར་སེམས་ཤིང་རང་ཉིད་ལ་དམའ་བར་སེམས་ཀྱི་མི་ཁེངས་པ་དེ་བཞིན་དུ། རྗེ་བོས་གསོ་བྱའི་ཚོགས་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་སྦྱིན་བྱའི་གླ་རྔན་བྱིན་པ་ན་བདག་ནི་ནོར་གཏོང་བ་པོ་སྙམ་དུ་རློམ་མོད། འོན་ཀྱང་འབངས་ཀྱིས་རང་གི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཐོབ་བྱ་ཐོབ་པ་ན་ང་རྒྱལ་མི་རིགས་པ་ལྟར། རྒྱལ་པོས་གདོན་མི་ཟ་བར་སྦྱིན་དགོས་ཀྱི་ནོར་བྱིན་པས་དྲེགས་པར་མི་རིགས་སོ། ། གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་ཡུལ་འདོད་རྒུར་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་དྲེགས་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། བུད་མེད་དང་ཆང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་ལྟར་ཡུལ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ་ནི་དབང་པོ་ཐུལ་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སུ་བཤད་དེ། དབང་པོ་མ་ཐུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་རྒྱལ་པོ་ནི་རྒུད་པ་དུ་མའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་གནས་སུ་དྲན་པར་ཟད་དོ། །གཞན་ཡང་ཡུལ་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་དགའ་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་བསྟེན་པ་ཡིན་ན། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་གཞན་བསྲུང་བའི་ལས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་མཚམས་མེད་པར་མྱོང་ཞིང་ལས་དེའི་འབྲས་བུས་ཉེ་བར་འཚོ་བའི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་དགའ་བ་གང་གིས་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྲུང་བ་པོ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ན་ཚུལ་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་པས་སྐྱེ་རྒུ་རྣམས་བརླག་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེས་ན་འདི་དྲེགས་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཙམ་གྱིས་དྲེགས་པར་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྲུང་བ་པོའོ་སྙམ་ནས་དྲེགས་པར་འགྱུར་ན། ས་བདག་ཉིད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་བསྲུང་བྱར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱིས་མ་བསྲུང་བའི་རྒྱལ་པོས་ནི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བར་མི་ནུས་པས་སོ། །དེ་བས་ན་ཅི་སྟེ་གཅིག་གི་
Chinese
第四品释。 第四品释。 第四，显示断除我执之方便，有二：总的显示，以及以辩驳回答而确定。第一，从根拔除我执之对治，将在下文以显示法无自性的方式来显示，此处显示现行压制的对治。因为对我和我所的傲慢，在国王们那里特别存在，因此为了遮止那二者，大体上从国王开始，随后显示。其中，我乃是统治者，如此对自身赞叹的差别，是从完全分别而生的我，即我执；这些地方是我的，如此将我所拥有的意义视为有权，是从考察而生的我和我所，像这样傲慢，在轮回的此世间，对于如理作意的圣者，谁会生起呢？根本不会生起。因为对于某些人，某些地方并非共同地，在一切生世中可以拥有，我乃是此地的统治者，像这样傲慢是有道理的。但这对轮回的众生来说是不可能的，因为对于一切有情，色等一切境，共同由业所生是相同的，即是共同的。第二，有以权势而傲慢的遮止，以种姓而傲慢的遮止二者。第一，有真实和顺便造罪的遮止二者。第一，如果国王因为对世间的一切事务有权而应该傲慢，那么最初劫的人们，在没有耕种的稻米成熟之后，将田地各自划分而占为己有的时候，互相偷盗，这时很多人拿出各自粮食的六分之一，任命一个强有力的人作为守护者，因为守护的事务使民众高兴，所以称为国王。从那以后，国王们以六分之一的报酬来养育民众，因此国王你有什么可傲慢的呢？因为是拿出粮食六分之一作为报酬的民众共同的仆人。说对一切事务有权，也不应该傲慢。
English
Explanation of Chapter Four. Explanation of Chapter Four. Fourth, showing the means of abandoning self-grasping, there are two: a general presentation, and establishing it through refutation and response. First, the antidote to uprooting the seed of self-grasping will be shown below by showing the absence of inherent nature of phenomena, and here, the antidote to suppressing manifestation is shown. Because pride in self and what belongs to self is particularly present in kings, therefore, in order to prevent those two, it is mostly shown starting from the king. Among them, the self that arises from completely discriminating the difference of praising oneself as "I am the ruler," that is, self-grasping; and the pride that arises from considering the meaning of possessing something as having power, such as "these places are mine," who would arise in this world of samsara for a noble one who thinks properly? It will definitely not arise. Because for some people, some places are not commonly owned, and can be possessed in all lifetimes, it is reasonable to be proud, saying, "I am the ruler of this place." But this is impossible for sentient beings in samsara, because for all embodied beings, all objects such as form are commonly produced by karma, which is the same, that is, common. Second, there are two: preventing pride due to power, and preventing pride due to lineage. First, there are two: the actual and the incidental prevention of committing sins. First, if the king should be proud because he has power over all the affairs of the world, then when the people of the first kalpa divided the fields separately and took possession of them after the uncultivated rice ripened, they stole from each other. At that time, many people contributed one-sixth of their grain and appointed a strong person as a protector. Because the work of protecting made the people happy, he was called a king. From then on, the kings nurtured the people with one-sixth of the reward, so what is there for you, king, to be proud of? Because he is a common servant of the people who contribute one-sixth of the grain as a reward. Saying that he has power over all affairs, he should not be proud.
Chinese
是理应如此。因为从何处、做什么事、在哪里做等变化，是被掌握，即因为世间都依赖于被任命为有权力者。例如，如同君主将权力委托给一些奴仆时，奴仆不应因“此事依赖于我”而对君主傲慢一样。如果说国王是君主，并且是给予他人食物财富者，所以理应傲慢，那么，如同国王的供养群体通过侍奉而获得必然能得到的薪水等时，认为君主是施予者，自己则感到卑微而不自满一样。君主给予供养群体必然给予的报酬时，虽然自认为“我是财富的施予者”，然而如同百姓获得自己必然能获得的利益时，不应傲慢一样，国王因为给予必然要给予的财富，所以不应傲慢。如果说国王们因为所欲之境随心所欲地存在而理应傲慢，那么，如同贪恋女人和酒等一样，对境 अत्यधिक贪恋，是其他调伏感官者所说的痛苦之源，因为没有调伏感官。这样一来，国王实际上是众多衰败之因，是痛苦之源，但在你看来却颠倒地认为是显赫的地位。此外，如果贪恋世俗者为了快乐而依恋世俗，那么，你这位以守护他人为业，无间断地感受痛苦，并以该业之果为生的国王，又将产生什么快乐呢？不会产生快乐的。如果说国王是世间的守护者，因为没有国王，就不会遵循法度，民众将会毁灭。因此，这理应傲慢，那么，仅凭此并不理应傲慢。如果像这样，我因为是世间的守护者而变得傲慢，那么，土地本身也会显现为世间所守护的对象，因为没有被世间守护的国王是无法统治世间的。因此，如果一个
English
It is reasonable to be so. Because from where, what to do, and where to do it, etc., the changes are controlled, that is, because the world all depends on being appointed as the one with power. For example, just as when a monarch entrusts power to some servants, the servants should not be arrogant towards the monarch because "this matter depends on me." If it is said that the king is the monarch and the giver of food and wealth to others, so he should be arrogant, then, just as when the king's support group obtains the salary, etc., that they are bound to obtain through serving, they think of the monarch as the giver and feel humble themselves without being complacent. When the monarch gives the rewards that are bound to be given to the support group, although he thinks of himself as "I am the giver of wealth," however, just as the people should not be arrogant when they obtain the benefits that they are bound to obtain, the king should not be arrogant because he gives the wealth that must be given. If it is said that the kings should be arrogant because the desired objects exist at will, then, just as being attached to women and wine, etc., being excessively attached to objects is said by other tamers of the senses to be the source of suffering, because the senses are not tamed. In this way, the king is actually the cause of many declines and the source of suffering, but in your view, it is mistakenly thought to be an eminent position. Furthermore, if those who are attached to the world rely on the world for happiness, then what happiness will you, the king who experiences uninterrupted suffering by protecting others and lives on the fruits of that karma, generate? No happiness will be generated. If it is said that the king is the protector of the world, because without the king, the people will not follow the law and the people will be destroyed. Therefore, this should be arrogant, then, it is not reasonable to be arrogant based on this alone. If, like this, I become arrogant because I am the protector of the world, then the land itself will also appear as the object protected by the world, because a king who is not protected by the world cannot rule the world. Therefore, if one