Tibetan
ག་བསྔལ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། བདེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་ཆུང་བར་མ་ཟད་རྐྱེན་ཉམས་ཆུང་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བདེ་བའི་རྒྱུ་གྲང་བ་དང་དྲོ་བའི་རེག་པ་སོགས་བསྟེན་པ་ན་མཐར་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བས་རང་གི་རྐྱེན་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བདེ་བ་ལས་ལྡོག་པ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་མཐོང་གི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ནི་ཤས་ཆེར་སྤྱད་པ་ན་ཆེར་རྩུབ་པ་དང་དྲག་པོའི་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བསྐྱེད་པར་མཐོང་གི་ནམ་ཡང་བདེ་བ་མི་བསྐྱེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་རང་གི་རྐྱེན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཟློག་པ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལྷ་སྦྱིན་བདེ་བ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་འདི་ཡོད་པས་ན་བདེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་ལ་འཆི་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དུས་གསུམ་ལ་མི་འཁྲུལ་པས་ཁྱོད་འཆི་བཞིན་དུ་སྔར་གྱི་དུས་སོང་ཞིང་ད་ལྟ་འགྲོ་བ་དང་མ་འོངས་པ་ན་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དུས་གསུམ་ལ་ཁྱབ་པའི་འཆི་བས་འཆི་བཞིན་པ་ནི་བདེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་རྟག་ཏུ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཡང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་བཀྲེས་སྐོམ་ཚ་གྲང་སོགས་ལུས་ལ་གནོད་པའི་རྒྱུ་རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་ཡོད་པར་འགྱུར་ན། དུས་འཁོར་མོར་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གནོད་བཞིན་པ་ནི་བདེ་བའོ་ཞེས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་མོད། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཡོད་ཅེ་ན། བདེ་བ་ནི་ལུས་ལ་རག་ལས་པས། ལུས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ལ་རག་ལས་ཤིང་། དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ལུས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་འབྱུང་བ་ཀུན་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་གནོད་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ས་ནི་རླུང་གི་འགྲོས་རྡུག་པར་བྱེད་པ། རླུང་ནི་སའི་ཁམས་འཐོར་བར་བྱེད། ཆུ་ནི་མེའི་ཁམས་ལ་གནོད་པར་བྱེད། མེ་ཡང་ཆུའི་ཁམས་སྐེམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་ལ། འགལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ལུས་གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། ། གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་རྣམས་འགལ་ཡང་དེ་ཕྱིར་བཅོས་སུ་ཡོད་པས་དེ་ལས་བདེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་འདི་ན་བ་དང་ཚ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་འཆོས་པའི་རྒྱུ་ཡང་རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། གང་གི་ཚེ་གྲང་བས་ཉེན་པ་ན་དྲོ་བའི་ནུས་པ་ཅན་གྱི་བགོ་བ་དང་བཏིང་བ་ལ་སོགས་ལ་བརྟེན་ལ། ཚ་བས་ཉེན་པ་ནི་བསིལ་བའི་ནུས་པ་ཅན་ཙནྡན་སོགས་ལ་བརྟེན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཉེན་པོ་བསྟེན་པས་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་ཏེ་ཆུང་ངུར་སོང་བ་ཙམ་ལ་བདེ་བར་རློམ་པར་ཟད་པས་བརླག་བཞིན་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་སོང་བ་ཙམ་ནི་བདེ་བའོ་ཞེས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ན་ལྷ་སྦྱིན་བདེ་བར་ཉལ་འདུག་གོ་ཞེས་པ་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མཐོང་བས་བདེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ལུས་སེམས་ཀྱི་འབད་རྩོལ་མེད་པ ར་ཉལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ས་སྟེང་ན་ཡོད་པ་མིན་ལ། འབད་རྩོལ་ཡང་ལུས་སེམས་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཉལ་བ་སོགས་ཀྱི་ལས་བྱེད་བཞིན་པ་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ན་དབང་པོའི་བདེ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་སྡིག་པའི་ལས་སྤྱད་པས་འདིའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཡུལ་ལ་བརྐམ་པ་རྣམས་ནི་དབང་པོའི་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱི་དོན་དུ་སྡིག་པ་སྤྱད་པས་འདིར་འབད་པ་དང་བཅིང་བ་སོགས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་མཁས་པ་བདག་བདེ་བར་འདོད་པས་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་གཞན་དུ་བདག་ཉིད་རྟག་ཏུ་སྡིག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྲུང་བར་བྱ་དགོས་པས། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བའི་དོན་དུ་སྡིག་པ་སྤྱད་ནས་ངན་འགྲོ་ཡོད་ན་བདེ་བའོ་ཞེས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། ། གལ་ཏེ་འདི་ན་སྐྱེས་བུ་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་རྟ་དང་གླང་པོ་སོགས་བཞོན་པ་རྣམས་ལ་ཞོན་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ལ་བདེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། བཞོན་པ་དང་བཟའ་བཏུང་སོགས་བདེ་བའི་རྒྱུར་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་མི་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཡུན་རིང་དུ་བསྟེན་པ་ན་མཐར་སྡུག་བསྔལ་འཕེལ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དང་པོར་བཞོན་པ་སོགས་གང་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་ཙམ་ལས་མེད་པ་དེ་ལ་མཐར་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོར་འཕེལ་བ་ག་ལ་ཡོད། དེ་བས་ན་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་འབྱུང་བས་བཞོན་པ་སོགས་ལ་བདེ་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་ཡོད་དེ། དེ་མེད་ན་སྡུག་བསྔལ་མི་འཆོས་པ་ཞིག་ན། ཕྱིར་འཆོས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གསེར་གྱི་སྣོད་དང་སའི་སྣོད་དུ་སྐྱུགས་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཚུངས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཕྱུག་པོ་འགའ་ཞིག་བདག་ཉིད་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་སྐྱུགས་ཤིང་། བྲན་མོ་སའི་སྣོད་དུ་སྐྱུགས་པ་མཐོང་བ་ན། བདག་ཉིད་ནི་དབང་ཐང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ་སྙམ་ན་དགའ་བདེ་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཚ་གྲང་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་པ་ཙམ་ལ་བདེ་བར་སེམས་སོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་ཡོད་དེ། ཕྲག་པའི་ཁུར་ཁྱེར་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སྤོ་བ་ན་བདེ་བའི་བློ་འབྱུང་བས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་བདེ་བ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་གཡས་པས་ཡུན་རིང་དུ་ཁུར་ཁྱེར་བས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་འཕེལ་བས་སྐྱོ་བ་ན་གཡོན་པར་སྤོ་ལ། དེ་ཡང་དང་པོར་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་བརྩམས་པས་སྔར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆེར་སྐྱེས་ཤིང་འཕེལ་བ་ལྡོག་པ་ན་བདེ་བའི་བློ་སྐྱེ་བར་ཟད་ཀྱི། དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་བརྩམས་པ་ལའང་བདེ་བ་ཅི་ཡོད། འང་ཞེས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་འགགས་པ་ལའང་བདེ་བ་ཅི་ཡོད། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐུབ་པས་ཀཱཏྱཱའི་བུ་སྐྱེ་བ་ནའང་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་སྐྱེའོ། །འགག་པ་ནའང་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་འགག་གོ་ཞེས་སྐྱེ་འཇིག་དག་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ཀྱང་བདེ་བ་ཤས་ཆེན་པོས་བསྒྲིབས་པས་མི་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་སྡུག་བསྔལ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ཀྱང་བདེ་བས་གཡོགས་པ་ལྟར་དུ་བྱས་པས་མི་མཐོང་བར་འདོད་ན། གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ན་ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བསྒྲིབས་པས་མི་མངོན་པར་འགྱུར་ཏེ་བདེ་བ་ཇི་ལྟར་མེད་པ་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ལུས་རང་བཞིན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ན་ཉེ་བར་བསྟན་པས་ཅི་བྱ་སྟེ། ཉི་ཚན་དྲོའོ་ཞེས་བསྟན་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་གཏི་མུག་གིས་བསྒྲིབས་པས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་རང་བཞིན་མི་རྟོགས་པས་ན་ཁྱོད་ལུས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་བསྟན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེའི་རང་བཞིན་ལ་གཞན་བཞིན་དུ་གཏི་མུག་གིས་བསྒྲིབས་པས་མི་མཐོང་བ་དེས་ན། ཆེ་ཞེ་འདི་ནི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་སྟེ། གང་འདི་མ་རིག་པའི་སྒྲིབ་པའོ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཏི་མུག་སྒྲིབ་པ་ཀུན་གྱི་ཐ་མར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུས་མི་རྟག་པ་ཡི
Chinese
痛苦是自性，而快乐则不是。快乐不仅是其自性微弱，而且因缘也微弱。因为追求快乐的因，如冷热的触感等，最终会产生痛苦，所以与自身的因缘一起，会看到从快乐转变为痛苦。而痛苦大多是在使用时变得更加粗重和剧烈，只会产生剧烈的痛苦，永远不会产生快乐。因此，痛苦与其自身的因缘一起，不可能转变为快乐。因此，由于具有强大的力量，痛苦本身就具有强大的力量。如果有人说天授（Devadatta）拥有快乐，所以存在快乐，那么，诸行（saṃskāra）每一刹那都在坏灭，所以每一刹那都在死亡。而且，这在过去、现在、未来三时中都不会错乱，你正在死亡，过去的时光已经流逝，现在正在流逝，未来也将流逝。因此，被遍及三时的死亡所吞噬而正在死亡，这怎么能说是快乐呢？无论如何都是不合理的。此外，由于痛苦的因总是临近，所以也不应该有快乐的念头。例如，对于有情众生来说，饥渴、寒热等对身体有害的因总是临近。因此，一直被痛苦所折磨，怎么能说是快乐呢？无论如何都是不合理的。如果说快乐本身并不存在，而是通过因缘聚合而存在，那么，快乐依赖于身体，身体也依赖于地、水、火、风四大元素。而这些元素中的每一个都没有产生身体的能力，所以身体只能从所有元素的聚合中产生。这些元素之间是相互损害的，例如，地会阻碍风的流动，风会使地的成分分散，水会损害火的成分，火也会使水的成分干涸。因此，这些元素是相互矛盾的，而这些矛盾的元素聚集在一个身体中，是痛苦的根源，所以怎么能说是快乐呢？无论如何都是不合理的。如果说元素之间虽然矛盾，但因此可以进行调整，从而变得快乐
English
Suffering is intrinsic, while happiness is not. Happiness is not only weak in its nature, but also weak in its conditions. Because pursuing the causes of happiness, such as the touch of cold and heat, ultimately leads to suffering, so together with its own conditions, one sees the transformation from happiness to suffering. And suffering mostly becomes coarser and more intense when used, only producing intense suffering, never producing happiness. Therefore, suffering, together with its own conditions, cannot be transformed into happiness. Therefore, due to having great power, suffering itself has great power. If someone says that Devadatta has happiness, so happiness exists, then, all conditioned phenomena (saṃskāra) are in a state of decay in every moment, so they are dying in every moment. Moreover, this is not confused in the three times of past, present, and future, you are dying, the past time has passed, the present is passing, and the future will pass. Therefore, being swallowed by death that pervades the three times, how can it be said to be happiness? It is unreasonable in every way. Furthermore, since the causes of suffering are always near, there should not be a notion of happiness. For example, for sentient beings, the causes that harm the body, such as hunger, thirst, heat, and cold, are always near. Therefore, being constantly tormented by suffering, how can it be said to be happiness? It is unreasonable in every way. If it is said that happiness itself does not exist, but exists through the aggregation of causes and conditions, then, happiness depends on the body, and the body also depends on the four great elements of earth, water, fire, and wind. And each of these elements does not have the ability to produce the body, so the body can only arise from the aggregation of all the elements. These elements are mutually harmful, for example, earth hinders the movement of wind, wind disperses the components of earth, water harms the components of fire, and fire also dries up the components of water. Therefore, these elements are mutually contradictory, and these contradictory elements gathered in one body are the root of suffering, so how can it be said to be happiness? It is unreasonable in every way. If it is said that although the elements are contradictory, they can be adjusted, thereby becoming happy
Chinese
哦，如果这样说，那么，对于此地的众生来说，像生病和发烧之类的痛苦，用来治疗的因缘也不是经常具备的。当受到寒冷侵袭时，就依赖于具有温暖功能的衣物和铺垫等；受到炎热侵袭时，就依赖于具有清凉功能的旃檀等。因此，依靠对治来消除痛苦，仅仅是减轻了一点，就自以为是快乐，这完全是在自我欺骗，痛苦稍微减轻一点就认为是快乐，无论如何都是不合理的。如果说，世间上看到“天授快乐地躺着”之类的说法，就认为有快乐，那么，身体和心理没有任何努力而躺卧之类的行为，在世上是不存在的。努力也是身心痛苦的原因，所以正在进行躺卧等行为是快乐，无论如何都是不合理的。如果说，世间上为了感官的快乐而造作罪业，因此要感受许多痛苦，所以有快乐，那么，贪恋外境的人们，为了少许的感官快乐而造作罪业，因此今生要承受劳累和束缚等等，来世要感受地狱等等的痛苦，所以智者想要自己快乐，就应该在今生和来世都保护自己，远离总是带来罪恶之因的痛苦。因此，为了快乐而造作罪业，如果堕入恶趣，那怎么能说是快乐呢？无论如何都是不合理的。如果说，在此地，追求快乐的众生骑乘马和象等坐骑，那些骑乘者有快乐吗？骑乘工具和饮食等作为快乐的因缘而存在，但人们的快乐并不总是存在于这些事物中，因为如果长期依赖这些事物，最终会看到痛苦增加。一开始，对于骑乘工具等，如果只有一点点痛苦，最终怎么会增加为巨大的痛苦呢？因此，因为从开始到结束，始终只有痛苦产生，所以骑乘工具等没有快乐。如果说，有消除痛苦的快乐，如果没有这种快乐，那么痛苦无法消除，为了消除痛苦，难道不是要进行治疗吗？就像用金器和土器来盛放食物一样，
English
Oh, if that's the case, then for beings here, the causes for curing suffering such as illness and fever are not always readily available. When afflicted by cold, one relies on clothing and bedding with warming properties, and when afflicted by heat, one relies on cooling substances like sandalwood. Therefore, relying on remedies to alleviate suffering, merely reducing it a little, is simply self-deception, mistaking a slight reduction in suffering for happiness. This is entirely unreasonable. If one argues that the world sees expressions like "Devadatta is lying down happily," and therefore believes in happiness, then the act of lying down without any physical or mental exertion does not exist in this world. Exertion itself is a cause of physical and mental suffering, so to say that engaging in lying down and other such activities is happiness is entirely unreasonable. If one argues that in the world, people engage in sinful actions for the sake of sensory pleasure, and therefore experience much suffering, so there is happiness, then those who are attached to objects engage in sinful actions for a small amount of sensory pleasure, and as a result, they experience toil and bondage in this life, and suffering in hell and other realms in the next. Therefore, wise people who desire their own happiness should always protect themselves from suffering, which is always the cause of evil, in this life and the next. Therefore, to engage in sinful actions for the sake of happiness, and then fall into lower realms, how can that be called happiness? It is entirely unreasonable. If one argues that here, beings who seek happiness ride horses and elephants, and those riders have happiness, then while riding and food and drink exist as causes of happiness, people's happiness does not always exist in these things, because if one relies on these things for a long time, one will eventually see suffering increase. In the beginning, if there is only a little suffering from riding and so on, how can it eventually increase into great suffering? Therefore, since only suffering arises from beginning to end, there is no happiness in riding and so on. If one argues that there is happiness in curing suffering, and if there were no such happiness, then suffering could not be cured, and isn't treatment done in order to cure suffering? Just like using gold and earthen vessels to hold food,