Tibetan
་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བསྐྱངས་པའི་ལུས་ཤིན་ཏུ་གཞོན་ཤ་ཅན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་རེས་ཀྱང་མེ་ལྕེ་ལོ་མ་གསར་པ་ལ་རེག་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་རོ་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་སྡུག་བསྔལ་ཆ ེན་པོའི་སྣོད་དུ་འགྱུར་བར་ངེས་སོ། །དེ་ལྟར་བས་ན་ལུས་ལ་གུས་པ་དང་དགྲ་ལ་གུས་པ་དེ་གཉིས་ནི་མཚུངས་པར་སྣང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སྡུད་པར་གཉིས་ཀ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ལུས་ནི་ཤིན་ཏུ་འགོར་ཞིང་ཡུན་རིང་པོར་བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་བསྐྱངས་པར་གྱུར་ཀྱང་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་བཞིན་ནི་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྱ་རོག་གིས་ཁུ་བྱུག་གི་ཕྲུ་གུ་བསྐྱངས་ཀྱང་བྱ་རོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྒྱལ་རིགས་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་གཞི་ཆེན་པོ་ལ་རེག་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་པར་སྣང་བས་ལུས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་གཞི་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི། གཞན་གྱི་ཕུན་ཚོགས་ལ་མི་བཟོད་པའི་ཕྲག་དོག་དང་། རང་གི་དབང་ཕྱུག་ལ་གཞན་གྱིས་གནོད་པར་དོགས་པ་སོགས་ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་ལ། རིགས་དམའ་ཞིང་ཟས་གོས་སོགས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་སེམས་ཅན་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ལ་བཀྲེས་སྐོམ་སོགས་ལུས་ལས་སྐྱེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་འདི་ཉིན་རེ་ཉིན་རེ་ཞིང་འཇོམས་པར་བྱེད་པས་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བར་གྱུར་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཡོད་མོད། དེ་ལྟ་ནའང་བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། བདེ་བ་ནི་ཆེན་པོ་མེད་དེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་འདིས་བདག་ནི་གཏོང་བ་པོ་དང་ཕྱུག་པོའོ་ཞེས་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ཡིད་བདེ་བ་འབྱུང་ལ། ལོངས་སྤྱོད་འབྱོར་དུ་ཟིན་ཀྱང་གཞན་གྱིས་གནོད་པར་དོགས་པ་ན་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྐྱེ་བས། སྔར་གྱི་ཡིད་བདེ་དེ་ལྡོག་པས་དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་གཉིས་ཀ་རྟོག་པ་ལ་རག་ལས་པས་རྟོག་པའི་དབང་དུ་གྱུར་ཅིང་། སྡུག་བསྔལ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་གང་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐུ་འགོག་པར་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་ནི་འགའ་
Chinese
被享乐所持续滋养的身体，极其娇嫩，即使是微小的痛苦，也像火焰触及新叶一般，会变得非常脆弱，因此注定会成为巨大痛苦的容器。因此，对身体的爱护和对敌人的爱护，看起来是相同的，因为两者都会积聚痛苦的根源。此外，身体即使被长久地、以快乐为因的享乐所滋养，也不会变成快乐的本性，因为它具有痛苦的自性。自性是不可能被其他因缘所压倒的，例如乌鸦养育了杜鹃的幼鸟，但它不会变成乌鸦。如果有人认为，国王等接触到巨大基础的众生，从出生到死亡都只拥有快乐的感受，因此身体不可能是痛苦的自性。那么，对于拥有眷属和享乐等巨大基础的、最为殊胜的众生，如国王等，会怀有无法忍受他人兴盛的嫉妒，以及担心自己的权势受到他人损害等心理痛苦。而对于种姓低贱、缺乏食物和衣物等贫困的普通众生，则会拥有饥渴等身体所生的痛苦。因此，身体和心理的两种痛苦日复一日地摧毁着这个世界，因此没有任何事物是具有自性的快乐。如果有人认为，虽然存在两种痛苦，但由于巨大的快乐所压倒，所以无法察觉。那么，快乐并不巨大，因为它依赖于被痛苦所支配的分别念而产生。例如，当这个人认为“我是施舍者，我是富人”时，他会感到心理上的快乐。但是，即使已经获得了享乐，当他担心受到他人损害时，就会产生心理上的不快乐，从而使之前的心理快乐消失。因此，快乐的产生和消失都依赖于分别念，因此它受到分别念的支配。而痛苦则不是这样，因为没有任何分别念能够阻止痛苦的力量。
English
A body constantly nourished by pleasure, being extremely delicate, even a small amount of suffering, like a flame touching a new leaf, will become extremely fragile, and therefore is destined to become a vessel of great suffering. Therefore, cherishing the body and cherishing an enemy appear to be the same, because both accumulate the root of suffering. Furthermore, even if the body is nourished for a long time by pleasure that is the cause of happiness, it will not become the nature of happiness, because it has the nature of suffering. Nature cannot be overcome by other conditions, just as a crow raises a cuckoo's chick, but it will not become a crow. If someone thinks that beings such as kings who are in contact with a great foundation only have pleasant feelings from birth to death, so the body cannot be the nature of suffering, then, for the most excellent beings who have a great foundation such as retinues and enjoyments, such as kings, they have mental suffering such as jealousy that cannot tolerate the prosperity of others, and fear that their power will be harmed by others. And for ordinary beings of low caste who are poor in food and clothing, they have suffering born from the body such as hunger and thirst. Therefore, the two sufferings of body and mind destroy this world day by day, so there is nothing that has the nature of happiness. If someone thinks that although there are two sufferings, they are not perceived because they are overwhelmed by great happiness, then happiness is not great, because it depends on the conceptualization that is dominated by suffering. For example, when this person thinks, "I am a giver, I am rich," he feels mental happiness. However, even if he has obtained enjoyment, when he fears being harmed by others, he will have mental unhappiness, which will cause the previous mental happiness to disappear. Therefore, both the arising and ceasing of happiness depend on conceptualization, so it is dominated by conceptualization. But suffering is not like that, because there is no conceptualization that can stop the power of suffering.
Tibetan
ཡང་མེད་དོ། །ཡང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བདེ་བ་དང་། བདེ་བ་འབྱུང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྟོག་པ་གཉིས་ཀར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེས་ནས་འཇོམས་པས་དེའི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དབང་པོའི་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གང་རུང་གཅིག་གིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ན། བདེ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་རྟོག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འགགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་ན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་བདེ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདེ་བ་རྙེད་པར་དཀའ་ཡང་གནོད་པ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་ནི་མང་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བྱིས་པ་དང་གཞོན་ནུ་དར་ལ་བབ་པ་དང་རྒས་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དུས་འགྲོ་ཞིང་འཕེལ་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྒ་བ་དང་ན་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མདུན་ནས་མདུན་དུ་འཕེལ་ཞིང་། གཞོན་ནུ་ལ་སོགས་པའི་བདེ་བ་རྣམས་རྒྱབ་ནས་རྒྱབ་ཏུ་འབྱོལ་བ་དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ནི་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། བདེ་བ་ནི་ལུས་འདིའི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ལུས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་བདེ་བའི་རྒྱུས་ཕྱིར་བཅོས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་སྐྱོ་བར་མི་བྱའོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལུས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མང་པོ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཁམས་མ་སྙོམས་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ནད་རྣམས་དང་ཕྱིའི་བདག་ཉིད་གྲང་བ་སོགས་རེག་བྱ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་རྒྱུ་ཅན་གཞན་དང་གཞན་སྣང་བར་འགྱུར་བ་དེ་སྙེད་དུ་བདེ་བའི་རྒྱུ་ནང་དང་ཕྱིའི་རྒྱུ་ཅན་དག་ནི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བའི་རྒྱུ་ཉུང་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མང་བ་དེའི་ཕྱིར་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྱོ་བྱ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་རིགས་སོ། ། གལ་ཏེ་བདེ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན་དེ་འཕེལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། བདེ་བའི་རྒྱུ་ཟས་སྐོམ་སོགས་ཤས་ཆེར་སྤྱོད་པ་ལས་མཐར་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་མཐོང་བས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བཞིན་པ་ཡི་བདེ་བ་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་དེ་ལྟར། སྡུག་བསྔལ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བཞིན་པ་ལ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ནི་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ན་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་གདུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འཕེལ་བ་ལ་བཟློག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྡུ
Chinese
也没有。而且，享受悦意之境的安乐，以及与安乐生起和随顺的分别念二者，也因痛苦产生而摧毁，故受其支配。如此，即使享受悦意的根境，也被某种痛苦所压倒，那么所有安乐都与分别念一同止息，唯有感受痛苦。因此，一切之中，没有比痛苦更具力量的安乐。第二，如果说安乐虽然难以获得，但不会造成损害，所以是身体的自性；而痛苦虽然众多，但会造成损害，所以不是自性。那么，如同孩童、青年、壮年和老年等，随着时间流逝和增长，衰老和疾病等痛苦也越来越增多，而青年等安乐则越来越减少，因此痛苦是身体的自性，而安乐则像是与此身体的自性不同的东西。如果说身体是痛苦的自性，但因为有安乐的因缘可以弥补，所以不应对身体感到厌倦。对此，身体痛苦的因缘众多，内部的自性是不调和的因素所导致的疾病，以及外部的自性是寒冷等不悦意的触觉所导致的，如此显现的各种各样的痛苦因缘，而安乐的因缘，无论是内部还是外部的因缘，都不显现。安乐的因缘少，而痛苦的因缘多，因此不能因为有安乐的因缘，就不应对痛苦感到厌倦。如果说安乐如果不是自性，就不会增长，但因为有越来越增长的情况，所以安乐是存在的。因为看到大量食用食物等安乐之因最终会导致痛苦，所以如同看到越来越增长的安乐反而会产生痛苦一样。而对于越来越增长的痛苦来说，却不存在相反的安乐产生，因为痛苦明显增长时，身心会感到非常痛苦。因此，由于增长没有相反的情况，所以痛苦
English
Also, there is not. Moreover, the happiness of enjoying pleasant objects, and the two kinds of thoughts that arise with and are in accordance with happiness, are also dominated by suffering because they are born and destroyed by it. Thus, even if one enjoys pleasant sense objects, if one is overwhelmed by some kind of suffering, then all that happiness ceases together with thoughts, and only suffering is experienced. Therefore, among all things, there is no happiness more powerful than suffering. Secondly, if it is said that although happiness is difficult to obtain, it does not cause harm, so it is the nature of the body; and although suffering is abundant, it causes harm, so it is not the nature. Then, just as children, youths, adults, and the elderly, etc., as time passes and increases, so too do the sufferings of aging and sickness, etc., increase more and more, while the happiness of youth, etc., diminishes more and more. Therefore, suffering is the nature of the body, while happiness appears to be something other than the nature of this body. If it is said that even though the body is the nature of suffering, one should not be weary of the body because there are causes of happiness that can compensate for it. In this regard, the causes of suffering for the body are numerous, such as diseases caused by internal imbalances, and external causes such as unpleasant tactile sensations like cold. So many different causes of suffering appear, while the causes of happiness, whether internal or external, do not appear. Because the causes of happiness are few and the causes of suffering are many, it is not reasonable to say that one should not be weary of suffering because there are causes of happiness. If it is said that if happiness were not the nature, it would not increase, but because there is increasing from above, happiness exists. Because it is seen that the cause of happiness, such as eating and drinking, eventually leads to suffering, just as it is seen that suffering arises from happiness that is increasing from above. But for suffering that is increasing from above, there is no opposite happiness that arises, because when suffering increases manifestly, the body and mind become very afflicted. Therefore, since there is no opposite to increase, suffering