Tibetan
མེད་དེ། འདིར་ཉོན་མོངས་ཉིད་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་ཡང་མེད་ལ། ཉོན་མོངས་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་ཅན་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་རྒྱུ་དགག་པ་ལ་སྤྱིར་དགག་པ་དང་། སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་དངོས་དང་། དམིགས་པ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བཀག་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་ནི་རེ་ཤིག་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡོད་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། སྡུག་དང་མི་སྡུག་ཕྱིན་ཅི་ལོག །རང་བཞིན་ལས་ནི་ཡོད་མིན་ན། །སྡུག་དང་མི་སྡུག་ཕྱིན་ཅི་ལོག །བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་གང་དག་ཡིན། །སྡུག་དང་མི་སྡུག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་དག་ཀྱང་ནི་རང་བཞིན་ལས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དགག་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སྡུག་དང་མི་སྡུག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་དེ་དག་གང་དག་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་གི་རྒྱུ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡོད་དེ། དེ་དག་གི་དམིགས་པ་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དྲུག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་སྒྲ་རོ་དང་རེག་པ་དང་། །དྲི་དང་ཆོས་དང་རྣམས་དྲུག་ནི། །གཞི་སྟེ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་དང་། །གཏི་མུག་གི་ནི་ཡིན་པར་བརྟགས། །གཟུགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་བར་ཡུལ་རྣམ་པ་དྲུག་ནི་གཞི་སྟེ་དམིགས་པ་ཡིན་པར་ཁྱེད་ཀྱིས་བརྟགས་སོ། །གང་གིས་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གིའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་། མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་ཞེ་སྡང་དང་། རྟག་པ་དང་བདག་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་གཏི་མུག་སྐྱེའོ། །ཡུལ་དྲུག་པོ་འདི་ཉོན་མོངས་པ་དག་གི་དམིགས་པར་དོན་ལ་གནས་སམ་ཞེ་ན། གཟུགས་སྒྲ་རོ་དང་རེག་པ་དང་། །དྲི་དང་ཆོས་དག་འབའ་ཞིག་སྟེ། །ཇི་ལྟར་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ལྟར་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོ
Chinese
没有，因为烦恼本身不是烦恼者，因为会成为作者和行为一体的过失。另外也不是，因为会成为没有依赖的过失。因此，互相作为所依和能依也是没有的。烦恼不具有烦恼者。 第三，驳斥原因，分为总的驳斥和分别剖析的驳斥两种。第一种又分为对实体的驳斥和对所缘的驳斥两种。第一种是：如果你们驳斥了烦恼，即使如此，烦恼的原因，可爱和不可爱以及颠倒，暂时是存在的。因为它们存在，所以烦恼也存在，如果这样认为： 可爱不可爱，以及颠倒， 从自性来说是不存在的。 可爱不可爱，以及颠倒， 依赖而生的烦恼是什么？ 可爱不可爱以及颠倒那些，也不是从自性而存在的，因为是缘起，并且因为驳斥将会阐述。当那些不是自性存在的时候，依赖可爱不可爱以及颠倒而生的烦恼是什么呢？因为没有那些的原因，可爱和不可爱以及颠倒，所以烦恼不是自性存在的，这样认为。 第二种是：烦恼是存在的，因为它们的所缘，色声等六境是存在的，如果这样认为： 色声香味和触， 以及气味和法这六种， 是贪嗔痴的， 作为基础被认为。 从色到法之间的六种境，是基础，也就是所缘，你们这样认为。因为什么呢？是贪嗔痴的。对于那些，在色等之上，执著可爱的相状而生贪，执著不可爱的相状而生嗔，执著常恒和自我等颠倒的相状而生痴。这六境是烦恼的所缘，在意义上成立吗？ 色声香味和触， 以及气味和法仅仅是， 就像有眼翳者所见的，不存在的毛发等一样， 色声等这些， 变成了不存在的自性， 你们对于贪等
English
It is not, because affliction itself is not the afflicted, because it would be the fault of the agent and the action being one. Moreover, it is not, because it would be the fault of being without dependence. Therefore, there is no mutual dependence and support. Afflictions do not possess the afflicted. Third, refuting the cause, there are two types: general refutation and separate analysis refutation. The first type has two aspects: refutation of the entity and refutation of the object. The first is: If you refute the afflictions, even so, the causes of afflictions, the pleasing and unpleasing, and the perverted, are temporarily existent. Because they exist, the afflictions also exist, if you think like this: Pleasing and unpleasing, and the perverted, From their own nature, they do not exist. Pleasing and unpleasing, and the perverted, What afflictions arise in dependence? Pleasing and unpleasing, and the perverted, are not existent from their own nature, because they are interdependent, and because the refutation will be explained. When those are not existent by their own nature, what afflictions arise in dependence on the pleasing and unpleasing, and the perverted? Because there are no causes of those, the pleasing and unpleasing, and the perverted, therefore, afflictions are not existent by their own nature, think like this. The second is: Afflictions exist, because their objects, forms, sounds, etc., the six objects, exist, if you think like this: Forms, sounds, tastes, and touches, And smells and dharmas, these six, Are the basis of attachment, hatred, and, Ignorance, it is considered. The six objects from form to dharma are the basis, that is, the object, you consider. Because of what? It is of attachment, hatred, and ignorance. For those, on forms, etc., clinging to the aspect of the pleasing, attachment arises, clinging to the aspect of the unpleasing, hatred arises, clinging to the perverted aspects of permanence and self, etc., ignorance arises. Are these six objects the objects of afflictions, established in meaning? Forms, sounds, tastes, and touches, And smells and dharmas are merely, Like the non-existent hairs, etc., seen by those with cataracts, These forms, sounds, etc., Have become a nature of non-existence, You, for attachment, etc.
Tibetan
གས་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པར་བརྟགས་པ་འབའ་ཞིག་དུ་ཟད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་། །སྨིག་རྒྱུ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་ཡིན། །ཡུལ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ནི་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་དམིགས་པ་བཞག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུ་དང་། །གཟུགས་བརྙན་འདྲ་བ་དེ་དག་ལ། །སྡུག་པ་དང་ནི་མི་སྡུག་པ། །འབྱུང་བར་ཡང་ནི་ག་ལ་འགྱུར། །འདིས་ནི་རྟེན་ལོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་དག་ཀྱང་རྫུན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ། ངར་འཛིན་ལས་བྱུང་ཕུང་པོ་རྣམས། །ངར་འཛིན་དེ་ནི་དོན་དུ་རྫུན། །གང་གིས་ས་བོན་རྫུན་དེ་ཡི། །སྐྱེ་བ་བདེན་པ་ག་ལ་ཞིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་དགག་པ་ལ། ཆགས་སྡང་གི་རྒྱུ་སྡུག་མི་སྡུག་དགག གཏི་མུག་གི་རྒྱུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། གཞན་ཡང་རིགས་པ་འདིས་ཀྱང་སྡུག་མི་སྡུག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་པ་ཞེས། །གདགས་པར་བྱ་བ་མི་སྡུག་པ། །སྡུག་ལ་མ་ལྟོས་ཡོད་མིན་པས། །དེ་ཕྱིར་སྡུག་པ་འཐད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྡུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ནི་ངེས་པར་མི་སྡུག་པ་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། མི་སྡུག་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་པ་ཞེས་གདགས་པར་བྱ་བ་ལྟོས་བྱ་མི་སྡུག་པ་དེ་ཡང་སྡུག་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཡོད་པ་མིན་པས། དེའི་ཕྱིར་སྡུག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྡུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟར་མི་སྡུག་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་བརྟེན་ནས་མི་སྡུག་པར། །གདགས་པར་བྱ་བ་སྡུག་པ་ནི། མི་སྡུག་མ་ལྟོས་ཡོད་མིན་པས། །དེ་ཕྱིར་མི་སྡུག་འཐད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མི་སྡུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་འབྲེལ་བ་ཅན་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་རིང་ཐུང་ངམ། ཕ་རོལ་ཚུ་རོལ་ལྟར་སྡུག་པ་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་ན། སྡུག་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་མི་སྡུག་པ་གདགས་པར་བྱ་ཞིང་རྣམ་པར་བཞག་པར་བྱ་བ་སྡུག་པ་ནི་ལྟོས་པར་བྱ་བ་མི་སྡུག་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན། མི་སྡུག་པར་གདགས་པ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་སྡུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབྲེལ་བ་ཅན་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་མི་སྡུག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར
Chinese
这仅仅是对破除者之所缘的观察，而没有自性，这是它的意思。如果无自性，那么如何成为所缘呢？如同乾闼婆城一样，如同阳焰和梦境一样。这六境如同乾闼婆城等一样，仅仅是从颠倒中安立的所缘。当它是这样的时候，如同幻化的人一样，如同影像一样，痛苦和不痛苦，又怎么会产生呢？这显示了从颠倒的所依产生的痛苦和不痛苦的相也是虚假的。如经中所说：‘我执所生诸蕴，我执彼实为虚妄，以其虚妄之种子，岂有真实之生耶？’就像这样说的。第二，分别破斥，分为破斥贪嗔之因的痛苦和不痛苦，破斥愚痴之因的颠倒两种。第一种是：此外，通过这种理路，痛苦和不痛苦也不是自性存在的。依靠什么而称为痛苦，不痛苦，不依赖痛苦而存在，因此痛苦不合理。如果存在所谓的痛苦，那么它必定依赖于不痛苦。依靠什么不痛苦而称为痛苦，所依赖的不痛苦也不依赖痛苦而存在，因此痛苦自性成立是不合理的。如同痛苦不存在一样，不痛苦也不存在。依靠什么而称为不痛苦，痛苦，不依赖不痛苦而存在，因此不痛苦不合理。如果存在所谓的不痛苦，因为依赖于其他相关的事物，必定像长短或者此岸彼岸一样依赖于痛苦。依靠什么痛苦而安立不痛苦，所依赖的痛苦不依赖于不痛苦而存在。因为那样，安立不痛苦所依赖的痛苦，不存在其他相关的事物，因此不痛苦自性成立是不合理的。因为那样
English
This is merely an examination of the object of those who refute, and it has no inherent nature, that is its meaning. If it has no inherent nature, then how does it become an object? It is like a city of gandharvas, like mirages and dreams. These six objects, like the city of gandharvas and so on, are merely objects established from perversion. When it is like that, like a magical person, like an image, how can suffering and non-suffering arise? This shows that the signs of suffering and non-suffering arising from a perverse basis are also false. As it is said in the scriptures: 'The aggregates arising from self-grasping, that self-grasping is actually false. With its false seed, how can there be a true birth?' It is said like that. Secondly, refuting separately, it is divided into refuting suffering and non-suffering, which are the causes of attachment and aversion, and refuting perversion, which is the cause of ignorance. The first is: Furthermore, through this reasoning, suffering and non-suffering are not inherently existent. Relying on what is called suffering, non-suffering, does not exist without relying on suffering, therefore suffering is not reasonable. If there is something called suffering, then it must depend on non-suffering. Relying on what non-suffering is called suffering, the non-suffering that is relied upon does not exist without relying on suffering, therefore the establishment of suffering as inherently existent is unreasonable. Just as suffering does not exist, non-suffering also does not exist. Relying on what is called non-suffering, suffering, does not exist without relying on non-suffering, therefore non-suffering is not reasonable. If there is something called non-suffering, because it depends on other related things, it must depend on suffering like long and short or this shore and the other shore. Relying on what suffering is established as non-suffering, the suffering that is relied upon does not exist without relying on non-suffering. Because of that, the suffering that is relied upon to establish non-suffering, there are no other related things, therefore the establishment of non-suffering as inherently existent is unreasonable. Because of that