Tibetan
ན་ཆད། །སྲིད་རྒྱུན་རབ་ཏུ་ཞི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྱུང་འཇིག་གི་རྒྱུན་འཇུག་པས་རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བ་སྤོང་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གང་དུ་རྒྱུན་དེ་ཡང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་དེར་ངེས་པར་ཆད་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་འབྱུང་འཇིག་གི་སྲིད་པའི་རྒྱུན་དེ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆད་པར་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་འབྱུང་འཇིག་འཁོར་བར་མི་འཐད་པ་ནི། གཞན་ཡང་། འབྲས་བུ་རྒྱུའི་འབྱུང་འཇིག་གི །རྒྱུན་དེ་སྲིད་པ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་འདིར་སྲིད་པ་ཐ་མ་ནི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནི་འགྲོ་བ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་སྲིད་པ་ཐ་མ་འགག་བཞིན་པ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཡིན་ལ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྲིད་པ་དང་པོ་ནི་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་དེ་གཉིས་ལ་ནི་འཁོར་བ་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ལས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྒྱུན་གྱིས་འཁོར་བར་འགྱུར་བ་སྲིད་པ་དང་པོ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཅི་སྲིད་པ་ཐ་མ་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འགགས་པའམ། འོན་ཏེ་མ་འགགས་པའམ། འགག་བཞིན་པ་ན་སྐྱེ་གྲང་། ཐམས་ཅད་དུ་མི་རིགས་ཏེ། ཐ་མ་འགགས་པར་འགྱུར་བ་ན། །སྲིད་པ་དང་པོ་རིགས་མི་འགྱུར། །ཐ་མ་མ་འགགས་གྱུར་པའི་ཚེ། །སྲིད་པ་དང་པོ་རིགས་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྲིད་པ་ཐ་མ་འགགས་པར་འགྱུར་བ་ན་སྲིད་པ་དང་པོ་སྐྱེའོ་ཞེས་རྟོག་ན་དེ་ཡང་རིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་དང་ས་བོན་ཚིག་པ་ལས་ཀྱང་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པ་ཐ་མ་མ་འགགས་པར་འགྱུར་བའི་ཚེ་ཡང་སྲིད་པ་དང་པོ་སྐྱེ་བར་རིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་འགྱུར་ན་རྒྱུ་མེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་ཡང་ངོ་བོ་གཉིས་ཡོད་པ་དང་། སྔོན་མེད་པའི་སེམས་ཅན་འབྱུང་བ་དང་། སྔ་མ་རྟག་པ་དང་། ས་བོན་མ་ཞིག་པ་ལས་ཀྱང་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་དེ་དག་མི་རིགས་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མ་འགག་བཞིན་པ་ན་ཇི་ལྟར་སྲིད་པ་དང་པོ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཐ་མ་འགག་བཞིན་ན། །དང་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་ནི། །འགག་བཞིན་པ་ནི་གཅིག་འགྱུར་ཞིང་། །སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡང་གཞན་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྲིད་པ་འགག་བཞིན་པ་ད་ལྟར་བ་ལས་སྲིད་པ་དང་པོ་སྐྱེ་བཞིན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན། སྐྱེ་བཞིན་པ་དང་འགག་བཞིན་པ་གཉིས་ཆར་ད་ལྟར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགག་བཞིན་པ་ནི་སྲིད་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡང་སྲིད་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བས་སྲིད་པ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ན་གཅིག་ལ་སྲིད་པ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འགགས་བཞིན་སྐྱེ་བཞིན་དག །ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡང་རིགས་མིན་ན། །ཕུང་པོ་གང་ལ་འཆི་འགྱུར་བ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའང་འབྱུང་འགྱུར་རམ། །གང་གི་ཚེ་སྲིད་པ་ཐ་མ་འགགས་པ་ན་སྲིད་པ་དང་པོ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ལ། ཐ་མ་མ་འགགས་པ་ན་ཡང་སྲིད་པ་དང་པོ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། འགག་བཞིན་པ་དང་སྐྱེ་བཞིན་པ་དག་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡང་འབྱུང་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ད་ཅི་ཕུང་པོ་གང་ལ་གནས་ནས་འཆི་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རམ་སྟེ་འཆི་བཞིན་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་དག་ཏུ་ཡང་། །སྲིད་པའི་རྒྱུན་ནི་མི་རིགས་ན། །དུས་གསུམ་དག་ཏུ་གང་མེད་པ། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་སྲིད་པའི་རྒྱུན། །གང་གི་ཕྱིར་སྲིད་པ་ཐ་མ་འགགས་པ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། འགག་བཞིན་པ་ན་སྲིད་པ་དང་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་དག་ཏུ་ཡང་སྲིད་པའི་རྒྱུན་འབྱུང་བ་མི་རིགས་པ་དེའི་ཚེ་གང་ཞིག་དུས་གསུམ་དག་དུ་མེད་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་སྲིད་པའི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྲིད་པའི་རྒྱུན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་རྒྱུའི་འབྱུང་འཇིག་གི །རྒྱུན་དེ་སྲིད་པ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་མི་རིགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། སྲིད་གསུམ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་སྙིང་པོ་མེད། །མྱུར་དུ་འཇིག་ཅིང་མི་རྟག་སྒྱུ་མ་བཞིན། །འོང་བ་མེད་ཅིང་འདི་ནས་འགྲོ་བའང་མེད། །རྒྱུན་རྣམས་རྟག་ཏུ་སྟོང་ཞིང་མཚན་མ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལེའུ་ཉེར་གཅིག་པའི་རྣམ་བཤད།
Chinese
因此，为了彻底平息有之延续。如果因为因和果的生灭之延续而避免了常断的观点，即使那样，在那个延续也不会发生的涅槃之时，必定会变成断灭的观点，因为因果生灭的有之延续彻底平息了。世尊已经说过要舍弃一切断见。第二，生灭不应理于轮回是：另外，果是因的生灭之延续，因为那是有。这样说也是不合理的。怎么说呢？这里，最后有是退转的相，而最初有是行者结生的相。对此，最后有正在灭亡是作为因存在，而具有出生的相的最初有是作为果的实物存在，那两个有被称为轮回。这里应该考察这个：从什么中，因和果的延续变成轮回，最初有具有结生的相，作为果的自性存在的那是什么，是最后有具有退转的相灭亡了，还是没有灭亡，还是正在灭亡的时候出生？无论如何都是不合理的。如果最后有灭亡了，那么最初有就不会产生。如果最后有不灭亡，那么最初有就不会产生。如果认为最后有灭亡了，那么最初有就出生了，那样想也是不合理的，因为会导致无因和种子腐烂也会生出苗芽的过失。最后有不灭亡的时候，最初有出生也是不合理的，如果那样，会导致无因，以及一个有情也有两个自性，以及产生以前没有的有情，以及前者是常恒的，以及种子没有腐烂也会生出苗芽的过失，因为那些是不合理的。现在，最后有正在灭亡的时候，如何显示最初有不合理呢？如果最后有正在灭亡，那么最初有要出生的话，正在灭亡的是一个，正在出生的也是另一个。如果从现在正在灭亡的有中，最初有正在出生
English
Therefore, it is in order to thoroughly pacify the continuity of existence. If, by the continuation of arising and ceasing of cause and effect, one avoids the view of permanence and annihilation, even so, at the time of Nirvana, when that continuity will not occur, it will necessarily become a view of annihilation, because the continuity of existence of arising and ceasing of cause and effect is thoroughly pacified. The Bhagavan has said to abandon all views of annihilation. Secondly, arising and ceasing are not reasonable in samsara: Furthermore, the fruit is the continuity of arising and ceasing of the cause, because that is existence. Saying this is also unreasonable. How is it? Here, the final existence is characterized by reversion, and the first existence is characterized by the joining of the goer. In this regard, the final existence that is ceasing is abiding as the cause itself, and the first existence, which has the characteristic of birth, is abiding as the entity of the fruit. Those two existences are named samsara. Here, this should be examined: From what does the continuity of cause and effect become samsara? What is it that the first existence, having the characteristic of joining, abides as the nature of the fruit? Is it that the final existence, having the characteristic of reversion, has ceased, or has not ceased, or is it born while ceasing? In any case, it is not reasonable. If the final existence has ceased, then the first existence will not arise. If the final existence has not ceased, then the first existence will not arise. If one thinks that the final existence has ceased, then the first existence is born, that is also unreasonable, because it would lead to the fault that a sprout would arise even from a causeless and rotten seed. When the final existence has not ceased, it is also unreasonable for the first existence to be born, because if it were so, it would lead to causelessness, and one sentient being having two natures, and the arising of a sentient being that did not exist before, and the former being permanent, and a sprout arising even from an unrotted seed, because those are unreasonable. Now, how is it shown that the first existence is unreasonable when the final existence is ceasing? If the final existence is ceasing, then if the first existence is to be born, the one that is ceasing is one, and the one that is being born is also another. If from the existence that is currently ceasing, the first existence is being born
Chinese
如果产生，由于正在产生和正在坏灭二者都是现在，所以正在坏灭变成一个有，正在产生也变成另一个有，如果二有同时，那么一个有同时有两个有也不合理。因此，如果坏灭正在产生，同时也不合理，那么哪个蕴会死亡，那个蕴也会产生吗？当最后一个有坏灭时，第一个有不是产生，最后一个有不坏灭时，第一个有也不是产生，正在坏灭和正在产生同时产生也不合理的时候，那么现在哪个蕴存在而死亡，那个蕴会产生吗？也就是说，正在死亡而产生，这非常矛盾。这样在三时中，有的相续不合理，在三时中没有的，那怎么是有的相续呢？因为最后一个有坏灭和，不坏灭和，正在坏灭时，第一个有不存在，因此这样在三时中有的相续产生不合理的时候，哪个在三时中没有，那怎么是有的相续呢？因此无论如何有的相续是不存在的。因此，果是因的生灭的相续，因为那是有。所说的这些是不合理的。因此如果承认事物存在，那么就会陷入常断二见的过失，因此诸法无生就成立了。薄伽梵也说：三有如梦无实义，迅速坏灭不恒如幻术，无来处也无从此去，诸蕴恒常空性无相。这是《中观根本慧论》中观察生灭品第二十一的释论。 第二十一章的解释。
English
If it arises, since both arising and ceasing are present, then ceasing becomes one existence, and arising also becomes another existence. If two existences occur simultaneously, then it is unreasonable for one existence to have two existences at the same time. Therefore, if ceasing and arising together are also not reasonable, then in which skandha will death occur? Will birth also occur in that? When the last existence ceases, the first existence does not arise, and when the last does not cease, the first existence also does not arise. When ceasing and arising together are also not reasonable to occur, then now, in which skandha, residing, will death occur? Will birth occur in that? That is to say, dying is born, which is extremely contradictory. Thus, even in the three times, the continuum of existence is not reasonable. What does not exist in the three times, how is that a continuum of existence? Because when the last existence ceases, and does not cease, and is ceasing, the first existence does not exist, therefore, in this way, when the continuum of existence is not reasonable to arise even in the three times, what does not exist in the three times, how is that a continuum of existence? Therefore, in all ways, the continuum of existence does not exist. Therefore, the continuum of the arising and ceasing of the fruit and the cause, because that is existence. What is said is said unreasonably. Therefore, if one asserts that things exist, then one will fall into the fault of viewing permanence and annihilation. Therefore, it is established that all phenomena are unborn. The Bhagavan also said: The three realms are like dreams, without essence. They quickly perish and are impermanent, like illusions. There is no coming and no going from here. The aggregates are always empty and without characteristics. This is the commentary on the twenty-first chapter, Examination of Arising and Ceasing, from the Root Wisdom of the Middle Way. Explanation of the Twenty-first Chapter.