Tibetan
ག་ལས་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང་། བདག་ལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་ཅིང་། ཕུང་པོ་སོགས་ལ་ཡང་བདག་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་པ་ལྔས་བཙལ་ན་བདག་མེད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་བདག་གང་ཞིག་འཁོར་བར་འགྱུར། དེ་ལྟར་བདག་ལ་ཡང་འཁོར་བ་མེད་དེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདག་འདི་འཁོར་ན། ཉེ་བར་ལེན་ནས་ཉེ་ལེན་པར། །འཁོར་ན་སྲིད་པ་མེད་པར་འགྱུར། །སྲིད་མེད་ཉེ་བར་ལེན་མེད་ན། །དེ་གང་ཅི་ཞིག་འཁོར་བར་འགྱུར། །འདིར་མིའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནས་ལྷའི་ཉེ་བར་ལེན་པར་འགྲོ་ཞིང་འཁོར་ན་མིའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་བཏང་ནས་འགྲོའམ་འོན་ཏེ་མ་བཏང་བར་ཡིན་གྲང་། དང་པོ་ལྟར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་སྔ་མ་བཏང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་མ་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་བར་དུ་བདག་དེ་ལ་སྲིད་པ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྲིད་པ་མེད་ཅིང་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པའི་བདག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་བདག་དེ་ནི་གང་སྟེ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཅི་ཞིག་འཁོར་བར་འགྱུར་ཏེ་གང་དུ་ཡང་འཁོར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྔ་མ་མ་བཏང་བར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། སྔ་མ་མ་བཏང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་བདག་གཅིག་བདག་གཉིས་སུ་འགྱུར་ན་དེ་ཡོད་པ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྲིད་པ་སྔ་ཕྱིའི་བར་ན་སྲིད་པ་བར་དོའི་ཕུང་པོ་ཡོད་པས་སྲིད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། སྲིད་པ་བར་དོའི་ཕུང་པོ་འཁོར་བ་ལ་ཡང་སྲིད་པ་སྔ་མ་གཏོང་བ་དང་མི་གཏོང་བའི་སྒོ་ནས་ཐལ་བ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་ཅིག་ཅར་གཏོང་བ་དང་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་སྔ་མ་གཏོང་ཞིང་། ཕྱོགས་གཅིག་གིས་སྲིད་པ་བར་དོའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྒྱུའམ། འོན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡིན་གྲང་། དང་པོ་ལྟར་ན། བདག་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་སྔ་མ་བཏང་ཞིང་ཕྱི་མ་མ་བླངས་པའི་བར་དེ་ཉིད་དུ་སྲིད་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འདུ་བྱེད་དང་བདག་ལ་འཁོར་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་མྱང་འདས་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་འཁོར་བ་ཡོད་དེ། དེའི་འགལ་ཟླ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཡ
Chinese
也不是与什么不同的，也不是具有那些的。我没有蕴等，蕴等也没有我。如是以前所说的五种方式寻找，如果我不存在，那么什么样的存在之我将流转？如是，我也没有流转，因为就像石女之子一样不存在。另外，如果这个我流转，从近取到近取，如果流转，则没有有（srid pa）。没有有，没有近取，那么它什么流转？这里，从人的近取到天的近取而行并流转，是舍弃人的近取而行，还是不舍弃而行？如果是前者，因为舍弃了先前的近取，并且没有取后面的近取，所以在那些之间，那个我将没有有近取的五蕴，因为没有有，没有近取，那个我是与假立为我的近取之因分离的缘故。与因分离的那个我是什么？什么也不是，不存在，什么将流转？哪里也不流转。如果说不是舍弃先前的近取而行，那也不合理，因为不舍弃先前的，并且取后面的，一个我将变成两个我，因为不希望它存在。如果说前后有之间的有，有中有（bar do）的蕴，所以没有变成没有有的过失，那也不行，因为中有的蕴流转，对于有，也同样有舍弃先前的有和不舍弃的过失。如果说因为同时舍弃和取，所以没有过失，那么一方舍弃先前的近取，一方取中有的近取吗？还是全部的我都这样？如果是前者，将变成两个我。如果是后者，也同样有舍弃先前的，并且没有取后面的之间，在那时变成没有有的过失。如是，因为行和我不应理流转，所以没有流转。第二，破斥涅槃：如果说有流转，因为有它的相违涅槃的缘故。那么，涅槃也只是名称而已。
English
It is also not different from anything, nor does it possess those things. I do not have aggregates, etc., and aggregates, etc., do not have me. If, as previously stated, one searches in five ways, if I do not exist, then what kind of existing self will transmigrate? Thus, I also do not have transmigration, because I am non-existent like the child of a barren woman. Furthermore, if this self transmigrates, from appropriation to appropriation, if it transmigrates, then there will be no existence (srid pa). If there is no existence and no appropriation, then what will transmigrate? Here, if one goes and transmigrates from the appropriation of a human to the appropriation of a god, does one go after abandoning the appropriation of the human, or does one go without abandoning it? If it is the former, because the previous appropriation has been abandoned and the subsequent appropriation has not been taken, in between those, that self will not have the five aggregates of existence and appropriation, because there is no existence and no appropriation, that self is separated from the cause of appropriation that is imputed as self. What is that self that is separated from the cause? It is nothing, it does not exist, what will transmigrate? It will not transmigrate anywhere. If it is said that one does not go without abandoning the previous appropriation, that is also unreasonable, because if one does not abandon the previous one and takes the subsequent one, one self will become two selves, because it is not desired that it exists. If it is said that between the previous and subsequent existence, there is the aggregate of the intermediate state (bar do), so there is no fault of becoming non-existent, that is also not permissible, because for the aggregate of the intermediate state to transmigrate, there is also the same fault of abandoning the previous existence and not abandoning it. If it is said that there is no fault because of simultaneously abandoning and taking, then does one side abandon the previous appropriation and one side take the appropriation of the intermediate state? Or does the entire self do this? If it is the former, it will follow that there are two selves. If it is the latter, there will also be the same fault of becoming non-existent in the interval between abandoning the previous one and not taking the subsequent one. Thus, because it is unreasonable for actions and the self to transmigrate, there is no transmigration. Second, refuting Nirvana: If it is said that there is transmigration, because there is its opposite, Nirvana. Then, Nirvana is also just a name.
Tibetan
ང་དག་པར་མེད་དེ། འདུ་བྱེད་མྱ་ངན་འདའ་བར་ནི། །ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་མི་འཐད་དོ། །སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདའ་བར་ཡང་། །ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་འཐད་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོད་ན། འདུ་བྱེད་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པ་ཞིག་ལ་རྟོག་གྲང་། འདུ་བྱེད་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པ་གང་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་མི་འཐད་དེ། རྟག་པ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མི་རྟག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལའང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཅི་སྟེ་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་རྟོག་གོ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པ་གང་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་བར་ཡང་འདུ་བྱེད་དང་མཚུངས་སོ། །གལ་ཏེ་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞིག་ལ་རྟོག་ན། བདག་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་ན་ཡོད་དམ་མེད། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། མེད་ན་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་ནི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པར་བརྗོད་དུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་དགག་པ་ལ། སྤྱིར་དགག་པ་དང་། གྲོལ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་དངོས་དང་། སུན་འབྱིན་གྱི་ལམ་གཞན་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འཁོར་འདས་མེད་ཀྱང་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་ནི་ཡོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། སྐྱེ་འཇིག་ཆོས་ཅན་འདུ་བྱེད་རྣམས། །མི་འཆིང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཡང་། །མི་འཆིང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཁམས་གསུམ་ལས་འདའ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འཆིང་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འཆིང་བ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པའི་བཅིངས་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ལ་མི་སྲིད་དེ། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་ཅིང་བརླག་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་དག་མི་འཆིང་ངོ་། །དེ་དག་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འཆིང་བ་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གྲོལ་བའི་ཐར་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་སྔ་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་པས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སེམ
Chinese
我没有清净，对于行蕴的寂灭，无论如何也不合理。对于有情的寂灭，无论如何也不可能。如果寂灭存在，就应思择行蕴是常还是无常。行蕴无论是常还是无常，寂灭无论如何也不合理，因为对于不变的常法，寂灭没有任何作用，对于不存在的无常法，寂灭也没有任何作用。如果思择有情寂灭，那么有情无论是常还是无常，寂灭无论如何也不可能，这也与行蕴相同。如果思择不可说是常或无常的事物，那么我（梵文，Ātman，阿特曼，自我）在寂灭时存在还是不存在？如果存在，就变成常法，如果不存在，就变成无常法。因此，说人不可说是常或无常也是不合理的。第二，破斥系缚和解脱。分为总的破斥和分别破斥解脱两种。第一种又分为真实和显示驳斥的其他途径两种。第一种是：如果轮回和涅槃不存在，但系缚和解脱存在，因此事物的自性也存在，那么，系缚和解脱也是世俗谛，而不是真实成立的。具有生灭之法的行蕴，不会被束缚，也不会被解脱。如前一样，有情也不会被束缚，也不会被解脱。在此，由于贪欲等烦恼不能使凡夫众生超越三界，所以说贪欲等是系缚。对于被认为是贪欲等系缚的系缚，在具有生灭之法的刹那行蕴上是不可能的，因为刚生起就坏灭的事物，其自性是不存在的。因此，它们不会被束缚。对于它们来说，贪欲等系缚断灭的具有特征的解脱也是不可能的，因为原因与前面相同。就像前面所说的那样，行蕴上不存在系缚和解脱，同样，如前一样，有
English
I am not pure, and the cessation of conditioned phenomena is in no way reasonable. The cessation of sentient beings is also in no way possible. If there is cessation, then one should consider whether conditioned phenomena are permanent or impermanent. Whether conditioned phenomena are permanent or impermanent, cessation is in no way reasonable, because cessation has no effect on the unchanging permanent, and cessation has no effect on the non-existent impermanent. If one considers the cessation of sentient beings, then whether sentient beings are permanent or impermanent, cessation is in no way possible, which is the same as with conditioned phenomena. If one considers something that cannot be said to be permanent or impermanent, then does that self (Sanskrit: Ātman) exist or not at the time of cessation? If it exists, it becomes permanent, and if it does not exist, it becomes impermanent. Therefore, it is also unreasonable to say that a person cannot be said to be permanent or impermanent. Second, refuting bondage and liberation. There are two types: general refutation and specific refutation of liberation. The first has two parts: the actual and the presentation of other ways of refutation. The first is: If samsara and nirvana do not exist, but bondage and liberation do exist, and therefore the nature of things also exists, then bondage and liberation are also conventional truths, and are not truly established. Conditioned phenomena that have the nature of arising and ceasing will not be bound or liberated. As before, sentient beings will also not be bound or liberated. Here, since afflictions such as desire do not cause ordinary beings to transcend the three realms, desire and so on are said to be bondage. For the bondage that is considered to be bondage of desire and so on, it is impossible for momentary conditioned phenomena that have the nature of arising and ceasing, because things that arise and perish immediately do not exist by their own nature. Therefore, they are not bound. For them, liberation, which is characterized by the cessation of bondage such as desire, is also impossible, because the reason is the same as before. Just as it was said before that there is no bondage and liberation in conditioned phenomena, so too, as before, there is