Tibetan
། །དེ་ལ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའམ་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་ནམ། མཚན་ཉིད་དང་། མཚན་གཞིའམ། ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ། མེ་དང་བུད་ཤིང་ལྟར་དགག་པའི་རིམ་པ་ཀུན་མ་ལུས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་མཐར་འཛིན་ཅན་བསྟན་དོན་ལ་མི་མཁས་པར་བསྟན་པ་ནི། གང་དག་བདག་དང་དངོས་པོ་རྣམས། །དེ་བཅས་ཉིད་དང་ཐ་དད་པར། །སྟོན་པ་དེ་དག་བསྟན་དོན་ལ། །མཁས་པའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ལྟར་བདག་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བུམ་སྣམ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་གྲུབ་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་མི་བརྟེན་པར། མུ་སྟེགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་དོན་ལ་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རློམ་ནས། རང་གི་སྡེ་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གང་དག་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་བདག་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བུམ་སྣམ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་དེ་བཅས་ཉིད་དེ་གཅིག་དང་ཉེར་ལེན་ཡང་གཞན་ལ་བདག་ཀྱང་གཞན་ནོ་ཞེས་སོགས་ཐ་དད་པར་སྟོན་པ་དེ་དག་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པའི་དོན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ། རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བ། བརྟེན་ནས་གདགས་པའི་མིང་ཅན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཁས་པའོ་སྙམ་དུ་སློབ་དཔོན་མི་སེམས་ཤིང་མི་དགོངས་སོ། ། དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་མེ་དང་བུད་ཤིང་བརྟག་པས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ལུས་ནི་དུས་མཐའི་མེའམ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་མེ་དག་གིས་མི་འཚིག་གོ་དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོར་རབ་བསྲེགས་ཀྱང་། །ནམ་མཁའ་སྔོན་ཆད་ནམ་ཡང་མི་འཚིག་བཞིན། །ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའ་མཚུངས་པར་ནམ་རིག་པས། །དེ་ནི་གཞར་ཡང་མེ་ནང་ཡོང་མི་འཚིག །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཞིང་རྣམས་འབར་འགྱུར་ལ། །འབར་པ་འདི་དག་མ་ལུས་ཞི་ཤོག་ཅེས། །ཏིང་འཛིན་གནས་ནས་སྨོན་ལམ་འདི་བཏབ་ན། །ས་རྣམས་ཤིག་ཀྱང་དེ་ལ་འགྱུར་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས་མེ་དང་བུད་ཤིང་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལེའུ་བཅུ་པའི་རྣམ་བཤད།
Chinese
如是，瓶等是因和果，或支分和有支分，或自相和，相基，或功德和有功德者。如是安立后，应将如火和薪柴般的破斥次第全部无余地结合起来。第二，宣说执持边见者不善于教义： 凡是自和事物等， 连同是彼一体及他体， 宣说彼等教义上， 不应思彼为善巧者。 如是，如业和作者般，对于我和近取，以及瓶、衣等互相观待而成立的安立不依赖，反而自以为通晓外道宗义的近取之义，而自诩为了知佛经的真实义。自宗凡是说实事者，说近取者之我和近取，以及瓶、衣等事物，连同是彼一体，近取是他，我是他等等，宣说为他体。对于此等，导师不应作念，不应作意，彼等并不善巧善逝之教义，即甚深之缘起，远离常断，依之假立名言之真如。 如是，瑜伽士以火和薪柴的观察，通达了法之真如的身体，不会被末劫之火，或贪欲等烦恼之火所焚烧。如是说： 世尊说： 纵经百千劫烧燃， 虚空往昔亦未曾烧， 如是何时知诸法， 犹如虚空般体性， 彼者纵入于火中， 然亦永时不能焚。 设若诸佛刹土皆燃火， 祈愿此等燃火悉皆寂， 若于等持处中发此愿， 然彼地界无变异。 如是说。 中观根本慧论中，观察火和薪柴之分别品第十之释。 第十章之解释。
English
Thus, things like pots are causes and effects, or parts and wholes, or characteristics and bases, or qualities and possessors of qualities. Having thus established them, one should apply all the refutations in the manner of fire and fuel, without exception. Secondly, to show that those who hold extreme views are not skilled in the meaning of the teachings: Those who teach that selves and things, are either identical with them or different, one should not think that they are skilled in the meaning of the teachings. Thus, like actions and agents, they do not rely on the establishment of selves and grasping, and pots and cloths, etc., as being established in dependence on each other. Instead, they presume to understand the meaning of the scriptures without error, based on the meaning closely examined by the tenets of the heretics. Those of their own schools who speak of things as real, who teach that the self that grasps and the things that are grasped, such as pots and cloths, are either identical with them, that grasping is other, and that the self is other, etc., are not considered by the teacher to be skilled in the meaning of the teachings of the Sugata, which is the supremely profound dependent arising, free from permanence and annihilation, and the suchness of that which is named in dependence. Thus, the body of the yogi who has understood the suchness of the Dharma by examining fire and fuel will not be burned by the fire of the end of time or by the fires of afflictions such as desire. Thus it is said: The Blessed One said: Even if burned for hundreds of thousands of eons, the sky has never been burned before. When will one realize that all dharmas are like the sky? He will never be burned in the fire again. If the Buddhafields were to burn, may all these burning things be pacified. If one makes this prayer from the state of samadhi, then there will be no change in those lands. So it is said. Commentary on the tenth chapter of the Root Wisdom of the Middle Way, examining fire and fuel. Explanation of the tenth chapter.