Tibetan
ངས་པ་ཅན་དུ་འཆད་པ་ཡིན། ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་དགོངས་འགྲེལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་ངེས་དོན་ཡིན་ན། གཞན་དབང་རྣམ་རིག་བདེན་པར་གྲུབ་པ་དང་། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་དགོས་ན། དེ་དག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སོགས་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དག་གིས་གནོད་པས་དྲང་དོན་དུ་འཆད། གཞན་དབང་རྣམ་རིག་ཙམ་ཡོད་པའི་དགོངས་གཞི་ཐ་སྙད་དུ་སེམས་ཉིད་ཕྱི་ནང་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་ཙམ་ལ་དགོངས། དགོས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྲག་པའི་གདུལ་བྱ་འགའ་ཞིག་རིམ་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་གཞུག་པའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པར། ཀུན་གཞི་ཡོད་ཅིང་གང་ཟག་ཉིད་ཡོད་ལ། །ཕུང་པོ་འདི་དག་འབའ་ཞིག་ཉིད་ཡོད་ཅེས། །གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཆེས་ཟབ་དོན། །རིགས་པར་མི་འགྱུར་གང་ཡིན་དེ་ལ་འདོད། །ཞེས་གསུངས། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི། ཀུན་གཞིའི་སོགས་གཞན་དབང་བདེན་པ་གྲུབ་པ་ལ། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་སོགས་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེར་ཉན་རང་ལ་མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་ཡོད་པའི་དགོངས་གཞི་ཉན་རང་ཞི་བ་བགྲོད་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་རེ་ཤིག་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་དགོངས། དགོངས་པ་ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེས་འཇིགས་པ་རྣམས་ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་ལ་ཁ་དྲངས་ནས་མཐར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བཀྲི་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་མཐར་ཐུག་ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་སུ་རིགས་ངེས་པར་འདོད་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་མིན་པར་འགྱུར་བ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འགོད་པར་དམ་བཅས་པ་ཚིག་ཙམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཞེས་སོགས་ལ། །སེམས་ཙམ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པ་མིན། དོན་དམ་མེད་པ་མིན་ཞེས་པ་དང་། དབུ་མ་པས་དེ་ལས་བཟློག་པ་འཆད་པར་མངོན་ཏེ། གང་ལེགས་ཞེས་པ། སེམས་ཙམ་པས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ནས་གཟུང་འཛིན་ཀུན་བཏགས་ཡོད་པ་མིན། གཞན་དབང་རྣམ་རིག་མེད་པ་མ་ཡིན། གཞན་དབང་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཡོངས་གྲུབ་མུ་བཞི་གང་དུ་ཡང་བརྟག་པར་མི་ནུས་པར་བཞེད། དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡང་རིག་ཤེས་ཀྱི་ངོ་ན་ཡོད་མེད་གང་དུ་ཡང་བརྟག་པར་མི་ནུས་པས་ན་དོན་དམ་པར་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། དེའི་ཕྱིར་བདེན་གཉིས་གང་ཡང་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་ན་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་ལས་མ་འདས་པ་ཡིན། ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་མེད་གང
Chinese
我将在帕千（Pa chen）中讲解。如果龙树父子的释论是字面意义的真实含义，那么他性有和唯识成立为真实，并且最终会变成三乘。因为这些会被《般若波罗蜜多》等真实含义的经部所损害，所以解释为不了义。他性唯识存在的观点，只是在名言上认为心是内外诸法的作者。必要之处在于，为了让一些害怕空性的有情逐渐进入正确的意义，如《入行论》所说：“俱生有，有士夫，唯有此等蕴。如是甚深义，非理所能夺，于彼乃欣乐。”这里说。对实有的损害是：对于俱生等他性成立为真实，会被成立无实的理证，如一和多体分离等所损害。在那里，声闻缘觉有最终涅槃的观点，认为声闻缘觉趋向寂灭是唯一途径，是指进入无余涅槃。这样认为的意图是，为了引导那些害怕菩萨广大行持的声闻缘觉种姓者转向声闻缘觉的涅槃，最终引导他们进入大乘。对实有的损害是：如果认为最终声闻缘觉的涅槃是种姓决定的，那么一切有情将不会是佛的种姓，并且诸佛发誓要将一切有情安置于佛的果位也只会变成空话。关于“非有非无”等，唯识宗认为世俗不是有，胜义不是无。中观宗则明显地阐述与此相反的观点。所谓“哪样好”，唯识宗将自性分为三种，认为能取所取遍计所执不是有，他性唯识不是没有。认为他性空，遍计所执空的圆成实性在任何四句中都无法分析。中观宗认为，虽然世俗是缘起，但在明智的面前，无论是有还是无都无法分析，更何况是胜义谛。因此，如果执着于任何一个有无的边，都没有超出常断的见解。声闻缘觉是否证悟了法无我呢？
English
I will explain in Pa chen. If the commentaries of Nagarjuna and his son are the true meaning of the literal meaning, then other-powered nature and consciousness-only are established as true, and ultimately it will become three vehicles. Because these are harmed by sutras of definitive meaning such as the Prajnaparamita, they are explained as provisional meaning. The view that other-powered consciousness-only exists is only nominally considered that the mind is the agent of inner and outer dharmas. The need is to gradually lead some sentient beings who are afraid of emptiness into the correct meaning, as it says in the Bodhisattvacharyavatara: "There is a basis of all, and there is a person, and there are only these aggregates. Such a profound meaning, which cannot be taken away by reason, is what they rejoice in." Here it says. The harm to the real is: for the establishment of other-powered nature as true, it will be harmed by the reasoning that establishes non-reality, such as separation from one and many. There, the view that the Hearers and Solitary Realizers have ultimate nirvana, considering that the Hearers and Solitary Realizers going to peace is the only way, refers to entering nirvana without remainder. The intention of this is to guide those of the Hearer and Solitary Realizer lineage who are afraid of the vast conduct of Bodhisattvas to the nirvana of Hearers and Solitary Realizers, and ultimately lead them into the Mahayana. The harm to the real is: if it is thought that the ultimate nirvana of Hearers and Solitary Realizers is determined by lineage, then all sentient beings will not be of the Buddha lineage, and the vows of the Buddhas to place all sentient beings in the state of Buddhahood will become mere words. Regarding "neither existent nor non-existent," etc., the Mind-Only school thinks that conventional truth is not existent, and ultimate truth is not non-existent. The Madhyamaka school clearly explains the opposite view. As for "what is good," the Mind-Only school divides nature into three, thinking that the apprehended and the apprehender, the completely imputed, are not existent, and the other-powered consciousness-only is not non-existent. It is thought that the perfectly established nature, which is empty of other-powered nature and empty of the completely imputed, cannot be analyzed in any of the four possibilities. The Madhyamaka school thinks that although conventional truth is dependent arising, it cannot be analyzed as either existent or non-existent in the face of intelligence, let alone ultimate truth. Therefore, if one clings to any one extreme of existence or non-existence in either of the two truths, one has not gone beyond the views of permanence and annihilation. Do Hearers and Solitary Realizers realize the selflessness of phenomena?
Tibetan
་འཐད་ཅེས་པ། བྱམས་ཆོས་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་དང་། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད་པར་བཞེད་ཅིང་། ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་བཞེད། དེ་ཉིད་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན། སྦྱོར་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་གཉིས་སྣང་དང་སྒྲ་དོན་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་གང་འཐད་ཅེས་པ། གཉིས་སྣང་གི་རྟོག་པར་བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་བཞེད་ཀྱང་འཐད་པར་མི་མངོན། འཕགས་སེང་གི་དགོངས་པ་སྒྲ་དོན་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན། དེའི་རྒྱུ་མཚན་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བཅས་པ་ངེད་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཊིཀ་ན་བདོག་པས་དེར་ད་གཟོད་གཟིགས། ལྷག་བསམ་དག་པའི་མ་དྲོས་ལས་འོངས་པའི། །ལེགས་བཤད་དྲི་མེད་གང་གའི་ཆུ་རྒྱུན་འདི། །བློ་གསལ་བློ་གྲོས་རབ་དཀར་ངང་པ་ཁྱོད། །རྩེ་ཞིང་རོལ་པའི་ཡིད་བཞིན་མཚོར་གྱུར་ཅིག །བླ་མ་འོད་ཟེར་རྒྱལ་མཚན་པའི་དྲི་བ་རྣམས་ལ། ལན་མདོར་བསྡུས་ཙམ་ཞིག་བགྱིས་བདོག་པས་གཟིགས་ནས། འཐད་མི་འཐད་དགོངས་པར་ཞུ། ཞེས་པ་ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་བློ་གྲོས་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་ཡིག་གེ་པ་ནི་ཧ་རི་བྷ་དྲའོ། །དགེ་ལེགས་འཕེལ་བར་གྱུར་ཅིག། །།ཤུ་བྷཾ། བླ་མ་འོད་ཟེར་རྒྱལ་མཚན་གྱི་ཞུས་ལན།
Chinese
关于何者为妥当的问题：慈氏学派的追随者以及自续中观派认为，声闻和独觉没有证悟法无我；而应成派则认为他们证悟了法无我。这正是圣者龙树（Nāgārjuna）尊者未颠倒的意旨。关于加行道的证悟，二取显现和执著名言义的分别念，何者为妥当的问题：虽然布顿仁波切认为二取显现的分别念妥当，但似乎并不合理。圣狮子的意旨是执著名言义的分别念。其理由和论证包含在我们所著的《般若波罗蜜多释论》中，请在那里查阅。从清净的利他心中产生的，这无垢善说的恒河之水流，愿你聪慧、智慧洁白的鹅，嬉戏玩乐，成为如意之海！对于喇嘛光芒胜幢（Özer Gyaltsen）的问题，已经做了简短的回答，请您审阅，是否妥当请您考虑。这是释迦比丘青年慧（Shākya Bhikṣu Gzhönnu Lodrö）所说，书写者是哈日跋陀罗（Haribhadra）。愿善妙增长！吉祥！ 喇嘛光芒胜幢的提问解答。
English
Regarding the question of what is appropriate: Followers of the Maitreya's teachings and the Svātantrika-Madhyamaka school hold that Śrāvakas and Pratyekabuddhas do not realize the absence of inherent existence of phenomena; while the Prāsaṅgikas hold that they do realize the absence of inherent existence of phenomena. This is precisely the non-inverted intention of the noble Nāgārjuna. Regarding the realization on the path of application, between the appearance of duality and the conceptual thought that grasps the meaning of words, which is appropriate? Although Butön Rinpoche considers the conceptual thought of the appearance of duality to be appropriate, it does not seem reasonable. The intention of the Holy Lion is the conceptual thought that grasps the meaning of words. The reasons and proofs for this are contained in our commentary on the Prajñāpāramitā, so please look there. May this stream of the Ganges of stainless, well-spoken words, arising from pure altruistic intention, become a wish-fulfilling ocean for you, the clear-minded, wise, and radiantly white swan, to play and frolic in! To the questions of Lama Özer Gyaltsen, a brief answer has been given, please review it and consider whether it is appropriate or not. This was spoken by the Shākya monk, Youthful Wisdom (Gzhönnu Lodrö), and the scribe was Haribhadra. May virtue and goodness increase! Auspicious! Answers to the questions of Lama Özer Gyaltsen.