Tibetan
བླ་མ་འོད་ཟེར་རྒྱལ་མཚན་གྱི་ཞུས་ལན། བླ་མ་འོད་ཟེར་རྒྱལ་མཚན་གྱི་ཞུས་ལན། བླ་མ་འོད་ཟེར་རྒྱལ་མཚན་གྱི་ཞུས་ལན། གང་གི་ཞབས་རྡུལ་འཕྲོག་བྱེད་དབྱིག་གི་གཉེན། །གཙུག་ན་ཟླ་བ་འཆི་མེད་ལྷ་ཡི་དགྲ། །གྲུབ་པ་རིག་འཛིན་ཚོགས་ཀྱིས་གུས་བསྟེན་པ། །སྨྲ་བའི་ཉི་མ་ཐུབ་དབང་ལ་བཏུད་ནས། །གསུང་རབ་རིན་ཆེན་གླིང་ལས་ལེགས་འོངས་པའི། །ལྷག་བསམ་དག་པའི་དྲིས་ལན་ནོར་བུའི་འཕྲེང་། །སྡེབ་ལེགས་ངག་གི་སྲད་བུ་ལ་བརྒྱུས་ཏེ། །བློ་གསལ་བློ་ཡི་མགུལ་པ་བརྒྱན་ཕྱིར་སྤེལ། །འདིར་བླ་མ་འོད་ཟེར་རྒྱལ་མཚན་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་མཁས་གྲུབ་ཀྱི་བླ་མ་ཇི་ཙམ་བསྟེན། གཞུང་ལུགས་ཇི་ཙམ་ལ་སྦྱངས། རང་དགའ་དང་གཞན་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཇི་ཙམ་ཡོད། འཆད་ཉན་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་སློབ་མ་ཇི་ཙམ་ཐོན། ད་ལྟར་དགེ་སྦྱོར་གྱི་མཐིལ་གང་ལ་བྱེད་སོགས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་མདོར་བསྡུས་པ་ཅིག་ཅིས་ཀྱང་དགོས་གསུངས་པ་ལ། བླ་མ་ཇི་ཙམ་བསྟེན་པ་ནི། སྐྱེ་དགུའི་གཙུག་རྒྱན་ཆོས་རྗེ་བསོད་རྒྱལ་དང་། །རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཐོགས་མེད་བཟང་པོ་དཔལ། །མ་ཏི་པཎ་ཆེན་ལོ་ཆེན་བྱང་རྩེ་དང་། །མཁས་པའི་དབང་པོ་ཉ་དབོན་ཀུན་དགའ་སོགས། །བཀའ་དྲིན་ནོད་པའི་བླ་མ་བཅུ་ཕྲག་གཉིས། །ཡུན་རིང་འབད་མེད་གུས་པའི་གཙུག་གིས་བསྟེན། །གཞུང་ལུགས་ཇི་ཙམ་ལ་སྦྱངས་པ་དང་། བརྩམས་ཆོས་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་ནི། འཛམ་གླིང་མཁས་པའི་རྒྱན་མཆོག་བཀའ་ཆེན་བཞི། །རྩ་འཇུག་གཞི་གསུམ་ཐེག་ཆེན་རྒྱུད་བླ་དང་། །ཆོས་མངོན་མཛོད་དང་དཔལ་ལྡན་འདུས་པ་སོགས། །རྣམ་བཤད་བྱས་པའི་གཞུང་ལུགས་བཅུ་ཕྲག་གཅིག །གཞན་ཡང་བོད་ཡུལ་འགྱུར་བའི་བསྟན་བཅོས་དང་། །མདོ་དང་རྒྱུད་སྡེ་ཕལ་ཆེར་ལེགས་པར་བལྟས། །རང་གཞན་གྲུབ་མཐའི་དེ་ཉིད་འབྱེད་པ་ལ། །མཁས་པའི་མདུན་སར་འཇིགས་མེད་སྤོབས་པ་ཐོབ། །འཆད་ཉན་བྱས་པའི་སློབ་མ་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་ནི། །ཀུན་མཁྱེན་ཤེར་འོད་བློ་བཟང་གྲགས་པ་སོགས། །གཞུང་ལུགས་རབ་འབྱམ་ཤེས་པའི་བཤེས་གཉེན་བདུན། །བཀའ་བཞི་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་བཅུ་ཕྲག་གཅིག །ཕར་ཚད་ཤེས་པའི་སློབ་མ་བརྒྱ་ཕྲག་བརྒལ། །དགེ་སྦྱོར་གྱི་མཐིལ་གང་ལ་བྱེད་པ་ནི། མང་དུ་ཐོས་ཤིང་ལེགས་པར་བསམས་པའི་དོན། །དབེན་པའི་གནས་སུ་རྩེ་གཅིག་ལེགས་སྒོམ་ཏེ། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་རྗེས་སུ་བསྐྱང་འདོད་ཀྱང་། །སྔོན་ཆད་རྣམ་གཡེང་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་ཐལ། །མཁའ་མཉམ་འགྲོ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། །སྲིད་ཞི་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས། །རེས་འགའ་རེས་འཇོག་རེས་འགའ་
Chinese
喇嘛光芒胜幢之答复。 喇嘛光芒胜幢之答复。 喇嘛光芒胜幢之答复。于彼之足尘，劫夺自在天之妻，顶上有月亮，不死天人之敌，成就持明众恭敬侍奉者，语自在之日，敬礼于能仁之后，从经论珍宝洲中善妙而来，清净增上意乐之答复，如珍宝之串，以善妙词语之线串联，为庄严聪慧者之颈项而宣说。于此，喇嘛光芒胜幢者，您依止了多少贤哲成就之喇嘛？于多少经论之上精进？自许与他释之论著有多少？讲修之果，出现了多少弟子？如今于何处进行善行之根本等等，请务必略述传记。答复如下：依止了多少喇嘛者，众生之顶严，法王索嘉（བསོད་རྒྱལ།）和，胜者之子，无著贤吉祥，玛帝班智达，大译师绛孜（བྱང་རྩེ།）和，智者之自在，雅旺衮噶等，蒙受恩德之喇嘛二十位，长久不懈，以恭敬之顶戴依止。于多少经论之上精进，以及有多少著作，赡洲智者之顶严，四部大论，根本、后分、基础三者，大乘经庄严论和，俱舍论和具德密集等，作了论述之经论十一函。此外，藏地所翻译之论著和，显经和密续部类，大都善妙阅览。于辨别自他宗派之真实义时，于智者之前，获得无畏之胆量。讲修之弟子有多少者，全知喜饶沃色，洛桑扎巴等，通晓无数经论之善知识七位，善说四部（བཀའ་བཞི།）者十一，通达现观之弟子超过百位。于何处进行善行之根本者，多闻且善思之义，于寂静之处，一心善修，虽欲随行胜者之意，然往昔为散乱懈怠所转。以缘及虚空之有情之大悲和，了知有寂为空性之智慧二者，时而安住时而
English
Reply of Lama Ozer Gyaltsen. Reply of Lama Ozer Gyaltsen. Reply of Lama Ozer Gyaltsen. To the dust of whose feet, the consort of the Lord of Wealth is robbed, On whose head is the moon, the enemy of the immortal gods, The assembly of accomplished vidyadharas respectfully attend, To the sun of speech, the Powerful Sage, I prostrate. From the precious island of scriptures, well-arisen, The rosary of replies with pure intention, Stringing together with the thread of eloquent speech, I spread it forth to adorn the necks of the clear-minded. Here, Lama Ozer Gyaltsen, you have relied on how many learned and accomplished lamas? How much have you studied the scriptures? How many treatises do you have, both self-composed and commentaries? What is the fruit of your teaching and practice, how many students have emerged? Now, where do you base your virtuous practice, etc.? Please give a brief account of your life. In response to this, how many lamas have I relied upon? The crown jewel of beings, Dharma Lord Soegyal, And the son of the Victorious Ones, Thogme Zangpo Pal, Mati Panchen, the great translator Jangtse, And the master of scholars, Nyawon Kunga, etc., Twenty lamas from whom I received kindness, For a long time, effortlessly, I have relied upon with respectful head. How much have I studied the scriptures, and how many compositions do I have? The supreme ornament of scholars in the world, the four great commentaries, Root text, subsequent text, the three foundations, the Great Vehicle Ornament of the Sutras, And the Abhidharma Treasury and the glorious Guhyasamaja, etc., Eleven volumes of scriptures on which I have made commentaries. Furthermore, the translated treatises of Tibet, And most of the sutras and tantras, I have thoroughly examined. In distinguishing the truth of one's own and others' tenets, In the presence of scholars, I have gained fearless confidence. How many students have I taught and trained? Omniscient Sher O, Lobsang Drakpa, etc., Seven spiritual friends who know the vast scriptures, Eleven who speak well on the four topics, Hundreds of students who know the Perfection of Wisdom. Where do I base my virtuous practice? The meaning of much hearing and thorough contemplation, In a secluded place, I meditate single-pointedly, Although I wish to follow the intention of the Victorious Ones, In the past, I have been led by distraction and laziness. Compassion that aims at beings equal to space, And the wisdom that realizes samsara and nirvana as emptiness, Sometimes dwelling, sometimes
Tibetan
ཟུང་འབྲེལ་བསྒོམས། །འོན་ཀྱང་ཕལ་ཆེ་སྙོམས་ལས་དབང་དུ་ཐལ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གསུང་རབ་ཀྱི་བཅུད་བསྡུས་པའི་སྙིང་པོ་གཅིག་དགོས་གསུང་བ་ལ། རྒྱས་པར་སྤྲོ་བའི་སྐབས་མེད་པས་མདོར་བསྡུས་པ་ཙམ་སྨྲས་ན། རྒྱུ་འབྲས་སླུ་བ་མེད་པའི་ཡིད་ཆེས་དང་། །རྟེན་འབྲེལ་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས། །འབྲལ་མེད་ཟུང་དུ་ཆུད་པར་ནམ་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་ལམ་ལ་ཞུགས། །འདི་ལྟར་སྣང་ཞིང་གྲགས་པའི་དངོས་འདི་ལ། །རང་གཞན་གྲུབ་མཐའ་བཏགས་པའི་ཀུན་བཏགས་དང་། །ལྷན་སྐྱེས་ཡིད་ཀྱིས་དངོས་འཛིན་མུན་པ་རྣམས། །རྣམ་དག་ལུང་རིགས་ཟེར་གྱིས་རབ་བསལ་ཏེ། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་དང་། །སྟོང་པ་རྟོགས་ཚེ་སྣང་བ་མི་འགོག་པའི། །ཟུང་འཇུག་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་ནམ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཚེ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཐོས་བསམ་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཚེ། །སྣང་བ་བཀག་ནས་སྟོང་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་། །སྟོང་པ་རྟོགས་ཚེ་སྣང་བ་ནུབ་པ་དང་། །ཀུན་རྫོབ་བསལ་ནས་དོན་དམ་བསྒྲུབ་པ་རྣམས། །རྟག་ཆད་མཐར་ལྟའི་གཡང་ལ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་དགྱེས་པའི་ལམ་ལས་རིང་དུ་གོལ། །སྒོམ་བྱུང་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བ་ན། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་པ། །མཁའ་ལ་འཇའ་ཚོན་དེངས་ལྟར་མི་སྣང་ཞིང་། །ཆུ་ལ་ཆུ་དང་མར་ལ་མར་བཞག་བཞིན། །དབྱིངས་དང་རིག་པ་དབྱེར་མེད་འདྲེས་པ་ན། །མཐོང་མེད་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་དང་། །གནས་མེད་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སྐུ་ལ་གནས་དང་། །མྱ་ངན་འདས་དང་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར། །སངས་རྒྱས་སྲས་པོ་བློ་བཟང་ཀླུ་སྒྲུབ་བཞེད། །འོན་ཀྱང་རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་གདུལ་བྱ་ལ། །སྔོན་བསགས་དགེ་བའི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པའི་མཐུས། །རང་རང་བློ་དང་འཚམ་པའི་གཟུགས་སྐུ་ཡིས། །འཁོར་བ་སྲིད་དུ་འཕྲིན་ལས་ངང་གིས་འཇུག །རྣམ་མང་གྲུབ་མཐའི་བཞེད་ཚུལ་དུ་མ་དང་། །ལུང་རིགས་དགག་སྒྲུབ་རྒྱས་པ་འདིར་མ་བཀོད། །བློ་ལྡན་ཁྱེད་ལ་ཕྱོགས་ཙམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །མདོར་བསྡུས་ཙམ་ཞིག་ཡིག་གེར་བཀོད་པ་ལགས། །འདི་མན་ཆད་ཀྱི་དྲི་བ་རྣམས་ལ་ཚིག་ལྷུག་པའི་སྒོ་ནས་ལན་བགྱི། དེ་ལ་དབུ་མ་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་སོགས་དང་བྱམས་ཆོས་རྣམས་གུང་འགྲིག་པ་ལྟར་སྣང་ན། དེ་དག་ལ་མཐུན་མི་མཐུན་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེས་པ། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་དང་རྒྱུད་བླ་མ་གཉིས། སྙིང་པོ་མདོ་སྡེ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བསྟན་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མའི་མདོ་
Chinese
修习双运，然而大多落入懈怠之境。当被问及需要一部汇集圣者龙树论著精髓的要义时，因无暇详述，故仅作简要阐述：对于因果不虚的坚定信念，以及通达缘起性空的智慧，何时能将二者融为不可分割的双运，那时便步入了离边的中道。对于这般显现和存在的万物，由自他宗派所安立的遍计所执，以及与生俱来的心识所执著的实有之黑暗，以清净的经论和理证之光芒彻底遣除，显现之时即能证悟空性，证悟空性之时亦不遮止显现，何时能对这种双运之理生起定解，那时便是证悟了诸佛的密意。在以闻思理智进行辨析之时，若遮止显现而成立空性，证悟空性之时显现便会消失，舍弃世俗谛而成立胜义谛等，因会堕入常断二边的深渊，故远离了令诸佛欢喜的道路。当修生圣者的智慧生起之时，能知和所知的种种相状，如彩虹消融于虚空般不再显现，如同水融入水、酥油融入酥油一般，界与智慧无别融合之时，便会以不见之方式见到实相，以无住之方式安住于法身，于涅槃和光明法身之中，佛子妙音龙树如是认为。然而对于上、中、下三种根器的所化众生，凭借往昔积累的善妙愿力，以各自根器相应的色身，于轮回世间自然而然地行持利他事业。众多宗派的各种观点，以及经论理证的广繁辩论，在此不作赘述，为了向有智慧的您略作提示，故将简要之义记录成文。以下的问题将以散文形式作答。其中，中观法界赞等与慈氏五论看似一致，那么它们之间有何相同与不同之处呢？法界赞与宝性论二者，以及如来藏经等五部经典等，都是阐述一切有情皆具如来藏之晚期经典的教义。
English
Practice union, but mostly fall into a state of idleness. When asked for an essential point that encapsulates the essence of the treatises of the noble Nagarjuna, since there is no time for detailed explanation, I will only give a brief account: The unwavering faith in the infallibility of cause and effect, and the wisdom that realizes the emptiness of dependent origination, when these two are integrated into an inseparable union, then one enters the Middle Way, free from extremes. For these phenomena that appear and exist, the imputed constructs of self and other schools, and the darkness of inherent existence grasped by innate mind, are thoroughly dispelled by the rays of pure scripture and reasoning. When emptiness is realized at the very moment of appearance, and appearance is not obstructed when emptiness is realized, when certainty arises about this principle of union, then one has realized the intention of the Buddhas. When discriminating with hearing, thinking, and reasoning, if appearance is negated to establish emptiness, and appearance disappears when emptiness is realized, and if conventional truth is abandoned to establish ultimate truth, then one falls into the abyss of eternalistic and nihilistic views, and thus strays far from the path that pleases the Buddhas. When the wisdom of a meditative noble being arises, the various characteristics of the knower and the known, like a rainbow dissolving into the sky, no longer appear. Just as water merges with water and butter merges with butter, when the realm and wisdom merge inseparably, one sees reality in an unseen way, abides in the Dharmakaya in a non-abiding way, and the Buddha's son, Lozang Nagarjuna, asserts that this is the state of Nirvana and the clear light Dharmakaya. However, for sentient beings of superior, middling, and inferior faculties, through the power of accumulated virtuous aspirations, with forms that accord with their respective minds, altruistic activities naturally occur in the cycle of existence. The various views of numerous schools and the extensive debates of scripture and reasoning are not elaborated here. This brief account is written down to give you, the intelligent one, a mere glimpse. The following questions will be answered in prose. Among them, the Madhyamaka Dharmadhatu Stotra and the Maitreya's Five Treatises seem to be consistent, so what are their similarities and differences? The Dharmadhatu Stotra and the Uttaratantra, as well as the five sutras such as the Tathagatagarbha Sutra, all expound the doctrine of the later sutras that all sentient beings possess the essence of the Tathagata.