Tibetan
འི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བློ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་རྒྱུ་འབྲས་ཕན་ཚུན་མི་འཁྲུལ་བ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་རྟག་ཆད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་ངེས་པ་འདྲོངས་པ་གཅིག་འོང་བ་ཡིན། གོ་ཡུལ་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་འདིའི་གོང་ན་བོགས་དབྱུང་རྒྱུ་གཞན་ཡོད་པར་མི་སེམས། འདི་མ་རྟོགས་བར་ལ་ལྟ་བ་མཐར་ཐུག་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱི་ད་ལྟ་རྟེན་འབྲེལ་རྟོགས་ཚུལ་ཀྱི་ལྟ་བ་དེ་ཤིན་ཏུ་བཟང་ཡང་། སྒྱུ་མའི་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པས་ལྟ་བ་འདི་ལ་ངེས་པ་རྙེད་ན་དེ་ཡང་འཇིག་པས། ད་དུང་གསོལ་བ་ཐོབ་ཅིག རང་གིས་ཀྱང་དཔྱོད་དང་། རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་ངེས་པ་རྙེད་པར་འགྱུར། ཡི་དམ་གྱིས་ཀྱང་རང་གི་རྒྱུད་ཚོད་དང་མཐུན་པར་སྟོན་པས་ཐེངས་གཅིག་རྟོགས་པ་ལ་ཆོག་ཚོད་བཟུང་མི་ཉན། ལྟ་བ་འདི་རྟོགས་པ་ན་རྒྱུ་འབྲས་དང་སྟོང་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ངེས་པ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ། སྤང་གཉེན་དང་འཁོར་འདས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་རྟོགས་པས་དེ་དག་ལ་བློ་བུར་དུ་འཛིན་པ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ཡང་སྤོང་བ་ཡིན། ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་ན་དོན་དམ་བརྗོད་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟར་གོ་བའི་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་རིགས་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་ཏེ། བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དམ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པས་སོ། ། དཔེར་ན་ས་ཕྱོགས་དག་པ་བ་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བུམ་མེད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྟེན་འབྲེལ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་སོ་སྐྱེ་ལ་མཐར་འཛིན་འགོག་པའི་རིགས་པ་ལ་ལྟོས། འཕགས་པ་ལ་མཉམ་བཞག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་འབད་མེད་དུ་མངོན་དུ་འགྱུར། བློ་དེ་ཉིད་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་ཀྱིས་བརྟན་པར་བྱས་ནས་དྲན་ཤེས་ཀྱི་རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རྒྱུན་དུ་བསྐྱངས་པས་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ན་ནམ་མཁའ་ལ་འཇའ་ཡལ་བ་ལྟར་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱང་དོན་དམ་བརྗོད་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་དུ་གྱུར་པ་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། རང་རྒྱུད་པ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་བ་བདེན་དངོས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པའི་རྗེས་ཐོབ་དེ་ཉིད་རྒྱུན་དུ་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་བསྐྱངས་པས་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ན་བློ་དེའི་རྒྱུན་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་ཏེ། སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་མཐའ་གང་དུ་ཡང་མི་རྟོག་པར་གྱུར་པ་ན་འཕགས་པའི་ལམ་སྐྱེས་པར་འདོད་པར་གདའ། ལྷག་མཐོང་གི་མྱོང་བ་འདོན་ཚུལ་ལ། དང་པོ་ཞི་གནས་ཀྱིས་སེམས་བརྟན་པར་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་འདི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པར་སྣང་ཡང་དེང་སང་གི་མན་ངག་པ་རྣམས་ལ་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་ཚུལ་ཀྱི་ལག་ལེན་གཏན་མི་སྣང་། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་རྟོག་བཀག་པའི་ཞི་གནས་ཙམ་དང་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཉམས་བན་བུན་ཙམ་ལ་ཆེད་ཆེར་བྱེད་པར་སྣང་སྟེ། དེ་དག་གིས་མི་ཚེ་སྟོང་ཟད་ལ་བསྐྱལ་སྙམ། གནས་ལུགས་ལ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་མེད་པར་མི་རྟོག་པ་ཙམ་ཀྱིས་གྲོལ་ན་མུ་སྟེགས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་གྲོལ། ཧྭ་ཤང་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འཁྲུལ། ཧྭ་ཤང་ནི་ཉམས་ལེན་གྱི་ཚེ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་སྤངས་པ་ཁོ་ནས་འཁྲུལ་པར་ཀ་མ་ལ་ཤི་ལས་གསུངས་སོ། ། ཁོ་བོས་ནི་སྔར་ཞི་གནས་ལ་ཆེད་ཆེར་མ་བྱས། གཙོ་ཆེར་ལྷག་མཐོང་ཁོ་ན་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ། དེ་ཡང་མཉམ་བཞག་ཏུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་དང་ཁམས་ཀྱི་རབ་དབྱེའི་སྒོ་ནས་ཉམས་སུ་བླངས། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཅི་རིགས་པར་རང་བཞིན་མེད་པར་དཔྱད་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ། སྔར་ཆེར་མ་བསྒོམས་ཀྱང་ལྟ་བའི་བོགས་འབྱིན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕན་ཆེ་བར་བྱུང་། ལྟ་བའི་གོ་ཡུལ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་ཉམས་ལེན་མ་ཤེས་ན་བོགས་མི་འབྱིན་ལ། མྱོང་བ་མ་ཐོན་ན་གོ་ཡུལ་ཙམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་གི་དབལ་མི་ཆོག་པར་སྣང་། མདོར་ན་ལྟ་བའི་ཕུ་ཐག་ཆོད། ཉམས་ལེན་ཀྱི་གནད་ཤེས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་ཚིག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་འདྲོངས། སྟོན་པ་དང་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་ཐོབ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་མི་བྱེད་པར་ཚེ་འདིའི་སྣང་ཤས་ལྷུར་ལེན་ན་ཁོ་བོའི་སྙིང་རུལ་བ་ལས། གཞན་དུ་བརྟག་ཏུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དེ་བས་ན་ད་ནི་ཚེ་ལྷག་གང་ཡོད་བས་མཐའི་གནས་སུ་མི་སྐྱེལ་ཞིང་། ཚེ་དང་བསྒྲུབ་པ་མི་སྙོམ་པར་གཞན་དོན་བྱེད་པ་ལྟར་བཅོས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་འཁོར་བསྡུས་ནས་སྣང་ཤས་ལྷུར་བྱེད་དམ། སྐྱིད་ཆོས་དང་སྙོམ་ལས་ལྷུར་བྱེད་ན་བསྟན་སྲུང་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་བོའི་མགོ་བོ་ཨ་རྫ་ཀའི་དོག་པ་བཞིན་དུ་ཁོས་ཤིག་གོ །གཞན་ཡང་ཡི་དམ་གྱི་སྤྱན་སྔར་དམ་བཅའ་འདི་དག་འབུལ་ལོ། །གང་གི་ཞབས་ཟུང་པདྨོའི་གེ་སར་རྡུལ། །ཚངས་དང་ལྷ་དབང་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པ། །འཇིག་རྟེན་དྲེགས་ལྡན་གཙུག་གིས་གུས་བསྟེན་པའི། །སྤྱན་རས་གཟིགས་མགོན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་སེམས་ལས་གཡོལ། །ཁྲིམས་བརྒྱ་ནོད་ཀྱང་ཉེས་ལྟུང་དྲི་མ་ཅན། །དགེ་སྦྱོང་བདག་གི་གཡར་དམ་འདི་རྣམས་ལ། །མཁྱེན་ལྡན་ཐུགས་རྗེའི་ལྷ་ཁྱོད་ཡུད་ཙམ་དགོངས། །གང་དུ་གནས་ན་སྣང་ཤས་འཕེལ་འགྱུར་ཞིང་། །རང་རྒྱུད་རྙེད་བཀུར་ཞགས་པས་འཆིང་བྱེད་ལ། །གཞན་རྒྱུད་ཕྲག་དོག་འགྲན་སེམས་ཀྱིས་གདུང་བའི། །གནས་དེར་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མི་གནས་སོ། ། དེང་ནས་བཟུང་སྟེ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར། །གངས་དང་རི་སུལ་ནགས་ཀྱི་ཁྲོད་རྣམས་སུ། །བསེ་རུ་ལྟ་བུར་རྟག་ཏུ་གནས་བྱེད་ཅིང་། །གྲོང་དང་འཁོར་མང་དབུས་སུ་གནས་མི་བགྱིད། །ཆོས་བརྒྱད་རྐྱེན་གྱིས་ནམ་ཡང་མི་གཡོ་བའི། །སེམས་ལ་བརྟན་པ་ཇི་སྲིད་མ་ཐོབ་བར། །གཅིག་པུར་རང་རྒྱུད་འདུལ་བ་མ་གཏོགས་པ། །གཞན་དོན་ཐབས་ཀྱིས་རང་དོན་ཉམས་མི་བགྱིད། །ཆོས་གོས་གསུམ་དང་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པ། །རང་ཉིད་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་མ་གཏོགས་པ། །གསེར་དང་དབྱིག་སོགས་ལྷག་པའི་ཡོ་བྱད་ནི། །རང་གི་དོན་དུ་ཏིལ་ཙམ་མི་བཅང་ངོ་། །གཞན་གྱི་ཉེས་པ་ནམ་ཡང་མི་གླེང་ཞིང་། །དོན་དང་ལྡན་ཞིང་ཆོས་མཐུན་མ་གཏོགས་པ། །དམག་དང་ཆོམ་རྐུན་རྒྱལ་པོའི་གཏམ་ལ་སོགས། །འཁྲུལ་པའི་བཀའ་མཆིད་ནམ་ཡང་མི་བགྱིད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་དཀའ་སྤྱད་བསྲན་བཟོད་ཅིང་། །འཇིག་རྟེན་བློས་བཏང་རྣལ་འབྱོར་དོན་དུ་གཉེར། །འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་རང་དང་རྗེས་མཐུན་པའི། །རྗེས་འབྲང་འཁོར་ནི་བཞི་ལས་ལྷག་མི་བསྟེན། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་གཡར་དམ་འདི་རྣམས་དང་། །འགལ་བ་བགྱིས་ན་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་དང་། །ཐུགས་རྗེའི་མངའ་བདག་སྤྱན་རས་གཟིགས་མགོན་གྱིས། །ཁྱི་ཕག་ལུག་བོང་རྣམས་དང་བདག་སྙོམས་ཤིག །བདག་གིས་ཇི་སྐད་སྨྲས་འདི་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་། །ཡིད་ལ་ཆོངས་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཉམས་སུ་ལོངས། །ཤི་ཡང་འདི་ལས་གཞན་པའི་ཁ་ཆེམས་མེད། །འཕྲད་ཀྱང་སྨྲ་རུ་གཞན་པ་མ་མཆིས་སོ། །ཁོ་བོ་དབེན་པ་བསྟེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། །འཁོར་དང་གྲོགས་ཀྱིས་ཡིད་སུན་ཕྱུང་བའམ། །རྙེད་བཀུར་གྲགས་འདོད་པས་ནི་མ་ཡིན་གྱི། །གཞན་དུ་འཁོར་བའི་དུཿཁ་མེ་འོབས་ལྟར། །ཤིན་ཏུ་བརྣག་པར་དཀའ་བ་མཐོང་ཕྱིར་དང་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་རུ། །བསྔགས་པའི་དབེན་གནས་པདྨའི་ཚལ་བས་ཀྱང་། །ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར། གང་ལ་ཉེས་པ་རྡུལ་ཙམ་མི་མངའ་ཞིང་། །རྨད་བྱུང་ཡོན་ཏན་དཔལ་གྱིས་རབ་བརྗིད་པ། །སྙན་པའི་བ་དན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་གཡོ། །ཐུབ་དབང་ལྷ་ཡི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཀྭ་ཡེ་གསན་ཅིག་ཤེས
Chinese
以那个智慧本身，不依赖于其他智慧，因果之间不会混淆，并且能确定地摆脱常断戏论的一切边际，会产生一种确定的领悟。觉域派的观点认为，没有比这更高的可以提升的东西。如果不能证悟这个，也就不是究竟的见解。您现在对缘起的理解方式非常好，但因为还有少许对幻相的执着，如果对这个见解获得定解，那也会消失。所以，请继续祈祷，自己也要思考，不久就能获得定解。本尊也会根据自己的根器来显现，所以一次证悟不能满足。证悟这个见解时，会同时生起对因果和空性的坚定信念。因为证悟了所断和对治、轮回和涅槃都是无根无基的，所以会舍弃对它们的突然执着，以及认为缘起只是幻相的执着。当证悟了世俗缘起只是假立时，不需要依赖其他道理，也会生起了悟胜义不可言说如虚空的定解。因为那个智慧本身能断除对胜义的增益。例如，就像证悟了清净刹土的智慧本身能断除对无瓶的增益一样。因此，对于凡夫来说，证悟缘起只是假立的见解，需要依赖遮止边执的道理才能显现。对于圣者来说，依靠等持的力量，在后得位中也能毫不费力地显现。当那个智慧通过专注一境的止禅而变得稳固，并且在没有其他念知的分别念中断的情况下持续修习，当串习达到究竟时，就像彩虹消失在空中一样，那个智慧本身也会转变为胜义不可言说如虚空的状态，这就是所谓的生起了圣者的智慧。自续派依靠一异离一的理证，将显现完全视为远离真实的幻相，如果能持续以念知守护这种后得位，当串习达到究竟时，那个智慧的相续会远离一切声义混杂执着的垢染，对显现如幻不作任何边际的分别，那时就被认为是生起了圣道。余者不赘述。
English
With that very wisdom, without relying on other wisdom, cause and effect will not be confused, and one will definitely be free from all extremes of permanence and annihilation, resulting in a definite understanding. The view of the Jowo Kadampa tradition does not consider that there is anything higher than this to be improved upon. Without realizing this, it is not the ultimate view. Your current understanding of dependent origination is very good, but because there is still a slight clinging to illusion, even that will disappear if you gain certainty in this view. Therefore, please continue to pray and contemplate yourself, and you will soon gain certainty. The yidam will also reveal according to your own capacity, so one should not be content with a single realization. When this view is realized, a firm conviction in cause and effect and emptiness will arise simultaneously. Because one realizes that what is to be abandoned and the antidote, samsara and nirvana, are rootless and baseless, one will abandon the sudden clinging to them, as well as the clinging to the idea that dependent origination is merely an illusion. When one realizes that conventional dependent origination is merely imputed, a definite understanding of the ultimate, inexpressible like the sky, will arise without needing to rely on other reasoning. This is because that very wisdom cuts through the superimposition on the ultimate. For example, just as the wisdom that realizes a pure land cuts through the superimposition on the absence of a pot. Therefore, for ordinary beings, the realization of the view that dependent origination is merely imputed needs to rely on reasoning that prevents clinging to extremes in order to manifest. For noble ones, it will effortlessly manifest in the post-meditation state through the power of samadhi. When that wisdom is stabilized by single-pointed shamatha and continuously cultivated without interruption by other conceptual thoughts of mindfulness, when familiarity reaches its culmination, just as a rainbow disappears into the sky, that very wisdom will also transform into a state of ultimate inexpressibility like the sky, which is what is called the arising of the wisdom of the noble ones. The Svātantrika, relying on the reasoning of one and many, completely uses the post-meditation state of perceiving appearances as illusory, empty of true existence. If one continuously maintains this post-meditation state with mindfulness, when familiarity reaches its culmination, the continuum of that wisdom will be free from all defilements of clinging to the mixture of sound and meaning, and one will not conceptualize appearances as illusory in any extreme. At that time, it is considered that the noble path has arisen. The rest is not elaborated.
Chinese
关于生起证悟的次第：首先以止禅使心稳定，之后在此基础上修习人无我，这似乎是所有大车（大乘）的观点。然而，如今的诀窍师们似乎完全没有观禅修习方法的实践。依靠这种力量，他们似乎特别重视仅仅是阻止分别念的止禅，以及由此产生的模糊体验。我认为他们这样会虚度一生。如果没有对实相进行分析的智慧，仅仅是不作意就能解脱，那么外道为何不能解脱？华尚（汉僧）为何会错谬？莲花戒大师说，华尚之所以错谬，仅仅是因为在修习时舍弃了各自进行辨别的智慧。我过去不太重视止禅，主要修习观禅。在入定时，通过忆念人无我、四念住和界分别的方式进行修习。在出定时，对各种显现的境，无论总相还是别相，都分析其无自性，并进行修习。虽然以前没有过多地修习，但对提升见解的效力却非常大。即使只有见解的理解，如果不知道修习方法，也无法提升。如果没有生起证悟，仅仅是理解，似乎无法平息烦恼和分别念。总之，要彻底确定见解，了解修习的要点，对轮回的过患和解脱的利益，不仅仅是口头说说，而是要生起定解。在对导师和教法的功德生起确信的信心的同时，如果不以修行作为核心，而是专注于今生的现象，我就会心如死灰，还能有什么可说的呢？因此，现在不要把剩余的生命浪费在边地，不要让寿命和修行不平衡，不要用假装利他的方式来聚集眷属，而专注于现象。如果专注于世俗法和安逸，护法神们会像切阿扎嘎的头一样切我的头吧。此外，在依怙主本尊面前献上这些誓言：凡是足莲花蕊之尘，梵天自在遍入天等，世间骄者以头恭敬顶戴之，向观世音怙主顶礼！纵然听闻甚多，却不依教理如实用心。
English
Regarding the way to generate realization: First, stabilize the mind with shamatha (calm abiding), and then, based on that, practice the selflessness of the individual. This seems to be the view of all the great chariots (Mahayana). However, nowadays, the key-instruction masters seem to have no practice of vipassana (insight) meditation methods at all. Relying on this power, they seem to particularly value only shamatha that stops conceptual thoughts, and the vague experiences that arise from it. I think they will waste their lives like this. If one could be liberated by merely not thinking, without the wisdom that analyzes reality, then why wouldn't the tirthikas (non-Buddhists) be liberated? Why would Hwashang (Chinese monk) be mistaken? Kamalashila said that Hwashang was mistaken simply because he abandoned the wisdom that individually discriminates during practice. I didn't pay much attention to shamatha in the past, but mainly practiced vipassana. In the state of equipoise, I practiced by remembering the selflessness of the individual, the four mindfulnesses, and the division of elements. In the post-meditation state, I analyzed the lack of inherent existence of various appearing objects, both general and specific, and practiced accordingly. Although I didn't practice much before, it was very helpful in enhancing the view. Even if one only has an understanding of the view, if one doesn't know how to practice, it won't be enhanced. If realization doesn't arise, it seems that mere understanding cannot pacify afflictions and conceptual thoughts. In short, one must thoroughly determine the view, understand the key points of practice, and generate a definite understanding of the faults of samsara and the benefits of liberation, not just in words. While having unwavering faith in the qualities of the teacher and the teachings, if one doesn't make practice the core, but focuses on the appearances of this life, my heart will rot. What else is there to consider? Therefore, now do not waste the remaining life in remote places, do not let lifespan and practice be unbalanced, and do not gather retinues by pretending to benefit others, while focusing on appearances. If one focuses on worldly activities and comfort, may the Dharma protectors cut off my head like cutting off the head of Arajaka. Furthermore, I offer these vows before the yidam deity: Whose lotus feet's stamen dust, Brahma, Indra, Vishnu, and others, Worldly proud ones respectfully adorn with their heads, To Avalokiteshvara, the protector, I prostrate! Even having heard much, not applying it to the mind according to the Dharma.