Tibetan
ཆོས་རྗེ་བློ་བཟང་གྲགས་པ་ལ་གནང་བ་དབེན་པ་ལ་དགའ་བའི་གཏམ་དང་བཅས་པ། ཆོས་རྗེ་བློ་བཟང་གྲགས་པ་ལ་གནང་བ་དབེན་པ་ལ་དགའ་བའི་གཏམ་དང་བཅས་པ། ཆོས་རྗེ་བློ་བཟང་གྲགས་པ་ལ་གནང་བ་དབེན་པ་ལ་དགའ་བའི་གཏམ་དང་བཅས་པ། ཨོཾ་བདེ་ལེགས་སུ་གྱུར་ཅིག ཡི་གེ་བཀོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གཙོ་ཆེ་བ་རྣམས་ཁོ་བོའི་བློ་ལ་སྔར་ནས་ཡོད་ཀྱང་། ངེས་པ་སྐྱེ་བ་དང་ཞིབ་ཆ་མང་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕན་ཆེ་བར་བྱུང་། ཁྱད་པར་ཆོས་ཀྱི་གནད་ངེས་འབྱུང་སོགས་གསུམ་དུ་བསྐུར་བ་འདི་ལམ་ཀྱི་སྲོག་རྩ་ནས་བཟུང་བའི་ཉམས་ལེན་ཀྱི་གནད་ཡིན་སྙམ་པ་ཁོ་བོ་ལ་སྔར་ནས་ཡོད་ལ། ངེས་འབྱུང་ལ་ཡང་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཡིད་འབྱུང་བ་ཕྱུང་ལའང་ཡོད། འགྱུར་བའི་དུཿཁས་ཡིད་འབྱུང་བ་ཕྱི་རོལ་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་ཡང་ཡོད། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཀྱིས་ཡིད་འབྱུང་བ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། དེ་ཡི་མྱོང་བ་སྣ་ཟིན་གྱི་ཚད་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་བདེ་བ་ལའང་སྲེད་པ་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན། སྟོང་ཉིད་ལ་ངེས་པ་ཐོབ་པའི་ལྟ་བ་གཅིག་མེད་ན་འདིའི་ངེས་འབྱུང་ཡང་རྣལ་མ་སྐྱེ་བ་དཀའ། དེང་སང་ལུས་སེམས་ལ་མི་འདོད་པ་ཐོག་ཏུ་བབས་པའི་ཡི་མུག་ལ་ངེས་འབྱུང་དུ་བྱེད་པར་སྣང་སྟེ། དེ་འདྲ་བའི་ངེས་འབྱུང་ཕག་ཁྱིས་བདས་པའི་སྐྲག་སྔངས་དང་འདྲ། ཅི་ཡང་མི་བཏུབ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ན། དེའི་གོ་འཕང་ཙམ་དོན་གཉེར་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བ་མང་ཡང་། དེས་སེམས་བསྐྱེད་རྣལ་མ་གོ་ཆོད་པར་མི་སྐྱེ། སེམས་བསྐྱེད་རྣལ་མ་ལ་རྒྱུ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་སྒྲོལ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་གཅིག་དགོས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་ན་ཐོབ་བྱ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་ཤེས། དེ་མ་ཤེས་ན་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡོད་མེད་གང་རུང་གི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ལོག་ལྟས་བསླད་པས་ཕྱི་རོལ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཞིན་དུ་སེམས་སྐྱེད་རྣལ་མར་མི་འགྲོ། སྙིང་རྗེ་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་དེ་གཞན་དོན་དུ་དོན་གཉེར་མི་འབྱུང་བས། ཉན་རང་གི་སེམས་བསྐྱེད་བཞིན་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་མི་འགྲོ ། དེས་ན་དབང་རྣོན་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་རྣམས་ནི་ཐོག་མར་ལུང་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཚོལ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ཅིང་། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་རྙེད་ནས་དེ་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས། དེ་དག་གི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བ་ཡིན། དབང་རྟུལ་དད་པའི
Chinese
献给法王洛桑扎巴的，附带喜爱寂静之语。 献给法王洛桑扎巴的，附带喜爱寂静之语。 献给法王洛桑扎巴的，附带喜爱寂静之语。 嗡 愿吉祥！ 书写文字中的主要意义，我心中早已存在，但对生起定解和众多细节非常有益。 特别是将佛法的要点，出离心等三者寄来，我认为这是从道路的命脉抓住的修持要点。 对于出离心，我也已经有了因感受痛苦而厌离的体验。 因变异之苦而厌离，大多数外道也有。 因行苦而厌离，这是佛教的特点。 对此的体验达到顶点，即使是梵天和帝释天的安乐，贪恋也不会在梦中生起。 如果没有获得对空性的定解的见解，那么这种出离心也很难真正生起。 如今，似乎将身心不悦之事的降临视为出离心。 这样的出离心就像被猪狗追赶的惊恐，什么也做不了。 对于菩提心，即使赞叹佛陀，也多是生起仅仅追求其果位的念头，但这并不能使真正有用的发心生起。 真正的发心需要一个殊胜的内核，即想要度脱一切众生。 如果没有证悟空性的智慧，就不会了解所要获得的菩提的自性。 如果不了解这一点，就会被执着于菩提的有无等任何一种相的邪见所迷惑，像外道的发心一样，无法成为真正的发心。 如果没有特殊的慈悲心，就不会为了他人而追求菩提。 就像声闻缘觉的发心一样，无法进入大乘的道路。 因此，根器敏锐的佛法追随者，首先会努力从教理和理证的角度寻求真如的智慧。 获得证悟空性的见解后，对未证悟的众生生起慈悲心，为了他们的利益而生起追求菩提的念头。 根器迟钝的，
English
Dedicated to Dharma Lord Lobsang Drakpa, with words of delight in solitude. Dedicated to Dharma Lord Lobsang Drakpa, with words of delight in solitude. Dedicated to Dharma Lord Lobsang Drakpa, with words of delight in solitude. Om May it be auspicious! Although the main meanings of the written words were already in my mind, they have been very beneficial for generating certainty and many details. In particular, sending the essence of the Dharma, such as the three of renunciation, etc., I think this is the key to practice, grasping from the lifeline of the path. Regarding renunciation, I also have the experience of being disgusted by feeling suffering. Most non-Buddhists also have aversion to the suffering of change. Aversion to the suffering of conditioning is a special feature of the Buddha's teachings. The extent of experiencing this reaches its peak, and even the bliss of Brahma and Indra, attachment will not arise even in dreams. If there is no view of obtaining certainty in emptiness, then it is difficult for this renunciation to truly arise. Nowadays, it seems that the occurrence of unpleasant things in body and mind is regarded as renunciation. Such renunciation is like the fear of being chased by pigs and dogs, and nothing can be done. Regarding Bodhicitta, even if the Buddha is praised, many only generate the thought of pursuing its position, but this does not give rise to a truly useful Bodhicitta. True Bodhicitta needs a special core, which is the desire to liberate all beings. Without the wisdom of realizing emptiness, one will not understand the nature of the Bodhi to be attained. If one does not understand this, one will be deluded by wrong views that cling to any aspect of Bodhi, such as existence or non-existence, and like the Bodhicitta of non-Buddhists, one cannot become a true Bodhicitta. Without special compassion, one will not seek Bodhi for the sake of others. Like the Bodhicitta of Shravakas and Pratyekabuddhas, one cannot enter the path of the Mahayana. Therefore, followers of the Dharma with sharp faculties first strive to seek the wisdom of suchness from the perspective of scripture and reasoning. After obtaining the view of realizing emptiness, they generate compassion for sentient beings who have not realized it, and generate the thought of seeking Bodhi for their benefit. Those with dull faculties, with faith,
Tibetan
་རྗེས་འབྲང་རྣམས་ལ་ཐོག་མར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པས་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཙམ་ལ་རྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་སྐྱེ་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་ཐོས་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྐྱེས་པ་ན་སྔར་གྱི་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་དེ་ཉིད་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣལ་མར་འགྱུར་བ་ཡིན། མདོར་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་མེད་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་རྣལ་མ་མི་སྐྱེ། སེམས་བསྐྱེད་རྣལ་མ་སྐྱེས་པའི་མྱོང་བ་སྣ་ཟིན་པའི་ཚད་སེམས་ཙམ་མན་ཆད་དངོས་འཛིན་ཅན་མཐའ་དག་ལ་སྙིང་རྗེ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་དེ། །དེ་ཤིན་ཏུ་དཀའ། མན་ངག་འདི་པའི་ལུགས་ལ་ངེས་འབྱུང་དང་། སེམས་བསྐྱེད་ལ་འཁྲིད་ཚུལ་དང་བོགས་འདོན་ཚུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གཅིག་ཡོད་པ་འདྲ་སྟེ། ཡི་གེར་ཞིབ་ཏུ་བཀོད་ནས་རྒྱ་བྱས་ཏེ་དབུས་ནས་བརྒྱུད་ནས་བསྐུར་བ་བྱུང་ན་ཁྱད་ཆེ། གཞན་འཁྲིད་ན་བློ་ཚོད་དང་མཐུན་པར་གོ་རིམས་ངེས་པ་ཅན་གྱིས་འཁྲིད་དགོས་པར་སྣང་། ཁོ་བོ་རང་གིས་ནི་ཆོས་གསུམ་གོ་རིམ་མ་འཆོལ་བར་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་ཉན་ཙམ་བྱུང་། ལྟ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྤྱིར་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་ཐ་དད་ཀྱི་དབང་གིས་ལྟ་བ་བཟང་ངན་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཀུན་རྟོག་པ་ལས་མ་འདས་པ་དེའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ལྟ་བ་བཟང་ངན་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཁོ་བོ་སྨྲའོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལྟ་བ་རྣམས་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་ཀྱི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ཡིན། རང་གི་སྡེ་པ་གཉིས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ཐར་ལམ་དངོས་མིན་ཡང་ལམ་སྟེགས་ཙམ་དུ་འགྱུར། རྣམ་རིག་པའི་ལྟ་བས་དྲོད་རྩེ་ཙམ་བགྲོད་པར་སེམས། བཟོད་པ་མི་སྐྱེ་དེ། དེ་གོམས་པས་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་གསལ་སྣང་དོན་དང་མཐུན་པ་སྐྱེད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བའི་རྒྱུན་གོམས་པས་བཟོད་པ་མི་སྐྱེ་ལ། དེ་སྐྱེ་བ་དབུ་མའི་ལྟ་བར་ན་འཕར་བ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་ལྟོས་དགོས་སོ། ། རང་རྒྱུད་པའི་ལྟ་བ་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་དུ་མི་འདོར་ལ། ས་ཐོབ་ནས་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོར་དགོས་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ནི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་འཛིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་བརྡ་ཙམ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་རང་རྒྱུད་བའི་ལྟ་པའི་རྒྱུན་གོམས་པས་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བས་འདིས
Chinese
对于追随者们，首先依靠善知识等的赞颂等言辞，生起寻求菩提之心。之后，依靠听闻等，生起空性之见时，之前的菩提心就被空性的智慧所摄持。因此，就变成了具有空性与慈悲之精华的真实的菩提心。总之，如果没有空性之见，菩提心也不会真实生起。生起真实菩提心的体验，达到能够把握的程度，对于唯识宗以下的一切执实者，都会生起并非虚假的慈悲。这非常困难。这个诀窍派的宗规，似乎有一种特殊的生起出离心和引导、提升菩提心的方法。如果详细地写在纸上，盖上印章，从卫藏（今西藏自治区）传递过来，那就太好了。如果由其他人引导，似乎需要按照与智慧相符的、有一定顺序的方式来引导。我本人只是将三法按照不混乱的顺序进行修持，听闻而已。关于见解方面，一般来说，由于内外各宗派的差别，见解有好有坏，各种各样，但都未超出分别念。因此，我说在圣者的等持和佛的境界中，没有任何好坏的见解。其中，外道徒的见解完全是轮回和恶趣之因。自宗的两个部派中，人无我的见解虽然不是真正的解脱道，但可以成为道的阶梯。唯识宗的见解，我认为只能达到暖位和顶位。不会生起忍位，因为如果习惯了它，就不可能在执着本性不存在的事物上，生起与意义相符的显现。因此，如果习惯了唯识宗的见解，就不会生起忍位，而要生起忍位，就必须依靠中观的见解。自续派的见解在未达到世第一法之前不会舍弃，获得圣位后必定会舍弃，因为他们将这些视为如幻。而圣者们在后得位中也不会执着世俗为如幻，因为他们已经领悟到一切法都只是名称、只是术语、只是假立而已。然而，由于习惯了自续派的见解，会生起圣者的智慧，因此。
English
For the followers, initially, relying on the praises and words of spiritual friends and others, the mind seeking enlightenment arises. Subsequently, when the view of emptiness arises through hearing and so on, the previous mind seeking enlightenment is seized by the wisdom of emptiness. Therefore, it transforms into a genuine mind of enlightenment with the essence of emptiness and compassion. In short, without the view of emptiness, the mind of enlightenment will not genuinely arise. The experience of generating a genuine mind of enlightenment, to the extent that it can be grasped, will give rise to non-artificial compassion for all those who cling to reality below the Mind-Only school. This is extremely difficult. This instruction lineage seems to have a special method for generating renunciation and guiding and enhancing the mind of enlightenment. It would be excellent if it were written down in detail, sealed, and transmitted from U-Tsang (present-day Tibet Autonomous Region). If guided by others, it seems necessary to guide in a way that is consistent with intelligence and in a certain order. I myself have only practiced and listened to the three dharmas in an unconfused order. Regarding the aspect of views, in general, due to the differences between internal and external schools, there are various good and bad views, but all of them do not go beyond conceptual thought. Therefore, I say that in the samadhi of the noble ones and in the state of the Buddha, there are no good or bad views. Among them, the views of the outsiders are solely the cause of samsara and the lower realms. The view of selflessness of persons in the two schools of our own tradition, although not the actual path to liberation, can become a stepping stone to the path. The view of the Mind-Only school, I think, can only reach the stages of heat and peak. Tolerance will not arise, because if one is accustomed to it, it is impossible to generate an appearance that is in accordance with reality on things that do not have inherent existence. Therefore, if one is accustomed to the view of the Mind-Only school, tolerance will not arise, and to generate tolerance, one must rely on the view of the Middle Way school. The view of the Svatantrika school will not be abandoned until the highest mundane quality is reached, and it must be abandoned without fail after attaining the bhumis, because they regard these as mere illusions. However, the noble ones do not even regard conventional reality as mere illusion in the subsequent attainment, because they have realized that all phenomena are merely names, merely terms, merely designations. However, because the habit of the Svatantrika view gives rise to the wisdom of the noble ones, therefore.