Tibetan
遍知贝玛嘎波大师教言集PK278སྙིང་པོ་དོན་གྱི་མན་ངག་སེམས་ཀྱི་མེ་ལོང་བཞུགས་སོ།། 21-358 ༄༅། །སྙིང་པོ་དོན་གྱི་མན་ངག་སེམས་ཀྱི་མེ་ལོང་བཞུགས་སོ།། ༄། །ཡིད་ཆེས་པའི་ལོ་རྒྱུས། ༄༅། །སྙིང་པོ་དོན་གྱི་མན་ངག་སེམས་ཀྱི་མེ་ལོང་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །བླ་མ་མཆོག་གི་ཞབས་ཀྱི་པདྨོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཉུག་མའི་མདའ་གཅིག་བསྣུན་པས་ཅིག་ཅར་དུ། །གཉིས་སྣང་མ་ལུས་གཤེད་དང་བྲལ་མཛད་པས། །སྙིང་པོ་དོན་གྱི་འཕོངས་མཁས་རེ་རྣམས་ཡིད། །གུས་པའི་ལྷུང་སར་གྱུར་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཆོས་ཕུང་བྱེ་བའི་ཆུ་ཀླུང་ཀུན་འཐུངས་པས། །མན་ངག་རིན་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་གནས་གྱུར་པ། གཏིང་མཐའ་མི་མངོན་བློ་གྲོས་ཆུ་གཏེར་ཆེའི། །བདག་པོ་གང་དེར་རྟག་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདག་ནི་མཆོག་དེའི་ ཞབས་སེན་ཆུ་སྐྱེས་གང་། །བདེ་འབྱུང་རལ་པའི་རྒྱན་དུ་རྟག་ཐོབ་པས། །ཡང་དག་ཕུལ་གྱི་ལྟད་མོར་ཚོགས་པའི་ཁྲོད། །ཤེས་རབ་མཛེས་པའི་དཔལ་གྱིས་འཕྱུར་བ་སྙམ། ། སྙིང་པོ་དོན་གྱི་མན་ངག་བྲམ་ཟེ་ ཆེན་པོ་ས་ར་ཧའི་ཞལ་ལས་བྱུང་བ། རྙེད་པར་དཀའ་བའི་གནས་གསལ་བར་བྱ་སྟེ། ཡིད་ཆེས་པའི་ལོ་རྒྱུས་དང་། དོ་ཧ་རྡོ་རྗེའི་གླུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཇི་ལྟ་བར། ། 21-359 དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བའི་མཛོད་མ་ལུས་པ་འཛིན་པའི་སྒྲ་བསྒྱུར་གྱི་དབང་པོ་མར་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། བལ་ཡུལ་གྱི་ཆར་གཏོགས་པའི་ལི་ཤོ་ཀ་རའི་གྲོང་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ་ རྨང་ལམ་དུ། བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་རིགས་ཀྱི་ཚངས་སྐུད་ཅན་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་སྐྱེ་དགུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་འཕྲོག་པར་ནུས་པ་གཉིས་འོངས་ནས་འཛུམ་པའི་བཞིན་གྱིས། ལྷོ་དཔལ་གྱི་རི་ལ་འདེང་ངོ་ ཞེས་ཟེར་རོ། དེར་སྔར་འགྲོ་མ་མྱོང་བས་ལམ་ཡང་མི་ཤེས་ཞེས་གསུངས་པས་ན། དེ་གཉིས་ན་རེ། མིང་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་དཀའ་བ་བྱ་མི་དགོས་ཀྱིས། ངེད་ཀྱིས་ཕྲག་ལ་ཁུར་བས་ཆོག་གོ་ཟེར་ དར་གྱི་དོ་ལིར་བཅུག་ནས་གཏེག་སྟེ་སྐད་ཅིག་ལ་དཔལ་གྱི་རི་ལ་ཕྱིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་པླཀྵའི་གྲིབ་མ་ལ། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ཆས་ཀྱིས་བརྒྱན་ཅིང་བཙུན་མོ་གཉིས་ཀྱིས་མཐའ་བརྟེན་ནས་ཞིང་ གི་གདན་ལ་བརྗིད་པར་རོལ་པའི་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ་དང་མཇལ་ནས། བུ་བདེ་བར་འོངས་སམ་ཞེས་གསུངས་པ་ཐོས་པས། ཡིད་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་བླ་ལྷག་པ་སྐྱེས་ཏེ། གུས་པ་ དང་བཅས་པས་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་བགྱིས་ནས། ཕ་ཐུགས་རྗེས་གཟུང་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་བ་ན། ལུས་ངག་ཡིད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བཀྲི་བ་ལ་སོམ་ཉི་མེད་པའི་ཡང་དག་པའི་ལམ་འདི་རྡོ་རྗེའི་མགུར་དུ་སྩལ་ལོ། ། 21-360 རྗེ་བཙུན་དེས་ཀྱང་། མཆོག་གི་ས་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་ཆས་པའི་སྐལ་ལྡན་
Chinese
遍知贝玛嘎波大师教言集PK278《心要义诀心之明镜》 21-358 《心要义诀心之明镜》 信心的历史 《心要义诀心之明镜》顶礼上师莲足！ 以本初之一箭，顷刻间， 使二取之显现，远离死神之手。 心要义之精髓，愿有缘者之心， 化为虔诚之境，我顶礼之。 饮尽无量法藏之河流， 成为珍贵口诀之源泉。 深不可测智慧之海洋， 于彼尊者前，我恒常顶礼。 我乃彼至尊， 足莲之尘埃。 恒常得受， 安乐生发之发饰。 于殊胜供养之盛会中， 似智慧庄严之光辉而闪耀。 心要义诀，出自大婆罗门萨ra哈之口， 为阐明难得之法， 分为信心的历史和多哈金刚歌两部分。首先是：菩提心勇士之心如金刚。 21-359 如是，为了一切如来之秘密宝藏的持有者，译师之王玛尔巴尊者，在属于尼泊尔境内的里秀卡ra村居住时，梦中出现两位婆罗门种姓、佩戴梵绳、极其美丽、能魅惑一切众生的女子，面带微笑地说：‘去南方吉祥山吧’。 尊者说：‘我从未去过那里，也不认识路。’ 那两位女子说：‘您不必费力，我们背着您就行了。’ 于是将尊者放入丝绸轿中抬起，瞬间到达吉祥山，在菩提树（梵文：Plaksa）的树荫下，见到一位以尸陀林装束打扮，由两位明妃侍奉，威严地坐在兽皮座垫上的大婆罗门萨ra哈，萨ra哈说：‘孩子，你平安来了吗？’ 听到此语，尊者心中生起无比的喜悦和安乐，恭敬地顶礼、绕转，祈请道：‘请上师慈悲摄受我！’ 萨ra哈以身语意加持尊者成为金刚之自性，并赐予这无疑能引向佛地的真实道——金刚歌。 21-360 尊者也说：‘具足前往至高之地的福分。’
English
Collection of Teachings by Omniscient Pema Karpo PK278: 'Heart Essence Meaning Instructions: Mind's Mirror' 21-358 'Heart Essence Meaning Instructions: Mind's Mirror' The History of Faith 'Heart Essence Meaning Instructions: Mind's Mirror' I prostrate to the lotus feet of the supreme Lama! With a single arrow of primordiality, in an instant, May the appearance of duality be separated from the hand of death. The essence of the heart's meaning, may the minds of those who are skilled, Be transformed into a state of reverence, I prostrate to it. Having drunk all the rivers of hundreds of thousands of Dharma collections, Becoming the source of precious instructions. The unfathomable ocean of wisdom, To that possessor, I constantly prostrate. I am that supreme one, The dust of the lotus feet. Constantly receiving, The ornament of hair from which bliss arises. In the gathering of excellent offerings, It seems to overflow with the splendor of wisdom's adornment. The heart essence meaning instructions, coming from the mouth of the great Brahmin Saraha, To clarify the difficult-to-find Dharma, Divided into two parts: the history of faith and the Doha Vajra Song. First is: The heart of the Bodhisattva is like a vajra. 21-359 Likewise, for the holder of all the secret treasures of all the Tathagatas, the lord of translators, Marpa, when residing in the village of Lishoka in the territory of Nepal, in a dream, two Brahmin caste girls, wearing Brahman cords, extremely beautiful, able to captivate the minds of all beings, came and said with smiling faces, 'Go to the southern auspicious mountain.' The venerable one said, 'I have never been there before, and I do not know the way.' The two girls said, 'You do not need to make any effort, we will carry you.' Then they put the venerable one in a silk palanquin and lifted him up, and in an instant, they arrived at the auspicious mountain. Under the shade of the Bodhi tree (梵文：Plaksa), they met the great Brahmin Saraha, adorned with charnel ground ornaments, attended by two consorts, sitting majestically on a animal skin cushion. Saraha said, 'Child, have you come safely?' Upon hearing these words, the venerable one felt immeasurable joy and bliss in his heart, and respectfully prostrated and circumambulated, praying, 'Please, Lama, compassionately accept me!' Saraha blessed the venerable one's body, speech, and mind to become the nature of Vajra, and bestowed this true path, which undoubtedly leads to the state of Buddhahood—the Vajra Song. 21-360 The venerable one also said, 'Having the fortune to proceed without obstruction to the supreme state.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
གྱི་སློབ་མ་དཔལ་བཞད་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ལ་གདམས་ཤིང་། དེ་དག་གི་གསུང་བླ་མ་ཡོངས་སུ་བསྟེན་པ་ རྣམས་ལ་རྣ་བ་ནས་རྣ་བར་འཕོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད། བདག་གིས་ཀྱང་བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བ་ལས་རྙེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ།། །། ༄། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྗེན་པར་སྟོན་པའི་ལྟ་བ། གཉིས་པ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྗེན་པར་སྟོན་པའི་ལྟ་བ། ཡང་དག་པའི་གནས་ལ་ངེས་པར་བཀྲི་བའི་སྒོམ་པ། འཁོར་བའི་རྫུན་མཚང་རང་སར་བཤིག་པའི་སྤྱོད་པ། ཆོས་ཟད་སར་བསྐྱལ་ བ་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་བཤད་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ན་མོ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་གཉུག་མའི་སེམས། །གདོད་ནས་དག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད། །ནམ་མཁས་ནམ་མཁའ་ སྦྱོར་བ་མཐོང་། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གནས་པ། ལས་དང་བྱ་བའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། རྟོག་པ་དང་མི་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ པ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། 21-361 ཐབས་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གང་། །ཤེས་རབ་ཅེས་བྱར་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་གསུངས། སེམས་ཅན་དང་ཆོས་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནང་གི་དགའ་བའི་ཆ་བཅུ་དྲུག་ ཡོངས་སུ་གང་བ། འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ཟད་པས་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ། མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འགོག་པ་མེད་པར་འཆར་བཞིན་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནི་སྙིང་རྗེའོ། ། ཡང་། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་དུ། །མ་ལུས་འགྲོ་དོན་བྱེད་སྙིང་རྗེ། །ཞེས་སོ། །དེ་གཉིས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་འཁྱུད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རོ་གཅིག་པར་གྱུར་པ་འདི་ནི་དབྱེར་ མེད་པའོ། །ཡང་། མི་དམིགས་གནས་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་། །མི་དམིགས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན། །བློ་ལྡན་ལྷན་ཅིག་གཉིས་སུ་མེད། ཅེས་སོ། །དེ་ནི་གཞི་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་ སྐབས་ན་ཇི་ལྟར་མཆིས་པ་བཞིན་དུ། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཡང་མ་འགྱུར་བ་གནས་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་ལས། །རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་གནས་ པ་ནི། །དུས་ཀུན་དུ་ནི་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་སོ། །སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་མེད་པ་མི་ཤིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉུག་མའི་སེམས་སོ། །དེའང་དོ་ཧ་ལས། གཉུག་མའི་རང་བཞིན་སུས་ཀྱང་མཚོན་དུ་མེད། །ཅེས་སོ། ། 21-362 རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ནམ་ཡང་རེག་མ་མྱོང་བས་གད
Chinese
传授给弟子华丽笑颜金刚（དཔལ་བཞད་པའི་རྡོ་རྗེ་，Pal bzhad pa'i rdo rje）等人，那些上师的教言，凡是从耳到耳传承下来的，我也因亲近上师而获得，所以并非是大众所能轻易接触到的。 接下来是： 二、完整展示一切法之本性的见解： 包括：完整展示一切法之本性的见解；将真实安立于正位的禅修；将轮回的虚假暴露于自身的行持；以及将法引导至究竟的果之分类。首先是： 顶礼空性、慈悲无二别， 相续不断本初心， 本来清净之如是性， 如虚空融入于虚空。 一切法自性不生，本体不住，远离一切业和作用的边际，远远超越分别和非分别的境界，从无始以来，就从一切戏论中解脱，并且是法界中周遍的如来藏圆满智慧波罗蜜多，即是空性。如《俱生智》中所说： 从方便智慧成就中， 无戏论之自性， 被称为智慧。 所谓无有众生、法和所缘，是指内心充满十六喜悦，一切变化都已止息，达到最不变的安乐，无边众生的利益无碍显现的大悲自性，即是慈悲。又如： 如意宝珠一般地， 成办一切众生利益乃慈悲。 二者相互拥抱，成为解脱智慧中的同一味道，这就是无二别。又如： 无所缘之智慧， 无所缘之大悲， 如虚空之于虚空， 具慧者无二无别。 如同基位众生的状态一样，在果位佛的境界中也未曾改变，安住于本位，所以是相续不断的。如《俱生智》中所说： 因与非因之安住， 于一切时皆真实。 无人能改变，不可摧毁，所以是本初心。如《多哈歌》中所说： 本初之自性，无人能诠释。
English
Instructing disciples like Pal Bzhada'i Dorje (དཔལ་བཞད་པའི་རྡོ་རྗེ་), these teachings of the Lamas, whatever has been transmitted from ear to ear, I too have obtained through serving the holy Lama, and therefore it is not something that is commonly accessible to everyone. Next: 2. The View that Directly Shows the Nature of All Dharmas: Including: the view that directly shows the nature of all dharmas; the meditation that firmly establishes reality in its proper place; the conduct that exposes the falsity of samsara in its own place; and the explanation of the fruition that leads the Dharma to its end. First is: Namo to emptiness, compassion without separation, The unbroken, innate mind, The primordially pure Suchness, Seeing the union of space with space. All dharmas are unborn by nature, do not abide by essence, are free from all limits of karma and action, and are utterly beyond the realm of thought and non-thought. From beginningless time, it is completely pure from all elaborations and is the all-pervading Tathagatagarbha, the perfection of wisdom, which is emptiness. As it is said in the Sahajasiddhi: From the accomplishment of skillful means and wisdom, Whatever is the nature without elaboration, Is widely known as wisdom. The absence of sentient beings, dharmas, and objects of focus, which fills the sixteen aspects of inner joy, the supreme unchanging bliss because all changes are exhausted, and the nature of great compassion that unceasingly arises for the benefit of limitless sentient beings, is compassion. Also: Like a wish-fulfilling jewel, Compassion accomplishes the benefit of all beings. These two, embracing each other, become of one taste in the wisdom of liberation, and this is non-duality. Also: The wisdom of the non-objective state, And the great compassion without object, Like space in space, The wise have them inseparably. Just as it exists in the state of the ground of sentient beings, it remains unchanged even in the state of the fruition of Buddhahood, and thus it is continuous. As it is said in the Sahajasiddhi: The abiding of cause and non-cause, Is truly present at all times. Unchanged by anyone, indestructible, thus it is the innate mind. As it is said in the Dohakosha: The innate nature cannot be defined by anyone. --------------------------------------------------------------------------------