Tibetan
བའི་ཚེ་ཡང་སྙིང་རྗེར་འཆར་བས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ལས་དང་པོ་པ་དག་གིས་འདས་པ་ལ་མི་མནོ། །མ་འོངས་པ་ལ་མི་སེམས། ད་ལྟ་བ་ལ་མི་དཔྱད། འདི་བསྒོམ་པ་ དང་། མི་བསྒོམ་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས། བཅོས་མིན་རང་བབས་སུ་མ་ཡེངས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར། རྗེ་གྲུབ་ཐོབ་ཆེན་པོ་གླིང་གི་ཞལ་སྔ་ནས། མ་བཅོས་སོ་མར་གཞག་ན་རྟོགས་པ་ འཆར། ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་བསྐྱངས་ན་ཡོངས་ཀྱང་འཆར། དམིགས་གཏད་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤོངས་ལ། །རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་ཞོག་ཅིག་རྣལ་འབྱོར་པ། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཞག་པས་མི་སྡོད་པར་འཕྲོ་ན་རྦད་ ཀྱིས་བཅད་ནས་དགག་གོ། །དེ་ལྟར་བསྐྱངས་པས་མང་དུ་འཕྲོས་ཏེ། སེམས་ཟིན་པས་རྟོག་པའི་འཆར་སྒོ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔལ་མདའ་བསྣུན་ཆེན་པོས། བཅིངས་པར་གྱུར་ན་ཕྱོགས་བཅུར་འགྲོ་བར་རྩོམ། ཞེས་སོ། ། དེས་ན་རྟོག་པ་ཅི་དགར་གཞག་ནས་མ་ཡེངས་ཙམ་གྱི་དྲན་པ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དུ་བྱས་པས་རྟོག་པ་མི་འཕྲོ་བར་གནས་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས། ཐོངས་པར་གྱུར་ན་མི་གཡོ་བརྟན་པར་གནས། ། 21-354 གོ་ལྡོག་རྔ་མོང་ལྟ་བུར་བདག་གིས་རྟོགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་གནད་འདི་དགོས་ཏེ། གང་ཤར་གྱི་ཐོག་ཏུ་བཟོ་མི་བྱེད་པར་དེ་ཉིད་ལ་སྒོམ་གྱི་ངོ་ཏིར་བྱེད་པའོ། །དེ་ ལྟར་ཡང་། འཇུར་བུས་བཅིངས་པའི་སེམས་ཉིད་འདི། །གློད་ན་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་དང་། དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེར། སྐྱེ་བོ་མི་བཟད་པ་ཡི་ལས། གང་དང་གང་གིས་འཆིང་གྱུར་པ། ཐབས་དང་བཅས་ན་ དེ་ཉིད་ཀྱིས། སྲིད་པའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་འགྱུར། ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་། རྟོག་པས་རྟོག་པ་དག་བྱེད་ཅིང་། །ཞེས་པའང་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་ཚེ་བྱང་ནི་ལྟ་སྟངས་གཏོད། ཤེས་པ་སེང་། རྒོད་ན་གློད། རྨུགས་ན་རིག་པ་དཔའ་བོའི་ངར་དང་ལྡན་པས་སེལ་ངེས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་རྟོག་པ་དག་མ་ཤར་ན། །གོང་དུ་བཤད་པའི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འཇུག་ནན་ཏན་དུ་བསྒོམ་མོ། ། གཉིས་པ་ལ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བདར་ཤ་བཅད་པ་དང་། སྣང་བ་ལ་བདར་ཤ་བཅད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག་བལྟའོ། །དེ་གསལ་སྟོད་དུ་ངེས་ན། དེ་ལས་ཇི་ལྟར་འགྱུ་བའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ། དེའང་། སེམས་ལས་གཉིས་པ་ཞིག་གམ། མི་གཉིས་པ་ཞིག་བལྟ། གཉིས་པ་ཞིག་ན་ཇི་ལྟར་བརྟག །གཉིས་པ་མིན་ན་ཇི་ལྟར་འགྱུ། ཇི་ལྟར་གནས་བརྟག་གོ། ། 21-355 གསལ་སྟོང་ཞེས་པ་ཡུལ་ཅན་དང་རང་རིག་འོད་གསལ་བ་དང་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཐ་མི་དད་པའོ། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་སྐྱེ་འགག་རྟག་ཆད་འགྲོ་འོང་ཐ་དད་དམ་གཅིག་ བརྟགས་ན་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ས་ནོ
Chinese
并且在空性生起之时也显现为悲心，因此是不可分割的。在此，初学者不应思念过去，不应思考未来，不应评判现在。所有关于修习和不修习的想法都应彻底抛弃，保持不做作的自然状态，不要散乱。正如尊者大成就者岭所说：‘不做作地保持，证悟就会显现；像河流一样持续不断，一切都会显现；彻底抛弃所有目标和相状，瑜伽士啊，恒常保持平等舍。’如果这样保持时，它不停止而散乱，就应立即切断并制止。如果这样持续下去，它会大量散乱，一旦掌握了心，就能了解念头的生起之门。光荣的持箭大师说：‘如果被束缚，它就会试图向十方去。’因此，应随心所欲地安住念头，并专注于不散乱的觉知。这样做了之后，念头就不会散乱而安住，正如他自己所说：‘如果放开，它就会毫不动摇地安住。我认为这就像一只被颠倒的骡子。’然后，需要这种入定的要诀：不要在任何显现的事物上造作，而要将它本身作为禅修的本质。正如所说：‘这颗被束缚的心，如果放开，毫无疑问就会解脱。’吉祥金刚说：‘众生不可忍受的行为，无论被什么束缚，如果运用方法，就能从中解脱轮回的束缚。’此外，还说：‘用念头来净化念头。’在这些时候，关键在于调整观看的方式，认识觉性，如果（念头）变得活跃，就放松；如果（念头）变得迟钝，就以觉性勇士的威猛力量来消除。如果烦恼的念头没有生起，就应努力修习之前所说的空性与悲心的结合。第二部分包括：辨析心的自性，以及辨析显现。 首先是：观察这样安住的心的自性是什么样的。如果确信它是明空的，就观察它如何流动的自性。并且，观察它是否与心是二元的，或者不是二元的。如果是二元的，如何观察？如果不是二元的，如何流动？如何安住？如果观察明空，就会明白能知的主体和自明的明光以及作为客体的空性是无二无别的。然后，如果观察心的自性是否生灭、常断、来去、异体或一体，就会明白它超越了戏论的范畴。如果直接证悟到这一点，就是进入了大乘的境界。
English
And when emptiness arises, it also appears as compassion, so they are inseparable. Here, beginners should not dwell on the past, should not think about the future, and should not judge the present. All thoughts about practicing and not practicing should be completely abandoned, and one should remain in an unfabricated, natural state, without distraction. As the venerable great accomplished Ling said: 'If you leave it unfabricated, realization will arise; if you maintain it like a stream, everything will arise; completely abandon all aims and characteristics, O yogi, always remain in equanimity.' If it does not stay like that and scatters, it should be cut off and stopped immediately. If it continues like that, it will scatter greatly, and once you have grasped the mind, you will know the gateway of arising thoughts. The glorious archer said: 'If it is bound, it will try to go in ten directions.' Therefore, one should let thoughts rest as they please and focus diligently on not being distracted by mindfulness. By doing so, thoughts will not scatter but will abide, as he himself said: 'If released, it will abide steadfastly without moving. I perceive it to be like an overturned mule.' Then, this key point of entering into equipoise is needed: do not fabricate anything on top of whatever arises, but make that itself the essence of meditation. As it is said: 'This mind that is bound by a knot, if released, there is no doubt that it will be liberated.' In Gyepa Dorje (dgyes pa rdo rje): 'Whatever unbearable actions of beings, by whatever they are bound, if with skillful means, by that very means, one will be liberated from the bonds of existence.' Furthermore, it is also said: 'Purifying thoughts with thoughts.' At those times, the key is to adjust the way of looking, recognize awareness, if (thoughts) become active, relax; if (thoughts) become dull, eliminate them with the fierce power of the awareness warrior. If disturbing thoughts do not arise, then one should diligently meditate on the union of emptiness and compassion as explained above. The second part includes: discerning the nature of the mind, and discerning appearances. First is: observing what the nature of the mind that abides in this way is like. If you are certain that it is clear and empty, then observe the nature of how it flows. And, observe whether it is dualistic or non-dualistic with the mind. If it is dualistic, how do you observe it? If it is non-dualistic, how does it flow? How does it abide? If you observe clarity and emptiness, you will understand that the knowing subject and the self-illuminating clear light and the emptiness as the object are inseparable. Then, if you observe whether the nature of the mind is born or dies, permanent or impermanent, comes or goes, different or the same, you will understand that it transcends the realm of conceptual elaboration. If you directly realize this, you have entered the ground of the Great Vehicle. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ན་པ་ཡིན་ཞེས་ཁོ་བོའི་བླ་མ་བཀའ་རྒྱུད་རིན་པོ་ཆེ་ཡབ་སྲས་རྣམས་གསུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། སྣང་ བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། དེ་བས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། རང་གི་སེམས་སུ་རྟོགས་པར་བགྱི། །ཞེས་པས་སོ། །སྤྱིར་སྣང་བ་འདི་བལྟོས་གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་འགྱུར་ བ་རབ་ཏུ་མང་སྟེ། རྨི་ལམ་དང་། སྒྱུ་མ་དང་། མངོན་སུམ་ལྟ་བུ་ཉིད་འཁྲུལ་གྱི་སྣང་བ། ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གི་སེམས་ལས་ལོགས་སུ་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །དེས་ ན་ཆུ་ཕོར་པ་གང་ལ་རིགས་དྲུག་གིས་མཐོང་སྣང་ཐ་དད་པར་ཡོད་ཀྱང་། དོན་ལ་དེ་ཉིད་གྲུབ་པ་མེད་པ་བཞིན། སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཉིད་ལ་དགྲས་བལྟས་ན་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་ལ། གཉེན་གྱིས་ཆགས་ སེམས། བར་མ་དག་གིས་བཏང་སྙོམས་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་བའང་རང་རང་གི་བློས་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །དེ་ལྟར་མངའ་བདག་རྒྱལ་སྲས་མཻ་ཏྲི་པས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས། ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་འཁྲུལ་པའི་བློ། ། 21-356 རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་ངོ་བོས་སྟོང་། །ཞེས་པས་སྣང་བ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་ཞིང་། སྟོང་ཉིད་དེ་མེད་དགག་ལ་འཆད་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་གཏི་མུག་ པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་ན་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་བདེན་འཛིན་འཇིག་གོ། །བདེན་འཛིན་དག་པའི་ལག་རྗེས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཆད་པ་གནས་ཚུལ་གྱི་དོན་མི་ འཇིག་པ་ལ་བསམ་པ་ཡིན་གྱི། སྣང་ཚུལ་ནི་སྔ་མ་ལས་བརྒལ་དུ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་བཞད་པ་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས། དོན་དམ་བདེན་པའི་དབང་དུ་ནི། བགེགས་ལས་སངས་ རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་མེད། ཅེས་དང་། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་མཁས་པ་ཡིས། །རྣམ་ཤེས་མ་མཐོང་ཡེ་ཤེས་མཐོང་། །ཞེས་སོགས་སོ། །འདིར་ནི་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་དང་། མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་ བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ།། །། ༄། །ཐ་མར་དགེ་བའི་ཁྲིད། ཐ་མར་དགེ་བའི་ཁྲིད་ནི། བསྔོ་བ། བསྔོ་ཡུལ་སོགས་རྒྱུ་གསུམ་དུ་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངང་ལ་གཞག་པ་ནི། བསྔོ་བའི་ཕར་ཕྱིན་གསུམ་དུ་དམིགས་ པ་འཇིག་རྟེན་པའོ། །ཞེས་བཤད་པས། དེ་ལ་བསྔོ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་དགེ། བསྔོ་བའི་ཡུལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཆེད་དུ་སངས་རྒྱས། བསྔོ་བའི་ཚིག་རྒྱལ་བའི་གསུང་དྲི་མ་མེད་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་རྒྱལ་པོ་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། 21-357 དེ་ལྟར་ཐུན་ལས་ལྡང་བའི་གནས་སྐབས་སོགས་སུའོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པའི་གནད་ཀྱི་ཐོ་ཡིག་ངེས་པའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ལེགས་བཤད་འདི་ནི། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ལས་གཞན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ པས་ཤིན་ཏུ་གསང་བ་གལ་ཆེ་བས་ནན་ཏན་དུ་མཛད་འཚལ། ཐུབ་པའི་གསུང་རབ་ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེའི་ཚུལ། །ཚུལ་བཞིན་རྟོགས་པས་ཐ
Chinese
我的上师噶举仁波切父子也这样说。第二，一切显现都是自心。正如金刚帐续中所说：'因此，所有诸法，都应了悟为自心。'一般来说，显现会根据所依赖的基础而发生极多的变化，如梦境、幻术和现量等，这些都是错觉的显现和体验的显现，但所有这些都与自心没有分离。因此，就像一碗水，六道众生所见各不相同，但实际上它本身并没有任何改变。同样，对于同一个人，敌人看到会生起嗔恨，亲人看到会生起贪恋，中立的人则会感到平静，这些都是各自心识的分别执着。正如自在王 麦崔巴（Maitripa）所说：'一切诸法皆是自心，视外境为实乃错觉。如梦一般，本体为空。'因此，显现如此显现，其本体也是空性的。如果将空性解释为无遮止，那就是对真如实相的愚昧。如果确定了境不存在，那么对境的执着就会消失。如果将清净执着的空性解释为实有，那只是为了不舍弃实相的考量，但显现的方式并没有超越前者。正如瑜伽自在 瓦扎巴 Dorje（笑金刚）所说：'在胜义谛中，没有魔障，也没有佛。'同样，证悟此理的智者，不见识，而见智。'这里所说的是具足一切殊胜的空性，以及不可改变的大乐双运。 最后是善行的引导。最后的善行引导是：回向。将回向、回向处等置于远离三轮执着的境界中。正如所说：'执着于三轮的回向是世俗的。'因此，要有回向的因——善根；回向的处所——为利益一切众生而成就佛果；回向的语言——诸佛无垢的教言，如《普贤行愿品》等。这些都是在出定等情况下所应做的。因此，这个解释要义的目录，是确定究竟意义的善说，除了具缘者之外，不应为他人所用，因此务必保密！通达佛陀甚深广大的教法，并如实地了悟它。
English
My master, the Kagyu Rinpoche, father and sons, also say this. Second, all appearances are one's own mind. As the Vajra Tentra says: 'Therefore, all dharmas should be realized as one's own mind.' In general, appearances undergo many changes depending on the basis on which they rely, such as dreams, illusions, and direct perception. These are all illusory appearances and experiential appearances, but all of these are not separate from one's own mind. Therefore, just as a bowl of water is seen differently by the six realms of beings, but in reality, it itself does not change. Similarly, for the same person, an enemy will generate hatred when they see them, relatives will generate attachment, and neutral people will feel calm. These are all the separate attachments of their own minds. As Lord Maitripa said: 'All dharmas are one's own mind, seeing external objects as real is an illusion. Like a dream, its essence is empty.' Therefore, appearances appear as such, and their essence is also emptiness. If emptiness is explained as non-cessation, then that is ignorance of the true reality. If it is determined that objects do not exist, then attachment to objects will disappear. If the emptiness of purifying attachments is explained as truly existent, that is only a consideration for not abandoning reality, but the way of appearance does not surpass the former. As the Yoga Lord Wazra Dorje (Smiling Vajra) said: 'In the ultimate truth, there is no obstacle, nor is there a Buddha.' Similarly, the wise who realize this principle do not see consciousness, but see wisdom.' Here, it refers to the union of emptiness that possesses all perfections and unchanging great bliss. Finally, there is the guidance of virtuous conduct. The final guidance of virtuous conduct is: dedication. Placing the dedication, the object of dedication, etc., in a state free from the attachment to the three spheres. As it is said: 'Attachment to the three spheres of dedication is worldly.' Therefore, there must be a cause for dedication—virtue; a place for dedication—achieving Buddhahood for the benefit of all sentient beings; and words of dedication—the immaculate teachings of the Buddhas, such as the 'Samantabhadra's Prayer' and so on. These are all to be done in situations such as rising from meditation. Therefore, this catalog of essential points of explanation is a good explanation for determining the ultimate meaning, and should not be used by anyone other than those with the capacity, so be sure to keep it secret! Understand the profound and vast teachings of the Buddha and truly realize them. --------------------------------------------------------------------------------