Tibetan
སུམ་གྱི་སྣང་གྲགས་མཐའ་ཡས་པ་དང་། 12-489 དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྐྱོན་ཡོན་གྱི་ཆ་མ་འདྲེས་པར་བླང་དོར་གྱི་གནད་རྣམས་ཚུལ་བཞིན་དུ་འཇལ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་གནས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བློ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་མི་གཡེང་བ་ ནི། དེ་དག་འཁོར་བའི་གནས་ཚུལ་དུ་ཤེས་པས་འཇིག་པར་བལྟ་ཞིང་སྐྱོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་མངོན་པར་འདུ་ཤེས་ནས་དེ་དག་ལས་ཐར་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྟེ། འཁོར་བ་དེ་ཉིད་དཔྱད་ན་ བདེན་པའི་དངོས་པར་མ་གྲུབ་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པས་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ན་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་ནི་སྤངས་པར་བྱ་བའི་ དངོས་པོ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་དམིགས་ཤིང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ལས་གྲོལ་བས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། དངོས་པོའི་རྩོལ་བ་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དེ་དག་ལས་མངོན་པར་ འདོད་པའི་དོན་༼༤བ༨༽བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ཅིང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོངས་སུ་ཐོབ་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ མེད་པར་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་དག་པའི་དྲི་མ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་ཤེས་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་སྙིང་པོའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པར་ནུས་ཏེ། རང་བཞིན་དང་སྙིང་པོ་རྙེད་པ་ལས་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། ། 12-490 དེ་ལྟར་ན། སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ལས། གཅིག་པུར་འགྲོ་ཞིང་རིང་དུ་རྒྱུ། ལུས་མེད་དབང་པོའི་ཕུག་ན་གནས། གདུལ་བར་དཀའ་བའི་སེམས་འདུལ་བྱེད། ཅེས་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། འགྲོ་བ་དང་ནི་ འཆག་པ་དང་། ཉལ་དང་འདུག་པ་ཐམས་ཅད་དུ། ཞེས་པ་ནི། གང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དགེ་བའོ། །གང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དགེའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གྱི་ དབང་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། འདོད་ཆགས་དང་ བྲལ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ལས། དེ་ནས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རྒྱལ་པོ་སོགས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ ཅེས་གསོལ་ཏོ། བཅོམ་ལྡན་འདས། ཆོས་ཆོས་ཞེས་བགྱི་བའི་ཆོས་དེ་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ལགས། ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག །ཆོས་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་ ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །གསོལ་པ། དེ་ཉིད་གང་གི་ལགས། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །དེ་གང་ལགས། མི་ཟད་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །དེ་ཡང་མི་སྐྱེ་བའི། 12-491 དེ་མི་འགོག་པའི། དེ་གདུང་བ་མེད་པའི། དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་
Chinese
对于三有的显现和声响是无边无际的。 在其之上，不掺杂好与坏，如理衡量取舍的关键，以及分辨极其微细之处的智慧。不散乱是指，因为知晓这些是轮回的状况，视其为坏灭，清楚地认识到其过患的自性，从而为了从这些中解脱而努力。如果分析轮回本身，它并非真实存在，也不是自性成立，因此证悟到空性，这就是通往解脱之门——空性。像这样完全了解之后，连微尘许的应断之物也无法找到，并且从执著于相的分别念中解脱，这就是通往解脱之门——无相。事物的努力完全耗尽，对于这些，没有自己需要成办的希求之义，也没有依赖于它而获得，这就是进入通往解脱之门——无愿。这是在宣说一切法无自性。像这样，因为知晓一切法自性上没有不净的垢染，就能证悟真实的义，即精要之理，从获得自性和精要中变得亲近。 如此，从三藏的教理中说：‘独自游走且长久持续，无身而住在感官的洞穴中，调伏难以调伏的心。’ 第二，‘行走、站立、睡眠和坐卧的一切时候’，是指：凡是作意的法都是不善的，凡是不作意的法都是善的。这是在阐明这个道理的要点。那又是如何呢？一切法是空性、无相、无愿、法界、真如、离欲和涅槃。如《圣者如来藏印经》中所说：之后，极喜国王等向世尊请示道：‘世尊，所谓的法、法，这个“法”是哪个词的别名呢？’世尊回答说：‘善男子，所谓的法、法，是无有变异，也无有分别的词的别名。’（国王）请示：‘那是哪个（词的别名）呢？’（佛说）‘是无所缘的词的别名。’‘那是什么呢？’‘是不灭的词的别名。’那是不生的，不灭的，无有苦恼的，那是真如的词的别名。
English
The appearances and sounds of the three realms are limitless. Upon them, without mixing good and bad, properly measuring the key points of acceptance and rejection, and the wisdom that distinguishes extremely subtle points. Non-distraction means, because knowing these are the conditions of samsara, viewing them as destructible, clearly recognizing their nature of faults, and thus striving for liberation from them. If samsara itself is analyzed, it is not established as a true entity, nor is it established by nature, therefore realizing emptiness, this is the gate to liberation—emptiness. Having fully understood in this way, not even a particle of what should be abandoned is found, and being liberated from the conceptualization of grasping at signs, this is the gate to liberation—signlessness. The effort of things is completely exhausted, and for these, there is no meaning of desire to be accomplished by oneself, nor is there attainment by relying on it, this is entering the gate to liberation—wishlessness. This is teaching that all phenomena are without inherent existence. In this way, because knowing that all phenomena are inherently without impure stains, one can realize the true meaning, the essence, and become closer from obtaining inherent existence and essence. Thus, from the teachings of the Tripitaka: 'Wandering alone and continuing for a long time, without a body, dwelling in the cave of the senses, subduing the difficult-to-tame mind.' Secondly, 'In all times of walking, standing, sleeping, and sitting,' means: all dharmas that are attended to are unwholesome, and all dharmas that are not attended to are wholesome. This is clarifying the key point of this meaning. And how is that? All dharmas are emptiness, signlessness, wishlessness, the realm of dharma, suchness, detachment, and nirvana. As it is said in the Sutra of the Tathagatagarbha Seal of the Blessed One: Then, King Supreme Joy and others asked the Blessed One: 'Blessed One, the so-called dharma, dharma, what is the synonym for this word 'dharma'?' The Blessed One replied: 'Noble son, the so-called dharma, dharma, is a synonym for a word that is unchanging and without conceptualization.' (The king) asked: 'What is that (synonym)?' (The Buddha said) 'It is a synonym for a word that is without object of focus.' 'What is that?' 'It is a synonym for a word that is inexhaustible.' That is unborn, unceasing, without suffering, that is a synonym for the word suchness. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
སོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ༼༥ན༩༽རྣམ་ པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་དང་། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་དང་། སྣ་ཚོགས་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་དང་། བདག་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གོ། །དེ་བས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ། གཟུགས་ལ་གནས་པར་ མི་བྱ། ཚོར་བ་ལ་མ་ཡིན། འདུ་ཤེས་ལ་མ་ཡིན། འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་མ་ཡིན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མ་ཡིན། སའི་ཁམས་ལ་མ་ཡིན། ཆུའི་ཁམས་ལ་མ་ཡིན། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ ཁམས་དང་། སྟོང་པའི་ཁམས་དང་། མིག་གི་ཁམས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་དང་། རྣ་བའི་ཁམས་དང་། སྒྲའི་ཁམས་དང་། རྣ་བའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་དང་། སྣའི་ཁམས་དང་། དྲིའི་ཁམས་ དང་། སྣའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་དང་། ལྕེའི་ཁམས་དང་། རོའི་ཁམས་དང་། ལྕེའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་དང་། ལུས་ཀྱི་ཁམས་དང་། རེག་བྱའི་ཁམས་དང་། ལུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་དང་། ཡིད་ཀྱི་ཁམས་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང་། 12-492 ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་བསམ་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་བས་ཏེ། བླ་མ་དམ་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ དབང་གིས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གསང་བ་འདུས་པ་ལས། དངོས་པོ་མེད་ལ་སྒོམ་པ་མེད། །བསྒོམ་པར་བྱ་བསྒོམ་པ་མིན། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་པས། །སྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ།། །། ༄། །མངོན་དུ་བྱས་པ་འབྲས་བུའི་ངེས་པ། གསུམ་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པར་རྣམ་པར་དག་པ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ནི། ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཉིད་དོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་བས་༼༥བ༡༠༽རྣམ་པར་དག་པ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བས་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པས་རྣམ་པར་དག་པ་གསུང་རྡོ་རྗེ་ ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལམ་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ནི་ཉིན་མོར་བྱེད་པའི་སྐུ་སྟེ། མཐའ་ཡས་པས་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་སྐད་ཀྱིས་ཅིག་ཅར་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 12-493 མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པས་རྣམ་པར་དག་པ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ཤེ
Chinese
索！等等，（佛）已经广泛地阐述了。而且，所有观点的形态都必定会被理解，所有分别念都将被超越，所有众生都将被超越，所有多样性都将被超越，都将变成无我，都将变成没有贪欲的自性，（佛）以金刚语展示所有法的自性。因此，应当修习不依赖于一切法的（禅定），不要安住于色，不要安住于受，不要安住于想，不要安住于行，不要安住于识，不要安住于地界，不要安住于水界，不要安住于火界，不要安住于风界，不要安住于空界，不要安住于眼界，不要安住于色界，不要安住于眼识界，不要安住于耳界，不要安住于声界，不要安住于耳识界，不要安住于鼻界，不要安住于香界，不要安住于鼻识界，不要安住于舌界，不要安住于味界，不要安住于舌识界，不要安住于身界，不要安住于触界，不要安住于身识界，不要安住于意界，不要安住于法界，不要安住于意识界。 为什么呢？因为应当安住于如来（Tathāgata）的无分别智慧中，这是依靠上师（blama）的加持力。如同《密集金刚》（Guhyasamāja Tantra）中所说：‘无事物则无禅定，所修之禅非真禅，如是事物与非物，禅定无有可缘处。’ 第三，通过空性（Śūnyatā）的解脱门而完全清净，获得智慧金刚（jñānavajra）、智慧（prajñā）和方便（upāya）的自性，俱生之身，即获得一切智智（sarvajñāna），即一切遍知（sarvadarśana）。通过无相（animitta）的解脱门而完全清净，心金刚（cittavajra）、智慧和方便的自性，法身（dharmakāya），获得道之所有形态的智智，即智慧之身，因为安住于无上不变的安乐之中。通过无愿（apraṇihita）的解脱门而完全清净，语金刚（vākvajra）、智慧和方便的自性，报身（saṃbhogakāya），获得道智，即日光之身，因为以无尽的众生之语，同时宣说世间和出世间的法性。
English
So! And so on, (the Buddha) has extensively explained. Moreover, all aspects of views will surely be understood, all discriminations will be transcended, all beings will be transcended, all diversities will be transcended, all will become selfless, all will become without the nature of desire, (the Buddha) shows the nature of all dharmas with Vajra words. Therefore, one should meditate on being independent of all dharmas, do not abide in form, do not abide in feeling, do not abide in perception, do not abide in formations, do not abide in consciousness, do not abide in the earth element, do not abide in the water element, do not abide in the fire element, do not abide in the wind element, do not abide in the space element, do not abide in the eye element, do not abide in the form element, do not abide in the eye consciousness element, do not abide in the ear element, do not abide in the sound element, do not abide in the ear consciousness element, do not abide in the nose element, do not abide in the smell element, do not abide in the nose consciousness element, do not abide in the tongue element, do not abide in the taste element, do not abide in the tongue consciousness element, do not abide in the body element, do not abide in the touch element, do not abide in the body consciousness element, do not abide in the mind element, do not abide in the dharma element, do not abide in the mind consciousness element. Why? Because one should abide in the non-conceptual wisdom of the Tathāgata, which is by the power of the blessings of the holy guru (blama). As it is said in the Guhyasamāja Tantra: 'Without things, there is no meditation, the meditation practiced is not true meditation, thus with things and without things, meditation has no object to focus on.' Third, through the liberation gate of emptiness (Śūnyatā), one is completely purified, attains the nature of wisdom vajra (jñānavajra), wisdom (prajñā), and skillful means (upāya), the co-emergent body, that is, attains omniscience (sarvajñāna), which is all-seeing (sarvadarśana). Through the liberation gate of signlessness (animitta), one is completely purified, the mind vajra (cittavajra), the nature of wisdom and skillful means, the dharmakāya, attains the wisdom of all aspects of the path, that is, the wisdom body, because it abides in supreme unchanging bliss. Through the liberation gate of wishlessness (apraṇihita), one is completely purified, the speech vajra (vākvajra), the nature of wisdom and skillful means, the saṃbhogakāya, attains the path wisdom, that is, the sun-like body, because with the endless languages of sentient beings, it simultaneously proclaims the nature of phenomena of the mundane and supramundane. --------------------------------------------------------------------------------