Tibetan
ིས་འབྱུང་བ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་ པ་སྟེ། དེ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་རྨི་ལམ་དང་། མིག་འཁྲུལ་དང་། གཟུགས་བརྙན་ལྟར་སྣང་བ་དང་ལྡན་པ་སྒྱུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཚངས་པའི་གནས་བཞིའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། ། 12-485 དེ་གཉིས་ཟུང་ངུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པའི་རིམ་པ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ།། །། ༄། །སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་ལམ་གྱི་ངེས་པ། གཉིས་པ་སྒྲོ་འདོགས་ གཅོད་པ་ལ་མ་གྱི་ངེས་པ་ལ། ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་སྒྲོ་འདོགས་ཕྱི་ནས་གཅོད་པ་ཐུན་མོང་གི་ལམ། མན་ངག་གིས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་སྒྲོ་འདོགས་ནང་ནས་གཅོད་པ་ཐུན་མོང་ མ་ཡིན་པའི་ལམ་དང་གཉིས་སོ། །དེ་ལས། དང་པོ་ནི། བལྟ་བར་བྱ། ཞེས་པ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །དེ་ཡང་། ཐོས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ཉིད་ཀྱི་དཔེར། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཅིག་པ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་དཔེ་བུམ་པ་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ནམ་མཁའི་ མེ་ཏོག་ནི་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་ནམ་མཁའ་མེ་ཏོག་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་བུམ་པ་དང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོད་པ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེར་ འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆད་པའི་མི་མཐུན་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོད་པ་དང་། སྲིད་པའི་མི་མཐུན་པ་ཆད་པ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དཔེར། 12-486 བུམ་པ་དང་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་འདི་གཉིས་གཅིག་པ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་གཉིས་གཅིག་པ་མེད་དེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར། གང་གི་གང་ཡོད་ པ་དེ་ནི་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། གང་མེད་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས་སོ། །གང་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་སེམས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། མེད་པ་དང་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། འགལ་བའི་ཕྱིར། འདིར། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་པྲ་ཕབ་པ་ལྟ་བུ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ལ་གཟུགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་དང་། སྟོང་ཉིད་ ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་དེ། འཇིག་རྟེན་པའི་དཔེ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། སེམས་གང་ཡོད་པའི་སེམས་དེ་མེད་པ་དང་། རྟག་ཆད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའོ། ། འདི་ནི། འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་
Chinese
因此产生的现象是世俗谛（kun rdzob kyi bden pa，相对真理，世俗层面上的真理），它就像梦境、幻觉和影像一样显现，并具有幻术三摩地（sgyu ma'i ting nge 'dzin，如幻三摩地）。以其自性成为四梵住（tshangs pa'i gnas bzhi，慈、悲、喜、舍四种无量心）之因，这就是世俗谛。 这二者相互关联的次第，即所有目标都趋于寂灭的状态，那就是以真实方式存在的自性三摩地（ting nge 'dzin，禅定）。 断除增益损减之道的决定：第二部分是断除增益损减之道。通过闻思来确定，从外部断除增益损减，这是共同之道。通过口诀来确定，从内部断除增益损减，这是不共之道。从这些方面来说，第一点是：‘应当观察’，这是通过听闻和思考的方式。 那么，什么是听闻呢？例如，俱生（lhan cig skyes pa，与生俱来的智慧）本身就是这个例子的典范。事物和非事物变得相同，因为法不相同。例如，世间的例子是瓶子，与法不相同的是虚空之花，它是所有不存在之物的代表。同样，与虚空之花不相同的是瓶子，它是所有存在之物的代表，这两者互为法不相同的例子。 因此，断灭的不同之处在于它是所有存在之物的存在，而常有的不同之处在于它是所有不存在之物的非存在。因此，作为超越世间的例子，瓶子和虚空之花这两者变得相同，因为所有法都不相同。在世俗层面，这两者并不相同，因为它们相互矛盾。存在的事物不会变成不存在，不存在的事物也不会变成存在，这是事物和非事物的自性。 以存在之相和不存在之相成为心，不会变成不存在和存在的相，因为它们是矛盾的。在此，空性（stong nyid，梵文：śūnyatā，罗马：shunyata，汉语：空性）是具有大悲（snying rje，梵文：karuṇā，罗马：karuna，汉语：慈悲）自性的清净之心，就像普拉帕巴（pra phab pa）一样，不是色的相，因为没有微尘；也不是无色的相，因为空性中有色。因此，世俗是空性的色，空性是世俗的色，因为超越了世间的例子。任何存在的心都是不存在的，与常断二边的法的相分离，是空性大悲无二无别。 这是欲望、色和
English
Thus, what arises is the conventional truth (kun rdzob kyi bden pa, relative truth), which appears like dreams, illusions, and reflections, and possesses the samadhi of illusion (sgyu ma'i ting nge 'dzin, illusory samadhi). By its own nature, it becomes the cause of the four abodes of Brahma (tshangs pa'i gnas bzhi, the four immeasurables: loving-kindness, compassion, joy, and equanimity), which is the conventional truth. The order in which these two are interconnected, which is the state where all objects subside into peace, is the samadhi of self-nature in a true manner. Cutting off exaggerations and deprecations, the certainty of the path: The second part is the certainty of the path for cutting off exaggerations and deprecations. Determining through hearing and thinking, cutting off exaggerations and deprecations from the outside, is the common path. Determining through oral instructions, cutting off exaggerations and deprecations from the inside, is the uncommon path. From these aspects, the first point is: 'One should observe,' which is through the means of hearing and thinking. So, what is hearing? For example, the co-emergent (lhan cig skyes pa, innate wisdom) itself is the epitome of this example. Things and non-things become the same, because the dharmas are different. For example, the worldly example is a vase, and what is different in dharma is a flower in the sky, which is the representation of all non-existences. Similarly, what is different from a flower in the sky is a vase, which is the representation of all existences, and these two are examples of mutually different dharmas. Therefore, the difference of annihilation is that it is the existence of all existences, and the difference of permanence is that it is the non-existence of all non-existences. Therefore, as an example that transcends the world, the vase and the flower in the sky become the same, because all dharmas are different. In the conventional realm, these two are not the same, because they contradict each other. What exists does not become non-existent, and what does not exist does not become existent, which is the self-nature of things and non-things. Becoming mind with the characteristic of existence and the characteristic of non-existence, it does not become the characteristic of non-existence and existence, because they are contradictory. Here, emptiness (stong nyid, Sanskrit: śūnyatā, Romanization: shunyata, Chinese: 空性) is the pure mind with the nature of great compassion (snying rje, Sanskrit: karuṇā, Romanization: karuna, Chinese: 慈悲), like Prapabha, it is not the characteristic of form, because there are no particles; nor is it the characteristic of formlessness, because there is form in emptiness. Therefore, conventionality is the form of emptiness, and emptiness is the form of conventionality, because it transcends worldly examples. Whatever mind exists is non-existent, separated from the characteristics of the dharmas of permanence and annihilation, it is the inseparability of emptiness and compassion. This is desire, form, and --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
། གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་ཏེ། སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གཉིས་ཀ་ལའང་མི་གནས་ཏེ། 12-487 ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཉི་མ་དང་གྲིབ་མ་བཞིན། དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ། གནས་པ་མེད་པ། འཇིག་པ་མེད་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་གང་ལ་སྐྱེ་བར་ འགྱུར་བའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ། གནས་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་དོ། །སྐད་ཅིག་ལ་གནས་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་དོ། །སྐད་ཅིག་གང་ལ་འཇིག་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་སྐྱེ་ བ་དང་གནས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་རིམ་པ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་། སྐད་ཅིག་གནས་པ་དང་། སྐད་ཅིག་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིག་ཅར་ཡང་མི་སྲིད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་། གནས་པ་དང་། འཇིག་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་གཅིག་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་རིམ་པ་ཅི་ལྟར་བར་སྐྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་གནས་པའི་སྐད་ ཅིག་དང་། དེ་ལས་འཇིག་འི་སྐད་ཅིག་དང་། དེ་ལས་སྐྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་འབྱུང་ངོ་། །ཞེ་ན། དོན་དམ་པའི་རིགས་པས་མི་འཐད་དེ། སྐད་ཅིག་སྔ་མ་འགགས་པ་ལས་སྐད་ཅིག་གཞན་མི་འབྱུང་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་འགགས་པས་ལས་ཀྱང་མི་འབྱུང་ངོ་། །དཔེར་ན། ས་བོན་མ་ཉམས་པ་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་དང་། ཉམས་པ་ལས་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར། དོན་དམ་པར་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མེད་ལ། 12-488 གཅིག་དང་དུ་མ་འགལ་བས་སོ། །དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཐམས་ཅད་མེད་པ། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ། མཆོག་གི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། ཡོད་དང་ མེད་ལས་རྣམ་པར་འདས། གཉིས་མེད་༼༤ན༧༽དངོས་དང་དམོས་མེད་ཟད། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་བདེ་བ་ཆེ། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་འདས། །སྟོང་པའི་ཆོས་ནི་རྣམ་པར་སྤངས། ། རྟག་དང་ཆད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་རིས་མེད་པ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འོ་ན་བསམ་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། མཚན་མའི་རྣམ་པས་མི་གཡེང་བར། ཞེས་པ་སྟེ། མཚན་ མ་ནི། རྟོག་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། རྗེས་སུ་རྟོག་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རིམ་པ་བཞིན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་ བྱུང་བའི་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་འགྱུ་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བ་དང་། ཤེས་པ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་ཤིང་། གཉིས་སུ་མངོན་པར་ ཞེན་པ། ཨ་འཐས་པའི་གཉིས་འཛིན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། གྲངས་དང་རིས་སུ་མ་ཆད་པར་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་ཞིང་། སྣ་ཚོགས་སུ་འཁྲུལ་པའི་སྒོ་མཐའ་ཡེས་པ་ཁམས་ག
Chinese
那些无色界众生不住于轮回（samsara）和涅槃（nirvana），不住于轮回和涅槃本身。 两者都不住，因为它们相互矛盾。这两者并非同一，如同太阳和阴影。那是无生、无住、无灭的。在任何生起的刹那，都没有住和灭。在任何安住的刹那，都没有生和灭。在任何灭去的刹那，都没有生和住。因此，一切法都不会如次第般刹那生、刹那住、刹那灭。也不会同时发生，因为一切法在同一时间生、住、灭的刹那并非同一。 如果按照次第，从生起的刹那到安住的刹那，再到灭去的刹那，再到生起的刹那，这样产生，那么从胜义谛的角度来看是不合理的，因为前一个刹那灭去后，不会产生另一个刹那，同样，灭去后也不会产生业。例如，就像种子未坏时会产生苗芽，坏了就不会产生一样。因此，从胜义谛的角度来看，因为无有非有，所以没有刹那。 因为一和多是相违的。因此，一切刹那都是不存在的，远离一和多，是至上的无二。如《吉祥时轮根本续》所说：‘超越有和无，无二（Advaya，梵文：अद्वय，罗马转写：advaya，字面意思：不二）灭尽事物和非事物。空性（Shunyata，梵文：शून्यता，罗马转写：śūnyatā，字面意思：空）与慈悲（Karuna，梵文：करुणा，罗马转写：karuṇā，字面意思：悲）无别，金刚瑜伽（Vajra-yoga，梵文：वज्रयोग，罗马转写：vajrayoga，字面意思：金刚结合）是伟大的喜乐。超越极微尘的自性，完全舍弃空性的法。从常和断中完全解脱，金刚瑜伽是无偏的。’ 那么，应该如何理解呢？这里说：‘不为相所动摇’。相（nimitta）是：分别（vikalpa）、遍计分别（prapañca）、总分别（samkalpa）、个别分别（vikalpana）和随念分别（anuvikalpa）。这些依次是：从无始以来的习气产生的迷乱的识，产生动摇的分別，持续不断地产生；识将境和有境、所取和能取等执着为二，对二取着，具有执着二元的相；无数且无限制地显现为各种各样，在各种各样的迷乱之门中，无边无际的界……
English
Those formless beings do not abide in samsara and nirvana, and they do not abide in samsara and nirvana itself. They do not abide in either, because they are contradictory. These two are not the same, like the sun and shadow. That is unborn, un abiding, and unceasing. In any moment of arising, there is no abiding and ceasing. In any moment of abiding, there is no arising and ceasing. In any moment of ceasing, there is no arising and abiding. Therefore, all dharmas do not become momentary arising, momentary abiding, and momentary ceasing in order. Nor is it possible simultaneously, because the moments of arising, abiding, and ceasing of all dharmas at the same time are not the same. If, according to the order, from the moment of arising to the moment of abiding, then to the moment of ceasing, and then to the moment of arising, it arises in this way, then it is unreasonable from the perspective of ultimate truth, because another moment does not arise from the cessation of the previous moment, and likewise, karma does not arise from cessation. For example, just as a sprout arises from an uncorrupted seed, and does not arise from a corrupted one. Therefore, from the perspective of ultimate truth, because there is no non-existence, there is no moment. Because one and many are contradictory. Therefore, all moments are non-existent, separated from one and many, and are the supreme non-duality. As it is said in the Root Tantra of the Glorious Kalachakra: 'Transcending existence and non-existence, non-duality (Advaya, Sanskrit: अद्वय, Romanization: advaya, literal meaning: not two) exhausts things and non-things. Emptiness (Shunyata, Sanskrit: शून्यता, Romanization: śūnyatā, literal meaning: empty) is inseparable from compassion (Karuna, Sanskrit: करुणा, Romanization: karuṇā, literal meaning: compassion), Vajra-yoga (Vajra-yoga, Sanskrit: वज्रयोग, Romanization: vajrayoga, literal meaning: diamond union) is great bliss. Transcending the nature of the finest dust, completely abandoning the dharma of emptiness. Completely liberated from permanence and annihilation, Vajra-yoga is impartial.' Then, how should it be understood? Here it says: 'Not distracted by the aspect of signs.' Signs (nimitta) are: conceptualization (vikalpa), proliferation (prapañca), total conceptualization (samkalpa), individual conceptualization (vikalpana), and subsequent conceptualization (anuvikalpa). These are in order: the deluded consciousness arising from beginningless habits, the conceptualization that produces movement arises continuously; consciousness clings to the object and the subject, the grasped and the grasper, etc., as two, clinging to the two, having the aspect of grasping the two; appearing in various ways without number or limit, in the gate of various delusions, the boundless realm... --------------------------------------------------------------------------------