Tibetan
ས་ཅད་པ་ཡིན་པས། གང་ཐོས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་དུ་གྲག་སྟོང་དུ་ཉན་པས་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འཆར་ཏེ་གསུང་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ནོ། གང་དྲན་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་བླ་མའི་ཐུགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པས། ནམ་ཤར་དེ་ཉིད་དུ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱེད་ན་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ ཏུ་འཆར་ཏེ་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །ཚུལ་འདིས་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་དུ་ཤེས། རྐྱེན་སྣང་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་བྱིན་རླབས་དང་ཐུགས་ རྗེའི་རྩལ་ཁར་རྟོགས་པས་བླ་མ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱའོ། །དྲུག་པ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་དང་། ཆོས་དང་། དམིགས་པ་མེད་པ་གང་ལ་རང་གི་རྒྱུད་ཚོད་དང་མཐུན་པར་ཞུགས་ཏེ། 11-225 སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མ། ཕ་མ་ཐམས་ཅད་དྲིན་ཅན། དྲིན་ཅན་འདི་དག་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར། རིགས་དྲུག་ཏུ་འཁྱམས། སྡུག་བསྔལ་དྲུག་པོས་མནར་ཏེ། ཐར་པའི་དུས་ནི་མེད་པས། འདི་དག་སྡུག་བསྔལ་ དེ་དག་དང་བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པུ་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་ལ། དེའི་མས་བཞིན་དུ་མཐོང་ནས། བདག་གཞན་མཉམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པ་དང་། བདེ་བ་འདོད་པར་མཉམ་པའི་ཕྱིར་ན། བདག་དང་སེམས་ཅད་འདི་དག་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། བདག་གིས་གཞན་ གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བསལ་བར་བྱ་སྟེ། བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་བ་བཞིན། བདག་གིས་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་ཕན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྒོམ་མོ། ། དེ་ནས་བདག་ལས་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལྷག་པར་བསྒོམ་སྟེ། བདག་ལ་ནད་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་དུས་སུ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅད་ཐམས་ ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་དམ་བཅས་ནས། དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཇི་ཙམ་འཁུར་དགོས་པ་དེ་ཙམ་དུ། དེ་ལ་སྤང་བློ་མ་ཞུགས་པ་བྱེད་ཅིང་། བདག་གིས་ལེགས་པའི་བདེ་བ་ནམ་འབྱོར་པའི་དུས་བདག་གིར་མི་བྱ་བར་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་ནོ། ། 11-226 དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསྒོམ་པའོ། །མཐར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་བལྟས་པས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དམིགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་ནས་གཉུག་མའི་ངང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ་དོན་དམ་པའི་སེམས་ བསྒོམ་པའོ། །ཚུལ་འདི་ལ་སློབ་པ་ན་དངོས་སུ་བདག་གི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཞན་ལ་སྦྱིན་ཞིང་། གཞན་གྱི་དུཿཁ་བ་རང་གིས་བདག་གིར་ལེན་པ་ལ། པདྨའི་མཚོ་ལ་ངང་པ་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་ བྱའོ། །བདུན་པ་ཆིག་ཆོག་བསྒོམ་པ་ནི། བྱར་མེད་བློ་ལས་འདས་པའི་དོན་ཏེ། བྱས་ཆོས་བློའི་དྲི་མས་མི་ས
Chinese
‘是这样吗？’当听到声音的那一刻，就以空性的状态去听，那么显现和空性就会同时出现，这就是语金刚的等持。 所有忆念的事物都是俱生智，是上师的心，是所有一切的形象。当（智慧）生起的那一刻，自己就能清楚地觉知，那么乐和空性就会同时出现，这就是意金刚的等持。通过这种方式，就能明白轮回和涅槃中的一切事物都是上师身、语、意的显现。无论出现什么样的因缘，都要明白这是加持和慈悲的展现，这样就能证悟上师三身的自性。 第六，修慈悲心：对于众生、法和无所缘，都要以适合自己根器的方式去修。所有众生都是父母，所有父母都对自己有恩。这些有恩的父母在三界中轮回，在六道中漂泊，被六种痛苦所折磨，没有解脱的时候。想到‘如果他们能脱离这些痛苦该多好啊’，就这样去修。 要像母亲看待自己唯一心爱的孩子那样看待所有众生，修自他交换的菩提心。因为自己和所有众生都不想受苦，都想要快乐，所以自己和所有众生都是一样的。因此，自己要消除他人的所有痛苦，就像消除自己的痛苦一样；自己要成办利益他人的所有事情，就像为自己谋福利一样，这样去修。 然后，要修‘视他人胜过自己’。当自己生病或不舒服的时候，要发愿：‘愿所有众生的痛苦都在我身上成熟，愿所有众生都拥有快乐。’要下定决心，承担众生所有的痛苦，不要有丝毫的厌倦。当自己获得任何快乐的时候，不要据为己有，要把这些快乐布施给所有众生。 这就是世俗菩提心的修法。最后，观察痛苦的自性，当痛苦的对境平息，安住在本初状态时，就是胜义菩提心的修法。修习这种方法时，要像天鹅游于莲花湖中一样，毫不犹豫地将自己的所有美好都布施给他人，将他人的所有痛苦都接纳过来。 第七，修唯一法：这是超越能思所思的境界。不要用造作之法的分别念去玷污它。
English
'Is that so?' The moment you hear a sound, listen to it in a state of emptiness, so that clarity and emptiness arise simultaneously. This is the Samadhi of Speech Vajra. All remembered things are co-emergent wisdom, the mind of the Guru, the appearance of all forms. The moment it arises, you will clearly recognize it yourself, so that bliss and emptiness arise simultaneously. This is the Samadhi of Mind Vajra. In this way, you will understand that all phenomena of Samsara and Nirvana are the manifestations of the Guru's Body, Speech, and Mind. Whatever circumstances arise, understand that they are the display of blessings and compassion, so that you will realize the nature of the Guru's Three Bodies. Sixth, cultivate compassion: For sentient beings, Dharma, and non-object, engage in whatever suits your capacity. All sentient beings are parents, and all parents are kind. These kind parents wander in the three realms, roam in the six realms, and are tormented by the six sufferings, without any time for liberation. Thinking, 'How wonderful it would be if they could be free from these sufferings,' cultivate in this way. View all sentient beings as a mother views her only beloved child, and cultivate the Bodhicitta of exchanging self and others. Because oneself and all sentient beings do not want suffering and want happiness, oneself and all sentient beings are equal. Therefore, one should eliminate all the sufferings of others, just as one eliminates one's own suffering; one should accomplish all the benefits for others, just as one does for oneself, cultivate in this way. Then, cultivate 'seeing others as superior to oneself'. When one experiences illness or discomfort, make the vow: 'May all the sufferings of all sentient beings ripen on me, may all sentient beings have happiness.' Resolve to bear all the sufferings of sentient beings, without any aversion. When one obtains any happiness, do not keep it for oneself, but give it to all other sentient beings. This is the cultivation of relative Bodhicitta. Finally, by looking at the nature of suffering, when the object of suffering subsides and one abides in the original state, it is the cultivation of ultimate Bodhicitta. When practicing this method, one should enter like a swan in a lotus lake, giving all one's own goodness to others and taking all the sufferings of others upon oneself without hesitation. Seventh, cultivate the single practice: This is the meaning beyond action and thought. Do not defile it with the conceptual mind of fabricated phenomena. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྦགས་པར་བསྒོམ་དུ་མེད་ཅིང་ཡེངས་སུ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རང་བབས་ སུ་ཁྲེས་སེ་འཇོག་པའོ། །འདི་ནི་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་རྣལ་མ་དེ་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆིག་ཆོག་མ་ཞེས་བྱའོ། །འོ་ན་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་ཉམས་ལེན་དགོས་པ་མ་ཡིན་ ནམ་ཞེ་ན་བདེན་མོད། འདིར་སྟོང་པར་མ་བསྒོམ་པས་སྣང་བ་མ་སྤངས། དེས་ན་སྣང་བ་མི་དགག་པ་ཐབས་ཀྱི་ཆ། དངོས་པོར་མ་གཟུང་བས་སྟོང་པ་མ་སྤངས་ལ། སྟོང་པ་མ་བོར་བས་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ། དེ་གཉིས་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་ལྟར། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་དུ་ཉམས་སུ་བསྟར་བས་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་རེ་རེ་བར་ལྷུང་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེས་ཁ་ཕྱིར་ལྟའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་དབང་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར་གཞན་སྣང་དབང་དུ་སྡུད་པ་ཞེས་བྱའོ། ། 11-227 བརྒྱད་པ་རྩལ་རྫོགས་བསྒོམ་པ་ནི། དེ་ལས་འགྲོའམ། འདུག་གམ། ཟའམ། ཉལ་བའི་དུས་གར་ཡང་དེའི་རྐྱེན་རྟོག་ཤར་བའི་དུས་སུ་དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་འཛིན་ཅིང་སྤང་བློ་མི་བྱ། རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡིན་པས་བློས་སྟོང་པར་མི་བསྒོམ། རྟོག་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ངོས་གཟུང་མེད་པས་དངོས་པོར་ཡང་མི་གཟུང་བར། དེ་ཉིད་ངོས་ཚིར་གྱིས་ཟིན་པའི་ངང་དེ་ཀར་མ་བཅོས་པར་གློད་ པས། དེར་སྣང་གི་དམིགས་པ་ཞིག་ནས་གནས་ལུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་གནད་ཀྱིས་ཟིན་ན། འགྲོ་འདུག་བསྐོར་བ་ཟས་གང་ཟོས་ཚོགས་འཁོར། གཉིད་ནམ་ཉལ་འོད་གསལ། སྤྱོད་ ལམ་གང་བྱས་ཆོས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དགུ་པ་ལས་འབྲེལ་བཞག་པ་ནི། དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཅི་བྱེད་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྤྱད་ ནས་རང་འདོད་ཀྱི་འཁྲིས་ཡེ་མ་ཞུགས་པས། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དུས་གསུམ་གྱི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་མ་ཆགས་མ་ཞེན་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བལྟོས་མེད་དུ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །རང་ལ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་ པ་བྱུང་ན། དེ་ལ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ལྷག་པར་བརྩེ་བས་གནོད་པར་བྱས་པའི་རྒྱུ་འདིས། འདི་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྱུར་བར། བདག་གིས་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་སྟེ་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དམ་བཅའོ། ། 11-228 དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མཐུ་དང་ལྡན་ན། མ་རུངས་པ་དག་དྲག་པོའི་ལས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་གསུངས་སོ། །བཅུ་པ་སྤེལ་སྦྱང་ནི། སྡིག་པའམ་དགེ་ པའི་རྟོག་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་འགྱུས་པ་ཡན་ཆད་སྟོང་ཉིད་དུ་སྦྱངས་ཤིང་། རྗེས་ལ་སྡིག་པ་སྟོབས་བཞིས་བཤགས་པ་དང་། དགེ་བ་དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་རྒྱུ་རུ་བསྔོས་ནས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཐ་ མལ་དུ་མི་ལུས་པ་སྒྲིབ་གཉིས་འདག་ཅིང་། ཚོགས་གཉིས
Chinese
将心安住在既不作意修持，也不散乱的心性本然状态中。因为这是证悟的真正途径，所以称为'唯一诀窍'。如果有人问：'那么，证悟不需要方便与智慧双运的修持吗？'，回答是：'确实需要。'但在这里，因为不修空性，所以没有舍弃显现。因此，不否定显现是方便的部分；因为不执著实有，所以没有舍弃空性。不舍弃空性是智慧的部分。这两者如水入水般，以自性无别的方式修持，所以称为方便与智慧双运，没有落入任何一边的过失。'因此，所有向外看的觉知都融入各自的自明觉性中，所以称为'将外境收摄为己用'。 第八，圆满修持精进：无论行、住、坐、卧，任何时候，当生起念头时，不要认为这是过失，也不要试图舍弃。因为念头本身是空性的，所以不要用意识去修空性。虽然念头看似存在，但因为没有可执著的实体，所以也不要执著为实有。而是要让它自然松弛，不要以任何方式去改造它。这样，就会从对显现的执著中解脱出来，进入大手印的境界。如果掌握了这个要点，那么行住坐卧、饮食、集会、睡眠、光明，无论做什么，都会成为修持。 第九，确立业力关系：在任何时候、任何情况下，身语意的所有行为都只为利益他人而行，不掺杂任何自私的念头。对于身体、受用和三时所积累的所有功德，都要毫不执著地无私地布施给一切众生。如果有人对自己造成伤害，要以更大的慈悲心对待他们，并发愿：'愿此人不会因此恶业而遭受痛苦，我将在生生世世中帮助他们，给予他们一切利益和安乐，引导他们走向解脱和一切智智的道路。' 将善根回向给他们。如果自己有能力，也可以通过猛厉的手段来引导那些难以调伏的人。第十，增进修持：即使是刹那间的善恶念头，也要修习空性。之后，以四力忏悔罪业，并将善根回向给利益二利。这样，身语意就不会停留在凡庸的状态，二障得以清净，二资粮得以圆满。
English
Settle the mind naturally into its own nature, which is without contrived meditation or distraction. Because this is the actual path to enlightenment, it is called the 'single key point.' If one asks, 'Then, isn't the practice of the union of skillful means and wisdom necessary for enlightenment?', the answer is, 'Indeed, it is.' But here, because emptiness is not meditated upon, appearance is not abandoned. Therefore, not negating appearance is the aspect of skillful means; because things are not grasped as real, emptiness is not abandoned. Not abandoning emptiness is the aspect of wisdom. These two, like water poured into water, are practiced inseparably in essence, so it is called the union of skillful means and wisdom, without the fault of falling into one side or the other.' Therefore, all outwardly directed awareness is gathered into the power of one's own self-awareness, so it is called 'subjugating the appearance of others to one's own power.' Eighth, perfecting the practice of exertion: Whether walking, sitting, standing, or lying down, whenever thoughts arise, do not regard them as faults, nor try to abandon them. Because thoughts themselves are empty in nature, do not meditate on emptiness with the mind. Although thoughts appear to exist, because there is no entity to grasp, do not grasp them as real either. Instead, let them relax naturally in that very state of being fully present, without any manipulation. In this way, one is released from clinging to appearances and enters into the state of Mahamudra (Great Seal). If you grasp this key point, then walking, sitting, circumambulating, eating, gathering, sleeping, luminosity, whatever activity you do, will become Dharma. Ninth, establishing karmic connections: At all times and in all circumstances, all actions of body, speech, and mind should be done solely for the benefit of others, without any selfish intentions. All merit accumulated through body, possessions, and the three times should be given unreservedly to all sentient beings without attachment or clinging. If someone harms you, treat them with even greater compassion, and make the vow: 'May this person not suffer because of this harmful action. In all my lifetimes, I will help them, give them all benefit and happiness, and lead them to liberation and the path of omniscience.' Dedicate the root of virtue to them. If you have the power, it is said that even those who are difficult to tame can be guided through forceful means. Tenth, increasing practice: Even a single moment of good or bad thoughts should be practiced in emptiness. Afterwards, confess sins with the four powers, and dedicate the merit as a cause for accomplishing both aims (benefit of oneself and others). In this way, the body, speech, and mind will not remain in an ordinary state, the two obscurations will be purified, and the two accumulations will be perfected. --------------------------------------------------------------------------------