Tibetan
ས་བསྟན་པའི་ཚུལ་ལ་ཞིབ་ཏུ་བསམ་མནོ་བྱས་པས། 1-52 ཇི་ཞིག་ན་སྣང་བ་སེམས་སུ་རྟོགས་པ་འབྱུང་སྟེ། དཔེར་ན་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ན། ཆུ་ལས་ཟུར་དུ་ལན་ཚྭ་ཕྱེ་རྒྱུ་མེད་པ་བཞིན་སེམས་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་པར་ རྟོགས་ཤིང་། ཐ་ན་རང་གི་ལུས་ཀྱང་ཟུར་དུ་ཨེ་ཡོད་མི་ཤེས་པའི་ཉམས་འབྱུང་། དེ་ལ་སྣང་སེམས་འདྲེས་པ་མཚན་ཉིད་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་མི་འབྱུང་བར་གསུངས་པས། གོང་ གི་དེ་སྣང་སེམས་འདྲེས་པ་དངོས་མ་ཡིན་ཀྱང་། རྣལ་འབྱོར་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཉམས་ཀྱི་འཆར་ཚུལ་ཙམ་མོ། ། འགའ་ཞིག་གིས་སྣང་བ་སེམས་སུ་བསྒྲུབས་པ་ནི་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་མ་ཡིན་ ནོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། ཀླུ་སྒྲུབ། འཕགས་པ་ལྷ། ཟླ་བ་གྲགས་པ་གསུམ་ཀས་སྣང་བ་སེམས་ཡིན་པར་གསུངས་པས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལྟ་བ་མ་རྟོགས་ཞེས་སྨྲ་ ཨི་ནུས་མཚར་ཆེའོ། །མཁས་མཆོག་མི་ཕམ་རྒྱ་མཚོས་དབུ་མ་རྒྱན་འགྲེལ་དུ། སྣང་བ་སེམས་སུ་སྒྲུབ་པ་འདི་ནི་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའི་ཁྱད་ཆོས། དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་གྱི་ཡིན་ ལུགས། སྒོམ་པའི་མན་ངག་གི་གནད་དམ་པ། སྲིད་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་འཇིག་པ་ལ་ཤན་པ་སྲོག་གི་གནད་ལ་མཁས་པ་དང་། ཤིང་མཁན་ཤིང་གི་གནད་ལ་མཁས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། 1-53 ཐབས་ཁྱད་པར་བས་ཟིན་ན་མཐར་ཐུག་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྐབས་སུའང་མན་ངག་གནད་ཀྱི་སྙིང་པོའང་འདི་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་སྣང་བ་སེམས་སུ་སྒྲུབ་པ་ལ་བསྔགས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ མཛད་འདུག སྣང་བ་སེམས་ཡིན་ཟེར་བ་དེའང་། རང་སྣང་སེམས་ཡིན་ཟེར་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་སྣང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དཀོན་མཆོག་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱིས། རང་སེམས་དུ་མར་སྣང་བའི་རང་གནས་ སུ། །རང་རིག་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་རང་ངོ་ཤེས། །རང་གཞན་འགག་མེད་རྟེན་འབྲེལ་རང་ངོས་སྟོང་། །རང་བྱུང་བརྗོད་མེད་དབྱིངས་ཀྱི་རང་ཞལ་ལྟོས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་ལྟ་ བའི་ཚུལ་གྱིས་བལྟས་པ་ན། གསལ་ལེ། ཧྲིག་གེ་བ་མ་འགག་པར་མྱོང་བ་དེ་ཉིད་ལ་གསལ་བ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ། གསལ་ཙམ་དེ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཐོག་མར་སྐྱེ་ བ་མེད་པས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུས་སྟོང་། བར་དུ་གནས་པ་མེད་པས་གནས་པའི་ངོ་བོས་སྟོང་། མཐར་འགག་པ་མེད་པས་འགག་པའི་འབྲས་བུས་སྟོང་། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་མ་གྲུབ། ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་བར་ གསུམ་གང་ན་ཡང་མི་གནས། གང་ལྟར་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད། ཅི་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ། དེ་ལྟར་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་དུས་ཉིད་ན་རང་སྣང་གི་རྩལ་སྣ་ཚོགས་འགག་མེད་དུ་འཆར་བས་གདོད་མ་ནས་མེད་མ་མྱོང་། 1-54 རང་སྣང་གི་རྩལ་སྣ
Chinese
在详细思考显现之理后： 1-52 何时能生起将显现证悟为心的体验呢？譬如盐融入水中，无法将盐从水中分离出来一样，证悟到心之外没有任何法，甚至会产生不知自身是否存在的体验。显现与心相融合的相，据说在未获得八地菩萨之前不会出现。因此，上述体验并非真正的显现与心相融合，仅仅是瑜伽士在修行过程中的一种体验显现而已。有些人认为，将显现确立为心并非应成派中观的观点。这种说法非常不合理，因为龙树（Nāgārjuna），圣天（Āryadeva），月称（Chandrakīrti）三位都曾说过显现即是心。难道能说他们没有证悟应成派中观的见解吗？这真是太奇怪了！ 堪布米庞仁波切（Mipham Rinpoche）在《中观庄严论释》（dbu ma rgyan 'grel）中说：‘将显现确立为心，是所有佛教徒宗义的特点，是事物实相的本来面目，是修行的甚深口诀之要点，如同摧毁轮回迷宫的关键，如同精通生命命脉的医生，如同木匠精通木头的关键一样。’ 1-53 如果以殊胜方便摄持，那么最终在金刚乘中，这也是口诀要点的精髓。’等等，对将显现确立为心赞叹非常多。所谓显现是心，是指自显现是心，并非他显现。全知者衮钦隆钦巴（Kunchen Longchenpa）说：‘自心显现为多样的自性中，自证幻化之士自识本面，自他无碍缘起自性空，自生无言法界自面观。’因此，以心观心的方式观察时，清晰、明亮而不间断地体验，这本身就被称为明是心的体性。仅仅是明，就其自性而言，最初没有生，因此生的因是空；中间没有住，因此住的自性是空；最终没有灭，因此灭的结果是空；没有颜色和形状，不在身体的内外中间任何地方存在，无论如何寻找也找不到，无论如何观察也无法成立，这本身就被称为空性是心的自性。这样，在自性上什么都不成立的时候，自显现的各种力量无碍地显现，因此从本初以来就未曾断绝。 1-54 自显现的力量...
English
After contemplating deeply on the way of demonstrating the ground: 1-52 When does the realization of appearance as mind arise? For example, when salt dissolves in water, it is impossible to separate the salt from the water. Similarly, one realizes that there is no dharma other than mind, and one may even experience not knowing whether one's own body exists separately. The characteristic of the blending of appearance and mind is said not to occur until the attainment of the eighth bhumi. Therefore, the above experience is not the actual blending of appearance and mind, but merely a manifestation of experience in the state of a yogi. Some say that establishing appearance as mind is not the view of the Prasangika Madhyamaka school. This is very unreasonable, because Nāgārjuna, Āryadeva, and Chandrakīrti all said that appearance is mind. Could one say that they did not realize the view of the Prasangika school? How strange! The omniscient scholar Mipham Rinpoche said in his commentary on the Madhyamakalankara: 'Establishing appearance as mind is a special characteristic of the tenets of all Buddhists, the way things really are, the essential point of the profound instructions for meditation, like the key to destroying the labyrinth of existence, like a doctor skilled in the vital points of life, like a carpenter skilled in the essential points of wood.' 1-53 'If it is grasped by a special method, then ultimately in the Vajrayana, this alone is the essence of the essential instructions.' And so on, he made many praises of establishing appearance as mind. Saying that appearance is mind means that self-appearance is mind, not other-appearance. The Omniscient Könchok Lhündrup said: 'In the self-nature where one's own mind appears as many, the self-aware illusory person knows his own face, self and other are unceasing, interdependent, and empty in nature, the self-born, inexpressible, look at the self-face of the dharmadhatu.' Therefore, when looking at the mind with the way of looking at the mind, the clear, bright, and uninterrupted experience itself is called clarity, the characteristic of the mind. That mere clarity, in terms of its own essence, initially has no birth, therefore the cause of birth is empty; in the middle there is no abiding, therefore the nature of abiding is empty; in the end there is no cessation, therefore the result of cessation is empty; it is not formed into color and shape, it does not exist anywhere in the outer, inner, or intermediate parts of the body, and no matter how one searches, one cannot find it, and no matter how one examines it, it cannot be established. That itself is called emptiness, the nature of the mind. Thus, at the very moment when nothing is established in its nature, the various powers of self-appearance arise unceasingly, therefore it has never been absent from the beginning. 1-54 The power of self-appearance... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཚོགས་འགག་མེད་དུ་འཆར་བའི་དུས་ཉིད་ན་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་། གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་དང་། གདོད་ མ་ནས་མེད་མ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་གསལ་བ་གཉིས་གདོད་མ་ནས་འབྲལ་མ་མྱོང་བས་རང་སྣང་དུ་གསལ་ལེ་བ། རང་སྟོང་དུ་སང་ངེ་བ། རང་རིག་ཏུ་རྗེན་ནེ་བ། དེ་ཉིད་སོ་སོ་ རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་ཙམ་ལས་དོན་དམ་གཤིས་ལུགས་ལ་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་མེད། བློས་གཟུང་དུ་མེད། ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ འཇིག་རྟེན་གྱི་རྨོངས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་ཅེས་བྱ། ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱ། བརྗོད་བྲལ་ཞེས་བྱ། བཅོས་མིན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ལུགས་དེ་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ ནས་ཡོད་ཀྱང་། རང་ངོ་རང་གིས་མ་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་འཁོར་བ་པ་ཞེས་བྱ། ཤེས་པ་རྣམས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ། འཁོར་འདས་ཞེས་པ་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ངོས་ནས་སོ་སོར་ བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་གནས་ལུགས་རང་ངོས་ནས་འཁོར་བ་ངན་པ་ཞིག་ལོགས་སུ་སྤང་རྒྱུ་མེད། མྱང་འདས་བཟང་པོ་ཞིག་ལོགས་ནས་བསྒྲུབ་རྒྱུ་མེད། དེ་ལེགས་པར་རྟོགས་ན་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། 1-55 མདོར་ན་རིག་པ་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་དེ་ཉིད་ལས་གཡེངས་སུ་ནི་ནམ་ཡང་མེད། བསྒོམ་རྒྱུ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ངང་ལ་རྩོལ་མེད་མ་བཅོས་ལྷུག་པར་བཞག་སྟེ། རྗེ་བཙུན་རིན་པོ་ཆེ་གྲགས་ པའི་མགུར་ལས། སེམས་ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ལ། །གནས་པ་དང་འགག་པ་ག་ལ་སྲིད། །སྐྱེ་འགག་མེད་པར་བསམ་པ་ཡང་། །རྣམ་རྟོག་ཡིན་གྱི་ཞོག་ལ་ཐོབས། །བཞག་པ་རང་ཡང་ཞོག་ལས་མེད། ། འཇོག་པ་རང་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཡིན། །ཞེས་དང་། མཐའ་བྲལ་ཞེས་བརྗོད་ཡུལ་ལས་འདས། །དབུ་མ་སེམས་ཙམ་ལ་སོགས་པ། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྤྲོས་པ་ཡིན། །ཡིད་ལ་བསམ་པ་རྣམ་རྟོག་ཡིན། །རང་བྱུང་གི་ གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་ཤིང་། །འཛིན་མེད་ཀྱི་གདམས་ངག་མ་གོམས་པས། །ཇི་ལྟར་བསམ་ཀྱང་འཛིན་པར་སོང་། །འཛིན་མེད་བསམས་ཀྱང་འཛིན་པར་སོང་། །གསལ་བ་མ་འགག་གི་སྟོང་པ་དེ། །ཟུང་འཇུག་གི་གནས་ལུགས་ ཡིན་པར་གོ །ཞེས་དང་། རྗེ་ས་པཎ་གྱིས། ཡོད་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ། །དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་དེ་ལ་མེད། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ལ་སོགས་པས། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ལ་ངོ་ བོ་མ་གྲུབ་པས། །སེམས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་ག་ལ་ཡོད། །ཚིག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །ཅེས་གསུངས། མཉམ་བཞག་དེ་ལས་ལངས་པ་ན། མིག་གི་ཡུལ་དུ་གཟུགས་གང་དང་གང་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་སྣང་སྟོང་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད། 1-56 རྣ་བའི་ལམ་དུ་སྒྲ་ཅི་དང་ཅི་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་གྲགས་ཙ
Chinese
当无碍之显现生起之时，自性中没有任何事物成立，因此从一开始就不存在。从一开始就不存在的自性是空性，从一开始就不曾消失的体性是光明，这两者从一开始就没有分离过，因此自显光明，自空澄澈，自明赤裸。唯有各自以自心之智慧体验，除此之外，胜义之实相没有任何可以识别的自性，无法以思维把握，无法以言语表达。然而，为了在世俗谛中消除世间的迷惑，称之为‘无二’，称之为‘双运’，称之为‘不可言说’，称之为‘无造作之心性’。如此之实相遍及轮回与涅槃的一切，然而，对于那些不认识自己本面的人，称之为‘轮回者’，对于认识自己本面的人，称之为‘涅槃者’。轮回与涅槃只是从证悟与未证悟的角度所作的区分，就实相本身而言，没有一个需要单独断除的恶劣轮回，也没有一个需要单独成就的善良涅槃。如果能很好地理解这一点，就称为证悟了轮回涅槃无别的见地。 总而言之，觉性光明空性无执，永远不离此。安住于无须修持的状态，无勤无造作，自然放松。如杰尊仁波切扎巴之歌中所说：‘心若无生，何来住与灭？若无生灭之念，皆是分别，放下吧！放下吧！放下吧！放下吧！安住亦是分别。’又说：‘离边之说，超离言诠，中观唯识等，言语皆是戏论，意念皆是分别。’若未证悟自生之实相，若未熟悉无执之窍诀，无论如何思，皆落入执着，纵然思无执，亦落入执着。光明不灭之空性，应知是双运之实相。’又如萨迦班智达所说：‘有与无等，于事物之实相中皆不存在。修与能修等，无有可修之事。心无自性，何来心之体认？超离言语之境，无有可说之事。’从入定中出定后，无论眼睛看到什么，皆是显现，从显现之初即是显空无别，轮回涅槃无别。 无论耳朵听到什么声音，皆是声...
English
When unobstructed appearances arise, nothing is established in its own nature, so it has never existed from the beginning. The nature that has never existed from the beginning is emptiness, and the characteristic that has never disappeared from the beginning is clarity. These two have never been separated from the beginning, so they appear clearly as self-display, purely as self-emptiness, and nakedly as self-awareness. Only each individual experiences this through the wisdom of their own awareness, but apart from that, the ultimate reality has no identifiable essence, cannot be grasped by the mind, and cannot be expressed in words. However, in conventional truth, to dispel the confusion of the world, it is called 'non-duality,' it is called 'union,' it is called 'ineffable,' and it is called 'the nature of the un fabricated mind.' Such a state pervades all of samsara and nirvana, but those who do not recognize their own face are called 'samsaric beings,' and those who recognize it are called 'those who have passed beyond sorrow.' Samsara and nirvana are merely distinctions made from the perspective of realization and non-realization, but in terms of reality itself, there is no bad samsara to be abandoned separately, and no good nirvana to be attained separately. If this is well understood, it is called realizing the view of the inseparability of samsara and nirvana. In short, awareness, clarity, emptiness, and non-grasping are never separate from this. Abiding effortlessly and naturally in a state where there is nothing to meditate on, as Je tsun Rinpoche Drakpa said in his song: 'If the mind has no beginning, how can there be abiding and ceasing? If there is no arising and ceasing, thinking is just conceptualization, let it go! Letting go is also conceptualization.' And: 'The term 'free from extremes' is beyond expression. Madhyamaka, Cittamatra, and so on, words are just elaboration, thoughts are just conceptualization.' If you do not realize the naturally arising state and are not familiar with the instruction of non-grasping, no matter how you think, you will fall into grasping. Even if you think of non-grasping, you will fall into grasping. Understand that the emptiness in which clarity does not cease is the state of union.' And as Sakya Pandita said: 'Existence and non-existence, etc., do not exist in the reality of things. With meditator and meditation, etc., there is nothing to meditate on. Since the mind has no essence, how can there be a recognition of the mind? Because it is beyond the realm of words, there is nothing to say.' When arising from that equipoise, whatever forms are seen by the eye are merely appearances, and from the very beginning, appearance and emptiness are inseparable, samsara and nirvana are inseparable. Whatever sounds are heard by the ear are merely sound... --------------------------------------------------------------------------------