Tibetan
昂旺衮嘎索南教言集ANK40སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་མཛད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱེས་རབས་སོ་བཞི་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཚིག་ཉུང་དོན་མང་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ། 4-494 ༄༅། །སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་མཛད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱེས་རབས་སོ་བཞི་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཚིག་ཉུང་དོན་མང་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ། ༄། །སྟག་མོ་ལ་ལུས་བཏང་བའི་སྐྱེས་རབས་ཏེ་དང་པོ། ནས། ཚོང་དཔོན་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་སྐྱེས་པའི་རབས་ཏེ་ལྔ་པ་རྣམས། ༄༅། །སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་མཛད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱེས་རབས་སོ་བཞི་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཚིག་ཉུང་དོན་མང་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། ༄༅། ན་མཿབུདྡྷ་བོ་ དྷི་སཏྭ་ཡེ། །མཚུངས་མེད་ཐུབ་པའི་དབང་པོར་ཕྱག་འཚལ་ནས། །དེ་ཡི་སྐྱེས་རབས་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོ་ཡིས། །ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འདིར། །ཚིག་ཉུང་དོན་ཟབ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བྲི། །དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་སྔོན་གྱི་དུས། །བྲམ་ཟེ་མཐོ་བའི་རིགས་གྱུར་ཏེ། །སྒྱུ་རྩལ་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་ནས། །ཀུན་གྱིས་བཀུར་བའི་བདག་ཉིད་གྱུར། །རེ་ཞིག་ལྗོངས་ནི་རྒྱུ་བའི་དུས། །སྟག་མོ་ཕྲུག་གུས་བཙས་པ་ ཡིས། །ཤིན་ཏུ་བཀྲེས་ཤིང་ཉམ་ཐག་པ། །ཕྲུ་གུ་ཟ་བར་རྩོམ་པ་གཟིགས། །སློབ་མ་མ་ཕམ་པ་ཞེས་པ། །སྟག་མོའི་གཟན་ནི་ཚོལ་བ་ལ། །བརྙེད་ནས་བཏང་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ འདི་ལྟར་བསམ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་དག་ཏུ། །ཐར་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་འདི་ནི། །སྟག་མོ་ལ་ནི་སྦྱིན་པར་དགོངས། །ནབ་ཟ་ལྗོན་ཤིང་བརྒྱན་བྱས་ཏེ། །སྟག་མོའི་ མདུན་དུ་སྐུ་ལུས་དོར། །ལྷ་ཡིས་མེ་ཏོག་ཆར་ཕབ་ཅིང་། །ས་ཆེན་རྒྱ་མཚོར་བཅས་པ་གཡོས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་མཐར་ཕྱིན་ནས། །གཞན་སྲོག་སྐྱོབ་ཕྱིར་རང་གི་ལུས། །ཟོལ་མེད་བཏང་བ་སྙིང་རྗེའི་གཏེར། ། 4-495 བྲམ་ཟེ་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྲེང་པ་ལས། སྟག་མོ་ལ་ལུས་བཏང་བའི་སྐྱེས་རབས་ཏེ་དང་པོའོ།། །། ཤི་པི་ས་ཡི་རྒྱལ་གྱུར་ཚེ། །བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་ དྲི་མ་མེད། །རིག་གནས་ཀུན་གྱི་ཕ་རོལ་སོན། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱི་དཔལ་དུ་བྱུང་། །དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ཐོག་མེད་ནས། །སྦྱིན་ལ་ཤིན་ཏུ་གོམས་གྱུར་པས། །སློང་བའི་སྡུག་བསྔལ་འཕྲོག་པ་ལ། །གཏན་པ་ མེད་པའི་སྦྱིན་པ་མཛད། །སྐུ་ལུས་ལ་ཡང་མ་ཆགས་པར། །གཏོང་བའི་དགོངས་པ་ཆེས་མྱུར་ཏེ། །གྱི་ན་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཞེས། །བརྒྱ་བྱིན་ཡིད་གཉིས་བསལ་ཕྱིར་སོང་། །བྲམ་ཟེ་ལོང་བར་སྤྲུལ་ནས་ནི། ། ས་བདག་སྤྱན་གཉིས་སློང་བ་ལ། །རྒྱལ་པོ་དགེས་པས་འཛུམ་བཞིན་དུ། །སྤྱན་གཉིས་གནང་བར་ཞལ་གྱིས་བཞེས། །བ
Chinese
《昂旺衮嘎索南教言集》ANK40：导师勇士所著《佛本生故事三十二篇精要明释：词简义丰，易于理解》 导师勇士所著《佛本生故事三十二篇精要明释：词简义丰，易于理解》 布施自身于母虎本生故事第一篇至不为商人所屈本生故事第五篇。 导师勇士所著《佛本生故事三十二篇精要明释：词简义丰，易于理解》 那摩 布达 菩提萨埵耶 （藏文：ན་མཿབུདྡྷ་བོ་དྷི་སཏྭ་ཡེ།，梵文天城体：नमः बुद्ध बोधिसत्वाय，梵文罗马拟音：namaḥ buddha bodhisattvāya，汉语字面意思：皈命佛菩萨）。 顶礼无等能仁王， 依随导师勇士之佛本生， 于此略述义深之语，为利他人而书。 如来往昔之时， 乃是高贵婆罗门种姓， 圆满一切技艺功德， 为众人所敬仰。 一时游历于某地， 见一母虎新产幼崽， 饥饿至极，欲食其子。 有一弟子名曰‘玛帕玛’， 为母虎寻觅食物， 寻得之后布施于它。 大悲之心油然而生： ‘为利一切有情众， 欲得解脱之故， 此无有意义之身体， 当布施于母虎。’ 以那布匝树为饰， 将自身置于母虎前。 诸天降下花雨， 大地连同海洋皆震动。 圆满殊胜菩提心， 为救他命舍自身， 无伪布施乃慈悲之源， 顶礼殊胜婆罗门。 《菩提萨埵本生传》之布施自身于母虎本生故事第一篇完。 昔为希毗王之时， 智慧清净无染， 通达一切学问， 乃众生之荣耀。 彼自无始劫以来， 惯于布施， 为拔除乞讨之痛苦， 行无尽之布施。 亦不执着于自身， 舍弃之意念甚速。 为除帝释天之疑虑， 化作盲婆罗门， 向国王乞讨双眼。 国王欣然应允， 面带微笑， 答应布施双眼。
English
《Collection of Teachings by Ngawang Kunga Sonam》ANK40: 'A Clear Explanation of the Essence of the Thirty-Four Jataka Tales of the Buddha by Master Hero: Few Words, Profound Meaning, Easy to Understand' 'A Clear Explanation of the Essence of the Thirty-Four Jataka Tales of the Buddha by Master Hero: Few Words, Profound Meaning, Easy to Understand' From the Jataka Tale of Offering the Body to a Tigress (First) to the Jataka Tale of Not Being Subdued by a Merchant (Fifth). 'A Clear Explanation of the Essence of the Thirty-Four Jataka Tales of the Buddha by Master Hero: Few Words, Profound Meaning, Easy to Understand' Namo Buddha Bodhisattvaya (藏文：ན་མཿབུདྡྷ་བོ་དྷི་སཏྭ་ཡེ།，梵文天城体：नमः बुद्ध बोधिसत्वाय，梵文罗马拟音：namaḥ buddha bodhisattvāya，汉语字面意思：Homage to the Buddha and Bodhisattvas). Having paid homage to the incomparable King of Sages, Following the well-composed Jataka tales of the Buddha by Master Hero, Here, I write concise and profound words for the benefit of others. The Thus-Gone One, in a previous time, Was born into a high Brahmin family, Perfected in all arts and qualities, Became an object of veneration for all. Once, while wandering in a certain region, He saw a tigress who had just given birth to cubs, Extremely hungry and distressed, Attempting to eat her own offspring. A student named 'Mapama', Searched for food for the tigress, And having found it, gave it to her. Great compassion arose in him thus: 'For the sake of all sentient beings, In order to attain liberation, This body, devoid of essence, I intend to give to the tigress.' Having adorned the Nabza tree, He cast his body before the tigress. The gods rained down flowers, And the great earth, together with the ocean, trembled. Having perfected the supreme Bodhicitta, For the sake of saving another's life, He selflessly gave his body, a treasure of compassion. Homage to the supreme Brahmin. The first chapter, the Jataka Tale of Offering the Body to a Tigress, from 'A Garland of Stories of the Realizations of Bodhisattvas,' is complete. When he was King Shibi, His intelligence was exceedingly pure and stainless, He reached the other shore of all sciences, And became the glory of beings. Since beginningless lifetimes, He was extremely accustomed to giving, In order to alleviate the suffering of beggars, He performed endless acts of generosity. Without attachment even to his own body, His intention to give was very swift. In order to dispel Indra's doubt, He transformed into a blind Brahmin, And begged the king for his two eyes. The king gladly agreed, With a smile, he promised to give his two eyes. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ློན་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་གསོལ་བཏབ་ཀྱང་། །ཐུགས་ཀྱི་འདུན་པ་མི་འདོར་བས། །སྤྱན་གཉིས་རིམ་བཞིན་བྲམ་ ཟེ་ལ། །བསྩལ་ནས་མིག་ལྡན་ཉིད་དུ་བྱས། །སླར་ཡང་བརྒྱ་བྱིན་འོངས་པ་ན། །རྒྱལ་པོས་བདེན་ཚིག་བརྗོད་པའི་མཐར། །སྤྱན་གཉིས་སྔར་ལས་ལྷག་གྱུར་པའི། །ལྷ་ཡི་མིག་ནི་ཐོབ་པར་གྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྲེང་བ་ལས། ཤི་པི་སིའི་རྒྱལ་པོར་སྐྱེས་པའི་རབས་ཏེ་གཉིས་པའོ།། །། ཀོ་ས་ལ་ཡི་རྒྱལ་གྱུར་ཚེ། །གསང་ཚིག་འབྱིན་ཅིང་མཐུ་དང་ལྡན། །ནུས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སོགས། ། 4-496 རྒྱལ་པོའི་ཡོན་ཏན་མ་ཚང་མེད། །དེ་ནི་ཕུན་ཚོགས་འབྱོར་པར་ལྡན། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡིས། །དགྲ་བོ་རྣམས་ཀྱང་དྲེགས་པ་སྤངས། །འབངས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་དད་པར་གྱུར། །སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་དྲན་ པ་ཡིས། །དགེ་སྦྱོང་བྲམ་ཟེ་ཕོངས་རྣམས་ལ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པ་བཏང་། །དུས་སུ་གསོ་སྦྱོང་དག་ལ་གནས། །ཕུན་ཚོགས་འབྱོར་པ་འདི་ཡི་རྒྱུ། །སྔོན་གྱི་དགེ་སློང་བཞི་སྡེ་ལ། །ཟན་བྲོན་ཕུལ་ བའི་འབྲས་བུ་ཞེས། །ས་བདག་གིས་ནི་གསལ་བར་གསུངས། །གནང་ཆེན་སྤོབས་པ་ཐོགས་མེད་ཅེས། །བཙུན་མོ་ཁྱད་པར་འཕགས་དེ་ཡང་། །ཐུབ་པ་ཟག་པ་ཟད་པ་ལ། །ཟན་ཆང་ཕུལ་བའི་འབྲས་བུ་གསུངས། །སྦྱིན་ ཡུལ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ལ། །སྦྱིན་པ་ཆུང་ཡང་འབྲས་བུ་ཆེ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་འཁོར་འདབས་རྣམས། །སྦྱིན་ལ་མཆོག་ཏུ་དད་པར་གྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྲེང་བ་ལས། ཟན་ཆང་ གཅིག་བྱིན་པའི་སྐྱེས་པའི་རབས་ཏེ་གསུམ་པའོ།། །། ཚོང་དཔོན་ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་ཚེ། །ཆོ་རིགས་བཙུན་ཞིང་སྒྱུ་རྩལ་མཁས། །འབྱོར་ལྡན་ཡོན་ཏན་མཆོག་གྱུར་པ། །ཀུན་གྱིས་བཀུར་པའི་འོས་སུ་གྱུར། །སྦྱིན་ལ་དཔའ་ བའི་གྲགས་པ་ཡིས། །སྟེར་དང་མི་སྟེར་དོགས་མེད་པས། །སློང་བའི་སྐྱེ་བོ་ཀུན་འདུས་པ། །དེ་དག་ཚིམ་པ་ཉིད་དུ་བྱས། །ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་ལྡན་པ་དག །ཕུན་ཚོགས་སྟེར་བར་གྱུར་པ་ན། །རང་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྒོ་ཁང་དུ། ། 4-497 བྱོན་པ་དག་ནི་མཐོང་བར་གྱུར། །དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་དད་པ་ཡིས། །ཞལ་ཟས་འབུལ་ཕྱིར་ཆུང་མ་བཏང་། །སྡིག་ཅན་གྱིས་སྤྲུལ་དམྱལ་བའི་མེ། །བར་མཚམས་བཅད་མཐོང་ལོ་རྒྱུས་ཞུས། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་རང་ གིས་བྱོན། །ཞལ་ཟས་འབུལ་བར་སྤྲོ་བ་ཡིས། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱོན་པ་ན། །དམྱལ་མེ་ལས་ཀྱང་པདྨོ་སྐྱེས། །བསོད་ནམས་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །པདྨོའི་གེ་སར་དེ་དག་ནི། །བདུད་ལ་ཁྲེལ་བས་རྒོད་ པ་བཞིན། །བདུད་ཀྱང་གནོང་བས་མི་སྣང་གྱུར། །རང་སངས་རྒྱས་ལ་ཞལ་ཟས་ཕུལ། །དེ་ཡི་ཡིད་ནི་དང་བའི་ཕྱིར། །རང་སངས་རྒྱས་ཉིད་མཁའ་ལ་འཕགས། །རྫུ་འཕྲུལ་བསྟན་ནས་གཤེགས་པར་གྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྲེ
Chinese
即使受到大臣们的劝阻，他也不放弃自己的意愿，先后将双眼布施给婆罗门，使他们重见光明。后来，帝释天再次降临，国王以真诚之语发誓，结果获得了比以前更加明亮的、天神般的眼睛。 这是《菩萨本生传》中，关于转生为希毗王的第二则故事。 当他成为拘萨罗国的国王时，口诵真言，具有强大的力量，具备圆满的能力等，具备了国王应有的所有功德。他拥有圆满的财富，以伟大的正法力量，使敌人们也放弃了傲慢，民众对他非常信服。由于忆起了前世，他对苦行者、婆罗门和贫困者，给予了特殊的布施，并按时进行斋戒。国王明确地说，他拥有如此圆满财富的原因，是前世曾向四位僧人供养了食物。 那位特别杰出的王妃，拥有广大的施舍和无碍的勇气，据说是因为她曾向证悟者供养了食物和饮料。对于殊胜的布施对象，即使是微小的布施，也能产生巨大的果报。认识到这一点后，他周围的人们都对布施产生了极大的信心。 这是《菩萨本生传》中，关于供养一份食物和饮料的第三则故事。 当他成为伟大的商人时，出身高贵，精通技艺，拥有财富和卓越的品质，值得所有人尊敬。凭借他慷慨布施的名声，他毫不犹豫地给予和施舍，聚集了所有前来乞讨的人，并让他们都感到满足。当他慷慨地施舍着具有百种美味的食物时，他看到一位独觉佛来到了他的家门口。 由于对他非常虔诚，他派妻子去供养食物。那个邪恶的女人看到了地狱之火被阻断，并询问了原因。之后，商人亲自前去，满怀喜悦地供养食物，毫不犹豫。结果，从地狱之火中生出了莲花。那些由功德的力量所产生的莲花花蕊，如同因羞愧而骄傲的魔鬼一样，让魔鬼也感到羞愧而消失了。他向独觉佛供养了食物，为了使他的心欢喜，独觉佛升到空中，展现神变后离去。
English
Even when urged by the assembly of ministers, he did not abandon his intention. He gradually bestowed both eyes upon the Brahmin, making him sighted. Later, when Indra came again, the king, after uttering words of truth, obtained divine eyes that were even brighter than before. This is the second story in 'A Garland of Jataka Tales of the Bodhisattva,' about being born as King Shibi. When he became the king of Kosala, he uttered secret mantras and possessed great power. He had complete abilities and all the qualities of a king. He possessed perfect wealth, and with the great power of Dharma, he caused even his enemies to abandon their arrogance. The people had great faith in him. Remembering his previous lives, he gave special offerings to ascetics, Brahmins, and the poor. He observed the purification rites at the appropriate times. The landowner clearly stated that the cause of his perfect wealth was the fruit of offering food to the four monks in the past. The particularly excellent queen, possessing great generosity and unobstructed courage, is said to have offered food and drink to the Thubpa (Buddha). Even a small offering to a special object of offering yields great fruit. Realizing this, those around him developed great faith in giving. This is the third story in 'A Garland of Jataka Tales of the Bodhisattva,' about giving a single meal and drink. When he became a great merchant, he was of noble lineage, skilled in arts, wealthy, and of excellent qualities, worthy of being revered by all. With the fame of his bravery in giving, he gave without hesitation, gathering all those who came to beg, and satisfying them all. As he generously gave food with a hundred flavors, he saw a Pratyekabuddha (Solitary Buddha) coming to his doorstep. Because of his great faith in him, he sent his wife to offer food. That wicked woman saw the hellfire being blocked and inquired about the reason. Then, the merchant himself went, joyfully offering food without hesitation. As a result, lotuses grew from the hellfire. Those lotus stamens, born from the power of merit, like demons proud with shame, caused the demons to be ashamed and disappear. He offered food to the Pratyekabuddha, and to make his mind happy, the Pratyekabuddha rose into the sky, displayed miracles, and departed. --------------------------------------------------------------------------------