Tibetan
གལ་ཏེ་ཆགས་སྡང་སྐྱེས་གྱུར་ན། །གཉེན་པོ་མི་སྡུག་བྱམས་སོགས་ནི། །འགྲོ་ལ་སེམས་རྒྱུད་གཉིས་མི་འཆར། །ཇི་ལྟར་སྤྲིན་ནི་སྣ་ཚོགས་དག །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པ་ལྟར། ། དང་པོར་འོད་གསལ་བློ་བུར་བཅས། །ཕྱིས་ནི་རང་གི་ངང་འགགས་ན། །གཉེན་པོ་དག་ནི་སུ་ཡི་བསྒོམ། །མ་རིག་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས། །སེམས་ནི་སྒྱུ་མ་བཞིན་སྣང་ན། །མི་མཁས་རྨིག་ རྒྱུ་འཆོས་པ་བཞིན། །གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་ཀྱེ་རེ་མཚར། །སེམས་ཀྱི་རང་གཞན་(བཞིན་)འོད་གསལ་བས། །སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱང་མི་རྟག་ན། །བློ་བུར་རྟག་པར་ག་ལ་འགྱུར། །དེ་བས་གཉེན་པོ་མི་བསྒོམ་ཏེ(སྟེ)། ། གཉེན་པོ་མེད་ཅེས་བསྒོམ་པའང་མིན། །མཚན་མར་མི་འཛིན་རྣལ་འབྱོར་པས། །འདི་དང་འདི་འགལ་སེམས་པའང་མེད། །བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་འགག་མེད་པས། འདུ་མི་བྱེད་པ་ནམ་མཁའ་ 1-4-21a འདྲ། །འདུ་ཤེས་ལས་བྱུང་ཏིང་འཛིན་སྐྱོན། །འདུ་མི་བྱེད་ཅེས་སེམས་པའང་མེད། །མངོན་སུམ་རྟོག་བྲལ་རྒྱུན་བསྲིངས་ན། །བསྒོམ་པ་ཞེས་ནི་ཐ་སྙད་འདོགས། །རྟོག་ མེད་ཡེ་ནས་སྐྱེ་བས་ན། །སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བ་བསྒོམ་པ་ཡིན། །སྒྲོ་འདོགས་མེད་པས་བསལ་དུ་མེད། །བཅོས་མེད་རང་གསལ་མ་བྱུང་ན། །ནན་གྱིས་མི་རྟོག་བསྒོམས་གྱུར་ན། །མི་རྟོག་པ་ཉིད་ སྒྲིབ་པའི་རྒྱུ། །དཔེར་ན་སྨན་ཉིད་མ་ཞུ་བ། །ནད་ཀྱི་ནང་ནས་ལྕི་བ་བཞིན། །དེ་བས་སེམས་ཀྱིས་རང་གིས་རང་རྟོགས་ན། །འབད་མེད་བསྒོམས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ཅེས་བྱ། །སྒྱུ་མ་ཆུ་ཟླ་བཞིན་ དུ་ཤེས་མེད་ན། །སྣང་དང་སྟོང་ཞེས་སེམས་ལ་ཡོངས་མི་ཤེས་སོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྣང་སྟོང་རྟོགས་ན་ནི། །འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་ངང་གི་སྐྱེ། །བདག་དང་གཞན་དུ་དབྱེ་བ་མེད་ པ་ཡང་། །ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའི་བློ་ནི་སྐྱེས་གྱུར་ནས། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བསྒོམ་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །༼ཅ༽གང་ཞིག་རྟོག་པས་བར་བཅད་ན། །དགའ་བདེའི་ཏིང་འཛིན་ཉམས་འགྱུར་བས། །ཕྱག་རྒྱ་བའི་ཡུལ་རྣམས་ ལ། །ཚོར་བ་བདེ་བ་སྐྱེས་འགྱུར་བ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་སྟོབས་ལྡན་པས། །རྟོག་དང་བཅས་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །དེ་བས་བདེ་བའི་ཏིང་འཛིན་ལ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཡིད་བཞག་ནས། །གཉིས་མེད་ 1-4-21b བདེ་ཆེན་བསྒོམ་པར་བྱ། །གང་ཞིག་བདེ་བའི་ཏིང་འཛིན་ལ། །སེམས་འཇོག་པ་ནི་ཞི་གནས་ཡིན། །དེ་ལ་དགའ་དང་མཆོག་དགའ་དང་། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཕུལ་བྱུང་ཡང་། །ཞི་གནས་ སེམས་ལས་མི་འདའ་སྟེ། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱིས་བདེ་བར་ཟད། །བདེ་ཆེན་དོན་གྱིས་རྒྱས་བཏབ་ན། །ལྷག་མཐོང་ཕུལ་དུ་ཕྱུང་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་བདེ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ། །སྟོང་ཉིད་བསྒྲུབ་ པ་གང་ཡིན་པ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཡིན་སྙམ་སྟེ། །དེ་ནི་རྗེས་དཔག་བསྒོམ་པའི་ལམ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྟེ(ཏེ)། །བདེ
Chinese
如果生起贪恋和嗔恨，那么对治法如厌恶和慈爱等，对于众生，心中不会同时生起两种念头。如同各种各样的云彩，消融在虚空的界限中一样。 起初是光明，伴随着突如其来的觉悟，之后自然消逝，那么对治法要修持什么呢？由于无明迷惑的习气，心如幻象般显现，不智之人如同调整犁杖一样。修持对治法真是可笑啊！ 心的自性光明，即使生起也是无常的，突如其来的觉悟又怎么会恒常呢？因此，不要修持对治法，也不是修持没有对治法。瑜伽士不执着于相，也不会认为这个和那个相违背。修持本身也是无止境的，不造作就像虚空一样。 从概念产生的禅定是错误的。也不是想着不造作。如果直接、无分别地持续下去，就称之为修持。因为无分别本来就存在，去除增益就是修持。因为没有增益，所以无从去除。如果未经改造的自明没有显现，如果勉强修持无分别，那么无分别本身就是遮蔽的因。例如，药物没有消化，比疾病本身更严重。 因此，如果心自己认识自己，那么不费力地修持，就能断除增益。如果像幻象和水月一样不了解，那么就无法完全理解显现和空性。如果认识到心的自性是显现和空性，那么自然会对众生生起慈爱。如果生起像水月一样的念头，没有自和他人的分别，那就是大乐的修持。 如果被分别念所阻断，喜乐的禅定就会变质。对于手印派的行者来说，如果生起快乐的感受，凭借因缘聚合的力量，有分别念就不会生起。因此，瑜伽士应该专注于快乐的禅定，修持无二的大乐。 如果将心安住在快乐的禅定中，那就是止。其中有喜、胜喜、离喜和俱生喜，但都离不开止，只是身心的快乐而已。如果用大乐的意义来扩展，就会产生殊胜的观。如果有人认为在快乐的法性中，修持空性就是俱生喜，那就是后得的修持之路。那就是个别思考的瑜伽，快乐...
English
If attachment and hatred arise, then antidotes such as aversion and love, for beings, two thoughts will not arise in the mind at the same time. Just as various clouds, dissolve into the expanse of the sky. Initially, there is luminosity, accompanied by sudden awakening, later it naturally ceases, then what antidote should be practiced? Due to the habitual tendencies of ignorance and delusion, the mind appears like an illusion, the unwise person is like adjusting a plow. Practicing antidotes is truly laughable! The mind's own nature is luminosity, even if it arises, it is impermanent, how can sudden awakening be permanent? Therefore, do not practice antidotes, nor is it practicing without antidotes. The yogi does not cling to characteristics, nor does he think that this and that contradict each other. Practice itself is also endless, non-contrived like the sky. Samadhi arising from concepts is flawed. Nor is it thinking of non-contrivance. If directly, without discrimination, it continues, it is called practice. Because non-discrimination is originally present, removing superimpositions is practice. Because there are no superimpositions, there is nothing to remove. If the unadulterated self-luminosity has not arisen, if one forcibly practices non-discrimination, then non-discrimination itself is the cause of obscuration. For example, medicine that has not been digested is heavier than the disease itself. Therefore, if the mind recognizes itself, then effortlessly practicing, it is said to cut off superimpositions. If one does not understand like illusion and water moon, then one cannot fully understand appearance and emptiness. If one recognizes that the mind's own nature is appearance and emptiness, then naturally love will arise for beings. If a thought like water moon arises, without the distinction of self and other, that is the practice of great bliss. If interrupted by conceptual thoughts, the samadhi of joy and bliss will deteriorate. For the practitioners of the Mudra school, if a feeling of happiness arises, by the power of the gathering of causes and conditions, conceptual thoughts will not arise. Therefore, the yogi should focus on the samadhi of happiness, practicing non-dual great bliss. If one places the mind in the samadhi of happiness, that is quiescence. In it, there are joy, supreme joy, joy of separation, and co-emergent joy, but they do not go beyond quiescence, only the happiness of body and mind. If one expands with the meaning of great bliss, it will become superior insight. If someone thinks that in the Dharma nature of happiness, practicing emptiness is co-emergent joy, that is the path of subsequent attainment. That is the yoga of individual thinking, happiness... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་བ་ཆེན་པོའི་མིང་ཡང་མེད། །འོད་གསལ་བདེ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ ལས། །དགའ་བདེ་རྦ་རླབས་ཚུལ་དུ་ཤེས། །དེ་ཉིད་སྟོང་པ་བསྒོམ་པ་ཡིན། །བདེ་དང་ཡིད་བདེ་གང་ཡིན་པ། །དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་ཤེས་ན། །གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་དོན་མེད་ཡིན། །ཆུ་ནི་དངས་ པར་གྱུར་པ་ལས། །ཉ་དག་མྱུར་དུ་འཕར་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སྟོང་གསལ་རང་བཞིན་ལས། །སྣ་ཚོགས་ཤེས་པ་ལྡང་ཞིང་འགག །སྣོད་བཅུད་བདེ་ཆེན་རྒྱས་བཏབ་ན། །སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་ཡན་ བཏང་ཡང་། །གནས་མ་རྙེད་ནས་ལྡོག་པར་འགྱུར། །དངོས་པོ་གསར་པ་མཐོང་བ་ན། །དེ་དེ་བདེ་བའི་རྒྱས་བཏབ་ན། །གཡེངས་པ་ཉིད་ཀྱང་གཡེངས་པ་མིན། །སྤྱོད་ལམ་རོ་མཉམ་ཡིན་ཤེས་པས། ། 1-4-22a འགྲོ་འོང་ཉིད་ཀྱང་འགྲོ་འོང་མིན། །རྒྱུ་འབྲས་སྐྱེ་མེད་རྒྱས་བཏབ་པས། །སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེས་པ་མིན། །འགག་པ་ཐིམ་པའི་རྒྱས་བཏབ་པས། །འགག་པ་ཉིད་ཀྱང་ འགག་པ་མིན། །༼ཆ༽གང་ཞིག་བྷ་གར་བདེ་རྟོག་མེད་མྱོང་དང་། །གང་ཞིག་མེ་ལོང་གཟུགས་ལས་བདེ་མྱོང་དང་། །གང་ཞིག་གཏུམ་མོའི་དྲོད་ལས་བདེ་མྱོང་དང་། །གང་ཞིག་རྒོད་དང་བལྟ་དང་ལག་ བཅངས་དང་། །འོ་བྱས་མཁྱུད་ལ་བདེ་བ་དམ་པ་མྱོང་། །རྟོག་མེད་མྱོང་བར་གྱུར་ཀྱང་བདེ་ཆེན་གྱིས། །རྒྱས་མ་བཏབ་ན་བྱང་ཆུབ་མེད་དོ་ཞེས། །རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་གསུངས་ཤིང་ཚད་མས་གྲུབ། །བདེ་ བར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་བྱ། །རྒྱས་བཏབ་ཞེས་(ཅེས་)བྱ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཡང་། །དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་སྒྱུ་མར་མ་ཟད་ཀྱིས། །རང་གིས་མྱོང་བ་སྒྱུ་མར་མངོན་སུམ་དུ། །རིག་པ་དེ་ལ་རྒྱས་བཏབ་ ཞེས་སུ་བརྗོད། །རྟོག་པ་རེ་རེ་བཅད་པས་རྒྱས་བཏབ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་རྗེས་དཔག་བསྒོམ་ལ་རྒྱས་བཏབ་མེད། །ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་ཡི། །མངོན་སུམ་དེར་སྣང་རྒྱ་ཡི་རྣམ་ པར་འབྱུང་། །དེས་ན་རྒྱས་བཏབ་ཞེས་(ཅེས་)ནི་བྱ་བར་བཤད། །གཉེན་པོའི་རྒྱལ་པོ་མངོན་སུམ་ཡིན། །གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གཏན་ཚིགས་རྣམས། །འོད་གསལ་ཤེས་ལ་དགོས་པ་མེད། །གླང་པོ་ 1-4-22b མངོན་སུམ་རྙེད་གྱུར་ནས། །གླང་པོའི་རྗེས་ནི་ཚོལ་བྱེད་དམ། །བདེ་ཆེན་དེར་སྣང་མངོན་སུམ་ལ། །ལུང་དང་རྗེས་དཔག་བཙལ་མི་དགོས། །མྱོང་བ་དངོས་པོ་གཤིས་ཡིན་པས། །འཆད་པར་བལྟ་བའི་ དོགས་པ་མེད། །གང་ལའང་དེའོ་མི་སེམས་པས། །སྒྲོ་འདོགས་པའི་དོགས་པ་མེད། །སྣོད་བཅུད་བདེ་ཆེན་རྒྱས་བཏབ་པས། །ཉོན་མོངས་དགྲ་ལས་ལྡང་དོགས་མེད། །ལས་ལ་བྱེད་དོ་བྱས་སོ་ ཞེས། །དགེ་སྡིག་གང་ལའང་མི་སེམས་ཤིང་། །རྨི་ལམ་རྨིས་དང་ཁྱད་མེད་པས། །ངན་སོང་གསུམ་གྱི་དོགས་པ་མེད། །གང་དང་གང་ལ་སེམས་དཔའ་ན། །བདེ་ཆེན་དེར་སྣང་ངོ་ཤེས་ན། །གཉེན་པོ་ གཞན་ཞིག་བཙལ་མི་དགོས། །བྱ་བ་བཏང་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྣམ་པར་གནས།
Chinese
甚至没有‘大乐’这个名字， 从光明、安乐的海洋中， 将喜乐理解为波浪的形式。 那本身就是修习空性。 快乐和意乐是什么？ 如果了解那自性为空性， 逻辑等等就没有意义了。 就像水变得清澈， 鱼儿迅速跳跃一样， 同样，从空明自性中， 生起并止息各种觉知。 如果将情器（指世界及其中的众生）以大乐来滋养， 即使放纵心识如大象， 如果找不到归宿，也会返回。 当看到新的事物时， 如果以那事物来滋养快乐， 那么散乱本身也不是散乱。 因为知道行为是味道平等（指体验到一切行为的本质是相同的）的， 来去本身也不是来去。 因为以无生之因果来滋养， 所以生起本身也不是生起。 因为以止息、融入来滋养， 所以止息本身也不是止息。 （ཆ）无论何时，体验到bhaga（藏文：བྷ་ག་，梵文天城体：भग，梵文罗马拟音：bhaga，汉语字面意思：女性生殖器）的无念之乐， 无论何时，体验到镜中影像之乐， 无论何时，体验到拙火之热乐， 无论何时，体验到嬉戏、观看、牵手， 亲吻、拥抱，体验到殊胜之乐。 即使体验到无念之乐， 如果不以大乐来滋养，就没有菩提。 金刚持（Vajradhara）如是说，且以量成立。 应当以乐空性来滋养。 所谓‘滋养’的意义本质是， 不仅将目标对象视为幻象， 而且将自己的体验如幻显现。 将觉性滋养于此，即称为‘滋养’。 断除每一个念头就是滋养。 因此，以随念修习没有滋养。 所知之坛城，远离戏论， 在那显现的现量中，出现广大的状态。 因此，‘滋养’被解释为一种行为。 对治之王是现量。 离一和离多的逻辑， 对于光明觉知没有必要。 一旦现量找到大象， 还需要寻找大象的足迹吗？ 对于大乐的显现现量， 不需要寻找经文和随念。 因为体验是事物的本性， 所以没有解释和观察的疑虑。 因为对任何事物都不执着， 所以没有增益的疑虑。 因为以情器大乐来滋养， 所以没有从烦恼之敌生起的疑虑。 对于行为，无论是做还是已经做， 对于善恶都不执着， 因为与做梦没有区别， 所以没有三恶道的疑虑。 无论对什么事物生起定解， 如果知道那是大乐的显现， 就不需要寻找其他的对治。 在放下作为的心性中， 自然任运而成就。
English
There isn't even the name 'Great Bliss'. From the ocean of luminosity and bliss, Understand joy and happiness as the form of waves. That itself is meditating on emptiness. What is happiness and mental happiness? If you understand that its nature is emptiness, Logic and so on are meaningless. Just as water becomes clear, And fish quickly leap, Likewise, from the nature of clear emptiness, Various cognitions arise and cease. If you nourish the container and its contents (referring to the world and its beings) with great bliss, Even if you let the mind like an elephant run wild, It will return if it cannot find a place. When you see new things, If you nourish happiness with that thing, Then even distraction itself is not distraction. Because you know that actions are of equal taste (referring to experiencing the essence of all actions as the same), Coming and going itself is not coming and going. Because you nourish with the cause and effect of no-birth, Therefore, arising itself is not arising. Because you nourish with cessation and absorption, Therefore, cessation itself is not cessation. (ཆ) Whenever you experience the non-conceptual bliss of bhaga (藏文：བྷ་ག་，梵文天城体：भग，梵文罗马拟音：bhaga，汉语字面意思：female genitalia), Whenever you experience the bliss from the image in a mirror, Whenever you experience the bliss from the heat of tummo, Whenever you experience the bliss from playing, watching, holding hands, Kissing, embracing, experience the supreme bliss. Even if you experience non-conceptual bliss, If you do not nourish it with great bliss, there is no enlightenment. Vajradhara said this, and it is established by valid cognition. You should nourish with bliss and emptiness. The essential meaning of 'nourishing' is, Not only to regard the object of focus as an illusion, But also to manifest your own experience as an illusion. Nourishing awareness in that is called 'nourishing'. Cutting off each thought is nourishing. Therefore, there is no nourishing with subsequent inference meditation. The mandala of knowable things, free from elaboration, In that directly perceived appearance, a vast state arises. Therefore, 'nourishing' is explained as an action. The king of antidotes is direct perception. Logics that are free from one and free from many, Are not necessary for luminous awareness. Once direct perception finds the elephant, Is it still necessary to look for the elephant's footprints? For the direct perception of the appearance of great bliss, There is no need to search for scriptures and subsequent inference. Because experience is the nature of things, There is no doubt of explaining and observing. Because you do not cling to anything, There is no doubt of superimposition. Because you nourish with the great bliss of the container and its contents, There is no doubt of arising from the enemy of afflictions. Regarding actions, whether doing or having done, You do not cling to good or bad, Because there is no difference from dreaming a dream, There is no doubt of the three lower realms. Whatever you develop conviction in, If you know that it is the appearance of great bliss, There is no need to look for other antidotes. In the mind that has let go of effort, It naturally abides in accomplishment. --------------------------------------------------------------------------------