Tibetan
གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དེ་ཐོབ་ལམ་ལ་ཐབས་ཤེས་གཉིས། །མེད་ན་མི་མཐོང་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །སྟོང་ཆེན་ལྔ་བདག་བདེ་བའི་ཝཾ་གྱི་ཚུལ། །སྙིང་རྗེའི་དམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཡི་ཐབས། །ཐིག་ལེ་སྟོང་དྲུག་འདུས་པའི་ཨེ་ཀློང་དུ། །ཞུགས་པའི་ལམ་གྱིས་ཡེ་ ཤེས་མངོན་བྱེད་གསུངས། །དེས་ན་སྟོང་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས། །ཟུང་དུ་ཞུགས་པའི་ལམ་ཁྱད་ཀྱིས། །ཡེ་ཤེས་ལ་སྦྱོར་རྒྱུ་ཉིད་ལས། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་བསྒྲུབས་འབྲས་བུར་བཤད། །དེ་ལྟར་ཐབས་ཤེས་འབྲེལ་དེའང་། །ཐབས་ཤེས་ཇི་ལྟར་ཉིད་གྱུར་པ། །དེ་དང་དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་ཉིད། །འགྲུབ་པའི་ལམ་ལ་ཁྱད་ཞུགས་པས། །ཐབས་ཤེས་རང་བཞིན་ངང་གིས་ཀྱང་། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ལ། །ལམ་བྱེད་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ལས། །ལྷག་པའི་ཐེག་པ་མི་རྙེད་དེ། །གང་ཕྱིར་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ནི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་མཐར་ཐུག་པས་ན། །དེ་ལས་ལྷག་པར་གྱུར་ཡོད་པ། །ཤཱཀྱའི་རིང་ལུགས་ལ་ནི་མེད། །དེ་ལམ་དེ་འབྲས་སངས་རྒྱས་པས། །གདོད་ནས་སངས་རྒྱས་མིན་ཞེ་ན། །འདི་ནི་སོར་རྟོགས་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཤན་འབྱེད་ཡིན་གྱིས་ལ་ཟློ་མིན། །གལ་ཏེ་ཤན་འབྱེད་སྐབས་སུ་ཡང་། །མིང་ཙམ་སྨོས་པས་དེར་འགྱུར་ན། །དབུ་མའི་གཞུང་དུ་དངོས་པོ་རྣམས། །སྤྲོས་པས་སྟོང་ཉིད་དངོས་འགྱུར་རམ། །རྒྱལ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ལམ་དེ་དག །མ་ཐོབ་པ་ལ་མི་སྣང་སྟེ། །ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་རྟག་གནས་ཀྱང་། །ལམ་མ་ཞུགས་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་། །ཐབས་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཡི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་ པོ་དེ། །ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཀྱང་། །མཚན་མོའི་གཟུགས་ལྟར་མི་གསལ་ཞེས། །གསུངས་ཕྱིར་རྟོག་གེའི་ཡུལ་མིན་ཡང་། །ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ལམ་ཁྱད་ཀྱིས། །དབྱེར་མེད་སྲས་སུ་གྲུབ་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་པྲ་ཕབ་ལྟ་བུར་སྣང་། །ཡེ་ཤེས་ལམ་བྱེད་མི་ནུས་ན། །སྟོང་ཉིད་གཙོ་བོར་འཕགས་རྒྱུད་ལ། །ཡོད་དེར་འཇུག་པའི་ཐབས་མེད་དམ། །སྔགས་ཀྱི་ཉེ་ལམ་དགོས་པ་ཅི། །འོ་ན་ལམ་གྱིས་ཅི་བྱ་ན། །གཤིས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་མཐོང་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་གཟུགས་ནི་འགྱུར་མིན་ཡང་། །མིག་སྐྱོན་སེལ་བའི་སྨན་བཞིན་ནོ། །།གལ་ཏེ་མིག་སྐྱོན་ལྟ་བུ་འདིར། །འཁོར་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཅེ་ན། །ཐ་སྙད་ཤན་འབྱེད་སྐབས་སུ་ནི། །དེ་ལྟར་རུང་སྟེ་འཁོར་འདས་ནི། །རིག་དང་མ་རིག་ཁྱད་ཅེས་གསུངས། །འོན་ཀྱང་དོན་དམ་ལྟ་བའི་གཞིར། །མིག་སྐྱོན་ལྟ་བུའི་མ་རིག་པའང་། །ཡང་དག་མ་གྲུབ་དབྱིངས་ཉིད་དོ། །ཨེ་མ་སྟོན་མཆོག་རྒྱལ་པོ་དེས། །བློ་ངན་བཟློག་པའི་ཐེག་རིམ་ནི། །སྐས་ཀྱི་གདང་བུ་ལྟ་བུར་བསྟན། །མཐར་ཕྱིན་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །དེ་ལྟར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་རྒྱལ་བའི་དབྱིངས། །གྲངས་མེད་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་རྟེན་གྱུར་བ། །ནམ་ཞིག་བདག་གིས་མངོན་དུ་བྱ་སྙམ་དུ། །ལམ་མཆོག་མཐར་ཐུག་གྱུར་ལ་སྲེད་པ་ འཕེལ། །ཤན་འབྱེད་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ལས། །དངོས་ཀུན་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུར་ལ་ཟློ་བའི། །ལྟ་དང་ཁས་ལེན་བསྲེས་ནས་རྨོངས་རྣམས་ལ། །གཞུང་བཞིན་གོ་བདེར་བཤད་པའི་དགེ་བ་ཡིས། །ལྟ་མཆོག་རྒྱལ་པོར་བསྟན་པའི་བློ་གྲོས་ལས། །མི་ཟད་སྤོབས་པ་སེང་གེའི་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱིས། །ལྟ་དམན་རི་དྭགས་བྱེ་བ་ཟིལ་གནོན་ཞིང་། །དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་བཟང་འབྱེད་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པའང་བློ་ངན་ཕལ་ཆེ་སྙིང་ལ་ཞུགས་ཡིད་ལ་འཕྲིག་གཟུད་པའི་ཚིགས་རེ་ཟུང་ངོ་ཞེས་མ་ཏི་བི་མཱ་ལའམ་མི་ཕམ་བློ་གྲོས་དྲི་མེད་དུ་འབོད་པའི་གྱི་ན་བས་རང་ལོ་ཉེར་ལྔ་ལྕགས་རྟ་ཟླ་༡༢ཚེས་༢༣ལ་བྲིས་པ་མངྒ་ལཾ།། །།༈ རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ཟབ་མོའི་སྣང་བ་བཞུགས། ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཏིཀྵྞཱ་ཡ། འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས་ལྷའི་བུར་བརྩེ་བའི་གནས་སུ་གསུང་པའི་མདོ་ལས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་གིས་གནས་ལུགས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པའི། འཇིག་རྟེན་ཁམས་མང་ལ་ལ་དག །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་འཚིག་འགྱུར་ཡང་། །ནམ་མཁའ་འཚིག་པར་མི་འགྱུར་བཞིན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པའང་། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་རྣམ་བྱང་ཅན། །དེ་ཡི་རྩལ་ལས་སྣོད་བཅུད་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དུ་གནས་པ། འཁོར་འདས་སྣང་སྲིད་ཆོས་སོ་ཅོག །རྡོ་རྗེ་གསུམ་དུ་ཡེ་གནས་པ། །ཤེས་ ཤིང་དེ་བཞིན་གོམས་པ་ནི། །ཡེ་རྫོགས་རྡོ་རྗེའི་གྲུབ་མཐར་སྨྲ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་དམ་བཅའ་བ། ༈ མཐུན་པར་སྣང་བའི་ཆོས་སྤྱི་ལ། །དེ་རྟོགས་པའི་ལམ། འཇལ་བྱེད་རིགས་པས་གཞལ་བའི་འབྲས། །ཐེག་པའི་ལྟ་གྲུབ་རིམ་པར་བཞག །འདིར་ནི་ཡོངས་རྫོགས་ཆེ་བ་མཐར་ཕྱིན་དོན། །སྒྲུབ་བྱེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་དག་པ། །རྡུལ་ཙམ་ཡོད་པར་གྲུབ་ན་ནི། །དེ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མིན། །དག་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དེ་གང་། །ཆོས་ཅན་མ་དག་པ་མེད་ན། །དག་པ་ལོགས་སུ་ཇི་ལྟར་རྙེད། །སྡུག་ཀུན་ལམ་བདེན་མེད་ཅེས་རྒོལ་ན། ཀུན་ཉོན་རྒྱུ་འབྲས་ལམ་བདེན་ཡང་། །ཡོད་པས་ཡང་དག་འདི་མཐོང་ན། །དེ་འདིར་རྒོལ་བར་སྨྲ་བ་གང་། །དེ་དོན་མཐོང་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་། །འོ་ན་སངས་མ་རྒྱས་
Chinese
无二。 彼智慧即是如来。 为得彼果道有方便慧， 若无则不见之故。 五大空性我乐之（藏文：ཝཾ，梵文天城体：vam，梵文罗马拟音：vam，汉语字面意思：旺）之相， 慈悲之胜妙无边之方便， 六万明点聚集之埃（藏文：ཨེ，梵文天城体：e，梵文罗马拟音：e，汉语字面意思：埃）虚空中， 以入之道而显现智慧宣说。 是故空与智慧二者， 以双运之道差别， 唯有与智慧结合之因， 智慧即是修成之果。 如是方便慧之关联， 方便慧如何成彼性， 如是如是诸佛陀， 于成办道上入差别故， 方便慧自性自然亦， 于无离合之果上， 行道阿底瑜伽之上， 不寻得更超胜之乘。 何故无二之智慧， 乃如来之究竟故， 较彼更超胜之法， 于释迦教法中则无。 彼道彼果成佛故， 若谓本来非佛陀耶？ 此乃个别觉识智慧所， 判别是也非争论。 若于判别之时亦， 仅说其名即成彼， 则于中观宗典中诸事物， 以戏论空性成实有耶？ 虽是佛陀然彼等道， 于未得者则不显现， 如是空性虽恒常住， 然未入道者如何显现？ 方便慧无离合之， 如来藏彼心髓， 纵是十地大菩萨， 亦如夜间之物不明显。 如是说故非是寻思境， 然以方便慧双运道差别， 于无别佛子成就之， 智慧如普巴杵般显现。 若谓智慧不能为道用， 则以空性为主圣者续， 于彼有入之方便耶？ 何需密咒之近道耶？ 若然道有何用耶？ 为见自性之智慧故， 如是色虽不变异， 然如去除眼疾之药。 若谓如眼疾般此， 于轮回中成立耶？ 于名言判别之时则， 如是容许轮回涅槃乃， 有知与无知之差别如是说。 然于胜义见之基上， 如眼疾般之无明亦， 非是真实成立法界性。 噫玛导师胜王彼， 遣除恶慧之
English
Non-duality. That wisdom is thus the Tathagata. To attain that fruit, there are two paths: skillful means and wisdom, Because without them, it cannot be seen. The form of the five great emptinesses, the bliss of self, (Tibetan: ཝཾ, Devanagari: vam, Romanized Sanskrit: vam, Literal meaning: Vam), The supreme compassion, the boundless skillful means, In the space of E (Tibetan: ཨེ, Devanagari: e, Romanized Sanskrit: e, Literal meaning: E) where sixty thousand bindus gather, It is said that wisdom is manifested through the path of entering. Therefore, emptiness and wisdom, Through the distinction of the path of union, Only the cause of joining with wisdom, Wisdom itself is said to be the fruit achieved. Thus, the connection of skillful means and wisdom, How skillful means and wisdom become their nature, Thus and thus the Buddhas, Because of the difference in entering the path of accomplishment, The nature of skillful means and wisdom naturally, On the fruit of non-separation, Above the path of Atiyoga, A vehicle more superior cannot be found. Why is non-dual wisdom, The ultimate of the Tathagata, Therefore, a more superior Dharma, Does not exist in the Shakya doctrine. That path, that fruit, is Buddhahood, If it is said that it is not Buddha from the beginning? This is distinguished by the wisdom of individual realization, It is judgment, not argument. If even at the time of judgment, It becomes that by merely mentioning its name, Then in the Madhyamaka scriptures, all things, Does emptiness become real by elaboration? Although it is Buddhahood, those paths, Are not visible to those who have not attained them, Although emptiness abides eternally, How does it appear to those who have not entered the path? The essence of the Tathagata, Of skillful means and wisdom that are inseparable, Even the great Bodhisattvas of the ten bhumis, It is said that it is not clear like an object at night. Therefore, it is not an object of speculation, But through the distinction of the path of union of skillful means and wisdom, The wisdom that is accomplished in the inseparable son, Appears like a vajra stake. If wisdom cannot be used as a path, Then is there a means to enter the lineage of noble ones, Where emptiness is the main thing? What is the need for the near path of mantra? If so, what is the use of the path? To see the wisdom of one's own nature, Although form does not change, It is like medicine that removes eye disease. If it is said that this, like eye disease, Is established in samsara? Then at the time of distinguishing names, It is permissible to say that samsara and nirvana are, The difference between knowing and not knowing. However, on the basis of the view of ultimate truth, Ignorance like eye disease, Is also not truly established, it is the nature of reality. Ema, the supreme teacher, the king, Turning back evil wisdom
Chinese
此乘次第者，如示阶梯之梯蹬，乃为究竟之无二智慧。如是不可思议之胜者界，成为无数众生之依处，何时我能现证耶？如是希求最胜究竟之道增长。 从辨别各别觉悟之智慧中，将万物皆诵为唯一智慧之，见与承诺相混，为愚昧者，以如经论易懂之方式解说之善根力，从所示现最胜国王之智慧中，以无尽之勇猛狮子吼声，降伏卑劣见解之亿万野兽，愿能开启无垢智慧之善妙之眼。如是云者，乃是恶慧大多入心，于意中植入歧途之只言片语也。此为名为玛蒂比玛拉或麦彭洛哲伟瑟之瑜伽士，于自身二十五岁铁马年十二月二十三日所书。吉祥！ ༈ 自生智慧之甚深义显现。那摩 咕噜 曼殊师利 班匝 谛叉那亚。（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）顶礼 गुरु मञ्जुश्रीवज्रतिक्ष्णाय （Guru Mañjuśrīvajratikṣṇāya，上师文殊金刚利）。从圣者华严经中，于对天子慈爱之处所说之经中，以一偈示现法性大圆满之自生智慧。 诸多世界纵然坏，不可思议焚毁亦然，如虚空不被焚毁般，自生智慧亦如是。个别众生之觉性亦，自性即是极清净者，彼之妙力所生器情，安住于金刚三处。轮回涅槃有寂诸法，本然安住于金刚三处，了 知如是而修习者，即说为本初圆满金刚之宗。立誓大圆满者。 ༈ 于相似显现之共同法上，彼证悟之道，以衡量之理所衡量之果，安立宗派之见解次第。此处乃为圆满广大究竟之义。成就者，法性之理。自性不净者，若成立有微尘许，则彼彼彼非如来。超越清净之法彼为何？法性不净若无有，清净如何另寻得？若反驳说无苦集灭道，然集谛烦恼因果道谛亦，以有而如实见此，彼于此处说反驳者为何？彼义远离见解甚远。若然未成佛，
English
This order of vehicles is shown as the rungs of a ladder. It is the ultimate non-dual wisdom. Thus, may I realize the inconceivable realm of the Victorious Ones, which is the support of countless beings, and may my longing for the supreme and ultimate path increase. From the wisdom that distinguishes and realizes individually, reciting all things as the one wisdom, mixing views and commitments, for the ignorant, by the merit of explaining in an easily understandable way according to the scriptures, from the wisdom that shows the supreme view as the king, with the inexhaustible roar of a lion's courage, subduing billions of inferior-viewed wild animals, may the immaculate wisdom's good eye be opened. It is said that these are just a few words that enter the heart of most evil minds and plant deviations in the mind. This was written by the yogi called Mati Bimala or Mipham Lodrö Trimé on the 23rd day of the 12th month of the Iron Horse year at the age of twenty-five. May there be auspiciousness! ༈ The manifestation of the profound meaning of self-arisen wisdom. Namo Guru Manjushri Vajra Tikshnaya. (藏文, 梵文天城体, 梵文罗马拟音, 汉语字面意思) 顶礼 गुरु मञ्जुश्रीवज्रतिक्ष्णाय (Guru Mañjuśrīvajratikṣṇāya, Homage to the Guru Manjushri Vajratikshna). From the Avatamsaka Sutra, in the sutra spoken in the place of love for the sons of the gods, with one verse, the self-arisen wisdom of the Great Perfection of Dharmata is shown. Although many world realms are destroyed, and inconceivably burned, just as the sky is not burned, so is self-arisen wisdom. The awareness of individual beings is also, by its nature, extremely pure. From its power, the vessel and essence abide in the three vajras. Samsara, nirvana, existence, and all phenomena, are originally abiding in the three vajras. Knowing this and practicing accordingly is said to be the doctrine of the primordial perfection of the vajra. Vowing to the Great Perfection. ༈ On the common phenomena that appear similar, the path to realize it, the result measured by the reasoning that measures, the order of the philosophical views of the vehicles is established. Here, it is the meaning of complete, vast, and ultimate. The accomplisher is the reasoning of the nature of reality. If it is established that there is even a particle of impurity by its very nature, then that, that, that is not the Tathagata. What is that dharma that transcends purity? If there is no impure dharmata, how can purity be found separately? If one argues that there is no suffering, origin, cessation, or path, but the origin of affliction, cause and effect, and the path, by having them, one truly sees this. Who is it that speaks of arguing here? That meaning is very far from seeing. If one has not become a Buddha,