Tibetan
སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་སོ་སོར་བརྟག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་འཁོར་ལོ་མ། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་སོ་སོར་བརྟག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་འཁོར་ལོ་མ། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་སོ་སོར་བརྟག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་འཁོར་ལོ་མ་ཞེས་པ་བཞུགས་སོ། ། ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། སྲིད་ན་ཉེས་པ་གང་མཆིས་པ། །རང་སེམས་ཉོན་མོངས་མཐུ་ཡིས་བྱས། །ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཉོན་མོངས་རྒྱུ། །དེ་སྤོང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་བྱེད་ཡིན། །འདི་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཚུལ། རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཚད། དེ་ཡི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་ཡུལ། །ཡིད་ཀྱིས་མདུན་དུ་མངོན་བྱས་ནས། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔར་ཕྱེ་སྟེ། །ཐོག་མར་ལུས་ལ་རྣམ་པར་བརྟག །ཤ་ཁྲག་རུས་པ་རྐང་དང་ཚིལ། །དོན་སྣོད་ཡན་ལག་དབང་པོ་དང་། །གཤང་གཅི་སྲིན་བུ་སྐྲ་སེན་སོགས། །མི་གཙང་རྫས་རྣམས་ཇི་སྙེད་དང་། །ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཚོགས། །སོ་སོར་ དབྱེ་བར་རུང་བའི་རིགས། །གང་དག་ཇི་སྙེད་མཆིས་པ་རྣམས། །ཇི་སྲིད་རྡུལ་གྱི་མཐར་ཐུག་པར། །རིམ་པས་དབྱེ་ཞིང་དེ་རེ་རེར། །ཆགས་པ་སྐྱེའམ་མི་སྐྱེ་བརྟག །མི་གཙང་སིལ་བུའི་རྫས་དེ་ལས། །ལུས་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་མེད་པས། །ལུས་ནི་མི་གཙང་འཁྲུལ་འཁོར་དང་། །རྩ་དང་རྩིག་པ་ལུད་ཕུང་དང་། །དབུ་བ་རྡོས་པ་ལྟ་བུར་ནི། །མཐོང་ཚེ་དེ་དོན་དྲན་བཞིན་འདུག །རྟོག་པ་དེ་ཡི་རྒྱུན་ཡལ་ཚེ། །ཚོར་འདུ་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །རང་བཞིན་རེ་རེ་དག་ལ་ཡང་། །དུ་མ་ཉིད་དུ་ཕྱེ་ཞིང་དཔྱད། །ཆུ་བུར་སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ཤིང་དང་། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཐོང་བའི་ཚེ། །དེ་ལའང་ཆགས་པ་བྱར་མེད་པར། །ཤེས་ནས་རྣམ་རྟོག་ དེ་ཡི་རྒྱུད། །མ་ཡལ་བར་དུ་དེ་བསྐྱང་བྱ། །ཡལ་ན་ཆེད་དུ་མི་མཐུད་པར། །སོ་སོར་བརྟག་པ་གཞན་ལ་སྤོ། །དེ་ལྟར་མི་གཙང་བ་དང་ནི། །སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་དེ། །བྱུང་ནས་མི་སྡོད་སྐད་ཅིག་གིས། །འཇིག་པ་ལ་ནི་ཡང་དག་བསམ། །སྔོན་བྱུང་མཐའ་མ་མཆིས་པ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཀྱང་ཞིག་གྱུར་ཏེ། །ད་ལྟ་མ་འོངས་ཀྱང་དེ་འདྲ། །འདུས་བྱས་ངང་ཚུལ་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ། །སྐྱེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་འཆི་ངེས་ཏེ། །གློ་བུར་འཆི་བ་ཆ་མེད་ལ། །སྲིད་པའི་སྣང་བ་འདི་དག་ཀུན། །གནས་སྐབས་འགྱུར་བ་ཅན་དུ་བསམ། །མདོར་ན་འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པའི། །རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ལ། །ཇི་ལྟར་ནུས་པར་རེ་རེ་བཞིན། །བློ་ཡིས་གསལ་པོར་རིམ་གྱིས་བསམས། །གང་ཚེ་ཆགས་ཡུལ་ཕུང་པོ་དེ། །གློག་དང་ཆུ་བུར་
Chinese
调伏心之行境之各别观察的观察修轮。 调伏心之行境之各别观察的观察修轮。 调伏心之行境之各别观察的观察修轮终。 那摩曼祖师利耶（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。 有之过患凡所有，自心烦恼力所为，非理作意烦恼因，彼舍如理为作意。 此有三义：如何修之方式，于相续生起之量，彼之必要也。 初者：于何尤为贪著之境，以意于前显现后，于彼分为五蕴，首先于身作观察， 肉血骨骼胫与髓，脏器肢节与根门，屎尿虫发爪等等，不净之物凡几许，地等之界之集合， 各自分离所能之类，凡诸所有几许者，乃至微尘之边际，次第分离且于彼一一，贪著生或不生观察， 不净微细之物彼，身名为无余者，身乃不净之幻轮，如刺与墙壁粪堆与，泡沫凝结之状者， 见时彼义忆念而住，分别之彼相续消失时，受想行识之，自性一一亦于，众多性中分离而观察， 如水泡阳焰水树与，幻术之状见之时，于彼亦无贪著可为，知已分别，彼之相续，未消失前当修彼， 消失则不特意相续，于各别观察移于他，如是不净者与，无有实义之蕴彼， 生已不住刹那间，于坏灭则亦当思维，往昔未来无有边，世间一切亦坏灭， 现在未来亦如是，有为自性厌离因，有情一切定当死，猝死无有定期也， 有之显现此等一切，思维为暂时变化者，总之有为无常之，相凡所有之， 如何能于一一，以智明晰次第思维，何时贪著境之蕴，如电与水泡
English
The Wheel of Analytical Meditation for Purifying the Activities of the Mind by Examining Them Individually. The Wheel of Analytical Meditation for Purifying the Activities of the Mind by Examining Them Individually. Herein dwells the Wheel of Analytical Meditation for Purifying the Activities of the Mind by Examining Them Individually. Namo Manjushriye (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). Whatever faults exist in existence, are done by the power of the afflictions of one's own mind. Improper attention is the cause of afflictions; abandoning that is proper attention. This has three meanings: how to meditate, the measure of arising in the continuum, and its necessity. Firstly: the object to which one is particularly attached, having manifested it before the mind, then dividing it into the five aggregates, first examine the body. Flesh, blood, bones, shanks, and marrow, organs, limbs, faculties, and excrement, urine, worms, hair, nails, etc., as many impure substances as there are, and the collection of elements such as earth, classes that can be separated individually, as many of those that exist, to the extent of the limit of dust particles, gradually separate and examine whether attachment arises or does not arise to each of them. From those impure, minute substances, there is nothing else called the body. The body is an impure illusion wheel, like thorns, walls, dung heaps, and solidified foam. When seeing it, one should remain mindful of that meaning. When the continuum of that thought vanishes, also to each of the natures of feeling, perception, formation, and consciousness, divide and examine them into many natures. When seeing them as like water bubbles, mirages, water trees, and illusions, knowing that there is no attachment to be made to them either, then that continuum of discrimination, should be cultivated until it vanishes. If it vanishes, do not intentionally continue it, but shift to another individual examination. Thus, that which is impure and that which is an aggregate without essence, once arisen, does not stay for an instant, but one should also contemplate its destruction. All the worlds of the past and future without end have been destroyed, and the present and future are also like that. The nature of conditioned things is a cause for sorrow. All sentient beings are certain to die, and sudden death is unexpected. All these appearances of existence should be contemplated as temporary and changing. In short, whatever aspects there are of the impermanence of conditioned things, as much as possible, one should gradually contemplate them clearly with intelligence. When the aggregate that is the object of attachment is like lightning and water bubbles.
Tibetan
སྤྲིན་ལྟ་བུར། །གཡོ་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ན། །ཇི་སྲིད་རྣམ་རྟོག་དེ་ཡི་རྒྱུན། །མ་ཡལ་བར་དུ་དེ་ཉིད་བསམ། །དེ་ནས་དུ་མར་གྱུར་པ་ཡི། །ཕུང་པོའི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཡང་། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའམ། །བདེ་བར་སྣང་ཡང་འགྱུར་བ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་ཕྱི་མའི་རྒྱུར་གྱུར་ཕྱིར། །ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་གཞི་ཡིན་ལ། །སྲིད་ན་མཆིས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །ཇི་ལྟར་ནུས་པར་བསམས་བྱས་ནས། །དེ་ཀུན་ཕུང་པོའི་སྐྱོན་ཡིན་ཕྱིར། །ཟག་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལ། །ཁབ་ རྩེ་ཙམ་གྱི་ཆ་ཤས་ཀྱང་། །སྡུག་བསྔལ་སྐྱོན་མེད་མ་མཆིས་པས། །ཕུང་པོ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི། །འབྱུང་གནས་མི་གཙང་འདམ་དང་ནི། །མེ་འོབས་སྲིན་གླིང་འདྲའོ་ཞེས། །རྟོག་པ་དེ་ལ་ཇི་སྲིད་གནས། །དེ་མཐར་སྡུག་བསྔལ་རྟེན་གྱུར་པ། །དུ་མ་མི་རྟག་ཕུང་པོ་འདིར། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་ཞེས། །དཔྱད་པས་བདག་གིས་སྟོང་པ་ཡི། །འབབ་ཆུ་ཆར་དང་ཁང་སྟོང་ལྟར། །མཐོང་ན་ངེས་ཤེས་དེ་ཡི་ངང་། །ཇི་སྲིད་མ་ཡལ་དེ་ངང་འདུག །ཡལ་བར་གྱུར་ཚེ་སླར་ཡང་ནི། །གོང་བཞིན་རིམ་པས་དཔྱད་པ་བྱེད། །རེས་འགའ་གོ་རིམ་མེད་པར་ཡང་། །སྣ་ཚོགས་དཔྱད་པས་གང་རུང་བསམ། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་འདི་དོན་བརྟག །རེས་འགའ་གཞན་གྱིས་ཕུང་པོར་བསམ། །རེས་འགའ་རང་གི་ཕུང་པོར་བརྟག །རེས་འགའ་འདུས་བྱས་ཀུན་ལ་དཔྱད། །གང་ལ་ཆགས་ཀྱང་དེ་སུན་དབྱུང་། །མདོར་ན་དཔྱད་པ་འདི་དུ་མ། མི་རྟག སྡུག་བསྔལ། བདག་མེད། བཞི་པོ། །མིན་པའི་རྣམ་རྟོག་སྤང་ནས་སུ། །དཔྱད་པའི་འཁོར་ལོ་བར་མེད་བསྐོར། །ཅི་ཙམ་དཔྱད་བཞིན་ངེས་པ་སྐྱེ། །འདི་འདྲའི་དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་ལ། །ཤེས་པ་གསལ་པོར་རྒྱུ་བ་ཡིས། །རྩྭ་ལ་མཆེད་པའི་མེ་བཞིན་དུ། །རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འཇུག་པར་བྱ། །སྔོན་ཚེ་བདག་གིས་ དུས་ཀུན་ཏུ། །ཚུལ་མིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡི། །སྣ་ཚོགས་རྟོག་པ་རྒྱུན་འཇུག་པ། །དེ་ཡི་ཚབ་ཏུ་འདི་བཞག་བྱ། །གལ་ཏེ་དུབ་པར་གྱུར་ནས་སུ། །གཉེན་པོའི་དཔྱད་པའང་མི་འཇུག་ལ། །ཉོན་མོངས་དག་ཀྱང་མི་སྐྱེ་ན། །བཏང་སྙོམས་ཉིད་དུ་ངལ་གསོ་བྱ། །རེ་ཞིག་ངལ་བ་སོར་ཆུད་ནས། །སླར་ཡང་གོང་བཞིན་སོ་སོར་བརྟག །སོ་སོར་བརྟག་པའི་རྟོག་པ་འདི། །དྲན་བཞིན་ཤེས་བཞིན་ཀུན་ཏུ་གནས། །གལ་ཏེ་བརྗེད་པར་གྱུར་པའི་སྐབས། །ཉོན་མོངས་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ན། །དགྲ་བོ་མཐོང་ཚེ་མཚོན་བཞིན་དུ། །སོ་སོར་བརྟག་པ་སློང་བར་བྱ། །མུན་པ་ལ་ནི་སྣང་བ་བཞིན། །སོ་སོར་བརྟག་པ་འདི་ལྟ་བུ། །ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་
Chinese
如云般，见其摇动时，只要分别念的相续，未消失之前就那样思。之后成为众多的，蕴的每一刹那也是，痛苦自性或者，显现安乐也是变化和，成为后来痛苦之因故，蕴是痛苦之基，有中存在的诸痛苦，如何能思惟之后，彼等皆是蕴之过失故，具有漏的蕴上，针尖许的部分也是，无有无痛苦之过失，此蕴乃是痛苦之，生处不净泥土和，火坑罗刹洲相似云，如是之念存在多久，其后成为痛苦之所依，众多无常此蕴上，我称为何之，以理分析我空性之，如流水雨水和空屋般，见则于彼定解之状态，只要未消失就处于彼状态。消失之时再次，如前次第分析。有时无有次第也，以各种分析随意思惟。再三此义分析，有时思惟他之蕴，有时观察自己之蕴，有时观察一切有为法，对何贪执也驳斥彼。总之此分析众多，无常，痛苦，无我，四者，舍弃非彼之分别念后，分析之轮无间旋转。分析多少生起定解，于此等各种所缘上，以明晰之觉知游动，如草上蔓延之火般，应无间断而行。往昔我于，一切时中，不如理作意之，各种分别念相续生起，以此代替彼。若已疲惫，对治之分析也不生起，烦恼等也不生起时，于舍中而休息。稍作休息恢复精力后，再次如前各自观察。如此各自观察之念，忆念和正知恒时存在。若已遗忘之时，烦恼生起之时，如见敌人之兵器般，应生起各自观察。如黑暗之光明般，如此各自观察，稍微也烦恼
English
Like a cloud, when seeing it moving, as long as the continuum of discursive thoughts does not disappear, think in that way. Then, each moment of the aggregates that have become many is also, either the nature of suffering, or even if it appears as happiness, it is change and, because it becomes the cause of later suffering, the aggregates are the basis of suffering, and all the sufferings that exist in existence, after thinking about how it is possible, since all of them are the fault of the aggregates, on the aggregates with outflows, even a part as small as the tip of a needle, there is no fault without suffering, this aggregate is the, source of suffering, like impure mud and, a fire pit, a Rakshasa island, it is said, as long as that thought exists. After that, becoming the support of suffering, on this manifold impermanent aggregate, what is called "I"? By analyzing the emptiness of self, like flowing water, rain, and an empty house, if you see it, then in that state of certainty, stay in that state as long as it does not disappear. When it disappears, again, analyze in order as before. Sometimes even without order, think at random with various analyses. Analyze this meaning again and again, sometimes think of the aggregates of others, sometimes observe one's own aggregates, sometimes observe all conditioned phenomena. Whatever you are attached to, refute it. In short, these analyses are many, impermanent, suffering, selfless, the four, after abandoning discursive thoughts that are not them, the wheel of analysis rotates without interruption. The more you analyze, the more certainty arises, on these various objects, with clear awareness moving, like a fire spreading on grass, it should proceed without interruption. In the past, I, at all times, with improper attention, various discursive thoughts arose continuously, replace them with this. If you become tired, and the antidote analysis does not arise, and afflictions etc. also do not arise, then rest in equanimity. After resting for a while and regaining strength, again observe each separately as before. This thought of observing each separately, mindfulness and clear knowing are always present. If you have forgotten, when afflictions arise, like a weapon when seeing an enemy, you should arouse separate observation. Like light in darkness, such separate observation, even slightly, afflictions