Tibetan
གཉུག་སེམས་འོད་གསལ་གྱི་དོན་རྒྱལ་བ་རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་ལུང་བཞིན་བརྗོད་པ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ། གཉུག་སེམས་འོད་གསལ་གྱི་དོན་རྒྱལ་བ་རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་ལུང་བཞིན་བརྗོད་པ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ། ཨཱདྱཙིཏྟཱཙྪསྱཱརྠཛིནབེདྱཱབྷརཱཡནྱཱནཱཾཏཱིརྠཾམིཐོཾབྷཱ་ཥིཏབཛྲགརྦྷནཱམབིཧརཏིསྨ། ། གཉུག་སེམས་འོད་གསལ་གྱི་དོན་རྒྱལ་བ་རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་ལུང་བཞིན་བརྗོད་པ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། བླ་མ་མཆོག་དང་ཡི་དམ་ལྷག་པའི་ལྷ། །འཇམ་པའི་དཔལ་གྱུར་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྐུ། །རིག་སྟོང་གཉུག་མ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་། །དབྱེར་མེད་རང་ངོ་ཤེས་པས་ཕྱག་གིས་འདུད། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་དུ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་དབང་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་སྒོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་འདུ་ལ། རྒྱུ་ཕར་ཕྱིན་པའི་ལམ་གྱི་ལྟ་བ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩེ་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དགོངས་པ་ནི། སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་མཐར་ཐུག་ཅིང་། ཟབ་མོ་འབྲས་བུ་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པའི་མཐར་ཐུག་ནི། མདོ་དགོངས་པ་འདུས་པ་ལས། སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་གསང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད། ཅེས་གསུངས་པ་འདི་ལ་ཐུག་པས། འདི་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཐར་ཕྱིན་པའི་མཁས་པ་ངེས་དོན་གཟིགས་པ་དག་གིས་ལུང་དང་རིག་པའི་སྒོ་ནས་ཚུལ་བཞིན་བཤད་པ་ལས་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པའམ། ཡང་ན་ཐོས་བསམ་ སྦྱངས་པའི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་དང་མི་ལྡན་ཡང་སེམས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནད་ལ་རང་བྱན་ཚུད་པའི་བླ་མ་མན་ངག་གི་ཉམས་མྱོང་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཉིད་ལེགས་པར་ངོ་སྤྲད་པ་བཞིན་ཡིད་ཆེས་སྐྱེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ནི་བསྟན་པའི་གནད་ལས་མི་ཉམས་པར་གྱུར་ལ། གཞན་དུ་མང་མང་ལེགས་ལེགས་འདྲ་བའི་དཔྱད་པ་སྐམ་པོས་ཟབ་དོན་སྤངས་ནས་ཆོས་ལྟར་སྣང་བ་ཟོངས་སུ་བྲིམ་ནས་དུས་མཐའི་བསོད་དམན་བློ་ཆུང་རྣམས་ལོག་ལམ་ལ་འཁྲིད་པ་མང་དུ་འབྱུང་བར་མདོ་རྒྱུད་རྣམས་སུ་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར། སྐལ་བཟང་རྣམས་ཀྱིས་རྟོན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་བློ་གྲོས་ཟབ་མོས་རྒྱལ་བ་རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་དགོངས་པ་ཟབ
Chinese
本觉心光明之义，如胜者持明传承之教言所说，金刚藏。 本觉心光明之义，如胜者持明传承之教言所说，金刚藏。 阿底吉达匝匝雅尔塔吉那贝嘉阿巴拉雅那雅囊提尔汤弥通巴希达巴匝嘎尔巴纳玛比哈拉提斯玛。（梵文天城体：आद्यचित्ताच्छस्यार्थजिनवेद्याभरायन्यानांतीर्थंमिथोंभाषितवज्रगर्भनामविहरतिस्म।，梵文罗马拟音：ādyacittācchasyārthajinavedyābharāyanyānāṃtīrthaṃmithoṃbhāṣitavajragarbhanāmaviharatismā。，汉语字面意思：原始心光明之义，胜者所知，充满乘之圣地，如是宣说金刚藏名安住。） 名为本觉心光明之义，如胜者持明传承之教言所说之金刚藏，住于。 那摩咕噜曼殊师利耶。至上上师与本尊殊胜之本尊，化为妙吉祥之金刚藏之身，觉性空性本初大乐之状态，以无别自知而敬礼。如是，如来之语之秘密不可思议，于十方三世，为与所化众生之界、根、意乐相符，宣说了不可思议之大小乘法门，所有一切之要点皆可归纳为因与果二乘。因，波罗蜜多道之见 所有一切之顶端，般若波罗蜜多的密意是，远离一切戏论之边，法界一切殊胜具足之空性各自以自证而了知，是为究竟。甚深果，所有密咒续部之密意之究竟是，如《集密意经》所说：心之坛城自性光明，是密咒之真如。如是说，此二者之义，通过广大的闻思修而究竟之智者，从现量见解者以教理如实宣说而生起定解，或者，虽然不具足闻思 所生的广大智慧，却对心性本觉之要点通达自在的上师，以口诀的经验而具足，如实开示心性，如是生起信心的瑜伽士们，不会从教法的要点中退失。否则，诸多相似的良好之观察，以干燥的分别念舍弃甚深之义，如法一般的假象作为商品贩卖，于末法时代福薄慧浅之辈引入歧途的情况多有发生，如经续中所授记。具缘者以具足四依的甚深智慧，依止胜者持明传承之甚深密意。
English
The meaning of the innate mind's clear light, as spoken in accordance with the words of the victorious vidyādhara lineage, Vajragarbha. The meaning of the innate mind's clear light, as spoken in accordance with the words of the victorious vidyādhara lineage, Vajragarbha. Ādyacittācchasyārthajinavedyābharāyanyānāṃtīrthaṃmithoṃbhāṣitavajragarbhanāmaviharatismā. (Sanskrit Devanagari: आद्यचित्ताच्छस्यार्थजिनवेद्याभरायन्यानांतीर्थंमिथोंभाषितवज्रगर्भनामविहरतिस्म।, Sanskrit Romanization: ādyacittācchasyārthajinavedyābharāyanyānāṃtīrthaṃmithoṃbhāṣitavajragarbhanāmaviharatismā., Literal Chinese meaning: The original mind's clear light, known by the Victorious One, fills the sacred place of the vehicle, thus spoken the name Vajragarbha dwells.) This is the Vajragarbha, which speaks of the meaning of the innate mind's clear light, according to the words of the victorious vidyādhara lineage. Namo Guru Mañjuśrīye. Homage to the supreme lama and the yidam, the supreme deity. The embodiment of Vajragarbha, who is Mañjuśrī, the innate awareness-emptiness, the state of great bliss. I prostrate with the recognition of non-duality. Thus, the secret of the speech of the Tathāgata is inconceivable. In the ten directions and three times, in accordance with the inclinations, faculties, and thoughts of those to be tamed, he taught inconceivable Dharma doors of the Great and Small Vehicles. The essence of all of these is condensed into the two vehicles of cause and effect. The view of the causal pāramitā path, The pinnacle of all is the intention of the Prajñāpāramitā, which is the emptiness of the Dharmadhātu, endowed with all supreme aspects, separate from all extremes of elaboration, to be realized individually by oneself, and that is the ultimate. The ultimate intention of all the profound resultant mantra tantras is, as stated in the Guhyasamāja Tantra: "The maṇḍala of the mind is naturally luminous, the suchness of mantra." Thus, the meaning of these two, the scholars who have completed vast hearing, contemplation, and meditation, and who have seen the definitive meaning, generate certainty from the authentic explanations of scripture and reasoning. Or, even if one does not possess the great wisdom of hearing, contemplation, and training, the yogis who have mastered the essential points of the mind itself, the wisdom, and who possess the experiential instructions of the lama, and who have had the nature of mind well introduced, and who have generated faith, will not degenerate from the essential points of the teachings. Otherwise, many similar and seemingly good analyses, abandoning the profound meaning with dry conceptualization, selling Dharma-like appearances as merchandise, leading those of little merit and small minds in the degenerate age astray, as prophesied in the sutras and tantras. Fortunate ones, with profound wisdom endowed with the four reliances, rely on the profound intention of the victorious vidyādhara lineage.
Tibetan
་མོ་འཚོལ་དགོས་ཀྱི། རྟོག་གེ་ཟོལ་མས་སྨྲ་བ་གང་བྱུང་ལ་འཇུག་རུང་མིན་ཡང་། དུས་ཀྱི་དབང་གིས་མི་རྣམས་ཤེས་རབ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཞན། བསོད་ནམས་དང་སྐལ་བ་ནི་ཆུང་། དོན་དམ་གཟིགས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་ཉུང་། རྟོག་བཟོ་གང་བྱུང་དུ་སྨྲ་བ་ནི་མང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱང་རང་བློས་བསླད་ནས་ཚོང་དུས་འོ་མ་བཞིན་དུ་ཇེ་ཞན་ལ་འགྲོ་བ་བསྟན་པ་ཉམས་པའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ལྟར་སྣང་བ་འབྱུང་བ་ཆེས་མང་ཡང་། དེ་སུས་ཤེས་མཁན་ནི་དཀོན། ཟབ་དོན་རྣམས་ཚོགས་བསགས་རབ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལས་ཕལ་པས་གོ་ཡང་མི་ནུས། ཆེད་དུ་ནན་ཏན་གྱིས་བརྟག་ཅིང་གཞིག་ནས་གོ་བ་ལེན་ མཁན་ཡང་ཉུང་། ཚུར་མཐོང་རྟོག་གེ་ཐ་མལ་པའི་བློ་ལ་ཤར་ཚུལ་རྣམས་ཕུག་ཟབ་དོན་དང་འགལ་ཡང་། ཕྲལ་དེ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཁྱི་དང་གློ་བ་འཕྲད་པ་ལྟར་དྭང་དུ་ལེན་ཅིང་ཟབ་དོན་ཤེས་རྒྱུ་མི་འདུག་ཅེས་འདོར་བའི་དུས་ན་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོ་དཔག་པར་དཀའ་ལ། ཤེས་ན་དོན་ཆེ་བའི་ལམ་གནད་རྣམས་ལ་ཡིད་འཇུག་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པས་འདི་འདྲ་འབྲི་བ་ལ་དགོས་པ་ཆེར་མ་མཐོང་མོད། དུས་ཀྱི་མཐར་ཡང་གང་ཟག་རེ་ཟུང་ལ་ཅུང་ཟད་ཕན་ཀྱང་སྲིད་སྙམ་བསམ་པ་བཟང་པོས་ཤིན་ཏུ་གོ་དཀའ་བའི་ཟབ་དོན་རྣམས། བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་དང་ཟབ་མོའི་ལུང་རྣམས་ཀྱི་དྲིན་ལས་ཅུང་ཟད་རང་བློར་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མདོ་འགགས་ཉུང་ཤས་ཞིག་བརྗོད་པ་ལ། ཡེ་ཐོག་གཞིའི་འོད་གསལ་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་མཐར་ཐུག་ཡིན། དེའི་ངང་ནས་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཤར་ཞིང་། ཤར་དུས་ཉིད་ན་དེ་ལ་གནས་བཞིན་པ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་གཅིག་མི་སྲིད་དོ། །འདི་མཐར་ཐུག་གི་གྲོལ་ས་ཡིན་པས་གནས་ལུགས་དོན་དམ་པའི་ཆོས་སྐུ་ཞེས་པ་འདི་ལ་ཟེར། མཐར་ཐུག་སྒྲིབ་པ་གློ་བུར་བ་བག་ཆགས་བཅས་དག་པའི་ཚེ། ཐེག་པ་མཆོག་གི་འགོག་བདེན་མཐར་ཐུག་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །གཞི་དེ་ལ་འཁྲུལ་གྲོལ་གཉིས་མེད་དེ་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། ། གཞི་དེ་ཉིད་སྤྲོས་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཆ་ནས་ཀ་དག་དང་། སྟོང་རྐྱང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་མིན་པར་རང་གསལ་རིས་མེད་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ། འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པས་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྫོགས་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་སྐད་ལ་གཞིར་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ལྡན་ཞེས་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་མདོ་རྒྱུད་རྣམས་སུ། སྤྲོས་པའི་རྣམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་མཚན་མ་ཅིར་ཡང
Chinese
必须寻找（真正的）口诀。以虚假的推论来说任何话都是不允许的。由于时代的影响，人们的智慧和精进都很差，福德和善缘也很少，真正见到实相的善知识很少，随意臆测而说的人很多。法也因自己的分别念而掺杂，像市场上的牛奶一样越来越差，在教法衰败的时候，相似的法非常多，但谁是知晓者却很少。甚深之义，除了具足积聚资粮的人以外，一般人连理解都不能。特意认真地考察和分析来理解的人也很少。从片面角度观察，世俗庸常之人的想法，虽然与甚深之义相违背，却立刻认为是对的，像狗和肺相遇一样轻易接受，并说没有必要了解甚深之义而舍弃，在这样的时代，极其甚深，难以衡量，如果了解，对意义重大的道之要点生起信心也很困难，所以写这些没有看到太大的必要。但在末法时代，哪怕对一两个人稍微有帮助，也抱着这样的好心，将极其难以理解的甚深之义，依靠上师们的恩德和甚深教言的恩德，稍微在自己心中显现的部分，略微讲述一些要点。原始本初的光明，原始的实相，即是所有法的究竟法性。从它的体性中，轮回和涅槃的一切显现生起，在显现的同时，就安住于它，除此之外，没有其他的法。这是究竟的解脱之处，所以称为实相胜义的法身。究竟的障碍，连同突发性的障碍和习气都清净的时候，称为殊胜乘的究竟灭谛，具足清净二者的自性身。那个基位上，迷乱和解脱无二，是自性大平等。 那个基位，从没有任何戏论的角度来说是本来清净，不是空洞的虚空，而是自明、无偏、无边、无有偏袒，任运自成。是轮回和涅槃一切显现的生处，所以说是遍及一切的慈悲。在圆满大圆满的续部法中说为具足基位三智。同样，在经部和续部中说，远离一切戏论之相的任何相状。
English
It is necessary to seek (genuine) instructions. It is not permissible to say anything based on false reasoning. Due to the influence of the times, people's wisdom and diligence are poor, their merit and good fortune are small, genuine spiritual friends who see reality are few, and those who speak based on random speculation are many. The Dharma is also adulterated by one's own conceptual thoughts, becoming worse and worse like milk in the market. In times of decline of the teachings, there are many things that appear to be Dharma, but few know who the knowers are. Profound meanings cannot be understood by ordinary people, except for those who have accumulated vast amounts of merit. Few people take the trouble to carefully examine and analyze in order to understand. From a narrow perspective, the thoughts of ordinary people, although contrary to the profound meaning, are immediately taken as correct, easily accepted like a dog meeting a lung, and they abandon the idea of understanding the profound meaning, saying it is not necessary. In such times, it is extremely profound and difficult to measure, and if understood, it is difficult to generate faith in the essential points of the path that are of great significance. Therefore, I do not see much need to write these things. However, in the degenerate age, with the good intention that it may be of some benefit to even one or two people, I will briefly explain some of the key points of the extremely difficult to understand profound meanings, which have become somewhat clear in my own mind through the kindness of the lamas and the kindness of the profound teachings. The original, primordial luminosity of the ground, the original reality, is the ultimate nature of all dharmas. From its essence, all appearances of samsara and nirvana arise, and at the moment of arising, they abide in it. There is no other dharma apart from it. This is the ultimate place of liberation, so it is called the Dharmakaya of ultimate reality. When the ultimate obscurations, together with adventitious obscurations and habitual tendencies, are purified, it is called the Svabhavikakaya, the essence body, which is the ultimate cessation and truth of the supreme vehicle, possessing both purity. On that ground, delusion and liberation are non-dual, it is the great equality of self-nature. That ground, from the perspective of being free from any elaboration, is primordially pure. It is not an empty void, but self-luminous, impartial, boundless, and unbiased, spontaneously accomplished. It is the source of all appearances of samsara and nirvana, so it is said to be all-pervasive compassion. In the tantras of Dzogchen, it is said to possess the three wisdoms of the ground. Similarly, in the sutras and tantras, it is said to be free from any characteristics of elaboration.