Tibetan
ཉི་ཤུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་མཆན་འགྲེལ། ཉི་ཤུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་མཆན་འགྲེལ། ཉི་ཤུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་མཆན་འགྲེལ་བཞུགས་སོ། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བི༷ངྴ་ཀ་ཀཱ་རི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། ཉི་ཤུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཁམས་གསུམ་པོ་རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་སྟེ། མདོ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །སེམས་དེ་ཡང་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པར་དགོངས་པའོ། །ཙམ་སྒྲས་ཕྱི་དོན་དགག་པའོ། །དེས་ན་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་འདི་དག་ནི་རྣམ་པ་རང་གི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དེ། གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་སྣང་བའི་ཕྱིར།དཔེར་ན་རབ་རིབ་ཅན་དག་གིས། སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྒལ་བ། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ ས་དོན་ཡོད་པ་མིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཡུལ་ལ་ལར་བུམ་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་དང་དུས་ལ་ལར་ཡང་དེ་ལྟར་ངེས་པ་མེད་ཅིང་། ཡུལ་དུས་དེར་འཁོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་ངེས་མེད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་གྲོང་སོགས་སྣང་བས་དེ་དེའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་ལ་སྐྲ་དངོས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའང་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྣང་བ་རྣམས་ཡུལ་དུས་རེས་འགར་ངེས་པ་དང་། སེམས་ཀྱང་ངེས་ལ། སྐྲ་ཤད་དང་། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། རྨི་ལམ་གྱི་ཟས་སོགས་ཀྱིས་བྱ་བ་དེ་དང་དེ་མི་བྱེད་ལ། སྐྲ་དང་གྲོང་དང་ཟས་སོགས་ཀྱིས་བྱེད་པའི་ངེས་པ་འདི་ མི་འཐད་དེ་ཕྱི་དོན་མེད་ན་རྣམ་རིག་དེར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཁྱད་མེད་པས་སོ་སྙམ་དུ་རྩོད་པའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་དང་དུས་དང་དེ་བཞིན་སེམས་ལ་སོགས་པ་རེས་འགའ་བར་ངེས་པས་འགྲུབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན་རྨི་ལམ་ན་ཡང་གྲོང་དང་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་ཀུན་དགའ་ར་བ་སོགས་གང་དག་སྣང་གི་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཡུལ་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་རེས་འགའ་བར་སྣང་གི་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་དང་འདྲའོ་སེམས་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་དབང་གིས་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ཡི་དྭགས་བཞིན་ཏེ་ཇི་ལྟར་ན་ལས་མཚུངས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ཆུ་ཀླུང་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་རྣག་དང་གཅིན་མེ་མུར་ལ་སོགས་སུ་མཐོང་བ་བཞིན། བྱ་བྱེད་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་རང་དབང་གིས་མིན་ཏེ་རྨི་ལམ་ན་གཉིས་སྤྲོད་རྨིས་པ་དེ་གཉིས་ཕྲད་པ་མེད་ཀྱང་ཁུ་བ་འབྱུང་བའི་གནོད་པ་དང་འདྲ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣང་བ་ཡང་ལས་སྣང་སྟེ་དཔེར་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུང་མ་ཁྱི་དང་བྱ་རོག་ལྕགས་ཀྱི་རི་སོགས་མཐོང་བ་དང་། དེ་དག་གིས་ནི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ལ་དངོས་སུ་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམྱལ་སྲུང་དང་བྱ་ཁྱི་སོགས་སེམས་ཅན་དངོས་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ཡིན་པར་མི་འཐད་དེ། དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་མི་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་ལྕགས་སྲེག་གི་ས་གཞི་སོགས་ཀྱིས་གནོད་ན་ཇི་ལྟར་གཞན་མནར། དེ་དག་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་དམྱལ་བ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དམྱལ་སྲུང་ཞེས་བཞག་གོ། དེ་ལྟ་ན་དུད་འགྲོ་མཐོ་རིས་སུ་འབྱུང་ བའང་དུད་འགྲོ་མིན་པའམ། ཡིན་ན་དམྱལ་སྲུང་དེ་དག་ཀྱང་ཡི་དྭགས་ཀྱི་རིགས་དང་བྱ་སོགས་དུད་འགྲོས་བསྡུས་སྙམ་ན། ཇི་ལྟར་དུད་འགྲོ་རྣམས་མཐོ་རིས་སུ། འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་དམྱལ་བ་ན་འབྱུང་བ་མིན་ལ། དམྱལ་སྲུང་རྣམས་ཡི་དྭགས་ཀྱང་མིན་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་འདི་ལྟ་བུར། དམྱལ་བ་དེ་ན་ཡོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེས་མི་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དམྱལ་བ་པ་དེ་ཡི་ལས་ཀྱིས་དེར། ལྕགས་སྲེག་གིས་གཞི་དང་ཆུ་ཚན་སོགས་འབྱུང་བ་དག་ནི་འབྱུང་བ་དང་། དེ་བཞིན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་འདོད་ན་གོ། ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་དབང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་སྣང་བ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཅིས་མི་འདོད་དེ་འབྱུང་བ་ཕྱི་དོན་དུ་འདོད་ཅེས་སོ། །མཐོ་རིས་ཀྱི་དུད་འགྲོ་རྣམས་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དེའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱིས་དེར་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ན་ཡོད་པའི་བདེ་བ་མྱོང་ངོ་། །དམྱལ་སྲུང་རྣམས་ནི་དམྱལ་བ་པའི་ལས་ཀྱིས་དཔེར་ན་ལུག་ལྟ་བུའི་རི་ཆེན་པོ་དག་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱི་ཤལ་མ་ལའི་ནགས་ས་ཚེར་མ་ཁ་ཐུར་ལྟ་དང་གྱེན་བསྟན་འབྱུང་བ་ལྟར་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་དེར་སྣང་བར་ཟད་དོ། །དོན་སྣང་སེམས་ལས་གཞན་ན་འབྱུང་བ་དེ་རྒྱུ་དང་འགྱུར་བར་ཡང་རྟོག་པའི་ལས་དེའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལ། དེའི་འབྲས་བུ་དག་ནི་ཕྱི་དོན་གཞན་དུ་རྟོག། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གང་ན་སྣང་བ་སྣང་འགྱུར་གྱི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་དེར། དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་ཤེས་འགྱུར་བ་དེ་འདྲ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་འདོད་པར་མི་བྱ་ཞེས་སོ། །འདི་ལུང་ལས་འདོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པར་གསུངས་ པས་སོ་ཟེར་ན་གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པ་གསུངས་པ་ནི། ཕྱི་དོན་ལ་དགའ་བ་ཐབས་དེས་འདུལ་བ་
Chinese
二十颂释 二十颂释 二十颂释正文。 印度语：Vimśatikākārikā。 藏语：二十颂。 顶礼妙吉祥童子！大乘中，三界安立为唯识，如经中说：诸位佛子，当如是知，此三界唯是心。心、意、识、了别，是异名。心是指与其相应者。唯字遮遣外境。因此，三界的显现都是各自的识，并非能取所取各异，因为显现之故。例如，眼翳者见毛发和二月等不存在之物。对此进行辩驳：如果只是识，而没有外境，为何在某些境中出现瓶等显现，而在某些时候又不一定如此？处于该境该时的人们的心也不是不确定的。对于眼翳者来说，显现毛发等，并不能做那些事情，而做真实毛发的事情也不合理。也就是说，显现的事物在境和时上偶尔是确定的，心也是确定的。毛发、乾闼婆城、梦中的食物等不做那些事情，而毛发、城市、食物等却能做，这种确定性是不合理的，因为如果没有外境，那么在识中显现就没有任何差别了。对此进行辩论。 对此，境、时以及心等偶尔的确定性是可以成立的。例如，在梦中，城市、男人、女人、花园等显现，但并非一切都显现。同样，境和时的显现也是偶尔显现，并非一切时一切都显现，因此与梦相似。心也不是由境所决定的，例如饿鬼一样。就像业相同的人们，将清澈的河流看成脓血、尿液、火焰等一样。行为也不是由境的自主性决定的，就像在梦中二
English
Commentary on the Twenty Verses Commentary on the Twenty Verses Here begins the Commentary on the Twenty Verses. In Sanskrit: Vimśatikākārikā. In Tibetan: Twenty Verses. Homage to youthful Mañjuśrī! In the Mahāyāna, the three realms are established as being only mind. As it says in the sūtra: "O sons of the Victorious Ones, know this: these three realms are only mind." Mind, intellect, consciousness, and discernment are different names. Mind is understood as including that which is associated with it. The word "only" negates external objects. Therefore, the appearances of the three realms are merely appearances of one's own consciousness. The meaning is that the apprehended and the apprehender are not different, because of the appearance. For example, those with cataracts see non-existent things such as hairs and double moons. An objection to this: If it is only consciousness and there are no external objects, why do appearances of things like pots occur in some places and not always at other times? And the minds of those present at that place and time would not be indeterminate. For those with cataracts, the appearance of hairs and cities does not perform those actions, and it is unreasonable to perform the actions of real hairs. That is to say, the determination that appearances are sometimes fixed in place and time, and that the mind is also fixed, and that hairs, cities of gandharvas, and dream foods do not perform those actions, while hairs, cities, and foods do, is unreasonable, because if there are no external objects, there would be no difference in the appearance in consciousness. This is the debate. To this, the occasional certainty of place, time, and mind is established. For example, in a dream, cities, men, women, gardens, etc., appear, but not everything appears. Similarly, the appearances of place and time are occasional, and not everything appears at all times, so it is like a dream. The mind is not necessarily determined by the place, like a hungry ghost. Just as all those with similar karma see a clear river as pus, urine, flames, etc. Actions are not determined by the autonomy of the place, just as in a dream, two
Chinese
即使精液和卵子没有相遇，也会像产生精液的危害一样。一切显现都是业的显现，例如地狱众生。他们看到地狱的狱卒、狗、乌鸦、铁山等，而那些狱卒则真实地伤害那些众生。如果有人问：狱卒、狗、乌鸦等是否是真实的众生？回答是不合理的，因为他们不感受痛苦。如果他们被烧热的铁地等伤害，又怎么能折磨别人呢？他们不是感受地狱痛苦的地狱众生，而是被称为狱卒。如果是这样，那么畜生转生到天界，难道就不是畜生了吗？如果他们是畜生，那么狱卒也应该被归类为饿鬼或鸟类等畜生，这样想对吗？畜生怎么会转生到天界呢？同样，他们也不会在地狱中产生。狱卒也不是饿鬼，为什么呢？因为他们不感受地狱中的痛苦。如果地狱众生的业力导致那里出现烧热的铁地、热水等，并且想要以其他方式转变，那也可以。为什么不认为业的成熟导致了显现的转变，而非要认为是外在的实有呢？天界的畜生是通过能够感受器世间安乐的业力而生于彼处，并感受那里的安乐。狱卒则是地狱众生的业力所致，例如像羊一样的巨山来来往往，或者像铁沙拉树林一样，出现尖刺朝上或朝下的景象，这仅仅是业力所显现的。如果认为外在事物独立于心而存在，那么对事物的原因和变化进行思考，就会产生业的习气。而它的结果则被认为是外在的实有。在心的相续中，哪里有显现和显现变化的习气，为什么不认为那里的果就是识的转变呢？这是经文中允许的。如果有人说：因为佛陀说过色等处是存在的。那么，佛陀说色等处存在，是为了用这种方法来调伏那些喜欢外在事物的人。
English
Even if the sperm and ovum do not meet, it is like the harm of producing semen. All appearances are karmic appearances, such as hell beings. They see the hell guardians, dogs, crows, iron mountains, etc., and those guardians actually harm those beings. If someone asks, are the hell guardians, dogs, crows, etc., real beings? The answer is unreasonable, because they do not experience suffering. If they are harmed by the burning iron ground, etc., how can they torment others? They are not hell beings who experience the suffering of hell, but are called hell guardians. If that is the case, then are animals who are reborn in the heavens not animals? If they are animals, then should the hell guardians also be classified as pretas or birds, etc.? How can animals be reborn in the heavens? Similarly, they do not arise in hell. The hell guardians are not pretas either, why? Because they do not experience the suffering in hell. If the karma of the hell beings causes burning iron ground, hot water, etc., to appear there, and they want to transform in other ways, that is also possible. Why not think that the maturation of karma causes the transformation of appearances, rather than thinking that it is an external reality? The animals in the heavens are born there through the karma that allows them to experience the happiness of the container world, and they experience the happiness there. The hell guardians are caused by the karma of the hell beings, for example, huge mountains like sheep come and go, or like forests of iron sal trees, thorns appear pointing up or down, this is merely what is manifested by karma. If one thinks that external things exist independently of the mind, then thinking about the causes and changes of things will produce karmic habits. And its result is considered to be an external reality. In the mindstream, wherever there are habits of appearance and the change of appearance, why not think that the result there is the transformation of consciousness? This is allowed in the scriptures. If someone says, because the Buddha said that the sense bases of form, etc., exist. Then, the Buddha said that the sense bases of form, etc., exist in order to subdue those who like external things by this method.