Tibetan
བརྡ་སྤྲོད་པ་དབྱངས་ཅན་ངག་གི་མེ་ལོང་། བརྡ་སྤྲོད་པ་དབྱངས་ཅན་ངག་གི་མེ་ལོང་། བརྡ་སྤྲོད་པ་དབྱངས་ཅན་ངག་གི་མེ་ལོང་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། བརྡའ་སྤྲོད་པ་དབྱངས་ཅན་ངག་གི་མེ་ལོང་ཞེས་བྱ་བ། ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རཱ་ཡ། དབྱངས་ཅན་ངག་གི་རྒྱལ་མོར་ཕྱག་འཚལ་ནས། །དབྱངས་ཅན་ངག་གི་མེ་ལོང་ཞེས་བྱ་བའི། །སྒྲ་ཡི་མཚན་ཉིད་སྙིང་པོ་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད། །སྒྲ་རིག་དོན་དུ་གཉེར་རྣམས་དགའ་བར་བྱོས། །ངག་གི་ཕྱི་མོ་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་གཉིས། །དང་པོ་དབྱངས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ལེགས་བསྟན་ན། །ཨ་ཨི་ཨུ་རི་ལྀ་ལྔ་རྩ་བའི་དབྱངས། །ཨ་དང་ཨ་འཕྲད་པ་རིང་སོགས། །རང་འདྲ་ཕྲད་ན་རིང་པོ་ལྔ་རུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རིང་པོ་འཕྲད་ཀྱང་དེ་ཁྱད་མེད། །ལྀ་ལ་རིང་པོ་མེད་པའི་ལུགས་ལ་ཨཱ་ལ྄་མེད་དོ། །ཨ་རིང་ཐུང་གང་ཡིན་ཡང་དེ། །མཐར་ཨི་ལ་སོགས་པ་བཞི་འཕྲད་ན། །དེ་ཚུ་རོལ་གྱི་དབྱངས་དང་བསྡོམས་ནས་ཨ་ཨི་ཨེའོ་སོགས་ཨེ་ཨོ་ཨར྄་ཨལ྄་ཡོན་ཏན་འགྱུར། །ཨ་རིང་ཐུང་མཐར་ཨེ་ཨོ་རཱྀ་ལཱྀ་བཞི་འཕྲད་ཚེ། །ཨཻ་ཨཽ་ ཨ་ཨེ་ལ་ཨཻའོ་སོགས་རིམ་པས་སོ། །ཨཱར྄་ཨཱལ྄་འཕེལ་བ་བཞི་རུ་འགྱུར། སྒྲ་གཞུང་རྣམས་ལས་རྀ་ལྀ་གཉིས་ལ་ཡོན་ཏན་ལས་འཕེལ་བ་མེད་པར་འདོད་པ་དང་། སྐབས་འགར་ཕ་རོལ་རྀ་ཐུང་ཡང་ཨཱར྄་བྱེད་པ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་ལྀ་ལ་རིང་པོ་མེད་པས་འཕེལ་བ་གཏན་མེད་འདོད། དུས་འཁོར་ལས་བོད་པ་དང་དེར་མ་ཟད་ཨ་ཧར྄་གྱུར་ཚུལ་ཞིག་ཀྱང་ཤམྦྷ་ལའི་སྒྲ་མདོར་འབྱུང་ཞེས་བཤད་དོ། །ལྀ་གཉིས་ཕྲད་ན་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཀྱང་རིང་པོར་མི་འགྱུར་བ་སོགས་དམིགས་བསལ་ཡོད་དོ། །རིང་ཐུང་གང་ཡིན་ཨ་མཐར་ཨཻ་ཨཽ་ཕྲད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན། །ཨ་མཐར་རིང་ཐུང་གང་ཡིན་ཁྱད་མེད་དོ། །ཕ་རོལ་འདྲ་མིན་དུ་གྱུར་པའི་དབྱངས་ལ་ཚུ་རོལ་གྱི། །ཨི་རིང་ཐུང་གང་ཡིན་ཡང་འདྲ་སོགས་ཡ྄་བ྄་ར྄་ལ྄། །ཨི་ཡ྄་ཨུབ྄་རི་ར྄་ལྀ་ཡ྄འོ། །སྲོག་མེད་འགྱུར། །ཨི་སོགས་རིང་ཐུང་གང་ཡིན་ཁྱད་མེད་དོ། །ཕ་རོལ་དབྱངས་ཡིག་ཀུན་གྱི་ཚུ་རོལ་གྱི། །ཨེ་ཨ་ཡ྄་ཨོ་ཨ་བ྄་ཨཻ་ཨཱ་ཡ྄་ཨཽ་ཨཱ་བ྄་འགྱུར། །སྒྲ་གཞུང་རྣམས་སུ་ལྀ་ ལ་རིང་པོ་མེད། །རྀ་ལྀ་གཉིས་སུ་འཕེལ་བ་མ་བཤད་དོ། །གསལ་བྱེད་སྲོག་མེད་ཕ་རོལ་དབྱངས་ལ་དྲངས། །དབྱངས་རྣམས་ཕ་རོལ་གསལ་བྱེད་ལ་མིན་ཡང་། །གསལ་བྱེད་བརྩེགས་པ་དབྱངས་གཅིག་གྱུར་པ་གོ་ཡཱུ་ཏི་ག་བྱཱུ་ཏི་ལྟ་བུ་ཡོད། །དབྱངས་རྣམས་ནང་ཕྲད་དེ་ལྟར་མཚམས་སྦྱོར་བྱ། །དབྱངས་མཚམས་སྦྱོར་དེ་ལྟར་སྤྱིར་བཏང་བ་ལ་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་ནི། །ཚིག་
Chinese
语法论 妙音语镜 语法论 妙音语镜 名为语法论 妙音语镜的论著存在。 名为语法论 妙音语镜。 顶礼妙音语自在。 顶礼妙音语之王后。 妙音语镜之，语音之体性，摄略其精要而说。 愿爱好语音学者皆欢喜。 语之根本为元音与辅音二者。 首先，若善说元音之部类，阿、伊、乌、日、里五者为根本元音。 阿与阿相遇等，自相同则变为五个长音。 假设长音相遇亦无差别。 按照里无长音的说法，则无阿勒。 阿无论长短，其后若与伊等四者相遇，则与彼后来的元音相合，阿伊、阿乌等变为埃、欧、阿尔、阿勒，成为 गुण (梵文天城体 guṇa，梵文罗马拟音 guṇa， गुण德， गुण功德)。 阿无论长短，其后若与埃、欧、哩、丽四者相遇时，ऐ (梵文天城体 ai，梵文罗马拟音 ai，二合元音，二合元音) औ (梵文天城体 au，梵文罗马拟音 au，二合元音，二合元音) 阿阿与埃为ऐ，欧等依次类推。 ཨཱར྄་ ཨཱལ྄་ འཕེལ་བ་ 增音变为四种。 语音学著作中认为哩丽二者无 गुण (梵文天城体 guṇa，梵文罗马拟音 guṇa， गुण德， गुण功德) 增音。 有时，后来的短日也变为ཨཱར྄་，但丽无长音，故认为完全没有增音。 时轮中说，藏语以及ཨ་ཧར྄་的转变方式也出现在香巴拉的语音学著作中。 两个丽相遇则合为一个，但不变为长音等，有特殊之处。 无论长短，阿之后与ཨཻ་ ཨཽ་相遇也相同。 阿之后无论长短都无差别。 对于变为不同于前者的元音，前者的伊无论长短，都变为ཡ྄་ བ྄་ ར྄་ ལ྄་等。 ཨི་ཡ྄་ ཨུབ྄་ རི་ར྄་ ལྀ་ཡ྄འོ། 无生命而转变。 伊等无论长短都无差别。 对于所有后来的元音字母，前者的埃变为ཨ་ཡ྄་，欧变为ཨ་བ྄་，ཨཻ་变为ཨཱ་ཡ྄་，ཨཽ་变为ཨཱ་བ྄་。 语音学著作中，丽 没有长音。 哩丽二者未说增音。 无生命的辅音被引导至后来的元音。 元音不引导至后来的辅音，但有辅音重叠，一个元音的情况，如གོ་ཡཱུ་ཏི་ག་བྱཱུ་ཏི་。 元音内部相遇，如是连接。 元音连接如是，对于一般情况有特殊之处。 词
English
Grammar Treatise: Mirror of Saraswati's Speech Grammar Treatise: Mirror of Saraswati's Speech The treatise named Grammar Treatise: Mirror of Saraswati's Speech exists. Named Grammar Treatise: Mirror of Saraswati's Speech. Homage to Saraswati, the Lord of Speech. Homage to the Queen of Saraswati's Speech. The essence of the nature of sound, from the Mirror of Saraswati's Speech, is summarized and spoken. May all who seek the meaning of phonetics rejoice. The basis of speech is vowels and consonants, two. First, if the category of vowels is well explained, A, I, U, Ri, Li, the five are the root vowels. A and A meeting, etc., if self-similar, become five long vowels. If long vowels meet, there is no difference. According to the system where Li has no long vowel, there is no Āl. Whether A is long or short, if it meets with I, etc., the four, then combined with the subsequent vowel, A I, A U, etc., become E, O, Ar, Al, becoming गुण (Sanskrit Devanagari guṇa, Sanskrit Romanization guṇa, गुण virtue, गुण merit). Whether A is long or short, when it meets with E, O, Ṝ, Ḷ, the four, then ऐ (Sanskrit Devanagari ai, Sanskrit Romanization ai, diphthong, diphthong) औ (Sanskrit Devanagari au, Sanskrit Romanization au, diphthong, diphthong) A A and E become ऐ, O, etc., sequentially. Ār, Āl, the increase becomes four. In phonetic texts, it is considered that Ṝ and Ḷ have no गुण (Sanskrit Devanagari guṇa, Sanskrit Romanization guṇa, गुण virtue, गुण merit) increase. Sometimes, the subsequent short Ṝ also becomes Ār, but since Ḷ has no long vowel, it is considered that there is absolutely no increase. In the Kalachakra, it is said that the way Tibetan and अहर are transformed also appears in the phonetic texts of Shambhala. When two Ḷ meet, they combine into one, but do not become long vowels, etc., there are special cases. Whether long or short, when A is followed by ཨཻ་ ཨཽ་, it is the same. Whether A is long or short, there is no difference. For vowels that become different from the former, the former I, whether long or short, becomes ཡ྄་ བ྄་ ར྄་ ལ྄་, etc. ཨི་ཡ྄་ ཨུབ྄་ རི་ར྄་ ལྀ་ཡ྄འོ། Changes without life. Whether I, etc., are long or short, there is no difference. For all subsequent vowel letters, the former E becomes ཨ་ཡ྄་, O becomes ཨ་བ྄་, ཨཻ་ becomes ཨཱ་ཡ྄་, ཨཽ་ becomes ཨཱ་བ྄་. In phonetic texts, Ḷ has no long vowel. Ṝ and Ḷ are not said to have increase. Consonants without life are led to the subsequent vowel. Vowels do not lead to subsequent consonants, but there are consonant clusters, one vowel situation, such as གོ་ཡཱུ་ཏི་ག་བྱཱུ་ཏི་. Vowels meet internally, and are connected in this way. Vowel connections are like this, and there are special cases for general situations. Word
Tibetan
མཐའི་ཨེ་ཨོའི་ཕ་རོལ་ཨ་ཐུང་དབྱི། །ཨོཥྛ་མིང་ཨོ་ཏུའི་མིང་ཚུ་རོལ་སྔར་དབྱངས་བྱུང་ན་ཨཽ་ཡིན་ཡང་། ཨོ་ཡང་རུང་། ཞེས་ཨཽ་བྱས་ཀྱང་རུང་། སྔ་ཕྱིའི་དབྱངས་དག་མཚམས་སྦྱོར་མི་བྱ་བར། །རང་བཞིན་དེ་གར་གནས་བྱའི་དམིགས་བསལ་ནི། ཨ་དས྄་ལ་མང་ཚིག་གི་རྣམ་དབྱེ་བྱིན་པའི། ཨ་མཱི་དང་ནི་མང་ཚིག་མི་ནན་མཚམས་སྦྱར་ཡང་། གཉིས་ཚིག་བྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཨཱི་ཨུ་ཨེ། མཐའ་ཅན་དང་མཚམས་མི་སྦྱར་ཨཽའི་རང་གཟུགས་མ་གྱུར་ན་མཚམས་སྦྱར་ཀྱང་ཀ་ལཱ་པར། ཨ་མཐའ་ཚིག་ཕྲད་ཙ་ལྭ་སོགས་ཨ་ཐོ་ཨ་ཧོ་དགག་པའི་ནོ་སོགས་སི་ཕྱིས་པ་རྣམ་བརྡམས་པ་རོ་དབྱངས་དང་མི་སྦྱོར་རོ། །ཨོ་མཐའ་ནི་པཱ་ཏ། མིང་འགྱུར་དབྱངས་གཅིག་ལ་སོགས་དུ་མ་དང་། །རྣམ་བཅད་ཕྱིས་པ་དག་གི་ཕ་རོལ་དང་། །པླུ་ཏའི་ཕ་རོལ་དབྱངས་རྣམས་གང་བྱུང་ཡང་། །མཚམས་སྦྱོར་མི་བྱ་དེ་གར་བཞག་པར་བྱ། །རྒྱང་རིང་པོར་འབོད་པ། གླུ་ལེན་ངུ་བ་སོགས་གང་རུང་གི་ཡི་གེ་གསུམ་ནས་མང་པོའི་བར་ངེས་མེད་རིང་པོར་བྱེད་པ་རྣམས་པཱུ་ཏིའི་རྟགས་ཅན་ནོ། །བརྡ་སྤྲོད་གཞུང་ལས་རྩ་བའི་དབྱངས་ལྔ་ལས། །མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་དེ་ལྔ་ཐུང་དང་རིང་། །པཱུ་ཏས་ཕྱེ་པ་ཤིན་རིང་བཅོ་ལྔའམ། །ལྀ་ལ་རིང་པོ་ཤིན་རིང་མེད་པ་དང་། །གཞན་ཡང་འདྲ་བ་ཞེས་པ་ཨཱ་ལ་རིང་གསུམ་འདྲ་བ་ཡིན་པ་སོགས་ གཞན་ལ་འགྲེ། ཡོན་ཏན་མཚམས་སྦྱོར་སོགས། །ཐ་སྙད་གདགས་ཚུལ་རྣམ་པ་དུ་མར་གསུངས། །དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་ཨ་ཨི་རྀ་ཨུ་ལྀ། །རྩ་བའི་དབྱངས་ལྔ་མཁའ་སོགས་འབྱུང་ལྔའི་ཁམས། །དེ་མཐར་ཨ་སྦྱར་ཡེ་ཤེས་ཁམས་སུ་བཤད། །རིང་པོ་ལྔ་མཐར་ཨཿསྦྱར་ཆོས་དབྱིངས་ཁམས། །ཐུང་རིང་ཡོན་ཏན་འཕེལ་དང་ཧ་སོགས་བསྒྱུར་བ་ལྔས། ཕྱེ་བས་དབྱངས་ནི་དྲུག་ལྔ་སུམ་ཅུར་བཞེད། །མདོ་དང་རྒྱུད་དང་རིག་གནས་སྤྱི་ལས་ནི། །དབྱངས་ལྔ་ཐུང་རིང་ཨེ་ཨཻ་ཨཽ་ཨཽ་བཞི། །ཨཾ་ཨཿདང་བཅས་དབྱངས་ལ་བཅུ་དྲུག་བཞེད། །གསལ་བྱེད་སོ་བཞིའམ་ཀ་ཥ་གཅིག་སྦྱར་བས། །ཐ་མའི་ཀྵ་བཅས་ཨ་ཀྵ་ལྔ་བཅུར་བརྗོད། །དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་ཀ་སོགས་སྡེ་པ་ལྔ། །ཤ་ཥ་ས་དང་སྐ་ཝ་གཉིས་བཅས་པའི། །གསལ་བྱེད་སུམ་ཅུ་དབྱངས་དང་བཅས་བསྡོམས་ན། །ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་དྲུག་ཅུ་ཉིད་དུ་གསུངས། །དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཡི་གེ་འདི་རྣམས་ནི། །མགྲིན་པ་ལ་སོགས་སོ་སོའི་སྐྱེ་གནས་ཅན། །ཕན་ཚུན་སྦྱར་བའི་བྱེ་བ་དུ་མའི་ཚོགས། །ཡི་གེའི་མདོ་རྣམས་དག་ཏུ་ལེགས་པར་བསྟན། །གསལ་བྱེད་སྲོག་མེད་ངག་ཏུ་བརྗོད་མི་ནུས། །དབྱངས་ཀྱི་སྲོག་ལྡན་ཡི་གེ་དེ་དག་རྣམ
Chinese
末尾的E、O之后是短音A。嘴唇音O、Tu等词之前出现元音时，虽然是AU，但也可以是O。即使写成AU也可以。前后元音不应连接，应保持其原始状态的特殊情况是：给A-das加上复数形式的A-mI，复数形式不强调时也不连接。由双数形式产生的长音I、U、E，不与末尾的AU连接。如果AU没有改变其原始形式，则在迦拉巴中可以连接。A结尾的词缀，如ca-lwa等，以及否定a-tho、a-ho的no等，以及si的删除，这些都被认为是不能与ro元音连接的。O结尾的是pAta。与许多名词变形的单音等，以及删除的分割形式之后，以及pluta之后，无论出现什么元音，都不应连接，应保持原样。长距离呼唤，唱歌、哭泣等任何一种，从三个到多个字母不定地延长，这些都带有pluti的标记。语法书中，在五个根本元音中，被称为“相似”的五个有短音和长音。被pluta区分的，有十五个极长音，以及li中没有长音和极长音，还有其他被称为“相似”的，如A有三个长音是相似的等等，可以在其他地方解释。品质连接等，术语的命名方式有多种说法。在时轮中，A、I、Ri、U、Li是五个根本元音，是空等五大的元素。在其后加上A，被解释为智慧界。五个长音之后加上AH，是法界。通过短长音、品质增长和ha等五种变化，元音被认为是三十六个。在经、律、论和一般文化中，有五个元音，短长音E、AI、AU、AU四个，加上AM、AH，元音被认为是十六个。三十四个辅音，或者加上一个ka-sha，加上最后的kSha，被称为五十个akSha。在时轮中，ka等五个组，以及sha、Sha、sa和ska-wa两个，总共三十个辅音与元音相加，被称为六十个字母的母音。这些元音和辅音字母，各有其喉咙等发音部位。它们相互结合形成多种组合，这些字母的根本都在经典中得到了很好的阐述。辅音没有生命，无法用语言表达。元音具有生命，这些字母才能...
English
When a short A follows the final E and O. When a vowel appears before words like labial O, Tu, etc., although it is AU, it can also be O. Even if written as AU, it is acceptable. Vowels before and after should not be connected; the special case where they should remain in their original state is: When adding the plural form A-mI to A-das, even if the plural form is not emphasized, it is not connected. The long vowels I, U, E, which arise from the dual form, are not connected to the ending AU. If AU has not changed its original form, it can be connected in Kalapa. Suffixes ending in A, such as ca-lwa, etc., and the negation of a-tho, a-ho, such as no, etc., and the deletion of si, these are considered not to be connected with the ro vowel. The O ending is pAta. With many noun inflections, such as single sounds, etc., and after the deleted divisions, and after pluta, whatever vowels appear, they should not be connected but should be left as they are. Calling from a long distance, singing, crying, etc., any of these, extending indefinitely from three to many letters, these are marked with pluti. In grammar books, among the five root vowels, the five called "similar" have short and long sounds. Those distinguished by pluta have fifteen extremely long sounds, and in li there are no long and extremely long sounds, and others called "similar," such as A having three long sounds that are similar, etc., can be explained elsewhere. Quality connections, etc., there are various ways of naming terms. In the Wheel of Time, A, I, Ri, U, Li are the five root vowels, which are the elements of space and the other four elements. Adding A to them is explained as the realm of wisdom. Adding AH to the five long vowels is the realm of the Dharma. Through the five changes of short and long sounds, quality increase, and ha, etc., vowels are considered to be thirty-six. In Sutras, Tantras, and general culture, there are five vowels, short and long E, AI, AU, AU four, plus AM, AH, vowels are considered to be sixteen. Thirty-four consonants, or adding one ka-sha, plus the final kSha, are called fifty akShas. In the Wheel of Time, the five groups of ka, etc., and sha, Sha, sa, and the two of ska-wa, a total of thirty consonants added to the vowels, are called the sixty mother letters. These vowels and consonants are letters that each have their own place of articulation, such as the throat. They combine with each other to form various combinations, and the roots of these letters are well explained in the scriptures. Consonants have no life and cannot be expressed in language. Vowels have life, and these letters can...