Tibetan
ཞལ་གདམས་ལམ་རིམ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོའི་བསྡུས་དོན། ཞལ་གདམས་ལམ་རིམ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོའི་བསྡུས་དོན། ཞལ་གདམས་ལམ་རིམ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོའི་བསྡུས་དོན་བཞུགས། ། ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། ཞལ་གདམས་ལམ་རིམ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་འདི་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། མཚན་གྱི་དོན། ཡི་གེ་པའི་ཕྱག །གཞུང་གི་དོན། མཇུག་གི་དོན་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། བླ་མའི་ཐུགས་སྒྲུབ་སོགས། གཉིས་པ་ནི། རྩ་གསུམ་ཀུན་འདུས་སོགས། གསུམ་པ་ལ། མན་ངག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གླེང་གཞི། རྐྱེན་གླེང་སློང་། འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མན་ངག་གི་དོན། མན་ངག་གི་དགོས་འབྲེལ། འཁོར་ལ་གདམས་ཤིང་བསྟན་པ་གཏད་པ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་ཡོད་པའི། ཐོག་མར་ སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་སོགས། གཉིས་པ་འཁོར་ནི། ཆོས་སྐྱོང་བའི་རྒྱལ་པོ་སོགས། གསུམ་པ་གནས་ནི། འཕགས་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སོགས། བཞི་པ་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། མ་བྱུང་བའི་འབྱུང་བ་སོགས། ལྔ་པ་དུས་ཤུགས་ལ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་གླེང་སློང་ལ། གླེང་སློང་གི་གཞི་འགོད་པ་དང་། གླེང་སློང་དངོས་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་སོགས། གཉིས་པ། དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་མཚར་སོགས། གསུམ་པ་མན་ངག་གི་དོན་ལ། བཤད་བྱ་འཆད་བྱེད་ ཅི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་བཤད་བྱ་རྡོ་རྗེའི་ཡི་གེ་འབྲུ་བཞི་པ་ནི། ཨོཾ་ཨཱཿསོགས། གཉིས་པ་ལ་སྤྱིར་སྐུ་གསུམ་སྟོན་པས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་ཚུལ། བྱེ་བྲག་མན་ངག་འདིར་བསྡུས་ཏེ་འཛིན་པར་གདམས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ། ཀ་དག་དབྱིངས་ཀྱི་སོགས། གཉིས་པ་ནི། དེ་རྣམས་ཀུན་གྱི་སོགས། གསུམ་པ་ལ་མདོར་བསྟན་དང་།རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་ལ་ཤེས་བྱ་སོགས། གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། གང་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཞི། གང་གིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ལམ། གང་དུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་གནས་ལུགས་ངོ་བོའི་གཞི་དང་། འཁྲུལ་པ་བཏགས་པའི་གཞི་བཤད་པ། སྐབས་ཀྱི་དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚམས་སྦྱར་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ། ཤེས་བྱའི་གཞི་ནི་སོགས། གཉིས་པ། ལྷན་སྐྱེས་ཀུན་བཏགས་སོགས། གསུམ་པ། དེ་ལྟ་ནའང་སོགས། གཉིས་པ་ལམ་ལ་སྡོམས་ཀྱིས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། རྟོག་བྱེད་ལམ་གྱི་སོགས། གཉིས་པ་ལ། རྒྱུད་སྦྱོང་བའི་རིམ་པ། ས་བོན་གདབ་པའི་རིམ་པ། བསྐྱེད་བསྲིང་བའི༴ གེགས་ སེལ་བའི༴ བོགས་འདོན་པའི་རིམ་པ་བཤད་པ་ལྔ་ལས། ༈ དང་པོ་ལ་ལམ་གྱི་རྩ་བ་བཤེས་
Chinese
《口诀道次第耶谢宁波》的简要。 《口诀道次第耶谢宁波》的简要。 《口诀道次第耶谢宁波》的简要正文。 顶礼曼殊师利耶！为了讲解这个《口诀道次第耶谢宁波》，有名称的意义、作者的礼敬、正文的意义、结尾的意义这四点。第一是：上师意修等。第二是：三根本总集等。第三，关于口诀产生的因——开端的基础；缘——引发；完全了知果——口诀的意义；口诀的必要关联；对眷属教诲并交付教法这五点。第一点有五种圆满。首先， 导师圆满是：三世诸佛等。第二，眷属是：护法的国王等。第三，处所是：圣者大悲尊等。第四，法圆满是：未生之生等。第五，时间是顺势而显现的。第二，关于引发，有引发的基础的奠定和引发的实际两个方面。第一是：那时那刻等。第二：如此稀有等。第三，关于口诀的意义，有说法、讲说者、 如何讲说的三种方式。第一，所说的是金刚文字的四个字：嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）等。第二，一般通过示现三身来转法轮的方式，特殊的是将此口诀汇集起来执持的教诲这两个方面。第一，本来清净法界等。第二：那些所有的等。第三，有概括指示和详细解说两个方面。第一是：因此，所知等。第二，详细解说，有应当了解的基础，以何者证悟的道，于何处究竟的果这三个方面。第一，有安住实相本体的基础，以及虚妄假立的基础的阐述，以及将当下的意义汇集起来进行连接这三个方面。第一，所知的基础是等。第二，俱生遍计等。第三，即使如此等。第二，道方面，有以总纲概括指示，以及对此进行详细阐述两个方面。第一，能证悟道的等。第二，有调伏自相续的次第，播种的次第，生起增上的次第，障碍 遣除的次第，以及提取精华的次第这五个方面。第一，关于道的根本——善知识
English
The condensed meaning of Oral Instruction Path to Enlightenment Yeshe Nyingpo. The condensed meaning of Oral Instruction Path to Enlightenment Yeshe Nyingpo. The condensed meaning of Oral Instruction Path to Enlightenment Yeshe Nyingpo is present. Namo Manjushriye! In order to explain this Oral Instruction Path to Enlightenment Yeshe Nyingpo, there are four points: the meaning of the title, the author's homage, the meaning of the text, and the meaning of the conclusion. The first is: Guru Mind Practice, etc. The second is: Three Roots Combined, etc. Thirdly, regarding the cause of the arising of oral instructions - the basis of the beginning; the condition - the initiation; the meaning of the oral instruction to be fully known as the fruit; the necessary connection of the oral instruction; the five points of instructing the retinue and entrusting the teaching. The first point has five perfections. First of all, the teacher's perfection is: the Buddhas of the three times, etc. Second, the retinue is: the Dharma-protecting king, etc. Third, the place is: the noble Great Compassionate One, etc. Fourth, the perfection of Dharma is: the arising of the unarisen, etc. Fifth, the time is shown according to the momentum. Second, regarding the initiation, there are two aspects: the establishment of the basis of the initiation and the actual initiation. The first is: at that time, at that moment, etc. Second: such a marvel, etc. Third, regarding the meaning of the oral instruction, there are three ways of speaking, speaking, and how to speak. First, what is said is the four syllables of the Vajra letters: Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿), etc. Second, in general, the way of turning the wheel of Dharma by showing the three bodies, and in particular, the two aspects of gathering this oral instruction and holding it. First, originally pure Dharmadhatu, etc. Second: all of those, etc. Third, there are two aspects: a summary instruction and a detailed explanation. The first is: therefore, what is to be known, etc. Second, the detailed explanation has three aspects: the basis of what is to be known, the path by which it is realized, and the fruit of what is ultimately accomplished. First, there are three aspects: the basis of abiding reality, the explanation of the basis of delusion, and the connection by gathering the meaning of the occasion. First, the basis of what is to be known is, etc. Second, co-emergent and imputed, etc. Third, even so, etc. Second, regarding the path, there are two aspects: a summary indication by the summary and a detailed explanation of it. First, the path of realization is, etc. Second, there are five aspects: the order of taming the mind stream, the order of planting seeds, the order of generating and increasing, obstacles the order of removing, and the order of extracting the essence. First, regarding the root of the path - the spiritual friend
Tibetan
གཉེན་བརྟེན་ཚུལ་དང་། བསྟེན་ནས་བློ་རྒྱུད་སྦྱང་བའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ། བསྟེན་བྱ་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད། བསྟེན་པའི་ཐབས། སྟེན་བྱེད་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་དང་། གདམས་པ་སྟོན་ཚུལ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལ་དང་པོ་སོགས། གཉིས་པ། མཉེས་པ་གསུམ་སོགས། གསུམ་པ། དེས་ཀྱང་དད་དང་ངེས་འབྱུང་སོགས། བཞི་པ། རྒྱུད་དང་སྦྱར་ལ་སོགས། གཉིས་པ་བློ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་ལ། སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་དང་ཁྲིད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་གཉིས། དང་པོ་ལ་རིང་བའི་སྔོན་འགྲོ་དང་ཉེ་བའི་སྔོན་འགྲོ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བློ་རིགས་མཐུན་པར་སོགས། གཉིས་པ། བདེ་བའི་སྟན་འདུག་སོགས། གཉིས་པ་ཁྲིད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོའམ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བསམ་པ། འཆི་བ་མི་རྟག་བསམ་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་བསམ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ། དལ་འབྱོར་ཕུན་སུམ་སོགས། གཉིས་པ། འདུས་ བྱས་མི་རྟག་སོགས། གསུམ་པ། ལྷ་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་སོགས། དངོས་གཞི་ལ། སྐྱེས་བུ་འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། བློ་སྦྱང་ཚུལ་དང་། འབྱོང་བའི་ཚད་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། ཁྱད་པར་ཐར་བའི་སོགས། གཉིས་པ་ནི། ནམ་ཞིག་སྲིད་པའི་སོགས། གཉིས་པ་ལ། ལམ་གྱི་འཇུག་སྒོ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ལམ་གྱི་དངོས་གཞི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ། དེ་ནས་དཀོན་མཆོག་སོགས། གཉིས་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་དང་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས། དང་པོ་ལ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། རང་ཉམས་ལ་དཔག་སོགས། གཉིས་པ་ལ་རང་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་ཚུལ། གཞན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་བསྡུ་དངོས་བཞི་ལ་བསླབ་པ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་སྙིང་པོར་དྲིལ་ཏེ་བློ་སྦྱང་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ། གཞན་ཕྱིར་རྫོགས་བྱང་ཁོ་ན་སོགས། གཉིས་པ། རང་རྒྱུད་སྨིན་ནས་སོགས། གསུམ་པ། གནད་ཀྱི་སྙིང་པོ་སོགས། གཉིས་པ་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ལ། ལྟ་བས་ཐག་བཅད་ལ། སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པ། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་བསྟན་ ཏེ་མཚམས་སྦྱར་བ་གསུམ། དང་པོ་ལའང་ཕྱི་གཟུང་ཡུལ་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ། ནང་འཛིན་པ་དང་གང་ཟག་གི་བདག་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ། དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་བློ་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ། སྐབས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ། ཁྱད་པར་ཕྱི་རོལ་སོགས། གཉིས་པ། ལྟ་མཁན་སེ
Chinese
依止善知识之理，以及依止后修心之理二者。初者分四：所依善知识之相、依止之方便、能依弟子之相，以及示教之方式。初者，如“彼初”等。二者，如“三喜”等。三者，如“彼亦信及出离”等。四者，如“与自相续合”等。二、修心之理分二：前行与正行。初者分二：一座之前行与引导之前行。初者分二：远之前行与近之前行。初者，如“心与法类同”等。二者，如“安乐座而坐”等。二、引导之前行，或与下士共通之道次第，分三：思维暇满难得、思维死亡无常、思维业果。初者，如“暇满具足”等。二者，如“有为无常”等。三者，如“修持佛法”等。正行分二：与中士共通之道次第，以及与大士共通之道次第。初者分二：修心之理，以及生起之量。初者，如“尤为解脱”等。二者，如“何时有情”等。二者分二：入道之门皈依，以及道之正行发心。初者，如“由是皈依”等。二者分二：世俗菩提心与胜义菩提心。初者分二：愿心与行心。初者，如“自苦为量”等。二者，自成熟之理，学习六度；他成熟之理，学习四摄；彼二之修持摄为心要而修心，分三。初者，如“为他圆满菩提”等。二者，如“自续成熟后”等。三者，如“要义之精髓”等。二、胜义菩提心分三：以见断定、以修习而修持、显示彼等之果而作总结。初者亦分四：外境所取之境无自性而定、内执着与补特伽罗之我无自性而定、能分别之识无自性而定、总结当处之义。初者，如“尤为外境”等。二者，如“能见之
English
The method of relying on a spiritual friend, and the method of training the mind after relying on them, are two topics. The first has four aspects: the qualities of a spiritual friend to rely on, the means of relying on them, the qualities of a student who can rely on them, and the way to teach instructions. The first is like "That first," etc. The second is like "Three Pleasures," etc. The third is like "They also have faith and renunciation," etc. The fourth is like "Combine with the mind stream," etc. The second, the method of training the mind, has two parts: preliminaries and the main practice. The first has two parts: a session's preliminary and a guided preliminary. The first has two parts: a distant preliminary and a near preliminary. The first is like "The mind is of the same type," etc. The second is like "Sit on a comfortable seat," etc. The second, the guided preliminary, or the stages of the path common to a person of small capacity, has three parts: contemplating the difficulty of finding leisure and endowments, contemplating death and impermanence, and contemplating the law of karma. The first is like "Leisure and endowments are complete," etc. The second is like "Conditioned things are impermanent," etc. The third is like "Practicing the Dharma," etc. The main practice has two parts: the stages of the path common to a person of middling capacity, and the stages of the path common to a person of great capacity. The first has two parts: the method of training the mind, and the measure of arising. The first is like "Especially liberation," etc. The second is like "When sentient beings," etc. The second has two parts: the gateway to the path, taking refuge, and the main practice of the path, generating bodhicitta. The first is like "Therefore, take refuge," etc. The second has two parts: conventional bodhicitta and ultimate bodhicitta. The first has two parts: aspiration and engagement. The first is like "Measure by one's own suffering," etc. The second is the method of maturing oneself, learning the six perfections; the method of maturing others, learning the four ways of gathering students; and condensing the practice of these two into the heart essence and training the mind, which has three parts. The first is like "For the sake of others, complete enlightenment," etc. The second is like "After one's own mind stream is matured," etc. The third is like "The essence of the key points," etc. The second, ultimate bodhicitta, has three parts: deciding with view, practicing with meditation, and showing the results of these and summarizing. The first also has four parts: determining that external objects of grasping are without inherent existence, determining that the internal clinging and the self of the person are without inherent existence, determining that the discriminating mind is without inherent existence, and summarizing the meaning of the occasion. The first is like "Especially external objects," etc. The second is like "The seer,