Tibetan
བཤེས་སྤྲིང་གི་མཆན་འགྲེལ་པདྨ་དཀར་པོའི་ཕྲེང་བ། བཤེས་སྤྲིང་གི་མཆན་འགྲེལ་པདྨ་དཀར་པོའི་ཕྲེང་བ། བཤེས་སྤྲིང་གི་མཆན་འགྲེལ་པདྨ་དཀར་པོའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ཨོཾ་སྭ་སྟི། མཁྱེན་རབ་རལ་གྲི་འབར་བའི་གཟི་འོད་ཀྱིས། །ཀུན་རྨོངས་མུན་པའི་འཁྲི་ཤིང་དྲུང་ཕྱུངས་ནས། །མཁྱེན་གཉིས་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་སྦྱིན་མཛད་པ། །བླ་མ་འཇམ་མགོན་སྨྲ་བའི་སེང་གེས་སྐྱོངས། །ཐུབ་གསུང་ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེའི་དགོངས་པའི་དོན། །ཇི་བཞིན་འགྲེལ་མཁས་དཔལ་མགོན་འཕགས་པ་ཀླུའི། །ལེགས་བཤད་བཤེས་སྤྲིང་མཆན་འགྲེལ་པད་དཀར་ཕྲེང་། །བླ་མའི་གསུང་བཞིན་སྤེལ་འདི་དགའ་བས་ལོངས། །དེ་ཡང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་བཤེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་འདི་ཉིད་འཆད་པ་ལ། མཚན་གྱི་དོན། འགྱུར་ཕྱག །གཞུང་ དོན། མཇུག་དོན་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སུ་ཧྲི་ད་ལེ་ཁ། བོད་སྐད་དུ། བཤེས་པའི་སྟེ་མཛའ་བོ་རྒྱལ་བུ་བདེ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་དངོས་སུ་མ་ཕྲད་པར་སྤྲིང་བས་ན་སྤྲིང་ཡིག་གོ། གཉིས་པ་ནི། ཉེས་པའི་ཟུག་ངུ་ཀུན་དང་བྲལ་བས་འཇམ་ཞིང་དོན་གཉིས་ཀྱི་དཔལ་དང་ལྡན་པ་སྐུ་བགྲེས་རྒུད་མེད་པས་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ལོ་ཙཱ་བས་བཀོད་པའོ། །གསུམ་པ་ལ། ཐོག་མར་དགེ་བ་ཀླད་ཀྱི་དོན། །བར་དུ་དགེ་བ་གཞུང་གི་དོན། །ཐ་མར་དགེ་བ་མཇུག་ཀུན་གི་དོན་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བའི་སྒོ་ ནས་ཉན་པར་བསྐུལ་བ། ཁེངས་སྐྱུང་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉན་རིགས་པར་གདམས་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རང་བཞིན་དགེ་བ་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པའི་སྣོད་དུ་འོས་པ་ཞེས་བོས་ནས་གཞུང་མཛད་པ་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་བདག་གིས་ནི། དབྱངས་ཀྱི་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྡན་པའི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་གིས་བསྙད་པའི་སྡེ་སྣོད་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ལས་བྱུང་བའི་དོན། ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་བསོད་ནམས་ལ་འདུན་པའི་སླད་དུ་སྡེབ་སྦྱོར་འཕགས་པའི་དབྱངས་དང་ལྡན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག ཅུང་ཟད་ཅིག་བསྡེབས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསན་པའི་རིགས་སོ་ཕྱི་མ་ལ་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་ཁེངས་སྐྱུང་བ་དང་། དོན་གྱི་སྒོ་ནས་ཁེངས་སྐྱུང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དཔེ་ཇི་ལྟར་བདེ་གཤེགས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་རྒྱུ་དམན་པ་ཤིང་ལས་ཀྱང་། བགྱིས་པ་རྣམ་པ་སྒྲོས་གཙང་མིན་ཅི་འདྲའང་རུང་སྟེ་མཁས་པས་སྤྱི་བོར་མཆོད་པ། དེ་བཞིན་དུ་བདག་གི་སྙན་ངག་འདི་ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་སོགས་ངན་ན་ཡང་། ཟབ་མོའི་དམ་ཆོས་བརྗོད་པ་ལ་
Chinese
《亲友书》注释白莲鬘。 《亲友书》注释白莲鬘。 名为《亲友书》注释白莲鬘之论著。 嗡 索斯帝。（藏文：ཨོཾ་སྭ་སྟི།）以智慧利剑燃烧的光芒，连根拔除一切愚昧黑暗的蔓藤，赐予二智（知法和知义）的智慧光明，祈愿上师文殊怙主护佑。 佛陀所说深广之意，如实解释善巧的怙主圣龙树，其善说《亲友书》注释白莲鬘，如上师之言传播，欢喜充满。 此外，在讲解圣龙树所著的《亲友书》时，分为名称的意义、翻译礼敬、正文意义、结尾意义四部分。第一部分是：在印度语中是苏日达列卡（梵文天城体：suhṛllekha，梵文罗马拟音：suhrllekha，汉语字面意思：亲友书）。在藏语中是“亲友”，即对朋友，名为乐行王的王子，因为不是直接会面而是送信，所以是“书信”。第二部分是：远离一切罪恶的痛苦，寂静且具有二利的荣耀，身体没有衰老，变得年轻，向他顶礼，这是译师所作的礼敬。第三部分分为：最初的善是开头的意义，中间的善是正文的意义，最后的善是结尾的总意义。第一部分又分为：从发誓造论的角度劝请听闻，以谦逊的态度劝诫应当听闻。第一部分是：以具足圆满功德自性，适合作为听闻善妙正法的法器来称呼，然后论著作者龙树我，为了使您的心向往福德，将从具有六十支分妙音的善逝之语中所说的宝贵经典中产生的内容，稍微整理成具有殊胜音韵的偈颂，您应当听闻。后面是从语言的角度谦逊和从意义的角度谦逊两种。第一种是：例如，如来佛的身体，即使是用低劣的木头制作的，制作的形象是否干净不论如何，也被智者顶戴供养。同样，我的诗歌，即使词句的组合等不好，但因为是讲述甚深的正法
English
Commentary on the Friendly Epistle, Garland of White Lotuses. Commentary on the Friendly Epistle, Garland of White Lotuses. Herein resides the treatise called Commentary on the Friendly Epistle, Garland of White Lotuses. Om Svasti. With the blazing light of the sword of wisdom, uprooting the clinging vines of all ignorant darkness, bestowing the light of the wisdom of the two knowledges, may the Lama Manjughosha protect me. The meaning of the profound and vast intention of the Buddha's speech, the noble Nagarjuna, skilled in explaining it as it is, the Garland of White Lotuses, commentary on the Friendly Epistle of good exposition, spread this according to the Lama's words, filled with joy. Furthermore, in explaining this Friendly Epistle composed by the noble Nagarjuna, there are four parts: the meaning of the title, the translation homage, the meaning of the text, and the meaning of the conclusion. The first is: In the language of India: Suhrllekha (梵文天城体：suhṛllekha，梵文罗马拟音：suhrllekha，汉语字面意思：Friendly Epistle). In Tibetan: "Friend," that is, to a friend, the prince named Delightful Conduct, and because it is sent without directly meeting, it is a "letter." The second is: Having parted from all the pain of faults, being gentle and possessing the glory of the two benefits, having become youthful without the decay of old age, I prostrate to him, this is the homage made by the translator. The third is: Initially, virtue is the meaning of the head, in the middle, virtue is the meaning of the text, and finally, virtue is the meaning of the entire conclusion, and there are three. The first is: From the perspective of vowing to compose, urging to listen, and advising that it is appropriate to listen with an attitude of humility. The first is: Addressing as one who is suitable as a vessel for listening to the excellent and sacred Dharma, which is the nature of complete qualities, then the author of the treatise, Nagarjuna, I, in order to make your mind aspire to merit, will slightly compile these verses with excellent melody, which arise from the precious collections spoken by the Sugata, who possesses sixty branches of melody, and you should listen. The latter is twofold: humility from the perspective of words and humility from the perspective of meaning. The first is: For example, the body of the Sugata, even if made of inferior wood, no matter how clean or unclean the form is made, is worshiped on the crown of the head by the wise. Similarly, my poetry, even if the combination of words and so on is bad, but because it speaks of the profound sacred Dharma.
Tibetan
བརྟེན་སླད་སྨད་པར་མི་བགྱི་སྟེ་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་གདམས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒོ་གསུམ་གྱི་ཉེས་པ་ངང་གིས་བསྡམས་པའི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་བཀའ་ནི་ཐོག་ཐ་བར་གསུམ་དུ་དགེ་བ་སྙན་དགུ་སྟེ་མང་པོ་ ཞིག་གི་དོན། ཁྱེད་རང་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་སུ་ལྟ་ཡང་སྟེ་སྔར་ནས་ཆུད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དཔེར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་དཀར་བ་རྡོ་ཐལ་ལས་བགྱིས་པའི་དཀར་རྩི་སོགས་ལ་རྐྱེན་དགུང་ཟླའི་འོད་ཀྱིས་ནི། སྔར་ལས་ཀྱང་ཆེས་དཀར་ཉིད་དུ་ཅི་སྟེ་མི་བགྱིད་དེ་བགྱིད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལགས་སོ། །གཉིས་པ་གཞུང་དོན་ལ། མངོན་མཐོ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་དད་པ་བཤད་པ་དང་། ལམ་གྱི་ངོ་བོ་གཉིས། དང་པོ་ལ། གང་ལ་དད་པར་བྱ་བའི་གཞི་སངས་རྒྱས་སོགས་རྗེས་དྲན་དྲུག་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྗེས་དྲན་ཕྱི་མ་གསུམ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ། བདུད་བཞི་ལས་རྒྱལ་བའི་རྒྱལ་བས་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་། གཏོང་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྟེ་རྣམ་པ་དྲུག། རབ་ཏུ་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་དག་སོ་སོ་ཡི་སྟེ། སངས་རྒྱས་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ། ཆོས་བདེན་གཉིས་མ་ནོར་པ། དགེ་འདུན་རིག་གྲོལ་གཉིས་ལྡན། གཏོང་བ་འབྱོར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་གཞི། ལྷ་ནི་རང་གི་དཔང་པོའམ་མངོན་མཐོའི་ཆོས་ཉམས་སུ་བླང་པས་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པ་སྟེ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བགྱིའོ། །གཉིས་པ་ལ། ལྷ་རྗེས་དྲན། གཏོང་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་དྲན་གསུམ། དང་པོ། དགེ་བའི་ལས་བདུན་དང་ལམ་གསུམ་སྟེ་བཅུ་པོ་ཡང་ནི་ལུས་ཀྱིས་སྲོག་གཅོད་མ་བྱིན་ལེན་འདོད་ལོག་སྤོང་བ་གསུམ་དང་ནི། ངག་གིས་རྫུན་ཕྲ་མ་ཚིག་རྩུབ་ངག་འཁྱལ་སྤོང་བ་སྟེ་བཞི་དང་ཡིད་ཀྱིས་བརྣབ་སེམས་ཀུན་གནོད་སེམས་ལོག་ལྟ་སྤོང་ཞིང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་རྟག་ཏུ་བསྟེན་པར་བགྱི་ཞིང་། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མིན་ཡང་དབང་པོའི་མཐུ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ཆང་གི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ལས་ལྡོག་པར་མཛད་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་མི་གནོད་ཅིང་བག་མེད་ཀྱི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བའི་དགེ་བ་ཡི། འཚོ་བ་ལ་ཡང་མངོན་པར་དགྱེས་པར་མཛོད་ཅིག །དེས་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ལྷ་ཡི་གནས་འཐོབ་བོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པས་གཡོ་བ་ཡིད་བརྟན་གྱི་སྙིང་པོ་མེད་ཅིང་ཇི་ཙམ་འབྱོར་ཡང་ངོམ་མི་ཤེས་པར་མཁྱེན་ནས། ཡུལ་ཡོན་ཏན་ཅན་དགེ་སློང་དང་བྲམ་ཟེ་སྡུག་བསྔལ་ཅན་བཀྲེན་པ་སོགས་དང་ཕན་འདོགས་པ
Chinese
因此教导说，不要轻视，而要接受。第二，自然约束身语意三门过失的大雄的教言，是初中后三善，悦耳动听，意义众多。 即使您自己心中已经理解，但就像本质是白色的石灰，在月光等缘分的照耀下，不是会比以前更加洁白吗？确实会这样。第二，关于正文的内容，宣说了作为增上生和决定胜道路之所依的信心，以及道路的体性二者。首先，简要地阐述了作为应信仰之基础的佛陀等六随念，并详细地阐述了后三随念。首先，战胜四魔的胜者，对佛、法、僧、布施、戒律和天神进行随念，共有六种。对此，分别极善地进行了教导，即佛陀是二利任运成就，法是二谛无谬误，僧是具足学和解脱二者，布施是圆满财富之因，戒律是清净功德之基，天神是自己的见证者，或者通过修持增上生的法而获得殊胜的果报，因此要随念功德之聚。第二，天神随念，布施，戒律随念三种。首先，七种善业和三种道，也就是十种，即身体方面，断除杀生、不予取、邪淫三种，语言方面，断除妄语、离间语、恶语、绮语四种，以及意方面，断除贪心、害人心、邪见，并且恒常依止正确的见解。即使不是自性罪，但也要远离会削弱感官能力的各种酒类，同样，也要欣然接受不损害他人，也不会成为放逸之因的善妙生活。这样就能获得殊胜的果报，即获得天人的果位。第二，因为受用诸法无常，是动摇的，没有可以信赖的精华，无论获得多少也无法满足，所以要知道，要利益有功德的僧人和婆罗门，以及痛苦的贫困者等。
English
Therefore, it is taught not to despise but to accept. Secondly, the teachings of the Great Hero, who naturally restrains the faults of the three doors of body, speech, and mind, are good in the beginning, middle, and end, pleasing to the ear, and of numerous meanings. Even if you have already understood it in your own mind, just as naturally white lime, under the influence of moonlight and other conditions, wouldn't it become even whiter than before? Indeed, it would. Secondly, regarding the content of the text, it explains faith as the basis for the path of higher realms and definite goodness, and the nature of the path itself. First, it briefly explains the six recollections, such as the Buddha, which are the basis for faith, and elaborates on the latter three recollections. First, the Victorious One who conquered the four maras taught the six recollections of the Buddha, Dharma, Sangha, generosity, discipline, and deities. These were taught with great excellence, each in its own way: the Buddha is the spontaneous accomplishment of the two benefits; the Dharma is the unerring truth of the two truths; the Sangha possesses both learning and liberation; generosity is the cause of abundant wealth; discipline is the basis of pure qualities; and deities are one's own witnesses, or the attainment of special results through the practice of the Dharma of higher realms. Therefore, one should recollect the accumulation of qualities. Secondly, the recollection of deities, generosity, and the recollection of discipline, these three. First, the seven virtuous actions and the three paths, which are the ten: in terms of body, abandoning killing, stealing, and sexual misconduct; in terms of speech, abandoning lying, divisive speech, harsh speech, and idle talk; and in terms of mind, abandoning covetousness, harmful intent, and wrong views, and always relying on correct views. Even if it is not a natural transgression, one should abstain from all kinds of alcohol that weaken the power of the senses, and similarly, one should gladly accept a virtuous life that does not harm others and does not become a cause of recklessness. In this way, one will obtain a special result, which is the attainment of the state of the gods. Secondly, because enjoyments are impermanent, wavering, and have no reliable essence, and no matter how much one obtains, one cannot be satisfied, one should know that one should benefit virtuous monks and Brahmins, as well as suffering poor people, etc.