Tibetan
། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་གཟུགས་ལ་ལྟ་ན་དང་པོའི་མིག་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པས་སོ། །དང་པོ་པས་འདོད་པའི་མིག་ཤེས་ནི་མི་རྟེན་ཏེ་དགོས་པ་མེད་པས་སོ། །མིག་ཤེས་ཙམ་པོ་དེ་ཡིས་རང་ས་དང་། གོང་འོག་གཉིས་ཀའི་གཟུགས་མཐོང་སྲིད་དེ། དང་པོའི་མིག་ཤེས་ཀྱིས་གོང་མ་གསུམ་དང་འདོད་པའི་གཟུགས་མཐོང་བས་ཡིན་གྱི་འདོད་པས་གོང་ས་མི་མཐོང་ངོ་། །རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ས་ཐམས་ཅད་པའི་གཟུགས་མཐོང་བར་མ་ཟད་རྟེན་ལུས་ཀྱིའང་། གོང་འོག་གཉིས་ཀའི་ཡུལ་ཤེས་ས་ཐམས་ཅད་དུ་ཅི་རིགས་པར་མཐོང་རྟེན་བྱེད་དེ། འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་བཞི་སྟེ་ས་ལྔ་ཡི་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྔ་པོའི་གཟུགས་མཐོང་ནུས་པས་སོ། ། མིག་ལ་བཤད་པ་ལྟར་རྣ་བའང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ལུས་ལ་འོག་མའི་རྣ་བ་མ་ཡིན་སོགས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྣ་ལྕེ་ལུས་དབང་གསུམ་དག་ནི་ཕྲད་ནས་འཛིན་པས་ཡུལ་ཤེས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ས་པ་ཉིད་ཅེས་སྤྱིར་བསྟན་ནས། དམིགས་བསལ། ལུས་དང་རེག་བྱ་ལུས་དབང་གསུམ་རང་ས་ཡིན་ལ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཡན་གྱིས་རེག་བྱ་འཛིན་ན་ལུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་འོག་མ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པ་དང་ནི། འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་པོས་རེག་བྱ་འཛིན་ན། རང་གི་སའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་འཛིན་ཏོ། །ཡིད་སོགས་ཁམས་ཐ་མ་གསུམ་དང་དེའི་རྟེན་ལུས་ནི་ས་མ་ངེས་ཏེ་ཅི་རིགས་ཡོད་པར་གནས་གསུམ་པ་དང་བརྒྱད་པར་ཡང་འཆད་དོ། །བཅུ་དགུ་པ། དབང་ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཕྱི་ཡི་ཡུལ་ལྔ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་ནི་ཡིད་ཤེས་གཅིག་པུས་ཤེས་བྱའོ། །ཉི་ཤུ་པ། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ལས་འདུས་མ་བྱས་ཆོས་ཁམས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་མིན་པས་རྟག་པ་ཡིན་ལ། གཞན་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་མི་རྟག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་རྫས་དང་ལྷན་ཅིག་ཞེས་པའི་དམིགས་བསལ་ཡིན་འདྲ་དཔྱོད། ཉེར་གཅིག་པ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱེད་སྲོག་དང་དད་སོགས་དང་ཚོར་སོགས་དང་། ཟག་མེད་གསུམ་དང་བཅུ་བཞི་སྟེ་ཁམས་གང་དག་ནི་བཅུ་གཉིས་ནང་གི་ཡིན་པར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་དབང་པོ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱེད་དང་། གཟུགས་སོགས་ལྔ་དབང་པོ་མིན་པར་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ལེའུའི་མཚན། ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་ཀྱི་ཚིག །ལེའུར་བྱས་པ་ལས། ཁམས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གནས་དང་པོའི་འགྲེལ་བའོ།། །། ཁམས་བསྟན་པ།
Chinese
如果从第二禅定以上观看色法，那么最初的眼识就会显现。因为最初的禅定者不需要欲界的眼识，所以没有必要。仅仅是眼识就能看到自己所在地的，以及上方和下方的色法。因为最初的眼识能看到上方三界和欲界的色法，但欲界看不到上方的色法。不仅是意识能看到所有地的色法，也能看到所依之身，上方和下方的对境在所有地都能各自分别地见到所依，因为依靠欲界和四禅定这五个地的身体，就能看到这五个地的色法。 就像对眼睛的解释一样，对耳朵也应该同样理解，身体上要加上不是下方的耳朵等等。鼻子、舌头、身体这三种官能，因为是接触后才领受，所以总的来说，所有对境的意识都是自己所在地的。特别的是，身体和所触以及身根这三者是自己所在地的。如果从第二禅定以上领受所触，那么身体的意识就是下方第一禅定的地的。如果欲界和第一禅定领受所触，那么就是自己所在地的意识领受。意等最后三个界及其所依之身是不确定的，在第三处和第八处也会讲解。第十九，官能意二者所要识别的是外面的五境，剩余的十三种只有意识才能识别。第二十，十八界中，非造作的法界不是刹那性的，所以是常法，其他的都是造作的，所以要知道是无常的。这似乎是“与物质一起”的特例，需要考察。第二十一，法的半命和信等以及受等，以及无漏三和十四，这些界中所说的十二种是官能，剩余的法的半命和色等五种被证实不是官能。第二章的名称。《法句经》的词。从章节中，名为《界品》，是第一处的解释。 界品。
English
If one looks at form from the second dhyana upwards, then the first eye consciousness will manifest. Because the first dhyana practitioner does not need the eye consciousness of the desire realm, it is not necessary. The mere eye consciousness can see the form of its own place, as well as the upper and lower realms. Because the first eye consciousness can see the form of the upper three realms and the desire realm, but the desire realm cannot see the upper realms. Not only can consciousness see the form of all realms, but also the dependent body, the objects of the upper and lower realms can be seen as dependencies in all realms as appropriate, because by relying on the bodies of the five realms, namely the desire realm and the four dhyanas, one can see the form of these five realms. Just as the explanation for the eye, the same should be understood for the ear, and one should add that it is not the lower ear, etc., to the body. The three faculties of nose, tongue, and body apprehend by contact, so in general, all object consciousness is of one's own realm. Specifically, the body, the tangible, and the body faculty are of one's own realm. If one apprehends the tangible from the second dhyana upwards, then the body consciousness is of the lower first dhyana realm. If the desire realm and the first dhyana apprehend the tangible, then the consciousness of one's own realm apprehends it. The last three realms, such as mind, and their dependent body are not fixed in location, but exist as appropriate, and will be explained in the third and eighth places. Nineteenth, the two faculties of sense and mind are to be distinguished as the five external objects, while the remaining thirteen are to be distinguished by mind consciousness alone. Twentieth, among the eighteen realms, the unconditioned dharma realm is not momentary, so it is permanent, while the others are conditioned, so it should be known that they are impermanent. This seems to be a special case of "together with matter," which needs to be examined. Twenty-first, the half-life of dharma, faith, etc., and feeling, etc., and the three uncontaminated ones and fourteen, those realms that are said to be within the twelve are faculties, while the remaining half-life of dharma and the five forms, etc., are proven not to be faculties. The name of the second chapter. The words of the Dharma Collection. From the chapter, called the "Realm Chapter," is the explanation of the first place. The Realm Chapter.