Tibetan
གསུམ་པ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ལེའུ། གསུམ་པ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ལེའུ། དེ་ལྟར་ཐེག་ཆེན་བཀར་བསྒྲུབས་ནས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་དབྱེ་སྒོ་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་། སྐྱབས་འགྲོ་ནས་སྒྲུབ་པའི་བར་བཞི་པོའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་རྒྱུ་རིགས་དང་ལམ་གྱི་ཐོག་མའི་འཇུག་སྒོ་སྐྱབས་འགྲོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བསམ་སྦྱོར་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ། སྐྱབས་འགྲོ་རིགས་སེམས་བསྐྱེད་སྒྲུབ་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ། ཁྱད་པར་དང་། ཁྱད་པར་དེ་ལྡན་གྱི་སྐྱབས་འགྲོའི་རང་བཞིན་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཁྱད་པར་བཞི་མདོར་བསྟན། དེའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དང་སོགས་ཚིགས་ བཅད་གཉིས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་དག་གི་སྐྱབས་འགྲོ་ནི་ཁྱད་པར་བཞིས་འཕགས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བར་ཞུགས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་དང་། བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཉན་རང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དབྱེ་བའི་རང་བཞིན་སྤྱི་དོན་རྣམ་པ་བཞི་ཡི་ཁྱད་པར་གྱིས། ཐེག་པ་མཆོག་གི་དོན་ནམ་ཚུལ་གྱི་ཕྱིར་རམ་ཆེད་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་རབ་ཏུ་སོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་ཚངས་པ་དང་དབང་ཕྱུག་སོགས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་དང་། ཉན་རང་རྣམས་རང་དོན་དུ་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་གིས་དང་པོར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་ནས་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ལ་བཞག་པའི་ཆེད་དུ་བདག་བླ་ན་མེད་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་ཤིང་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའི་ངེས་པར་བྱ་བ་འདི་དཀའ་སྟེ་སེམས་ཅན་མང་པོའི་ནང་ནས་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་བགྱིད་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ནོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གཏོང་བ་སོགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དེ་ནི་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མར་བསྒྲུབ་པར་དཀའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སངས་རྒྱས་སུ་གྲུབ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕྱི་མའི་མཐའི་བར་དུ་ཕན་པར་བྱེད་པས་དོན་ཆེ་སྟེ། དེ་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ འདི་ལ་ལམ་དུ་བཟུང་ནས་སྐྱབས་སུ་བསྟན་པ་ནི་དོན་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །
Chinese
第三品 皈依品。 第三品 皈依品。 如是精勤修习大乘后，为了能详细了解大小乘的差别，虽然有多种区分方式，但此处讲述从皈依到修习之间的四种差别，是为了了解从作为因的种姓和道的最初入门——皈依开始，一切思维行为都融入了差别。第二，为了详细了解，有皈依、种姓、发心、修习四者。第一者，有差别和具备该差别的皈依之自性，总摄其义而宣说二者。第一者，有四种差别作简要说明，以及详细解释其义二者。第一，普遍趋入等二颂，即大乘行者的皈依，以四种差别而超胜：以趋入救度一切有情等而普遍趋入；以及承诺定要获得佛果；证悟二无我；以及能压伏世间和声闻缘觉，即以四种差别之分类的自性总义，为了大乘的意义或方式，而完全皈依三宝，此乃胜于皈依世间的梵天和自在天等，以及声闻缘觉们为自利而皈依三宝。因为，各个凡夫首先为了将一切有情从轮回中救度出来，安置于解脱和一切智智的果位，而发誓说自己必定要证得无上圆满菩提，并发愿，此乃必须要做到的难事，因为即使在众多有情之中，像这样发起菩提心的愿望也是极其稀少的。如是发心后，为了获得无上菩提和完全救度有情，布施身体和受用等的行为，也是需要在无数劫中才能修成。因为一旦成就无上菩提佛果，就能利益一切有情直至轮回的尽头，所以意义重大，因此，将此大乘作为道而宣说的皈依，是具有殊胜意义的。
English
Chapter Three: The Chapter on Taking Refuge. Chapter Three: The Chapter on Taking Refuge. Having diligently practiced the Mahayana in this way, in order to understand the specific differences between the Greater and Lesser Vehicles, although there are many ways to distinguish them, here we explain the four differences from taking refuge to practicing, in order to understand that from taking refuge, which is the initial entry point of the cause, lineage, and path, all thoughts and actions are integrated with differences. Secondly, in order to understand the specifics, there are four: taking refuge, lineage, generating bodhicitta, and practice. In the first of these, there are two: the distinctions and the nature of taking refuge that possesses those distinctions, summarizing their meaning. In the first, there are two: a brief explanation of the four distinctions, and a detailed explanation of their meaning. First, "Universally going" and so on, two verses, that is, the refuge of the Mahayana practitioners is superior due to four distinctions: universally going by engaging in liberating all sentient beings, and promising to attain Buddhahood itself, realizing the two selflessnesses, and subduing worldly beings and Hearers and Solitary Realizers, that is, by the distinction of the four aspects of the nature of differentiation, for the sake or purpose of the meaning or manner of the supreme vehicle, whoever goes for refuge to the Three Jewels is superior to those who go for refuge to worldly beings such as Brahma and Ishvara, and the Hearers and Solitary Realizers who go for refuge to the Three Jewels for their own benefit. Because individual ordinary beings first vow and pray that they will definitely attain unsurpassed perfect enlightenment in order to liberate all sentient beings from samsara and place them in the state of liberation and omniscience, this is a difficult thing to do, because even among many sentient beings, it is extremely rare to make such a wish to generate bodhicitta. Having generated such a mind, the practice of giving away one's body and possessions, etc., in order to attain unsurpassed enlightenment and completely liberate sentient beings, is difficult to accomplish even in many thousands of eons. Because once unsurpassed enlightenment, Buddhahood, is achieved, it benefits all sentient beings until the end of samsara, so it is of great significance. Therefore, taking this Great Vehicle as the path and showing refuge is endowed with supreme meaning.
Tibetan
རྒྱས་བཤད་ལ་གོང་གི་རིམ་པ་བཞིན་བཞི་ལས། ཀུན་འགྲོའི་ཁྱད་པར་ནི་སེམས་ཅན་དང་ཐེག་པ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་མྱང་འདས་ཀུན་འགྲོ་བཞི་རིམ་པ་ལྟར། གང་ཞིག་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བར་ཞུགས་པ་དང་། ཐེག་པ་གསུམ་པོ་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པ་དང་། བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་ལ་མཁས་པར་ལྡན་པ་དང་། གང་ཞིག་མྱ་ངན་འདས་པའི་དབྱིངས་ལ་འཁོར་བ་དང་ཞི་བ་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེས་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ་མྱང་འདས་སམ་ཤེས་བྱ་ཀུན་འགྲོ་སྟེ། དེ་འདྲའི་བློ་ལྡན་དེ་སྐབས་འདིར་ཀུན་འགྲོར་རིག་པར་བྱ་སྟེ་ཉན་ཐོས་རྣམས་དེ་ལྟ་བུ་དང་མི་ལྡན་ནོ། །ཁས་ལེན་ལ་དངོས་དང་། དཔེས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་དགའ་བ་མང་པོས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་དོན་དུ་གཉེར་བ་བསམ་པ་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། གང་ཞིག་མོས་སྤྱོད་ནས་ས་བཅུའི་བར་དུ་ལམ་སྒྲུབ་པ་ལ་སྐྱོ་བ་མེད་པར་ལུས་སོགས་གཏོང་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་སོགས་དཀའ་བ་ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་དང་། གང་ཞིག་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་སྤངས་རྟོགས་ལ་ཁྱད་མེད་ཅིང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཉམ་པར་འགྱུར་བ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཏེ། བློ་ལྡན་དེ་ནི་ཁས་ལེན་ནམ་དམ་བཅའ་བ་མཆོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་དཔེས་བསྟན་པ་ལ། རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱི་དཔེ་དང་། བློན་པོ་ཆེན་ པོའི་དཔེ་གཉིས། དང་པོ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་སྲས་ཀྱི་དཔེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ནི། དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་གྱི་སྲས་ཕའི་ས་བོན་དང་། རིགས་བཙུན་པའི་བཙུན་མོ་དམ་པའི་མ་དང་། ནད་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པའི་མངལ་དང་། སྐྱེད་བསྲིང་བའི་མ་མ་སྟེ་ཕུན་ཚོགས་བཞི་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུང་རིགས་རྒྱུན་མི་གཅོད་པའི་རིགས་ཀྱི་སྲས་ཞེས་བྱ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ་གསུང་ལས་སྐྱེས་པའི་སློབ་མའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སྲས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གང་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ནི། བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་དང་ལྡན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མི་གཏོང་བའི་སྙིང་རྗེ་དང་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་ནི་རིམ་པ་
Chinese
广说有如上述次第的四种，其中“普行”的差别是，众生普行、乘普行、智慧普行、涅槃普行这四种次第。 凡是发起救度无边众生的，以及通达三乘的，以及精通于通达二无我的智慧普行的，以及证悟涅槃之界，轮回与寂静味一体，以智慧和慈悲不住于有寂之边的涅槃或所知普行。 像这样有智慧的人，在此处应知为普行，声闻乘不具备这些。 关于“承诺”，有实质和譬喻两种。 第一，凡是对佛陀的功德、十力、无畏等等从内心深处感到欢喜，以极大的热情追求无上菩提，这是发心和愿力的差别。 凡是从胜解行地到十地之间，修持道时不厌倦，布施身体等等，忍受痛苦等等，如实地行持苦行，这是修行的差别。 凡是彻底成佛后，与诸佛在断证上没有差别，身语意平等，这是果的差别。 这样的智者，应知为承诺或誓愿最为殊胜。 第二，以譬喻显示其功德，有国王之子的譬喻和大臣的譬喻两种。 第一，以转轮王之子的譬喻来说明佛陀种姓的殊胜出生，譬如转轮王的儿子，具备父亲的种子、种姓高贵的王妃为母亲、没有疾病等过患的胎藏、养育的乳母这四种圆满。 同样，菩萨们被称为如来种姓不绝的种姓之子，而声闻乘不被称为佛子，他们是从佛语中出生的弟子。 凡是菩萨中，作为诸佛世尊之子的最殊胜者，就是发起无上菩提心，以及通达无我的智慧波罗蜜多，以及具足福德智慧二资粮，以及不舍弃一切众生的慈悲这四法，是依次
English
In the extensive explanation, there are four in the order mentioned above. The distinction of "universal conduct" is the four types of universal conduct in order: sentient beings, vehicles, wisdom, and nirvana. Whoever has embarked on liberating all limitless sentient beings, and fully realizes the three vehicles, and is skilled in universally applying the wisdom that realizes the two selflessnesses, and whoever realizes the realm of nirvana, where samsara and peace are of one taste, and with wisdom and compassion does not abide on the extremes of existence and peace, is nirvana or knowable universal conduct. Such a wise person should be understood as universal conduct in this context, as the Hearers do not possess these qualities. Regarding "commitment," there are two types: substantial and illustrative. First, whoever rejoices from the depths of their heart in the Buddha's qualities, powers, fearlessnesses, etc., and pursues supreme enlightenment with great enthusiasm, this is the distinction of aspiration and prayer. Whoever, from the stage of faith and practice up to the ten bhumis, is tireless in practicing the path, giving up their body etc., enduring suffering etc., and truly engages in ascetic practices, this is the distinction of practice. Whoever, upon fully attaining Buddhahood, has no difference from all Buddhas in terms of abandonment and realization, and whose body, speech, and mind become equal, this is the distinction of the result. Such a wise person should be known as the most supreme commitment or vow. Second, illustrating its qualities with examples, there are two examples: the example of a king's son and the example of a great minister. First, the supreme birth of the Buddha's lineage is illustrated by the example of a Chakravartin king's son. For example, a Chakravartin king's son possesses the four perfections: the father's seed, a queen of noble lineage as the mother, a womb free from defects such as illness, and a wet nurse to nurture him. Similarly, Bodhisattvas are called the lineage sons who do not cut off the lineage of the Thus-Gone Ones, while Hearers are not called sons of the Buddha, but disciples born from the Buddha's speech. Whoever, among Bodhisattvas, is born as the most supreme son of the Buddhas, the Bhagavat, has generated the mind of unsurpassed enlightenment, and has the perfection of wisdom that realizes selflessness, and possesses the two accumulations of merit and wisdom, and has the compassion that does not abandon all sentient beings, these four qualities are in order.