Tibetan
་པ་དང་། ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ། ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལ་གནས་པ། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱ་བ་སྟེ་རྣམ་པ་དྲུག་གི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གང་དག་གིས་སློབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ། དེའི་བྱེ་བྲག་བསྡུ་ན་བཅུ་སྟེ། རིགས་ལ་གནས་པ་དང་། ཞུགས་པ་ དང་། བསམ་པ་མ་དག་པ་དང་། བསམ་པ་དག་པ་དང་། བསམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་དང་། བསམ་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། ངེས་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་དང་། ངེས་པར་རྟོགས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དང་། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའོ། །བྱང་སེམས་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེ། བློ་དང་ལྡན་པ་སོགས་གཞུང་ལྟར་རོ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས། དེ་ཡང་དོན་ཤེས་དོན་སྟོན་སོགས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་སོ། ། བརྡ་སྤྲོད་པའི་སྒྲའི་གཙུག་ལག་ལས་རྣམ་དབྱེ་བདུན་བཤད་པ་དང་མཚུངས་པར། བྱེད་པ་པོ་དང་། ལས་དང་། བྱེད་པ་དང་། དེའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུའི་དོན་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་དང་། ཆེད་ཀྱི་དོན་ཏེ་བདུན་པོས་རིམ་པར་བཤད་ཚུལ་གསུངས་པ་འདིར། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དེའི་ཆེད་དུ་ཞེས་པ་རྣམ་དབྱེ་བཞི་པ་ཆེད་དོན་གྱི་མིང་སྟེ། སྒྲའི་གཞུང་ལས་སྦྱིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་དེ། གང་གི་ཆེད་དུ་སྦྱིན་པ་དེ་ཆེད་དོན་གྱི་མིང་དུ་བརྗོད་དོ། །རྒྱུའི་དོན་ཞེས་པ་འབྱུང་ཁུངས་ཀྱི་དོན་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་ཞེས་པ་དྲུག་པ་འབྲེལ་སྒྲའི་མིང་སྟེ། སྒྲའི་གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས། ཧསྟི་ཞེས་པ་ལག་པའམ་ཡན་ལག་མཚོན་བྱེད་དེ། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ལག་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཆེད་ཀྱི་དོན་ཞེས་པ་སྐབས་འདིར་རྣམ་དབྱེ་བཞི་པ་ཆེད་དོན་མ་ཡིན་གྱི་ཐེག་ཆེན་གྱི་གང་ཟག་གི་ཆེད་དུ་ཡིན་པས་གང་ཟག་དེ་ལ་བརྟེན་པ་རྟེན་གནས་ཀྱི་དོན་ཅན་ཡིན་ཏེ། སྒྲའི་གཞུང་འགར་རྣམ་དབྱེ་བདུན་པའི་མིང་དུ། མིཏྟ་སཔྟ་ཞེས་མཚན་མ་བདུན་པར་བརྗོད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལས་སུ་བྱ་བའི་དོན་ཅན་གཙོ་ཆེར་ བྱས་ནས་འགྲེལ་ཆེན་ལས་འདི་ལྟར་བཤད་དེ་བྱེད་པ་པོའམ་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ཞིག་རྒྱན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དོན་ཤེས་ཞེས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ནི་བརྒྱན་བྱའི་ངོ་བོའམ་གཞིའོ། །ཇི་ལྟར་ན་བསྟན་བཅོས་འདིས་ཐེག་ཆེན་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྒྱན་ཏོ། །ལས་སུ་བྱ་བ་མདོ་སྡེ་གང་དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་འདིས་ཇི་ལྟར་བརྒྱན་པའི་བྱ་བ་འཇུག་ན། དེའི་དོན་འདིས་སྟོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །བྱེད་པ་གང་གིས་ན། ངག་
Chinese
，以及修行与佛法相符的佛法，安住于正确的教诲和随后的指示，以身语意的行为方式来把握，即以六种方式。哪些人学习呢？是菩萨。如果归纳其差别，则有十种：安住于种姓，进入，不净的意乐，清净的意乐，尚未成熟的意乐，完全成熟的意乐，不确定的证悟，确定的证悟，一生所系缚，以及最后的有者。菩萨是所有这些的总称。菩萨，大勇识，具慧等，都如经中所说。经论的体性就是这个，如是说。也就是通达意义、显示意义等的两个偈颂。如同语法学中解释七种格一样，作者、业、工具、为此、原因的意义、部分意义和为了……的意义，这里依次解释了这七种方式。其中，“为此”指的是“为了那个”，是第四格“为了……的意义”的别名。在语法学中也解释为“布施”，即为了谁而布施，那便是“为了……的意义”的名称。原因的意义指的是来源的意义，部分的意义指的是第六格关系词的名称。在一些语法学中，“哈斯蒂”表示手或部分，例如供养布施的手等。而“为了……的意义”在这里不是第四格“为了……的意义”，而是为了大乘的补特伽罗，因此依赖于那个补特伽罗，具有所依的意义。在一些语法学中，第七格的名称被称为“弥塔萨普塔”，即第七个特征。其中，主要以所作之事的意义为主，在注释中这样解释：作者或法的自性是什么装饰呢？“通达意义”指的是大乘的经部是所装饰的自性或基础。那么，这部论典是如何以通达大乘经部意义的方式来装饰的呢？对于作为所作之事的那个经部，这部论典是如何进行装饰的行为的呢？因为它的意义显示了那个。以什么作为工具呢？语言。
English
, and practicing Dharma in accordance with Dharma, abiding in the correct teachings and subsequent instructions, grasping with the means of body, speech, and mind, that is, in six ways. Who are the ones who study? They are Bodhisattvas. If we summarize their distinctions, there are ten: abiding in lineage, entering, impure intention, pure intention, not fully matured intention, fully matured intention, uncertain realization, certain realization, bound by one lifetime, and the last existence. Bodhisattva is the name for all of these. Bodhisattva, great hero, endowed with wisdom, etc., are as stated in the scriptures. The body of the treatise is this, it is said. That is, the two verses of understanding the meaning, showing the meaning, etc. Similar to explaining the seven cases in grammar, the agent, the object, the instrument, for that reason, the meaning of cause, the meaning of part, and the meaning of purpose, here the way of explaining these seven in order is explained. Among them, "for that reason" refers to "for that," which is another name for the fourth case, "meaning of purpose." In grammar, it is also explained as "giving," that is, for whom is giving done, that is called "meaning of purpose." The meaning of cause refers to the meaning of origin, and the meaning of part refers to the name of the sixth case, the relational word. In some grammars, "Hasti" means hand or part, such as the hand of offering and giving. And "meaning of purpose" here is not the fourth case "meaning of purpose," but for the sake of the Mahayana individual, therefore relying on that individual, it has the meaning of the dependent. In some grammars, the name of the seventh case is called "Mittasapta," which is the seventh characteristic. Among them, mainly focusing on the meaning of what is to be done, it is explained in the commentary like this: What is the nature of the agent or Dharma that adorns? "Understanding the meaning" refers to the Mahayana sutras being the nature or basis of what is to be adorned. Then, how does this treatise adorn by understanding the meaning of the Mahayana sutras? For that sutra which is the object of action, how does the act of adorning by this treatise apply? Because its meaning shows that. By what instrument? Language.