Tibetan
ག་འགྱུརབ་ལྟར། །ཐ་དད་ཕྱོགས་ནས་དགེ་བ་གང་བསགས་པ། །བྱང་ཆུབ་བསྔོས་པ་རྣམས་ཀྱངདོན་གཅིག་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས། དགེ་བ་བསགས་པ་དོན་ཡོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིརཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསྔོ་རྒྱུ་དང་། བསྔོ་བ་དང་། ཆེད་དུ་བྱབ། ཚུལ་ལམ་རྣམ་པ་བཞིར་ཡོད་པ་ལས། བསྔོ་རྒྱུ་ནི། སྤྱིར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེསཀྱི་ཚོགས་གཉིས་སམ། རང་གཞན་གྱི་དུས་གསུམ་བསགས་པའི་དགེ་རྩའམ། བསོད་ནམསཆ་མཐུན་དང་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་སོགས་རྣམ་སྨིན་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་ཆར་འགྱུར་བའམདགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་ད་རེས་འདིར་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་རྩབ་གཙོ་ཆེ་ཞིང་། དེའང་ཞིང་དང་བསམ་པ་དང་དངོས་པོ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྦྱིན་པཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་པ་ལས། ཞིང་ནི་སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡོན་ཏན་ཞིང་དང་ཕན་འདོགསཞིང་། །སྡུག་བསྔལ་བ་ལས་དགེ་ཆེན་འབྱུང་། །ཞེས་པས་ཞིང་གི་ཁྱད་པར་མང་དུ་བཤདནའང་འདིར་གཙོ་བོར་སྟོང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ལས། ཞིང་རབ་གཤིན་ལ་ས་བོན་བཏབ་པལྟར། །དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་རིན་ཆེན་མཆོག་ཏུ་གསུངས། །ཞེས་དང་། རྗེས་དྲན་གྱིམདོ་ལས་ཀྱང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་དཔལ་རྣམས་ཀྱི་ཞིང་། ཡོན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཆེན་པོ། སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ། ཀུན་ཏུ་ཡང་སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་གསུངསཔ་ལྟར་དགེ་འདུན་ཉིད་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པས་འདིར་ལེགས་པར་ཚང་བ་ལགས། བསམ་པ་ནི། གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློས་སྦྱིན་ན་བསམཔ་རྣམ་པར་དག་པ་ལགས་པས་དེ་བཞིན་བསམ་པར་ཞུ། དངོས་པོ་ནི། གཞན་ལ་གནོད་ འཚེས་བསྒྲུབས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་ཅིང་། དུས་སུ་སྦྱིན་དང་འགྱོད་པ་མེདཔ་དང་། །ཡིད་འོང་སྦྱིན་དང་རྣམ་སྨིན་མི་རེ་བ། །ཞེས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དངོསཔོ་རྣམ་པར་དག་པ་ལགས། དེ་ལྟར་ཞིང་བསམ་དངོས་པོ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྦྱིནཔ་འདི་གཙོ་བོར་བྱས་ནས། དེས་མཚོན་པའི་དགེ་བ་ནམ་བྱས་ཀྱང་རུང་། གང་ཟག་གངགིས་བགྱིས་ཀྱང་རུང་སྟེ། བདག་གཞན་གྱིས་དུས་གསུམ་དུ་བསགས་པའི་དགེ་རྩ་ཐམསཅད་བསྡུས་ནས་བདག་གིར་བསྔོ་རུང་སྟེ། ཕལ་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས། འགྲོ་ཀུན་དགེ་རྩ་ཇིསྙེད་ཡོད་པ་དང་། །བྱས་དང་བྱེད་འགྱུར་དེ་བཞིན་བྱེད་པ་དང་། །བཟང་པོ་ཇི་བཞིན་དེའདྲའི་ས་དག་ལ། །ཀུན་ནས་ཀུན་ཀྱང་བཟང་པོར་རེག་གྱུར་ཅིག །ཅེས་དང་། སྡུད་པ་ལས། སློབ་དང་མི་སློབ་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་པ། །བསྡུས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རྗེསསུ་ཡི་རང་ཞིང་། །འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་ནི་ཐམས་ཅད་བསྔོ། །ཞེས་གསུངས། བསྔོབ་ནི། ཆགས་སྡང་གི་བློས་དགྲ་ཐུལ་བ་དང་ཆགས་ཡུལ་ཐོབ་པ་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྔོ་བནི་ལོག་པའི་བསྔོ་བ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་སར་བསྔོ་བ་ནིདམན་པའི་བསྔོ་བ་ཡིན་པས། དེ་དག་གི་བློ་སྤངས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སངསརྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ནར་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ། ཉི་ཁྲི་ལས། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅདམཁྱེན་པ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡོངས་སུ་བསྔོརམི་འཇུག་གོ །ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་རྟ་དབྱངས་ཀྱིས། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྒྲུབས་པ་དེ་དགཀྱང་། །གྲགས་དང་སྙན་དང་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་དང་། །རེ་བཅས་འཁོར་བའི་སེམས་དངརྣམ་ཕྲལ་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུར་བསྔོའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། སངསརྒྱས་ཀྱི་སར་བསྔོས་པ་ནི། འབྲས་ལོ་ལེགས་ན་རྩ་ཕུབ་ཞོར་ལ་འབྱུང་བ་ལྟར་ཚེ་རིང་བ་ནདམེད་པ། རིགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སོགས་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་འབྲསཐམས་ཅད་ཤུགས་ལས་འབྱུང་བར་ཡིན་པར་གདའ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི། རང་གཅིག་པུའམ། རང་ཉིད་ཀྱི་ཉེ་འབྲེལ་འགའ་ཞིག་གི་ཆེད་དུ་བསྔོས་ན་དགེ་བའི་ཡོ་ལང་ཆེན་པོ་ཞིག་བསགས་ ཀྱང་དོན་ཆུང་ངུར་བཏང་བས་ཆུད་ཟོས་པར་འགྱུར་ལ། མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་གྱིདོན་དུ་བསྔོས་ན་ནི། དགེ་བ་ཆུང་ངུ་ཞིག་ཀྱང་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པལ་དམིགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཚད་མེད་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་རིན་ཆེནཕྲེང་བ་ལས། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་ཚད་མེད་དེ། །ཕན་ཐོགས་དེ་ནི་དེ་འདྲའོ། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དངོས་སམ་ཡང་ན་བརྒྱུད་ཀྱང་རུང་། །སེམས་ཅན་དོན་ལས་གཞན་མིབྱ། །སེམས་ཅན་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བསྔོའོ། །ཞེས་གསུངསཤིང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་དགེ་བ་ནི་འབྲས་བུ་བྱུང་ནས་ཀྱང་མི་འཛད་པརདཔག་བསམ་གྱི་ལྗོན་ཤིང་ལྟར་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལྗོན་ཤིང་རྟག་པར་ཡང་། །འབྲས་བུ་འབྱིན་པས་མིཟད་འཕེལ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས། ཚུལ་ལམ་རྣམ་པ་ནི། དོན་དམ་པར་བསྔོ་བྱ་བསྔོབྱེད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་དམིགས་སུ་མེདཅིང་། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་སྣང་ངོར་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སེམསཅན་
Chinese
如是转变之理。从各别方面所积之善，回向菩提亦成一义。如是说故，为使所积之善有意义，故应作回向。彼有回向之物，回向，为谁而作，方式或仪轨四者。其中回向之物者，总的来说是福德与智慧二资粮，或自他三时所积之善根，或福德分顺与解脱分顺之善等，成为成熟安乐之因，或一切善根。其中，此次尤以布施所生之善为重。且是田、意乐、物三者清净之圆满布施。其中，田者，《入行论》云：功德田与饶益田，于痛苦者生大善。如是虽说诸多田之差别，然此处主要者，《大方广经》云：如良田中播种，僧众三宝最殊胜。如是及《随念经》中亦云：福德之庄严田，功德圆满之大田，成为布施之处，亦成为一切布施之大处。如是说故，僧众即是清净之田，故此处善为具足。意乐者，为利他而欲得圆满正觉之心而布施，即是意乐清净，故请如是作意。物者，无有以损害他等所成之过患，及时布施且无有后悔，悦意布施且不希求异熟。如是即是具有差别之物清净。如是田、意乐、物三者清净之布施为主，以彼所代表之善，无论何时所作，无论何人所作，自他三时所积之一切善根皆可摄集而作回向，如《华严经》云：众生所有诸善根，已作现作及当做，殊胜如彼胜地中，一切一切愿皆触。如是及《摄颂》云：有学无学诸善根，有漏无漏一切聚。
English
As it transforms. Whatever virtue is accumulated from various aspects, dedicating it to enlightenment also becomes one meaning. As it is said, in order to make the accumulated virtue meaningful, one must make dedication. There are four aspects to it: the object of dedication, the dedication itself, for whom it is done, and the manner or method. Among them, the object of dedication is generally the two accumulations of merit and wisdom, or the roots of virtue accumulated by oneself and others in the three times, or the virtues that are conducive to merit and conducive to liberation, etc., which become the cause of ripening happiness, or all virtues. Among them, the root of virtue arising from generosity is particularly important here. Moreover, it is a complete generosity with the three aspects of field, intention, and object being pure. Among them, the field is as stated in the Bodhicaryāvatāra: "The field of qualities and the field of benefit, from the suffering ones, great virtue arises." Although many differences of fields are explained, here the main one is as stated in the Mahāvaipulya Sūtra: "Like sowing seeds in a fertile field, the Sangha, the Three Jewels, are the most supreme." Also, in the Sutra of Recollection, it is said: "The field of the splendor of merit, the great field of completely purifying qualities, having become the place of generosity, also having become the great place of all generosity." As it is said, the Sangha itself is the pure field, so it is well complete here. The intention is that if one gives with the mind of wanting to attain complete enlightenment for the sake of others, then the intention is pure, so please intend in that way. The object is that there is no fault of having been accomplished by harming others, etc., giving at the right time and without regret, giving pleasingly and without expecting ripening. Thus, the object with distinctions is pure. Thus, taking the generosity with the three aspects of field, intention, and object being pure as the main thing, the virtue represented by it, no matter when it is done, no matter by whom it is done, all the roots of virtue accumulated by oneself and others in the three times can be gathered and dedicated. As it is said in the Avatamsaka Sutra: "All the roots of virtue that beings have, those that have been done, are being done, and will be done, in such excellent places, may all of them touch excellence from all sides." And as it is said in the Compendium: "The virtues of learners and non-learners, with outflows and without outflows, all gathered together."
Chinese
随喜菩提心，为利有情故，一切回向菩提。如是说。回向者，以贪嗔之心，为战胜敌人、获得贪恋之境等目的而回向，是邪回向；为声闻、缘觉等果位而回向，是下劣回向。因此，应舍弃这些心态，只为证得一切种智佛陀果位而回向。如《二万颂》云：“此善根亦不应回向于声闻地或缘觉地，唯应回向于一切种智。” 导师马鸣亦云：“所修诸善根，名闻利养天人乐，希求轮回心皆舍，回向出世解脱因。”如是说。回向于佛陀果位，如庄稼丰收时，根茎自然受益一般，寿命延长、无病、种姓与受用圆满等一切暂时的安乐果报，皆自然而然产生。特意为之者，若只为自己或少数亲友回向，即使积累了巨大的善业，也会因用于小处而浪费。若为无边众生回向，即使是微小的善根也会变得广大，因为缘无量众生的福德也将是无量的。如《宝鬘论》云：“有情界无量，饶益亦如是。”《入行论》云：“无论直接抑或间接，不为有情作利益，唯为有情之义故，一切回向菩提果。”如是说。以菩提心摄持之善根，即使果报生起后也不会穷尽，如意树般越来越增长广大。如《入行论》云：“菩提心树恒常生，果实不尽增益长。”方式或方法是，胜义谛中，回向者、回向之事物等一切法，自性清净，无所缘。但在世俗谛显现中，依靠此广大善根，有情
English
Rejoicing in the mind of enlightenment, dedicating everything for the sake of enlightenment for the benefit of beings. Thus it is said. Dedication is: dedicating with a mind of attachment and aversion for the purpose of defeating enemies and obtaining objects of attachment is a perverse dedication; dedicating to the state of hearers and solitary realizers is an inferior dedication. Therefore, one should abandon these minds and dedicate only to the state of the All-Knowing Buddha. As it is said in the Twenty Thousand Verses: "That root of virtue should not be dedicated to the state of hearers or solitary realizers, but only to the All-Knowing." The teacher Ashvaghosa also said: "Those roots of virtue that have been accomplished, fame, praise, the happiness of gods and humans, and the mind of samsara with hope, are all separated, and dedicated to the cause of transcendence." Thus it is said. Dedicating to the state of Buddhahood is like when the harvest is good, the roots and stems also benefit. Likewise, all temporary happiness such as long life, freedom from disease, perfect lineage and enjoyment, will naturally arise. What needs to be done specifically is: if one dedicates only for oneself or for a few close relatives, even if one has accumulated a great deal of merit, it will be wasted by being used for small purposes. But if one dedicates for the sake of limitless sentient beings, even a small virtue will become great, because the merit of focusing on limitless sentient beings will also be limitless. As it is said in the Precious Garland: "The realm of sentient beings is limitless, and the benefit is the same." The Engaging in Bodhisattva Behavior says: "Whether directly or indirectly, do nothing other than for the benefit of sentient beings. For the sake of sentient beings alone, dedicate everything to enlightenment." Thus it is said. The virtue that is embraced by the mind of enlightenment will not be exhausted even after the fruit has arisen, but will increase and expand more and more like a wish-fulfilling tree. As it is said in the Engaging in Bodhisattva Behavior: "The tree of the mind of enlightenment always produces fruit, and it increases without exhaustion." The method or manner is: in the ultimate truth, all phenomena such as the object of dedication and the act of dedication are naturally pure and without object. But in the appearance of conventional truth, relying on this vast root of virtue, sentient beings