Tibetan
ལྟར་འབྱུང་བ་ལྟར། ཐོག་མར་འཕྲོས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། བཤད་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཞེས་ས་བཅད་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་འཕྲོས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འཆད་པར་བྱེད་པ་ནི། བཅིང་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་མེད་པའི། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཆོས། །བསྟན་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་མཛད། །ཅེས་པའི་གཞུང་འདི་ཉིད་གང་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཨེ་མའོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས། །རང་གི་རྣམ་རྟོག་ལས་ཀྱིས་སྤྲུལ། །སྣ་ཚོགས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །གནས་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ། །བདག་དང་བདག་གིར་སོ་སོར་འཛིན། །སུས་ཀྱང་མ་བཅིངས་བཅིངས་མེད་དེ། །བཅིང་བར་བྱ་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །རྣམ་རྟོག་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིས། །ནན་གྱིས་མཁའ་ལ་མདུད་པ་འདོར། །ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་ལས་འཕྲོས། འཕྲོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། གཞུང་སྔ་མའི་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པ་ལས། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་བཅིངས་གྲོལ་ལྟར་སྣང་ཡང་། འཇམ་དཔལ་ཞལ་ལུང་ལས། འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐག་ཁྲ་ཡི། །སྦྲུལ་ལྟར་མེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟར་གཤིས་ལ་བཅིངས་གྲོལ་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་མཚོན་དཔེ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་གཞག་དེ་ཉིད་བསྟན་ནས། གཤིས་ལ་བཅིངས་པ་མེད་ཕྱིར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་པོ་ཡང་མེད་པས་ན། རང་རིག་ཉིད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པ་འཁོར་འདས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བའི་དོན་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ ཆོས་དེ་ལྷན་ཅིག་པའི་འཁོར་ལ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས། གོ་ཕྱེ་བའི་འཁོར་ལ་བརྒྱུད་ནས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། སྤྲུལ་པ་སྤྲོ་བར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཚུལ་གྱི་རྣམ་བཞག་དེ་སྟོན་པ་ལ། བཅིངས་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་མེད་པའི། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཆོས། །བསྟན་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་མཛད། །ཅེས་པའི་གཞུང་འདི་བྱུང་། ཨེ་མའོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས། །རང་གི་རྣམ་རྟོག་ལས་ཀྱིས་སྤྲུལ། །སྣ་ཚོགས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །གནས་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ། །བདག་དང་བདག་གིར་སོ་སོར་འཛིན། །སུས་ཀྱང་མ་བཅིངས་བཅིངས་མེད་དེ། །བཅིང་བར་བྱ་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །རྣམ་རྟོག་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིས། །ནན་གྱིས་མཁའ་ལ་མདུད་པ་འདོར། །ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་ཡང་གང་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཨེ་མའོ་ཡེ་ནས་གསང་བའི་ཆོས། །སྣ་ཚོགས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་གསང་། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གསང་། །གཞན་དུ་མིན་ལས་ཤིན་ཏུ་གསང་། །ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་
Chinese
就像出现那样，首先从引申的方式和解说的方式来说，有两种分科。其中，首先要讲解的是从引申的方式来说。无缚无解脱，本来自成佛陀法，为示此故作种种幻。那么，这部论典是从哪里引申出来的呢？唉玛，如来藏中说：自之分别念，业力所幻化，种种身与受用，处所与痛苦等，执著为我与我所。谁亦未缚无缚者，亦无所缚之事物。以分别念执著我，强烈地于虚空打结。这部论典就是从这里引申出来的。引申的理由是：在之前的论典中，一切有情皆具有如来藏，由于未能如是了悟，显现出束缚与解脱，然而，如《文殊师利口诀》所说：轮回之法如花绳，视如无有之自性。如是，本性上束缚与解脱二者皆不成立，以譬喻等方式阐述此种体性之后，因为本性上没有束缚，所以也没有解脱者，自明自性本自圆满为身与智慧，轮回涅槃平等性中显现之义，是诸佛所证悟之法，为了向和合的眷属直接开示，并为了通过能理解的眷属来间接开示，所以示现幻化之理，因此才有了“无缚无解脱，本来自成佛陀法，为示此故作种种幻”的论典。唉玛，如来藏中说：自之分别念，业力所幻化，种种身与受用，处所与痛苦等，执著为我与我所。谁亦未缚无缚者，亦无所缚之事物。以分别念执著我，强烈地于虚空打结。那么，这部论典又是从哪里引申出来的呢？唉玛，本自秘密之法，种种显现中自性秘密，本体自性极秘密，非他之处甚秘密。这部论典就是从这里引申出来的。
English
Just as it appears, firstly, in terms of the way of derivation and the way of explanation, there are two divisions. Among them, the first to be explained is the way of derivation. Without bondage, without liberation, the Buddha Dharma is spontaneously perfect from the beginning. To show this, various manifestations are made. From where does this treatise derive? Alas, from the Tathagatagarbha, it says: One's own conceptual thoughts, transformed by the power of karma, various bodies and enjoyments, places and sufferings, etc., are grasped as self and mine. No one is bound, there is no bondage, and there is nothing to be bound. By grasping the self with conceptual thoughts, one forcefully ties a knot in the sky. This treatise is derived from this. The reason for the derivation is: In the previous treatise, all sentient beings possess the Tathagatagarbha. Due to not realizing this, bondage and liberation appear. However, as the Manjushri Oral Instruction says: The dharmas of samsara are like a variegated rope, regarded as non-existent in nature. Thus, in essence, neither bondage nor liberation is established. After explaining this nature with metaphors, etc., because there is no bondage in essence, there is also no liberator. The meaning of self-awareness, spontaneously perfect as body and wisdom from the beginning, appearing in the equality of samsara and nirvana, is the Dharma realized by all Buddhas. In order to directly show it to the harmonious assembly, and in order to indirectly show it through the assembly that can understand, the reason for manifesting emanations is shown. Therefore, the treatise "Without bondage, without liberation, the Buddha Dharma is spontaneously perfect from the beginning. To show this, various manifestations are made" arises. Alas, from the Tathagatagarbha, it says: One's own conceptual thoughts, transformed by the power of karma, various bodies and enjoyments, places and sufferings, etc., are grasped as self and mine. No one is bound, there is no bondage, and there is nothing to be bound. By grasping the self with conceptual thoughts, one forcefully ties a knot in the sky. From where does this treatise derive? Alas, the Dharma that is secret from the beginning, the nature is secret in various appearances, the essence is extremely secret, and it is very secret from other places. This treatise is derived from this.