English
Regarding examination: Examining oneself from nearby, examining with astrology and divination, examining whether it is suitable to teach the Dharma, examining by vowing curses to the dakinis and Dharma protectors. Especially for use in activities, arguing with words, etc., examining in a way of scolding, if it does not turn back and is stable, then it should be accepted. As the Lamrim says: "Therefore, the Vajra holder, with distance, proximity, astrology, dakinis, with secret mantras, looks, shows, scolds, must examine the good one, not turning back, stable, with looking, entrusts whichever disciple into the hand." Therefore. If people filled with self-righteous pride come to listen to the Dharma, one should first say: "Such a great being like you, how could I dare to be presumptuous in front of you? You are a great wisdom." With these humble words, one should subdue them. If they want to listen no matter what, then they should be accepted. In short, one should be able to strive with faith and diligence in the meaning of the words of the Dharma. If one does not understand the Dharma, one will become an object of ridicule and contempt by others, and one also needs to fear a bad reputation. Third, regarding how to teach and listen to the Dharma to be taught, including determining the Dharma to be taught, and how to teach it. First, what is the Dharma to be taught? It is the Buddha's immaculate words, the key instructions of the commentaries explained by the wise, and the reasoning that arises in accordance with the two. As the 《Illusion Explanation Tantra Vajra Mirror》 says: "By measuring with the measure of the teachings and reasoning key instructions, one will understand the knowable." And as the great teacher Vimala says: "This lamp of the mind, the secret explanation, is determined by the teachings and key instructions reasoning." This is also the object of the three wisdoms. With the wisdom of hearing, the scriptures and commentaries contained in the three baskets and the four or six tantra divisions, that is, inner science, and as a branch to guide its disciples, such as "The princes do not learn, there is nothing that does not exist." Likewise, for other subduing sciences, namely grammar and logic, and receiving sciences, namely craftsmanship and medicine, etc., the common four sciences should also be mastered through teaching and listening. And, with the wisdom of thinking, the meaning of what is heard is well guarded, thereby determining.
Tibetan
ས་ཤེས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཇི་ལྟར་ཤེས་པའི་དོན་དེ་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྒྲུབ་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པར་ཐམས་ཅད་དུ་འབྲེལ་བར་བསླབ་ན་དམ་པའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཇི་ ལྟར་ན་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐོས་པ་བསམ་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་གིས་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྒོམ་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་ཅིང་གཉིས་ཀ་ལ་གནས་ན་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཤེས་རབ་རྒྱས་བྱེད་པ་ནི་ཐོས་པ་སྟེ། །བསམ་པ་དང་ནི་གཉིས་པོ་ཡོད་གྱུར་ན། །དེ་ལས་སྒོམ་པ་ཡང་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས། མདོར་ན་བཤད་བྱའི་ཆོས་དེའང་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས། དེ་མཁས་པས་བཤད་ཅིང་། གྲུབ་ཐོབ་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཆོས་ལ་ཉན་བཤད་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་ནི། འཆད་པ་པོས་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བདུད་ཚར་གཅོད་པའི་གཟུངས་ཁ་ཏོན་དུ་བྱེད་བཞིན་དུ། པད་མ་དཀར་པོ་ལས། གཙང་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ། །ཡངས་པའི་སྟན་ནི་རབ་ཏུ་བཤམས་བཏིང་ནས། །སེམས་ཅན་ལྷགས་པ་རྩེ་གཅིག་གྱུར་རྣམས་ལ། །གཏམ་མང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཉེ་བར་སྟོན། །ཅེས་པ་ལྟར་ས་ཕྱོགས་ཡངས་པར་སེང་ཁྲི་རྒྱན་གྱིས་སྤྲས་པ་ལ་འདུག་ནས། མཁས་འཇུག་ལས། སྒོ་གསུམ་སྤྱོད་པ་རྣམ་དག་པས། །བསྟན་པ་བསྲུང་ཕྱིར་གུས་པས་སྒྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པས་ལུས་ཀྱི་སྐྱོན་ཉལ་བ་དང་། རྐང་པ་རྐྱོང་བ་སོགས་སྤངས་ཏེ་སྟོན་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཚུལ་ལྟར་སྐྱིལ་ཀྲུང་དྲང་པོར་ཞི་ཞིང་འཛུམ་པའི་མདངས་ཀྱིས་འདུག་པར་བྱའོ། །ངག་གི་སྒྲ་ཡང་སྐད་གདངས་ཧ་ཅང་ཞན་པ་དང་། ཧ་ཅང་མཐོ་བ་དང་། སྒྲ་གསང་མཐོ་དམན་སྣ་ཚོགས་དང་། ཟློས་པ་སོགས་སྤངས་ཏེ་དབྱངས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་གསལ་དག་སྙན་པའི་སྒོ་ནས། འཆད་པ་པོས་བརྗོད་བདེ། ཉན་པ་པོས་བཟུང་སླ། ཇི་ལྟར་བཤད་ཀྱང་འཐད། ཇི་ཙམ་བཤད་ཀྱང་རན་པ་སོགས་སྨྲ་བའི་རྒྱན་དང་ལྡན་པར་བཤད་དོ། །ཡིད་ཆགས་སྡང་དང་འགྲན་སེམས་སོགས་རང་འདོད་ཀྱི་འཁྲི་བ་སྤངས་ཏེ། འོག་ཏུ་འཆད་པ་ལྟར་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕན་བདེ་ལ་འགོད་པའི་ལྷག་བསམ་རྣམ་པར
Chinese
了知地，以及如何了知的道理，要用由禅修生起的智慧来成办并修持。不要认为这些只要一方面就可以了，而要学习全部关联，这叫做安住于圣法。如《摄大乘论》中所说：如果问，如何才能对诸法安住于法？不是不依赖听闻、思维，仅仅依靠禅修的修行就能安住于法；也不是不依赖禅修，仅仅依靠听闻和思维的修行就能安住于法；而是依赖两者，安住于两者，才能安住于法。又如龙树所说：听闻是增长智慧的，如果有了思维和听闻两者，那么禅修也会由此而生起。总而言之，所要讲的法，也是由导师佛陀所说，由智者讲解，由成就者体验而确定的法，才需要听闻和讲解。第二，如何讲解的方式：讲解者要像《慧海请问经》中所说的那样，一边念诵降伏魔军的陀罗尼，一边如《白莲经》中所说：在清净悦意的处所，妥善铺设宽广的坐垫，为聚集一心一意的众生，宣说各种各样的言辞。像这样，在宽广的处所，坐在以装饰庄严的狮子座上。如《入智者行》中所说：以三门清净的行为，为了守护教法而恭敬地行持。如是，要舍弃身体的过失，如躺卧、伸腿等，像导师释迦王转法轮的方式一样，以端正的跏趺坐姿，以平静而微笑的面容安坐。语言的声音，也要舍弃声音过于微弱、过于高亢、声音忽高忽低、重复等过失，以具足妙音支分，清晰、清净、悦耳的方式，使讲解者容易表达，听者容易理解，无论怎么讲都合适，无论讲多久都适宜等，具备言语的庄严来讲解。舍弃贪嗔和竞争心等自私的执着，如下面所讲的那样安住于等持，
English
Knowing the ground, and the meaning of how to know it, should be accomplished and practiced with the wisdom arising from meditation. Do not think that just one aspect of these is enough, but learn all the connections, which is called abiding in the holy Dharma. As it is said in the Compendium of Abhidharma: If asked, how does one abide in the Dharma with respect to all Dharmas? It is not by relying solely on the practice of meditation without relying on listening and thinking that one abides in the Dharma; nor is it by relying solely on the practice of listening and thinking without relying on meditation that one abides in the Dharma; but by relying on both and abiding in both that one abides in the Dharma. Also, as Nagarjuna said: Listening is what increases wisdom, and if there are both thinking and listening, then meditation will also arise from that. In short, the Dharma to be taught is also spoken by the teacher Buddha, explained by the wise, and determined by the accomplished ones through experience, and it is this Dharma that needs to be listened to and taught. Second, the manner of how to teach: The teacher should, as stated in the Sutra Requested by Sagaramati, recite the Dharani for Subduing the Maras, while, as stated in the White Lotus Sutra: In a clean and pleasing place, having thoroughly prepared and spread a wide seat, to the gathering of beings who are single-mindedly focused, closely reveal various kinds of words. Like this, in a wide place, sit on a lion throne adorned with decorations. As it is said in Entering the Wise Ones: With pure actions of the three doors, respectfully act for the sake of protecting the teachings. Thus, abandon the faults of the body, such as lying down and stretching the legs, and sit in a straight vajra posture with a peaceful and smiling countenance, just like the way the teacher Shakya King turned the wheel of Dharma. The sound of speech should also abandon faults such as being too weak, too loud, having various high and low tones, and repetition, and with the complete limbs of melody, in a clear, pure, and pleasant manner, so that the teacher can express easily, the listener can understand easily, whatever is said is appropriate, and however long it is said is suitable, and teach with the adornments of speech. Abandoning attachment, hatred, competitive mind, and other selfish clinging, and abiding in samadhi as explained below,
Tibetan
་དག་པས་འཆད་དོ། །ཉན་པ་པོས་ཀྱང་། མ་གུས་པ་ལ་ཆོས་མི་འཆད། །མི་ན་བཞིན་དུ་མགོ་གཡོགས་དང་། །གདུགས་དང་འཁར་བ་མཚོན་ཐོགས་དང་། །མགོ་བོ་དཀྲིས་པ་དག་ལ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་མ་གུས་པའི་སྤྱོད་ལམ་སྤངས་ནས། རབ་ཏུ་དམའ་བའི་སྟན་ལ་འདུག །དུལ་བའི་དཔལ་ནི་རྣམ་པར་བསྐྱེད། །དགའ་དང་ལྡན་པའི་མིག་གིས་བལྟ། ཚིག་གི་བདུད་རྩི་འཐུང་བ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་སྤྱོད་ལམ་དང་ལྡན་པས་ཆོས་ཉན་པའི་མཐུན་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་ཚང་བ་ལ་དགའ་ཞིང་སྤྲོ་བས་མཉན་དགོས་ཏེ། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་བརྒྱ་ལམ་སྟེ། །མི་ཡི་ལུས་ནི་ཚོགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན། །ཀྱེ་མ་དད་པ་དང་ནི་ཆོས་ཉན་པ། །འདི་འདྲ་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མར་སློབ་མས་བླ་མ་ལ་ཕྱག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡོན་དང་མཎྜལ་ཕུལ་ལ། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པར། པུས་བཙུགས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ཡི། །ཉན་སོགས་འདོད་པས་གསོལ་གསུམ་གདབ། །ཅེས་པས་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་བཏབ་ནས། སྦྱོར་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་ཐོས་པའི་ཚིག་དོན་འཛིན། རྗེས་བཀའ་དྲིན་དྲན་པ་དང་དགེ་བ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་རྣམས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆོས་འཆད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། བཤད་བྱའི་ཆོས་མདོ་ཡིན་ན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ལྟ་བའི་ངང་ནས་འཆད་ཅིང་ཉན་ལ། སྔགས་རྒྱུད་ཡིན་ན། སྲུང་འཁོར་བསྒོམ་པ་དང་རྒྱུད་གཏོར་འབུལ་བ་སོགས་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་སྔོན་བྱུང་ཇི་ལྟ་བར་བསྒོམ་པའམ། ཡང་ན་གསང་འདུས་ལས། མདོ་དོན་ཆོ་གའི་བྱ་བ་ལ། །རྟག་པར་རྡོ་རྗེ་ཆོས་སུ་བྱ། །ཞེས་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། སྨྲ་བྱེད་འཁོར་ལོའི་གཞལ་ཡས་སུ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་འཆད་པ་པོས་གསུང་རྡོ་རྗེ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་། ཉན་པ་པོས་རིན་འབྱུང་དུ་བསྒོམ་པའང་རུང་ཞིང་། སྤྱི་ཙམ་དུ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། དེ་ཡང་བདག་ཉིད་འཇམ་དཔལ་བསམ་པ་ཡིས། །སྙིང་ནང་ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་ཕོག་པར་བསམ། །ཞེས་པས་འཆད་པ་པོ་འཇམ་དཔལ་དུ་གསལ་བཏབ་པའི་ཞལ་ནས་ ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་བྱུང་བ། སློབ་མའི་སྙིང་ནང་དུ་ཕོག་པས་མི་ཤེས་པའི་མུན་པ་བསལ་ནས་བློ་གྲོས་ཀྱི་པདྨོ་རྒྱས་པར་བསམ་ལ་འཆད་ཅིང་མཉན་ནོ། །དེ་ཡང་འཆད་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་ནི། མདོ་ཡིན་ན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་དང་། བསྟན་བཅོས་ཡིན་ན་རྩིས་འགོ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་། མདོ་བསྟན་ཐུན་མོང་དུ། དགོས་པ་བསྡུ་བའི་དོན་བཅས་དང་། །ཚིག་དོན་བཅས་དང་བ
Chinese
由清净者讲授。听法者也应如（经中）所说：“不恭敬者不说法，如人不适，头戴帽，持伞杖兵器，头裹巾者，皆不应说法。”因此，应舍弃不恭敬的行为，坐在极低的座位上，充分展现调伏的威仪，以欢喜的眼神注视，如饮甘露般倾听。如是说，具备以上行为，对听法所需的各种顺缘感到欢喜和愉快，必须如此听闻。如《秘密不可思议》中所说：“世间诸佛出现有百道，人身乃是聚集之精华，唉呀！信仰以及听闻法，如此之法百劫亦难得。”如是说。首先，学生应先行向喇嘛顶礼，献上供养和曼扎。在《喇嘛五十法》中说：“双膝跪地合掌者，欲听闻等祈请三遍。”因此，祈请三遍后，加行发起菩提心，正行掌握所听闻的词句和意义，后行忆念恩德并将善根回向无上菩提。关于讲法的等持，如果所讲之法是经典，则应在视一切显现如幻的境界中讲说和听闻。如果是密咒续部，则应先行修持防护轮，供养续部食子等，师徒二人都应如先前所做的那样观想。或者，如《密集金刚》中所说：“经义仪轨之事业，恒常视为金刚法。”以及《幻化根本续》中所说：“于语轮之宫殿中。”等等所说，讲法者观想语金刚为无量光佛，听法者观想为宝生佛也可以。总的来说，全知麦彭仁波切说：“彼亦自性观为文殊故，心中法之光芒照耀作意想。”因此，应观想讲法者为文殊菩萨，从其口中 发出法之光芒，照耀在学生的心中，消除无知的黑暗，使智慧的莲花盛开，如此作意而讲说和听闻。关于讲法窍诀的教授是，如果是经典，则具备五种圆满，如果是论典，则具备五种算数之首，经典和论典共同之处是，具备摄义之要点，以及词义。
English
It is taught by the pure. The listener should also, as stated (in the scriptures), "Not teach the Dharma to the disrespectful. Not to those who are unwell, wearing hats, holding umbrellas, staffs, or weapons, or with their heads wrapped." Therefore, abandoning disrespectful behavior, sit on a very low seat, fully displaying the splendor of discipline, gazing with joyful eyes, as if drinking the nectar of words. As it is said, possessing the above behavior, one should listen with joy and delight, being complete with various conducive conditions for listening to the Dharma. As it is said in the 'Inconceivable Secrets', "In the world, Buddhas appear through a hundred paths, the human body is the essence of the assembly. Alas! Faith and listening to the Dharma, such things are difficult to find even in a hundred eons." So it is said. Initially, the student should first prostrate to the Lama, offering gifts and a mandala. In the 'Fifty Verses on the Guru', it says, "Kneeling with palms joined, desiring to listen, etc., make three requests." Therefore, after making three requests, the preliminary practice is to generate the mind of enlightenment. The main practice is to grasp the words and meaning of what is heard. The concluding practice is to remember the kindness and dedicate the merit to unsurpassed enlightenment. As for the Samadhi of teaching the Dharma, if the Dharma being taught is a Sutra, then one should teach and listen while viewing all appearances as illusory. If it is a Mantra Tantra, then one should first practice the protective circle, offer Tantric tormas, etc., and both teacher and student should visualize as they have done before. Or, as stated in the Guhyasamaja Tantra, "In the activities of Sutra meaning and ritual, always regard it as Vajra Dharma." And as stated in the Root Tantra of Magical Illusion, "In the palace of the wheel of speech." And so on, it is also acceptable for the teacher to visualize the Vajra speech as Amitabha, and the listener to visualize it as Ratnasambhava. In general, the Omniscient Great One (Mipham Rinpoche) said, "Also, thinking of oneself as Manjushri, imagine the rays of Dharma light striking the heart." Therefore, one should visualize the teacher as being clear as Manjushri, and from his mouth emanate rays of Dharma light, striking the student's heart, dispelling the darkness of ignorance, and causing the lotus of wisdom to bloom, thus contemplating and teaching and listening. The essential instruction on the method of teaching is, if it is a Sutra, then it possesses the five perfections, if it is a Shastra, then it possesses the five numerical beginnings, and the commonality between Sutras and Shastras is that they possess the essential points of summarizing the meaning, as well as words and meaning.