Tibetan
ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་ལུགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་རྒྱལ་སྲས་ལམ་བཟང་། རིག་འཛིན་འགྱུར་མེད་རྡོ་རྗེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་ལུགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་རྒྱལ་སྲས་ལམ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །རིག་འཛིན་འགྱུར་མེད་རྡོ་རྗེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་ལུགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་རྒྱལ་སྲས་ལམ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༀ་སྭ་སྟི། འགྲོ་ཀུན་དོན་དུ་ཐུགས་བསྐྱེད་ནས། །བྱང་ཆུབ་མངོན་མཛད་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །སྲས་དང་བཅས་ལ་གུས་བཏུད་ནས། །སེམས་བསྐྱེད་ཆོ་ག་མདོ་ཙམ་བཤད། །འདིར་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་ག་རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷའི་ལུགས་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ། སྦྱོར་བ་དངོས་གཞི་རྗེས་ཀྱི་བྱ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྦྱོར་བ་གཞི་བཅའ་བ་ནི། གཙང་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་གནས་ཁང་རྒྱན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་མས་མཛེས་པར་བརྒྱན། ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་སྐུ་གཟུགས་སོགས་རྟེན་ཁྱད་པར་་ཅན་གྱི་དྲུང་དུ་མཆོད་པའི་རྫས་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་གཏོར་མ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་བཤམས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཁྲི་སྟན་བཟང་པོ་ལ་འདུག་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕན་བདེ་ལ་འགོད་པར་འདོད་པའི་བརྩེ་བ་དང་། ཁྱད་པར་སློབ་མ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པར་འདོད་པའི་ལྷག་བསམ་དང་ལྡན་པས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འོ་སྐོལ་རྣམས་རྙེད་པར་དཀའ་བ་དལ་འབྱོར་གྱི་རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་རྙེད། མཇལ་བར་དཀའ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆ ེ་དང་མཇལ། འཁོར་འདས་ཀྱི་འདམ་ཁ་རང་དབང་ཐོབ་པའི་དུས་འདིར་དལ་འབྱོར་ལ་སྙིང་པོ་ལོན་པ་ཞིག་ཅི་ནས་ཀྱང་འབད་དགོས་ཏེ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རྒྱ་མཚོ་ཆེར་གཡེངས་གཉའ་ཤིང་བུ་ག །དང་། །རུས་སྦལ་འཕྲད་པ་བས་ཀྱང་དུད་འགྲོ་ལས། །མི་ཉིད་ཆེས་ཐོབ་དཀའ་བས་མི་དབང་གིས། །དམ་ཆོས་སྤྱོད་པས་དེ་འབྲས་མཆིས་པར་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ནང་ནས་ཀྱང་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་ཞིང་། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་བ་དམ་པ་འཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ཏེ། བསླབ་བཏུས་ལས། སྡུག་བསྔལ་མཐར་འབྱིན་འདོད་པ་དང་། བདེ་བའི་ མཐར་ཡང་འགྲོ་འདོད་པས། །དད་པའི་རྩ་བ་བརྟན་བྱས་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་བློ་བརྟན་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས། དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་བསྒྲུབ་པ་ལའང་། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་དང་། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ནས་བརྒྱུད་དེ་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་དང་རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷ་སོགས་ཀྱི་ཕྱག་བཞེས་དབུ་མ་ལུགས་སུ་གྲགས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ཆེན་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ། མགོན་པོ་བྱམས་པ་ནས་བརྒྱུད་དེ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་དང་། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཙནྡྲ་གོ་མི་དང་ཇོ་བོ་ཨ་ཏི་ཤ་སོགས་ཀྱི་ཕྱག་བཞེས་སེམས་ཙམ་ལུགས་སུ་གྲགས་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་འདིར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བགྱིད་པས། དེ་ལ་ཐོག་མར་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་ཚུལ། བར་དུ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བའི་ཚུལ། མཐར་ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཚུལ། སྡོམ་པའི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཚུལ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ཐོག་མར་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་ཚུལ་ལ། གང་ལས་བླང་བའི་ཡུལ། གང་གིས་ལེན་པའི་གང་ཟག །ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཆོ་ག་དངོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་གང་ལས་བླང་བའི་ཡུལ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་བྱང་སྡོམ་འབོགས་པ་དང་བསླབ་བྱ་ལ་དཀྲི་མཁས་ཤིང་། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་སོགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། རྟག་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི། །ཐེག་ཆ ེན་དོན་ལ་མཁས་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་གཏོང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུགས་འདི་ལ་སེམས་བསྐྱེད་གསར་དུ་ལེན་པ་དང་ཉམས་པ་གསོ་བ་གཉིས་ཀ་སློབ་དཔོན་མ་འབྱོར་ན་རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ་བླངས་པས་ཀྱང་རུང་བར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་གང་གིས་ལེན་པའི་གང་ཟག་ནི། གཟུགས་མེད་ཁམས་པ་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ལྷ་མ་གཏོགས་སེམས་ཅན་བརྡ་ཤེས་ཤིང་སྡོམ་པ་ལེན་འདོད་ཡོད་པ་ཀུན་ལ་སྐྱེ་བར་བཤད་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་རྣམས་རྟོགས་ཤིང་། སྙིང་རྗེས་འགྲོ་ཀུན་ ཕན་བདེ་ལ་འགོད་འདོད་ཀྱི་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པས་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པར་འདོད་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཆོ་ག་ལ་སྦྱོར་བ། དངོས་གཞི། རྗེས་སོ། །སྦྱོར་བ་ལ་བཞི་སྟེ། གདམས་ངག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བློ་བཅོས་པ། ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ། རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཚོགས་བསགས་པའོ། །དང་པོ་གདམས་ངག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བློ་བཅོས་པ་ལའང་། སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བའི་མཐའ་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་
Chinese
大乘中观派的菩提心仪轨——《佛子行》 掘藏者 坚美多杰
English
The Bodhicitta Ceremony of the Mahayana Madhyamaka School - "The Way of the Bodhisattvas." Rigdzin Gyurme Dorje.
Chinese
依随《心经》等经典，从圣者文殊菩萨传承下来，由怙主龙树父子和王子寂天等奉行的中观宗；以及依随《菩萨地论》等经典，从怙主弥勒菩萨传承下来，由圣者无著兄弟，大学者月官和觉沃阿底峡等奉行的唯识宗，共有这两种。此处我等将如前者般修持。对此，有最初受戒之仪轨，中间不衰损而守护之仪轨，最终衰损后恢复之仪轨，以及戒律自性之决断仪轨这四种。首先，最初受戒之仪轨，有从何处受戒之境，由何者受戒之人，如何受戒之仪轨，真实宣说这三者。第一，从何处受戒之境：是对大乘具信，安住于菩萨戒，精通菩萨的律藏总义，特别是菩萨戒的授予和学处，远离悭吝等六度之违品者。如《入行论》云：“恒常善知识，精通大乘义，菩萨之律仪，纵命亦不舍。”如是宣说。此宗派，无论是新受菩提心戒，还是恢复已失之戒，若无上师在场，于所依之物前受亦可。第二，由何者受戒之人：除了无色界众生和无想天神之外，凡是能理解语言，且有意受戒的众生皆可生起。特别是，以智慧通达菩萨广大之行，以慈悲欲令众生安立于利乐，具有殊胜之慈悲心，且欲学菩萨学处者。第三，如何受戒之仪轨，分为加行、正行、后行。加行有四：以殊胜窍诀转变心意，于殊胜之境前祈请，于殊胜之所依前皈依，以殊胜之方便积资粮。首先，以殊胜窍诀转变心意，即对痛苦轮回之边际生起厌离。
English
Following the Sutra of the Heart and other scriptures, the Madhyamaka tradition practiced by the protectors Nagarjuna and his sons, and the prince Shantideva, transmitted from the noble Manjushri; and the Mind-Only tradition practiced by the protectors Maitreya, the brothers Asanga, the great teacher Chandragomin, and Jowo Atisha, transmitted from the Bodhisattva-bhumi Sutra and other scriptures, there are these two. Here, we will practice as in the former. Regarding this, there are four: the method of initially taking the vows, the method of guarding them without degeneration in the middle, the method of restoring them if they degenerate in the end, and the method of determining the nature of the vows. First, the method of initially taking the vows includes: the object from whom to take the vows, the person who takes the vows, and how to actually explain the ritual of taking the vows. First, the object from whom to take the vows is: one who has faith in the Great Vehicle, abides in the Bodhisattva vows, is skilled in the general meaning of the Bodhisattva's Vinaya Pitaka, especially in bestowing the Bodhisattva vows and the precepts, and is free from miserliness and other opposing factors of the six perfections. As it is said in the Bodhicharyavatara: "The virtuous friend is always skilled in the meaning of the Great Vehicle, the supreme conduct of a Bodhisattva, and will not abandon it even for the sake of life." It is said that in this tradition, whether newly taking the Bodhichitta vows or restoring degenerated ones, it is permissible to take them in the presence of a support if a teacher is not available. Second, the person who takes the vows is: except for beings in the formless realm and unconscious gods, it is said that all sentient beings who understand language and wish to take the vows can generate them. In particular, one who understands the vast conduct of Bodhisattvas through wisdom, and who, through compassion, wishes to establish all beings in benefit and happiness, possesses special loving-kindness and compassion, and wishes to learn the Bodhisattva's training. Third, the ritual of how to take the vows is divided into preliminary practices, the main practice, and subsequent practices. There are four preliminary practices: transforming the mind with special instructions, making requests to a special object, taking refuge in a special support, and accumulating merit with special means. First, transforming the mind with special instructions means generating renunciation for the suffering of samsara.
Tibetan
པ། ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པ། མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བའི་མཐའ་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི། ཚེ་འདིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་མི་རྟག་པ་དང་། སྲིད་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་འཁོར་བ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དམྱལ་མེས་ཉམས། །ཡི་དྭགས་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པས་ཉམས། །དུད་འགྲོ་གཅིག །ལ་གཅིག་ཟས་ཉམས། །མི་རྣམས་འཚོ་བ་ཐུང་བས་ཉམས། །ལྷ་རྣམས་བག་མེད་པ་ཡིས་ཉམས། །འཁོར་བ་ཁབ་ཀྱི་རྩེ་ཙམ་ལ། །བདེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་ན་ཚུལ་དེའི་ཕྱིར་བཤེས་སྤྲིངས་སུ། མགོའམ་གོས་ལ་གློ་བུར་མེ་ཤོར་ན། །དེ་དག་བཟློག་ཕྱིར་བགྱི་བ་གཏང་ནས་ཀྱང་། །ཡང་སྲིད་མེད་པར་བགྱི་སླད་འབད་འཚལ་ཏེ། །འདི་ལས་ཆེས་མཆོག་དགོས་པ་གཞན་མ་མཆིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་ཞིང་དམ་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་སྤྲོ་ཤུགས་ཆེན་པོས་བློ་འཁུལ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པ་ནི། ཞི་བའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་པ་སྟེ། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འདུག་པས། དེ་སྤངས་ནས་རང་ཉིད་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་འཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་གཞན་དོན་མི་ནུས་ལ། འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་མ་བྱས་པའི་དྲིན་ཅན་ཡིན་པས། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མི་བྱེད་ པར་རང་ཉིད་ཞི་བདེ་སྒྲུབ་པ་ནི་དྲིན་མི་ཤེས་པས་ཁྲེལ་མེད་པའི་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཏེ། སློབ་སྤྲིང་ལས། ཉེ་དུ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཁོང་དུ་ཆུད་གྱུར་པ། །ཀློང་གི་ནང་དུ་ལྷུང་བ་ལྟ་བུར་སྣང་བཞིན་དུ། །སྐྱེ་ཤིས་འཕོས་པས་ངོ་མ་ཤེས་པ་དེ་བོར་ནས། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཐར་བྱེད་ན་དེ་བས་ཁྲེལ་བོར་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་གཞན་དོན་བོར་ནས་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཞི་བདེ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་སྤང་བ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ། །གསུམ་པ་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྒོམ་པ་སྟེ། འོ་ན་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སྤང་དགོས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པའི་མྱང་འདས་དེ་ཡང་འཐོབ་པར་མི་བྱེད་ན། ཅི་ཞིག་འཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་སྙམ་ན། མགོན་པོ་བྱམས་པས། བ
Chinese
པ། 遮止耽著寂静涅槃的边，生起于舍弃二边的菩提心，共有三点。第一点，对痛苦轮回的边生起厌离心：为了对今生的享乐生起对治，应当忆念无常；为了对有寂的安乐生起对治，应当忆念轮回总相和别相的过患。如《念住经》中说：“有情地狱为地狱火所损，饿鬼为饥渴所损，旁生互相啖食所损，人类为寿命短促所损，天人为放逸所损，轮回于针尖许，安乐何时亦无有。”因此，为了这个道理，《亲友书》中说：“若头或衣忽燃火，为息灭彼舍弃诸事，亦应勤奋令不复生，此较他事最为殊胜。”如是，应当从轮回中决意出离，并且以极大的欢喜和精进努力修持正法。第二点，遮止耽著寂静涅槃的边：为了对寂静的安乐生起对治，应当修持对一切有情的慈悲心。如果认为轮回的自性是痛苦，所以应当舍弃，并且应当获得自身无余涅槃，那是不对的。因为那样就不能成办他利，而且轮回的一切有情从无始以来就是未曾作意的恩人，如果不成办他们的利益，而自己修持寂静安乐，那就是不知恩图报的无耻行为。如《劝友书》中说：“亲友沉溺轮回海，如堕深渊见应救，由昔生转迷未识，若唯自度甚可耻。”因此，应当努力断除舍弃他利，独自寻求寂静安乐的心。第三点，生起舍弃二边的菩提心：为了对不了解成佛之方便的生起对治，应当修持两种菩提心。如果认为轮回的自性是痛苦，所以应当舍弃，并且连舍弃痛苦的涅槃也不获得，那么应当获得什么呢？慈氏怙主说：
English
P. Refuting attachment to the extreme of peaceful Nirvana, and generating joy in the mind of enlightenment that abandons both extremes, there are three points. The first point is to generate aversion to the extreme of suffering samsara: In order to generate an antidote to attachment to the enjoyments of this life, one should remember impermanence; in order to generate an antidote to attachment to the happiness of existence, one should remember the general and specific faults of samsara. As it is said in the Sutra on the Establishment of Mindfulness: "Sentient beings in hell are harmed by the fires of hell. Hungry ghosts are harmed by hunger and thirst. Animals harm each other by eating each other. Humans are harmed by short lives. Gods are harmed by carelessness. In samsara, even on the tip of a needle, there is never any happiness." Therefore, for this reason, it is said in the Letter to a Friend: "If a fire suddenly breaks out on your head or clothes, you should abandon all other activities to extinguish it. You should strive to prevent rebirth, for there is no other need more important than this." As such, one should definitely escape from samsara and devote oneself to practicing the sacred Dharma with great enthusiasm. The second point is to refute attachment to the extreme of peaceful Nirvana: In order to generate an antidote to attachment to the bliss of peace, one should cultivate loving-kindness and compassion for all sentient beings. If one thinks that samsara is of the nature of suffering, so it should be abandoned, and one should attain the Nirvana without remainder of aggregates, that is not right. Because that cannot benefit others, and all sentient beings in samsara have been kind to us since beginningless time, so if we do not benefit them, but cultivate our own peace and happiness, that would be an ungrateful and shameless act. As it is said in the Letter to Students: "Close relatives are trapped in the ocean of samsara, appearing as if they have fallen into a deep abyss. Because of the transfer of birth, they are not recognized. If one were to liberate oneself alone, there would be no greater shame." Therefore, one should diligently abandon the mind that seeks only one's own peace and happiness, forsaking the benefit of others. The third point is to generate joy in the mind of enlightenment that abandons both extremes: In order to generate an antidote to not knowing the means to attain Buddhahood, one should cultivate the two aspects of the mind of enlightenment. If one thinks that samsara is of the nature of suffering, so it should be abandoned, and even the Nirvana that abandons suffering should not be attained, then what should be attained? Lord Maitreya said: