Tibetan
དི་ཡན་ཆད་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་གསན་པའི་རིམ་པ་མདོ་ཙམ་བརྗོད་པ་སྟེ། སྤྱིར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བསམ་པས་ངེས་པར་བྱས་ནས་སྒོམ་པས་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་དགོས་པས་བསམ་སྒོམ་གྱི་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱང་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་རག་ལས་པ་སྟེ། མ་ཐོས་པར་བསམ་པ་དང་སྒོམ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཤེས་རབ་མཆོག་ཡིན་དེའི་གཞི་ནི། །ཐོས་པ་དེ་བཞིན་ཐོས་པ་མཆོག །ཅེས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། ཤེས་རབ་རྒྱས་བྱེད་པ་ནི་ཐོས་པ་སྟེ། །བསམ་པ་དང་ནི་གཉིས་པོ་ཡོད་གྱུར་ན། །དེ་ལས་སྒོམ་པ་ཡང་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །དེ་ལས་དངོས་གྲུབ་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་ནི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཟིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་བརྙེས་པས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་སར་གནས་པ་ལྟར་གྱི་ཐོས་པ་ལ་དེ་ཙམ་གྱི་ལྟོས་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཡང་། བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་མིག་རྐྱེན་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཐོས་པ་འཚོལ་བ་ལ་མི་ཞུམ་པ་དང་། དེའི་ཚེ་གནོད་པ་དང་ཉམ་ང་ཇི་ལྟར་ཆེ་ཡང་མི་ལྡོག་ཅིང་མི་འཁྲུགས་ལ། ལུང་དང་མན་ངག་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་ཡང་ཆོག་འཛིན་མི་མངའ་བས་སླར་ཡང་བརྩོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་སྐྱིད་པའི་འབྱུང་གནས་ཀྱི་ཚོང་དཔོན་ནོར་རབ་ཏུ་བརྟན་པའི་བུ་ནོར་བཟང་གིས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀུན་ཏུ་སོང་སྟེ་ཆོས་འཚོལ་བའི་ཚུལ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཚོལ་བའི་ཚེ་རང་ལུས་བཙོངས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་སྤོས་ལྡན་དུ་སོང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་འཕགས་བསྟེན་པ་སོགས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་མི་ངོམས་པ་ནི་འཕགས་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དུ་ས་གསུམ་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་འཆད་པའི་སྐབས། ཐོས་པས་མི་ངོམས་ཉིད་དང་ནི། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིག་སྔར་གསན་པ་དེ་བཞིན་དུ། སླད་མའི་ཆར་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་གསན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་ཆེན་པོའི་གོ་ས་དང་རིགས་རུས་ཀྱི་དྲེགས་པ་སྤངས་ཏེ་ཆོས་དཀོན་ཞིང་རྒྱུན་དང་ལྡན་པའི་ཁུངས་གཟིགས་ན། གནས་སྐབས་གསན་ཡུལ་གྱི་གོ་འཕང་མཐོ་དམའི་རྩིས་གདབ་མེད་པར་གུས་པས་གསན་ཞིང་། རིས་མེད་པའི་ཆོས་ལུགས་ལ་དག་པའི་གཟིགས་པས་སྤོང་ལེན་མི་མཛད་པ་དང་། གསན་པ་དེ་དག་ཀྱང་འོལ་སྤྱི་
Chinese
此后略述听闻正法的次第。总的来说，如实确定诸法的实相是听闻的智慧。而且，必须通过思维来确定，并通过修行来成就所期望的果实，因此，思维和修行的两种智慧也依赖于听闻的智慧。因为没有听闻，就无法思维和修行。正如所说：“智慧是殊胜，其基础是听闻，同样听闻殊胜。”龙树菩萨也说：“听闻是增长智慧的，如果思维和二者存在，那么由此修行也会极好地产生，由此获得无上的成就。”就像这样。虽然如此，这位大士已经获得了对一切所知法的清净观察，因此不像安住于凡夫地那样需要那么多的听闻。但是，为了成办进入教法者的眼根，他不懈地寻求听闻，那时无论遇到多么大的损害和恐惧，他都不会退缩和动摇。即使已经到达了经文和口诀的彼岸，也不会自满，而是再次努力。例如，幸福之源城市的商人诺尔饶丹的儿子诺尔桑，前往南方各地寻求佛法；菩萨常啼在寻求般若波罗蜜多时，出卖自己的身体，前往香遍城，依止菩萨法胜等等，对正法不知满足，是圣者们奇妙的解脱。因此，《现观庄严论》中在讲解第三地的圆满修习时说：“不厌听闻性。”正如所说，对于不可思议的法类，像以前听闻的那样，以后也必定会听闻。而且，他会抛弃伟大的地位和种姓的傲慢，观察佛法稀有且具有传承的来源。不考虑暂时听法之处的地位高低，恭敬地听闻。对于无偏的教法，以清净的观点不作取舍。听闻的那些也并非
English
Hereafter, I will briefly describe the order of listening to the sacred Dharma. In general, establishing the true nature of all phenomena as they are is the wisdom of hearing. Moreover, it is necessary to ascertain through contemplation and accomplish the desired fruit through meditation. Therefore, the two wisdoms of contemplation and meditation also depend on the wisdom of hearing. Because without hearing, one cannot contemplate or meditate. As it is said, "Wisdom is supreme, its basis is hearing, likewise, hearing is supreme." Nagarjuna also said, "Hearing is what increases wisdom, and if contemplation and the two are present, then from that, meditation will also arise excellently, and from that, one will obtain the supreme accomplishment." Just like that. Although this great being has attained a completely pure vision of all knowable phenomena, he does not need as much hearing as someone who abides in the state of an ordinary being. However, in order to accomplish the eye-faculty of those who have entered the teachings, he does not shrink from seeking hearing. At that time, no matter how great the harm and fear, he does not turn back or waver. Even if he has reached the other shore of scriptures and instructions, he does not become complacent, but strives again. For example, the merchant Nor Rabten's son Nor Zang from the city of the Source of Happiness went to all the regions of the south to seek the Dharma; and the Bodhisattva Sadāprarudita, when seeking the Perfection of Wisdom, sold his own body and went to the city of Fragrant Groves and relied on the Bodhisattva Dharmodgata, etc. Not being satisfied with the sacred Dharma is the amazing liberation of the great saints. Therefore, in the Ornament for Clear Realization, when explaining the complete training of the third ground, it says, "And non-satiety with hearing." As it is said, for the inconceivable categories of Dharma, just as one has heard before, one will surely hear again in the future. Moreover, he will abandon the pride of great status and lineage, and examine the source of the Dharma that is rare and has a lineage. Without considering the high or low status of the place where one is temporarily listening to the Dharma, he respectfully listens. Regarding the unbiased teachings, he does not accept or reject them with a pure view. And those hearings are not just
Tibetan
ཙམ་དུ་མ་ལུས་པར་བསམ་བྱུང་གི་ཐུགས་རབ་ཞིབ་ཅིང་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་པར་བདག་གིར་བཞེས་ཤིང་། མདོར་ན་བསྟན་པའི་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་དུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཆོས་མང་པོ་ཞིག་ནུབ་འདུག་ནའང་། ད་ལྟ་ཡོད་ཚད་ཐོབ་པ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའི་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་ཐུགས་ལ་བཞེས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ཕྱག་ལེན་དུ་བཏབ་པའི་གསན་པ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་ཁུངས་དག་སོ་སོའི་བཞེད་ཚུལ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱང་མ་འདྲེས་པར་རེ་རེ་ནས་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་མཛད་པས་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་ཡིན་ལུགས་སུ་ཆོད། ཇི་ལྟར་མཁྱེན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་བླང་དོར་གྱི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་ཅིང་ཉམས་སུ་བཞེས་ཏེ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡ་གྱལ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པར་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཞེས་བསྔགས་བྱའི་ཡུལ་བླ་ན་མེད་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ལས། ཇི་ལྟར་ན། ཆོས་རྣམས་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ལ། སྒོམ་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་ཅིང་གཉིས་ཀ་ལ་གནས་ན་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་བཞིན་ཕྱག་ལེན་དུ་ཐེབས་པས་ཇི་ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་གཟིགས་ཤིང་། ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གསལ་ལ་མ་འདྲེས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་མངའ་དབང་བསྒྱུར་བར་གྱུར་ཏོ། ། སྐུ་སྐྱེད་རིམ་གྱིས་བསྲིངས་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་ནས་གསན་སྦྱོང་ཇི་ལྟར་མཛད་པའི་ཚུལ།
Chinese
不仅如此，还极其勤奋地运用思维所生的智慧，以精细而辨别的思辨来引导定解，并将其视为己任。总之，如果以教法的兴衰来衡量以前的时代，许多法已经衰落了，但他心中怀着宏大的抱负，认为现在要把所有存在的法都获得，因此广泛听闻，来源可靠，对于各自不同的观点，也不混淆，而是逐一深入研究，从而断定了闻思的增益和损减。对于所了知的诸法，也从取舍的角度进行修行和修持，从而使闻思修三者在同一个座上得以成就。不满足于仅仅了解一部分，而是真正安住于正法，成为了值得赞叹的无上之境。如《正法现观》中所说：“如何诸法安住于法？不依赖听闻和思维，仅仅依靠修行的行为也不能安住于法；不依赖修行，仅仅依靠听闻和思维的行为也不能安住于法；依赖二者并且安住于二者，才能安住于法。”等等，正如广说的那样，付诸实践，因此见到了如实存在的道理，并且清晰而不混淆地领悟了一切所知的法，从而掌握了法的王权。 逐渐长大成人，进入佛门后，是如何进行听闻修学的呢？
English
Not only that, but he also diligently engaged in using the wisdom born of thought, guiding definitive understanding through meticulous and discerning contemplation, and taking it as his own responsibility. In short, if we measure the rise and fall of the teachings by the standards of previous times, many teachings have declined, but he held a grand aspiration in his heart, thinking that he must now obtain all the teachings that exist. Therefore, he listened extensively, with reliable sources, and without confusing the various different viewpoints, he thoroughly researched each one, thereby determining the gains and losses of listening and contemplation. Regarding the dharmas that he knew, he also practiced and cultivated them from the perspective of acceptance and rejection, thereby accomplishing the three, listening, contemplation, and meditation, on a single seat. Not content with merely understanding a part, but truly abiding in the true Dharma, he became an unsurpassed state worthy of praise. As it is said in the Abhisamayalankara, "How do dharmas abide in the Dharma? Without relying on listening and thinking, merely relying on the practice of meditation does not abide in the Dharma; without relying on meditation, merely relying on the practice of listening and thinking does not abide in the Dharma; relying on both and abiding in both, one abides in the Dharma." And so on, as it is widely said, he put it into practice, therefore seeing the truth of how things truly exist, and understanding all knowable dharmas clearly and without confusion, thereby gaining control over the sovereignty of the Dharma. Growing up gradually and entering the Buddhist order, how did he engage in listening and studying?